celo. ordi. ¶ Paralipomenon Ca. ¶ Nico. de lyra
a F paflagones. b F friges.et riphat et togorma. gͦa Fa quo eliſei qͥ vocant̉ eolidesFilij aūt iauā: eliſa etca Icilices. b 5 cipri. c§ rhodija tharſis ce̓thiꝫ ⁊ doda da §ethiopia ab hebreis vſqꝫ hodie chus dicitur.nim. Filij cham chu̓isecI hic obtinuit terrā de qͣ iudeichananeos eiecerūt.a Fegyptus b5a quo libij.b et meſraiꝫ phut ⁊ cha ga §a quo afri ⁊ phenicesnaam. Filij aūt chusʰa §a quo ſabei arabeſ.§ getuli in ꝑte remotioris afrē heremo coherētes. c § a qͦ ſabatheni qͥ nūc aſtobori vl̓ aſtabari nominantur.za̓ba et eu̓ila ſabātha ha § hec duo antiqͣ vocabula ꝑdder̄t: ⁊ q̄ ꝓ eis habeāt ignoramet regma et ſabatha inca. Porro filij regma:a § gēs ethiopie in occi. plaga.ſaba et dādan. Chusd āt genuit nēroth. Iſte ncepit eē potēs in terra. Meſraim v̓o genuoa § libies qͥ prius phuteiit ludin et ananiꝫ ⁊ lāabim ⁊ nepthuin: phea ⁊ qui ⁊ ebiſtijm: quos corrupte paīeal̓osiximustruſim qͦꝫ et chāſluimde qͥbꝰ egreſſi ſūt phi pliſti et capthuri. Cha ꝙa Fa quo ſidon vrbs īphenice.naan ꝟo genuit ſidonem pͥmogenitū ſuū:a §a qͦ iebuſei qͦrū fuit hierl̓m.ethęū qͦꝫ et iēbuſęū etāmorręū et gergeceūa 5a quo euei qui ⁊ gabaoniteierūt ad ieſum. a quo aſineitate gaon: qͥſupplices vet ēuęū qͦꝫ ⁊ arachęū ⁊ a̓ſi ggnęū: aradium qͦꝫ et ſa tmaręū et emathęū. Fi ya §a quo elamite. b 5 qͥ niniuēvrbem condidit. Fa quo aſſyrik lij ſem: elam et aſſur etʸorū pullulauit regnum.a §a quo chaldei. b 5 a quo li.j. c 5a quo ſyri qͦrū metropol̓damaſcusarphaxat et lud et ārāa ſ vel vs. b §a quo armeniFilij āt arā hus ⁊ hul ꝰb I qui nunc meones vocant̉ ana §a qͦ carnani vl̓ caritea vero mes.et gēther et me̓s. Ar fa § a qͦ chaldei.phaxat autem genuitsa ſa qͦ batriani.ſale̓: qui et ipſe genuita §a quo hebrei.hēber. Porro hebernati ſunt duo filij: nommen vni Phalech: h
Tharſis. Ra. Hos ioſephꝰ cilices arpitrat̉: vn̄ et metropolis eorū tharſis dicirur Paulo apl̓o gl̓oſa. Cethim. Rab̓.no cithei: al̓s cici: a qͥbꝰ vrbs cypri cila: al̓s cithiū dicit̉ vſqꝫ hodie. Rab̓.Dodanim rhodij: ſic enī. lxxx. trāſtuler̄t.Legamꝰ varrōis de antiqͥtatibꝰ libros ⁊nij captōis: ⁊ grecū flegōta ceteroſqꝫ ⁊ridebimꝰ oēs pene īſulaſ: ⁊ totiꝰ orb̓ litoꝫ maritimas grecis accolis ocra: terraquꝑatas: qͥ ab amano ⁊ thauro oīa maritima vſqꝫ ad occcanū poſſidere britannicum. b Phut. Ra. Libies a qͦ ⁊ maunie fluuius phut dicit̉: regio phutēſis. Multi aūt ſcriptores tā greci qͣꝫ latiQuare āt in vna clini huiꝰ rei teſtes ſūtatis ꝑte antiquūie nomē ꝑmanet: etreliqua terra dicat̉ africa nō eſt huiꝰ temporis diſſerere. c Zaba. Ra. a quo capretat̉ nūc caba arabia. Un̄ ī psͣ.viuimꝰ: Reges arabū ⁊ ſa. ī hebreozaba. pͥmū ꝑ ſchin: ſcd̓ꝫ ꝑhr̄: reges