III Regū ¶ Ca.XXII Nico. de. lyra

⁊ opuit cilicio carnē ſuā: ieiunauitqꝫ ⁊ dormiuitin ſacco: ⁊ ābulauit demiſſo capite. Et factꝰ ē ātſermo dn̄i ad heliā theſbitē. dicēs: Nōne vidiſtihūiliatū achab corā me? Quia igit̉ humiliatꝰ ēmei cā: nō inducā malū in diebꝰ eiꝰ: ſꝫ ī diebus afilij ſui inferā malū domui eiꝰ. ¶¶ Ca. XXIIRanſierūt igit̉ tres anni abſqꝫ bello in bt Iter ſyriā ⁊ iſrl̓. In anno aūt tertio deſcēdit ioſaphat rex iuda ad regem iſrl̓. Diritqꝫ rex iſrael ad ſeruos ſuos: Ignoratis ꝙ no qſtra ſit ramoth galaad: ⁊ negligimuſ tollere eāde manu regis ſyrię? Et ait ad ioſaphat: Uenies ne mecū ad p̨̄lianduꝫ in ramoth galaad? Dixitqꝫ ioſaphat ad regē iſrl̓: Sicut ego ſū ita ⁊ tu. dPopulus meus ⁊ populꝰ tuꝰ vnū ſunt: ⁊ equites mei equites tui. Dixitqꝫ ioſaphat ad regeꝫiſrael. Quęre oro te hodie ſermonē dn̄i. Cōgregauit ergo rex iſrl̓ ꝓphetas quadringētos circiter viros. ⁊ ait ad eos: Ire debeo in ramoth galaad ad bellādum an quieſcere? Qui rn̄derūtAſcende: et dabit eā dn̄s in manu regis. Dixit sautē ioſaphat: Non eſt hic ꝓpheta dn̄i quiſpiāvt interrogemꝰ per eū? Et ait rex iſrael ad ioſaphat: Remanſit vir vnus per quē poſſumus interrogare dn̄m: ſed ego odi eū: qꝛ non ꝓphetatmihi bonū ſed malū: micheas filius iemla. Cuiioſaphat ait: Ne loquarꝭ ita rex. Uocauit ergorex iſrael eunuchum quendā. et dixit ei: Feſtinaadducere micheā filiū iemla. Rex aūt iſrael ⁊ ioſaphat rex iuda ſedebāt vnuſquiſqꝫ in ſolio ſuo:veſtiti cultū regio in area iuxta oſtiuꝫ portę ſamarię: ⁊ vniuerſę ꝓphetę ꝓphetabāt in conſpectu eorū. Fecit qͦꝫ ſibi ſedechias filius chaanankcornua ferrea. ⁊ ait: Hęc dicit dominus: His vētilabis ſyriam donec deleas eam. Omneſqꝫ ꝓphetę ſimiliter prophetabant. dicentes: Aſcende in ramoth galaad: et vade proſpere: et tradet eam dominus in manus regis. Nūcius vero qui ierat vt vocaret micheam locutus eſt adeum. dicens: Ecce ſermones prophetarum orevno bona regi predicant. Sit ergo ſermo tuusſimilis eorū: et loquere bona. Cui micheas ait:Uiuit dn̄s: quia quodcunqꝫ dixerit mihi dn̄s hͦloquar. Uenit itaqꝫ ad regem. et ait illi rex: Michea: ire debemus ī ramoth gāaliad ad pręliādum an ceſſare? Cui ille reſpōdit: Aſcende: ⁊ vade proſpere: ⁊ tradet dn̄s in manu regis. Dixitautē rex ad eū: Iterū atqꝫ iterum adiuro te: vtnō loquaris mihi niſi qd̓ verū eſt in nomine domini. Et ille ait: Uidi cunctū iſrael diſperſum ī imontibus quaſi oues nō habentes paſtorē. Et nait dominus: Non habent iſti dominū: reuertaotur vnuſquiſqꝫ in domū ſuā in pace. Dixit ergorex iſrael ad ioſaphat̉: Nunquid nō dixi tibi qꝛ p̄non prophetat mihi bonum: ſed ſemper malū?Ille vero addens ait: Propter hoc audi ſermo

