Olo. ordi. IIII Regū ¶Ca. IIIINico. de lyra
Que reſpōdit: In medio ppl̓i mei habito. Et ait: Quid gͦ vultvt faciā ei? Dixitqꝫ gieci: Ne q̨̄ras. Filiū .n. nō hꝫ: ⁊ vir eius ſenex eſt. Pręcepit itaqꝫ vt vocaret ea. Quę cū vocata fuiſſet: eta Iſimilia dn̄s ad abraam: tꝑe iſto habebit ſara filium.ſtetiſſet ad oſtiū. dixit ad eā: In tꝑe̓ iſto ⁊ ī hac eadē hora ſi vira comes fuerit: habebis in vtero filiū. At illa rn̄dit: Noli q̄ſoi: noli mētiri ācillę tuę. Et ꝯcepit ml̓ier: ⁊ peꝑit fi adn̄e raliū ī tꝑe ī ⁊ hora eadē qͣ dixerat heliſeus. Creuitāt puer. Et cū eſſet q̨̄dā dies: ⁊ egreſſus iſſet adpatrē ſuū ad meſſores. ait pr̄i ſuo: Caput meūdoleo: caput meum doleo. At ille dixit puero:Tolle ⁊ duc eū ad mattē ſuā: Qui cū tuliſſet etadduxiſſet eū ad mr̄eꝫ ſuā. poſuit eū illa ſuꝑ genua ſua vſqꝫ ad meridiē: ⁊ mortuꝰ ē: Aſcēdit āt⁊ collocauit eū ſuꝑ lectū hoīs d̓i: et clauſit oſtiūet egreſſa vocauit virū ſuū. et ait: Mitte mecūobſecro vnū de puerꝭ ⁊ aſinā vt excurrā vſqꝫ adhoīeꝫ dei: et reuertar. Qui ait illi: Quā ob cauſam vadis ad eū? Hodie nō ſūt kalēdę neqꝫ ſab mbatū. Quę rn̄dit: Uadā. Strauitqꝫ aſinā ⁊ p̨̄cepit puero: Mina ⁊ ꝓpera ne mihi morā facias ī eūdo: ⁊ hͦ age qd̓ p̨̄cipio tibit̉ ⁊ venit ad virū dei ī mōtē carmeli: Cūqꝫ vidiſſetꝓfecta ē igecōtra: ait ad gieci pueꝝ ſuū: Ecce ſunamitꝭ illa.esdUade gͦ in occurſū eiꝰ ⁊ dic ei: Recte neagit̉ circa te ⁊ circa virū tuuꝫ et circa filiū tuū? Quę re nſpōdit: Recte. Cūqꝫ veniſſet ad virū dei ī mōteapp̄hēdit pedes eiꝰ. Et acceſſit gieci: vt amoue oret eā. Et ait homo dei: Dimitte illā: anīa eiꝰ inamaritudīe ē: et dn̄s celauit a me ⁊ nō īdicauitmihi. Quę dixit illi: Nūquid petiui filiū a dn̄oīmeo? Nūqͥd nō dixi tibi ne illudas me? Et illeait ad gieci: Accīge lūbos tuos: ⁊ tolle baculūsmeū ī māu tua: ⁊ vade. Si occurrerit tibi hō n̄ſalutes eū ⁊ ſi ſalutauerit te qͥſpiā: nō rn̄deas illi: ⁊ ponēs baculū meū ſuꝑ facieꝫ pueri. Porromr̄ pueri ait: Uiuit dn̄s ⁊ viuit aīa tua: n̄ dimittā te. Surrexit gͦ ⁊ ſecutꝰ ē eā. Gieci āt p̨̄ceſſeratan̄ eos: ⁊ poſuerat baculū ſuꝑ faciē pueri: ⁊ nōerat vox neqꝫ ſenſus. Reu̓ſuſqꝫ ē in occurſū eiꝰ⁊ nūciauit ei dicēs: Nō ſurrexit puer. Ingreſeſt gͦ heliſęꝰ domū: ⁊ ecce puer mortuꝰ iacebat