ſabaſamech.Iſte cepit. qꝛ inſuetaꝫ tyrānidē pͥmꝰ arripuit. Hic fuit robuſtꝰ veImīes a dei culturan̄o:fecit āt eos elatoseptū. Nemroth fili1iicū eſſꝫ audacior ⁊ mahoībꝰ vt non deeti aſcriberēt. Sicore reuocabat: vt ſpeꝫropria virtute ponerent. Ideoqꝫ putabant deū interminari diluuiū. Un̄ turrim edificari ſuadebāt qua aqua nō poſtitudo aūt prōpta eratſet aſcēdere. Mvt obediret nemroth: graue putās ſeruitiū obſequi deo. Regnauit aūt nemrothlone ⁊ ī areth. Hec eſt edeſſa ⁊ maſibis ⁊ nichalāne q̄ a ſeleuco rege ſeleucia dicta ē: vl̓ q̄ nunc theſiphō d̓r.¶ Meſraim vero ⁊cͣ. Ra. Exceptis laabim.ibꝰ libies nomīati ſunt qui priꝰoſt philiſtijm dicti ſūtquos īſtinos dicimꝰ. cebis: qꝛ bello elionē preteritoPoſſederunautxtremos fineslidit archasslibaas fuit nopuerſa beleſeruauit.o aradij quirunt a guſto freataꝫ. h Et ſae cheles ſamaria ciuixiia ſyris qͣꝫ ab hebred veteres appellatur.Raba. A quo emath ciuitas.acedones qui poſt alexardrum in oriente regnauerunt: epiph āniānuīpauerunt. Alij antiochiā ita dictāputant. Alij non vere opinionem ſuā veriſimili vocabulo conſulantes: emaus pͥinam ab antiochia manſioneꝫ edeſſā pergentibus appellari putant et eandē apudveteres emath. IFilij ſem elam etaſſur et arphaxat lud ⁊ arē. Hi ab eufrate partes aſie vſqꝫ ad indicū occeanum tenent: eſt auteꝫ elam a quo principes perlis. l hus ⁊ hul ⁊ gether et mes ⁊cͣ.Uel vs traconitidis ⁊ damaſci ꝯditor inter ptinā ⁊ chelenſyriā tenuit pͥncipatū a qͦ terra hus. Un̄ ẜm. lxx. vir erat in regiōe auſitidn ꝓtine Iob qͣſi huſitide.h. Uaticinio quodam. Phaſech̓ enī diuiſio: quia in diebus eius lingue in
tn̄ oēs poſteri culuſlibꝫ fecerūt tm̄ vnū populū.filij aūt gomer fecerūt pl̓es ppl̓os: ⁊ ſil̓r filij madai: ꝓpter qd̓ hic nominant̉. a Riphat. In hebreo hr̄ hic diphat. ⁊ iſte Gen̄. x. vocat̉ riphat ētin hebreo. cuiꝰ cauſā aſſignat gloſa hebraica dicens ꝙ iſte fuit binomiꝰ. ⁊ in Gen̄. ponit̉ vnū nomē eiꝰ. ⁊ hic aliud. Pōt etiā dici ⁊ meliꝰ vt videtur ꝙ idē ē nomē riphat ⁊ diphat: mutatū tn̄ aliqualit̓ in pͥncipio: ſic̄ in latino idē nomē ē nicolinus ⁊ colinꝰ: ⁊ idē pōt dici in cōſimilibꝰ. b Ettogorma. a quo togordite ppl̓i dicti ſūt. c Filij aūt iauan eliſa. A quo dicti ſunt eliſei pͥmo: ⁊pon ea eolides. d Et tharſis. A quo deſcēder̄tcilices vn̄ et ciuitas metropolis eorū vocata eſttharſus: vn̄ natus fuit Paulꝰ apl̓s: vt hr̄ Act̉.xxj. e Filij cham chus. A quo dicti ſunt ethiopes. vn̄ ⁊ in hebreo ethiopia chus nominat̉.f Et meſraim. A quo egyptij. vn̄ ⁊ egyptꝰ meſraim dicit̉ in hebreo. gPhut a quo dicti ſūtphutei primo. vn̄ ibidē eſt fluuiꝰ phut nominatꝰpoſtea dicti ſunt libies. hͨ Et chanaan. A qͦ dicti ſunt chananei: quoꝝ terrā poſtea filij iſrl̓ poſſederūt. i