Non inducaꝫ malū .ſ. deletionis domus ſue in diebus ſuis: ſed in diebus filij ſui: vt habetur. jͣ. iiij. li. ca. x. Ca. XXIMONLILET. nea erat naboth iecraelite. Per viPoſt hec autē verba illo tꝑe vineā naboth pōt ītelligi poſſeſſio vl̓ alid̓ bonū viri iuſti. Perachab regē hāc vineā cupientē: homo quicūqꝫ ⁊ maxīe potēſqͥ cupidus eſt boni alieni. Per vxorē autē achab que viā peſſimā inuenit habendi vinea predictā .ſ. per innocentis mortēſignificātur homines mali qui ſunt potentibꝰ cōiuncti ⁊ danteis cōſilia peſſima rapiendi ſimpliciū ⁊ innocētū bōa. Factus eſt ergo ſermo dn̄i ad Heliā ⁊cͣ. Quia achab deſcēdentiad poſſidendū vineā p̄dictā: denūciauit ex ꝑte dn̄i terribileꝫſnīam ꝯtra ſe ⁊ vxorē ſuā. ꝑ qd̓ deſignat̉ ꝙ p̄dicator veritatꝭꝯtra malos homīes ⁊ eiꝰ cōſiliarios debet p̄dicare ꝯſtāter etd̓nūciare niſi peniteāt penā eternā. Itaqꝫ cū audiſſet achab ſermones iſtos ſcidit veſti. ſua in ſignuꝫ penitentie: ꝓpterqd̓ pena cōminata fuit ad tempꝰ dilata. ⁊ per hoc ſignificat̉ꝙ qn̄ peccator vere penitet eterna pena quā meruerat ī tēpole cōmutat̉.Ca. XXII.Ranſierūt igit̉. Deſcripta cōminatione pene ipſiꝰ acht lab: hic ꝯn̄r ponit̉ eiꝰ inflictio qͣꝫtū ad ꝑſonā achab. ⁊primo deſcribit̉ eiꝰ occiſio. ſcd̓o ioſaphat regis iude cōditio. ibi: Ioſaphat ꝟꝟo. Circa primū ſciendū ꝙ achab fuit occiſus in bello qd̓ mouit ꝯtra regē ſyrie. ⁊ ideo pͥmo deſcribit̉belli tractatꝰ. ſcd̓o cōgreſſus. ibi: Aſcēdit itaqꝫ. In tractatuvero belli primo requirit̉ auxiliū. ſcd̓o cōſiliū. ibi: Dixitqꝫ ioſaphat. Circa pͥmū dr̄: Trāſier̄t igit̉ tres āni .ſ. a tꝑe qͦ achabdimiſit abire benadap: vt dictū ē. sͣ. xx. ca. ita ꝙ lapidatio naboth fuit media inter illā dimiſionē ⁊ iſtd̓ bellū. in anno aūttertio deſcēdit ioſaphat rex iuda ad regē iſrl̓ ad vidēdū euꝫ:qꝛ erāt cōfederati ad inuicē ⁊ filiꝰ ioſaphat habebat filiā achab vxorē. c Ignoratꝭ ꝙ nr̄a ſit ramoth galaad. q. d. nō debetis ignorare. erat em̄ ciuitas ſacerdotalis ⁊ refugij: vt habet̉ Deū. iiij. ⁊ Ioſue. xx. ſꝫ regꝭ ſyrie abſtulerāt eā a filijs iſrl̓.