īlectulo eiꝰ. Ingreſſuſqꝫ clauſit oſtiū ſuꝑ ſe ⁊ ſuꝑpueꝝ: ⁊ orauit ad dn̄ꝫ. Et aſcēdit et īcubuit ſuꝑpueꝝ: poſuitqꝫ os ſuū ſuꝑ os eiꝰ: ⁊ oculos ſuos xſuꝑ ocl̓os eiꝰ: ⁊ manꝰ ſuas ſuꝑ manꝰ eiꝰ: ⁊ īcuruauit ſe ſuꝑ eū: et calefctā ē caro pueri. At ille reu̓ſus deābulauit in domo ſemel huc atqꝫ illuc: ⁊aſcēdit ⁊ incubuit ſuꝑ eū: ⁊ oſcitauit puer ſepties: aꝑuitqꝫ oculos. Et ille vocauit gieci. ⁊ dixitei: Uoca ſunamitē hāc. Quę vocata īgreſſa eſt yad eū. Qui ait: Tolle filiū tuū. Uenit illa et corruit ad pedes eiꝰ: ⁊ adorauit ſuꝑ terrā. Tulitqꝫfiliū ſuū et egreſſa eſt. Et heliſęꝰ reu̓ſus ē in gala ¶ Non vtiqꝫ panis ſed audiendi verbū dei.gala. Erat aūt fames ī t̓ra: ⁊ filij ꝓph̓aꝝ hītabātᶻncorā eo. Dixitqꝫ vni de puerꝭ ſuis: Pone ollamgrandem: et coque pulmentū filijs ꝓph̓arū. Et aegreſſꝰ ē vnꝰ ī agꝝ: vt collige̓t herbas agreſteſ:
a Et ille aitieci. Rab.Dū dn̄ſ ꝑ moſen lededit:ueꝝ virgā miſit. ſꝫ puer ꝑ virgam .i.terroreꝫſuſciqꝛ lex r̄ctū duꝑ ſe ver caernit̉ẜui ac
Creuit āt.Ra. Sic ppl̓iſraeliticus pqͣꝫ in egyptoexcreuit: ⁊ pemoyſen ī deẜtū edi: dn̄ivocē aqn̄ lumīe ſcīd̓buit illuſtrari. mox aīo acidolatriaꝫ recurrēs mortius eſt.
a Que rn̄dit in me. po. mei ha. i. ita vallata ſum amicꝭ meis ꝙ nullus infert mihimoleſtiā: ⁊ ſic nō habeo negociū ad regemvel militie principē. b Et ait .ſ. heliſeꝰgieci famulo ſuo. ꝓpter qd̓ rn̄dit gieci dicens: c Ne q̄ras. q. d. hͦ eſſet fruſtra.cuiꝰ cauſa ſubdit̉ cū d̓r:Filiū eī nōhabet: qͥ poſſit ei in bonis ſuccedere.e Et vir eiꝰ ſenex eſt. ita ꝙ ē impotēs decetero ad generādū.In tꝑe iſto ⁊cͣ.In heb̓. hr̄ ſic: In tꝑe iſto ſicut ē tp̄s viteamplexaberꝭ filiū .i. āno reuoluto viues ſana ſicut nūc: ⁊ amplexaberꝭ filiū iā natumẜm ꝙ exponit Ra. Sa.Noli menan. tue. hebrei dicūt: Noli deficere ancilletue. ꝟbū enī hebraicū qd̓ ponit̉ hic ē eqͥuocū ad mētiri ⁊ deficere. ⁊ e ſenſus ẜm Ra.Sa. Si impetrares mihi filiū cito moriturū: nō eſſet mihi materia gaudij ſed meroris. ⁊ iō rogo vt nō deficiat ꝟbū tuū: ſic ꝙfilius mihi donādꝰ non moriat̉: ſed viuat.Cętera patēt vſqꝫ ibi: h Collocauit eūſuꝑ ⁊cͣ. ſperās ꝙ ꝑ eiꝰ p̄ces ſuſcitaret̉: qꝛ petiuerat ab eo filiū victurū. iEt clau.oſtiū. ne puer mortuꝰ īueniret̉: ⁊ ſepeliret̉an̄ aduentū heliſei. k Et