Filij autē chus ſaba. A quo dictiſunt ſabei. k Et euila. A quo getuli. l Sabatha. A quo ſabathāi. m Filij regma ſaba.Iſtud nomē alit̓ ſcribit̉ ī hebreo qͣꝫ ſaba p̄dictūqꝛ iſtud ſcribit̉ ꝑ lr̄am ſchin ī pͥncipio. pͥmū autēꝑ ſamech. n Iſte cepit eſſe potēs ī terra. poſtdiluuiū enī fuit potētior alijs: ⁊ induxit poſteritatē noe ad faciendū ciuitatē ⁊ turrim cōtra dominū: de quibꝰ habet̉ Gen̄. xj. ⁊ nolētes ad opꝰp̄dictū violent̓ cōpellebat. ideo Gen̄. x. d̓r: Robuſtus venator hominū corā dn̄o. o Meſraim vero genuit ludim ⁊cͣ. Iſti populi ſunt nobisignoti: ⁊ etiā plures alij hic nominati. p Dequibus egreſſi ſunt philiſtijm ⁊ capthurim. Dicunt aūt hebrei aliqui ꝙ phetruſim ⁊ chaſluimcōmutabant ad inuicē vxores aliqͥ volūtarij: etaliqui ꝑ raptū vel furtū: ⁊ ex tali cōcubitu natiſunt philiſtijm ⁊ capthurim. Alij vero dicūt honeſtius ꝙ phetruſim ⁊ chaſſuim ꝯtrahebāt ad īuicem matrimonia ⁊ ex hoc procreati ſunt philiſtijm ⁊ capthurim. q Chanaan vero genuit ſidonem. A quo nomīata eſt ciuitas ſidon q̄ eſt īꝓuincia phenicis. et terra iſtorū hic nominatorum fuit data filijs iſrl̓. r Aracheū qͥ condidit archaſ oppidū ꝯtra tripolim in radicibꝰ libani ſitū. s Et ſineū. ſic enī d̓bet ſcribi: qꝛ inhebreo incipit ꝑ litterā ſamech: qͥ ciuitatē p̄dicteꝓpīquā nomīe ſchinedificauit. t Aradiū. Aquo dicti ſunt aradij. v Et ematheū. A qͦ nominata eſt ciuitas emath. x Filij ſem. Hic ꝓſequitur generatiōes ſem: vt ꝓueniat ad abraaꝫElam. A quo dicti ſunt elamite. z Et aſſur. A quo aſſyrij. a Et arphaxat. A quo deſcenderūt chaldei. b Et lud. A quo ludij.c Et arā. a quo ſyrij: vn̄ ⁊ in hebreo ſyria vocatur arā. d Hus in aliquibꝰ librꝭ interponit̉.Filij aūt arā hus ⁊cͣ. eo ꝙ ſic habet̉ Gen̄. x. ſꝫ h̓nō ponit̉ ī hebreo: eo ꝙ auctor huius libri breuiter trāſire voluit: ⁊ iō omiſit ꝙ iſti eſſent filij arāexprimēs tm̄ capita ppl̓oꝝ. Hus. a quo noīata ēterra hus: de qͣ natus fuit Iob ẜm aliqͦs: qꝛ ſicnominat̉ Iob. j. e Et hul. A quo gnari.f Gether. A quo gethari. et mes. a quo meones dicti ſunt. g Arphaxat aūt ge. ſale qͥ ⁊ ip̄egenuit heber: a quo denominati ſūt hebrei: noneī denōiati ſūt ab abraā qͣſi abraei: vt videt̉ dicere Augꝰ. ⁊ aliqͥ alij. tū qꝛ abraā vocat̉ hebreusGen̄. xiiij. vbi d̓r: Et ecce vnꝰ qͥ euaſerat nūciauitabraā hebreo. ex qͦ ptꝫ ꝙ vocat̉ hebreꝰ ab aliqͦ p̄cedēte ip̄m .ſ. ab heber. tū qꝛ hͦ nomē abraā incipit ꝑ alephlitterā: hͦ aūt nomē hebreꝰ incipit perlr̄am Eyn: ſic̄ ⁊ hͦ nomē heber. h Nomē vniphalech. qd̓ īterp̄tat̉ diuiſio. Ex hͦ dicūt hebrei.ꝙ heber habuit ſpūm ꝓphetie: īponēdo nomē filio ẜm ꝓprietatē orb̓ futurā .ſ. diuiſiōeꝫ hoīm ẜꝫdiu̓ſitatē līguaꝝ. iō ſeqͥt̉: Quia ī diebꝰ eiꝰ diuiſaē terra. ſequit̉:Et iobo
Iinl
E