⁊ iō achab volebat eā recuꝑare. ⁊ ait ioſaphat reqͥrēdo eiꝰ auxiliū qͥ ei ꝯceſſit. d. d Sicut ego ſum ita ⁊ tu .i. vnū ſumꝰ adhoc ꝙ vnus proſequatur negocia alterius ⁊ econuerſo.e Dixitqꝫ ioſaphat ad regem iſrael: quere oro te hodie ⁊cͣ.Hic ꝯn̄r q̄rit̉ ꝯſiliū. ioſaphat eī qͥ erat fidel̓ ꝯſiderans ꝑiculabelli volebat ſuꝑ hͦ audire ꝟbū domini: ſꝫ achab infidel̓ vocauit prophetas baal qui prophetabant ſpiritu maligno.f Qui reſponderunt: aſcende. Iſta propoſitio erat dubiahabens duplicem intellectū: ſicut ⁊ iſta. Aio te eacida romanos vincere poſſe: que fuit reſponſio demonis in idolo. perquam poterat intelligi ꝙ iſte vinceret romanos: vel econuerſo ꝙ romani vincerat eacidam. Ille igitur accipiens in ſenſu qui videbatur pro ſe pugnauit contra romanos ⁊ fuit deuictus ẜm intellectum demonis: ⁊ ſic fuit in propoſito.Dabit eam dominus in manu regis. Poterat intelligide rege ſyrie vel rege iſrael. prophete autem baal ⁊ achab acceperunt eam in ſenſu falſo. h Non eſt hic propheta domini. quia ioſaphat abhorrebat prophetas baal. i Remāſit vir vnus per quem poſſumus inter. dn̄m. eo ꝙ ſibi dixerat: Erit aīa tua ꝓ aīa eiꝰ. vt hr̄. sͣ. xx. ca. Cetera patent vſqꝫibi: k Fecit quoqꝫ ſibi ſedechias filius chanaā cornua ferrea et ait: Hec dicit dominus. Sic̄ eī ꝓph̓e dn̄i aliqn̄ ꝓphetabāt nō ſolū ꝟbis ſꝫ ēt ſenſibilibꝰ ſignis: ⁊ ſic̄ Hieremias poſuit catenas in collo ſuo: vt hr̄ Hiere. xxviij. ca. ſic ēt falſi ꝓph̓evt magꝭ eis crederet̉. Cet̓a patēt vſqꝫ ibi: l Aſcēde ⁊ va.Hoc n̄ dixit aſſertiue: ſꝫ magꝭ negatiue vl̓ optatiue: vt ſit ſenſus: vtinā ſic poſſes ire: ⁊ hͦ ꝑ ſigna ꝑcepit achab ꝓpt̓ qd̓ adiurauit ꝓphetā vt diceret clare ꝟitatē. ⁊ tūc dixit: m Uidicūctū iſrl̓ diſ .i. fugiētē d̓ p̄lio: qꝛ ſic̄ vēiūt ad p̄liū vnite: ita fugiūt diſꝑſe. n Quaſi oues ⁊c̄. i. ducē: ⁊ per hͦ d̓ſigͣt ip̄iꝰ regis achab mortē. o Reuertat̉ vnuſ. ⁊cͣ. Per hͦ on̄dit ꝓph̓aꝙ ſolꝰ achab erat in hͦ p̄lio moriturꝰ. Sꝫ ꝯͣ vr̄ eē ꝓphetia michee: qꝛ dixit. sͣ. xx. Quia dimiſiſti virū dignū morte d̓ manutua erit aīa tua ꝓ aīa eiꝰ: ⁊ ppl̓s tuꝰ ꝓ ppl̓o eiꝰ. Ad hͦ p̄t diciꝙ ibi d̓ſignauit tm̄ mortē achab: ⁊ propter hoc dixit: Erit anima tua pro anima eius: non autē dixit hoc de populo: eruntanime populi tui ⁊cͣ. et ſic deſignauit tm̄ populi fugam. Aliter ſoluit Ra. Salo. dicens ꝙ ſanguis michee iuſti exiens decapite eius quando vulneratꝰ fuit a ſocio ſuo in ſermone domini: vt habetur ſupra. xx. ca. expiauit mortē cōminatā populo: non autē ipſi achab. p Nunquid non dixi tibi qꝛ nonꝓphetet mihi bonum. Quaſi diceret: iſte falſo ꝓphetat mihimalum ex odio. ⁊ ideo ꝓpheta declarauit modum deceptioUidi dn̄mnis achab. dicens:

A

dānaSe. 1.2

B

C

y 2