egreſ. Hic cōſeq̄nter filius ſunamitꝭ ſuſcitat̉ ad precesip̄ius. l Quā ob cām va. ad eū. ignorabat enī mortē pueri. m Hodie nonſunt cal. ⁊cͣ. hͦ dixit: qꝛ ī illis diebꝰ feſtiuishoīes frequētiꝰ ibāt ad ꝓph̓as ad audiendū ꝟbū dei. Cet̓a patēt vſqꝫ ibi n Quern̄dit. recte. in hͦ ꝙ videt̉ mētita fuiſſe nonoportet eā excuſari. Vel p̄t dici ꝙ ſic locuta eſt ī ſpe reſurrectōis filij ſui ꝑ heliſeū: q̄fuit materia maioris gaudij qͣꝫ ꝯceptio vl̓parturitio o Et ac. gieci vt amo. eam.heliſeꝰ enī nō erat aſſuetꝰ ꝑmittere ꝙ mulier tāgeret ip̄m. p Dimitte iliā. vt nōſolū ꝑ p̄ces heliſei: ſꝫ etiā ꝑ lachrymas matris īpetraret̉ reſurrectio filij q Et do.ce. a me. qꝛ ſpūſſctūs nō ſꝑ tāgit corda ꝓphetaꝝ neqꝫ de oībꝰ. r Nunqͥd petiuifi. a do. meo. q. d. ſic̄ ꝓprio motū mihi filiūimpetraſti: ita debes eiꝰ reſurrectionē īpetrare: vt ꝟbū tuū ſit ſtabile. s Accingelū. tu. i. diſpone te ad currēdū velocitervi expedite. t Si oc. ti. hō non ſaluteseū .i. nō cōmiſceas cū eo verba te ab itinereimpediētia: ⁊ ꝑ talē modū loquit̉ ſaluatordiſcipul̓ ad p̄dicādū miſſis. Luc̄. x. Neminē ꝑ viā ſalutaueritꝭ. Gieci aūt preceſſerat⁊cͣ. ſequit̉: Et n̄ erat vox neqꝫ ſenſus.dicit R. Sa. ꝙ hͦ fuit ꝓpter demeritū gieciqͥ nō ſeruauit p̄ceptū heliſei: ſed occurrētibus ſibi hoībꝰ iactāter dicebat ſe miſſū adſuſcitādū mortuū. Expoſitores aūt nr̄i dicūt ꝙ hͦ fuit ad deſignādū ꝙ lex vetus q̄ ꝑbaculū deſignat̉ nō ꝯferebat gr̄am viuificantē: ſed hͦ facit ꝟbū incarnatū: qd̓ ſignicabat̉ ꝑ extenſionē heliſei ſuꝑ puerū. vndedr Ioh̓. j. Lex ꝑ moyſen data eſt: gr̄a ⁊ veritas ꝑ ieſum xp̄m. xPoſuitqꝫ os ſuum ſuꝑ os eiꝰ ⁊cͣ. hͦ fecit ad oſtēdendū magnū deſideriū ad pueri ſuſcitationē: vl̓ ꝓpter cām myſticā iā dictā: vl̓ potiꝰ proptervtrūqꝫ. y Uoca ſunamitē hāc. nō vocat eā ꝓprio noīe: ad on̄dendū ꝙ nō habebat cū ea tātā familiaritatē ꝙ petiuiſſꝫ eiꝰꝓpriū nomē z Erat aūt fames ī terra.Hic ꝯn̄r ponit̉ miraculū ad ꝯſolationē cōgregationis famelice. ⁊ pͥmo ponit̉ duplexmiraculmm. ſcd̓m ponit̉ ibi: Uir quidam.Primum miraculum eſt de pulmenti dulcoratione: cuius preparatio ponitur cumdicitur: a Coque pulmentum filijs ꝓphetarum .i. diſcipulis eorū qui viuebāt religioſe. vt dictū eſt. sͣ. ij. ca.Collegit.
i.ii.
Z
E
.jͣ. o.
S
F