¶ Nico. de lyraGlo. ordi. ¶ Regū ¶ Ca. XXI
ditatē patrū meoꝝ tibi. Uenit ergo achab in domū ſuā īdignās et frendens ſuꝑ v̓bo qd̓ locutꝰ fuerat ad eum nabothiegraelites. dicens: Non dabo tibi hęreditatē patrum meorum. Et ꝓijciens ſe in lectulū ſuū: auertit faciē ſuā ad parietem ⁊ non comedit panē. Ingreſſa eſt autem ad eū iezabelvxor ſua. dixitqꝫ ei: Quid eſt hoc vnde anima tua contriſtata eſt: et quare nō comedis panē? Qui rn̄dit ei: Locut̉ſuꝫ naboth iegraelitę. et dixit ei: Da mihi vineā tuā acceptapecunia: aut ſi tibi placet dabo tibi meliorē vineā ꝓ ea. Etille ait: Non dabo tibi vineā meaꝫ. Dixit ergo ad eum iezabel vxor eius. Grādis auctoritatis es ⁊ bene regis regnuꝫiſrael. Surge et comede panem ⁊ ęquo eſto animo: ego dabo tibi vineam naboth iegraelitę. Scripſit itaqꝫ litteras exnomīe achab: et ſignauit eas annulo eius: ⁊ miſit ad maiores natu et ad optimates qui erant in ciuitate eius et habitabant cum naboth. Litteraꝝ autē erat iſta ſententia. Prę ddicate ieiunium et ſedere facite nabotb inter primos populi et ſummittite duos viros filios belial cōtra eū: ⁊ falſū teſtimoniū dicāt: Bn̄dixit naboth deū ⁊ regē. Et educite eū ⁊lapidate: ſicqꝫ moriat̉. Fecer̄t gͦ ciueſ eiꝰ maioreſ natu ⁊ optimates qͥ habitabāt cū eo ī vrbe ſic̄ p̨̄ceperat eis iezabel: et ſicut ſcpͥtū erat ī lr̄is qͣs miſerat ad eos. Prędicauer̄t ieiuniū⁊ ſedere fecer̄t naboth inter pͥmos ppl̓i. Et adductis duobꝰviris filijs diaboli: fecerūt eos ſedere ꝯtra eū. At illi ſcilicetvt viri diabolici dixerunt cōtra eū teſtimoniū corā multitudine: Benedixit naboth deuꝫ et regē. Ꝙobrem eduxerunt ha ſ Et chriſtus falſis teſtibus paſſus eſt extra portam.eū extra ciuitatē: ⁊ lapidibus interfecerūt. Miſeruntqꝫ adiezabel dicentes: Lapidatꝰ eſt naboth ⁊ mortuꝰ eſt. Factū ēaūt cū audiſſet iezabel lapidatū naboth et mortuū. locutaeſt ad achab: Surge poſſide vineā naboth iegraelitę qui noluit tibi acquieſcere ⁊ dare eam accepta pecunia. Non eniꝫviuit naboth ſed mortuꝰ eſt. Quod cū audiſſet achab mora tuū vid̓licꝫ naboth. ſurrexit: ⁊ d̓ſcēdebat ī vineā naboth iegraelitę vt poſſideret eā. Factꝰ heſt igitur ſermo dn̄i ad heliā theſbitē. dicēs:Surge: et deſcende in occurſuꝫ achab regisiſrael qui eſt in ſamaria. Ecce ad vineam naboth deſcendit vt poſſideat eaꝫ. Et loquerisad eū dicēs: Hęc dic̄ dn̄ſ: Occidiſti: īſuꝑ ⁊ poſ mſediſti. Et poſt hͨ addeſ: Hęc dic̄ dn̄s: In loco nhͦ in qͦ līxer̄t canes ſāguinē naboth: lābēt qͦꝫſāguinē tuū. Et ait achab ad heliā: Nū īuēi oſti me inimicū tibi? Qui dixit īueni: eo ꝙ ve hͦnūdatꝰ ſis vt faceres malū ī ꝯſpctū dn̄i. Propterea hęc dicit dn̄s: Ecce ego īducā ſuꝑ te malū: ⁊ demetā rpoſteriora tua: ⁊ interficiā de achab mingentē ad parieteꝫ:⁊ clauſū ⁊ vltimū in iſrael. Et dabo domū tuā ſic̄ domū hieroboā filij nabath. ⁊ ſic̄ domū baaſa filij ahia: qꝛ egiſti vt mead iracūdiā ꝓuocares: ⁊ peccare feciſti iſrl̓. Sꝫ ⁊ de iezabelslocutꝰ eſt dn̄s dicēs: Canes comedēt iezabel ī agro iecrael.Si mortuus fuerit achab ī ciuitate: cōedēt eū canes. Si aūtmortuꝰ fuerit ī agro: cōedēt eū volucres cęli. Igit̉ nō fuit alvter tal̓ ſic̄ achab: qͥ venūdatꝰ ē vt faceret malū in ꝯſpctū dn̄i.Cōcitauit eī eū iezabel vxor ſua: ⁊ ab oīabil̓ factus ē ītm̄ vtſeq̨̄ret̉ idola q̨̄ fecerant āmorręi qͦs ꝯſūpſit dn̄s a facie filioꝝiſrl̓. Itaqꝫ cū audiſſꝫ achabẜmōes iſtos: ſcidit veſtimēta ſua
a In vineaꝫna. Uinea naboth eccl̓ia degētibꝰ. Hāc occiſo xp̄o malicoloni p̄riperemoliebant̉: cūfidē q̄ ꝑ eū eſtextinguere: etſuā q̄ ex legeiuſticiā p̄ferreac gētibꝰ ībudis conabāt̉ īſerere.
a Et ꝓijciens ſe in lectulū ſuū ⁊cͣ. Ex īdicij.tione ⁊ īpatientia. ex hoc patet ꝙ rex nō poterat acciꝑe agros ſubditoꝝ ſuorum ꝓ volūtateſua. h Grādis auc. es. ironice loq̄bat̉. q. d.ex regia ptāte poſſes eā de facili habere.c Scripſit itaqꝫ ⁊cͣ. ⁊ ſignauit eas ānulo eiꝰ:qꝛ antiquitꝰ in anulis pͥncipū erat īpreſſio adlr̄as ſignādum. ⁊ ex hͦ patet ꝙ iſte lr̄e de mortenaboth fuerūt facte ⁊ miſſe de eiꝰ ſcitu ⁊ volūtate. d Predicate ieiuniū. Hoc eī faciebātiud̓i qn̄ iudiciū d̓ aliqͦ magno ſcelere debebatfieri. e Et ſedere facite naboth ⁊cͣ. Tum orerat de maioribꝰ ciuitatꝭ: tū vt nō videret̉ querere eiꝰ mortē: ſed honorē. f Bn̄dixit .i. maledixit. ſic̄ Iob. ij. Bn̄dic deo ⁊ morere. ꝓpt̓ honorē enī maledictiōis eā ſignabāt iudei nomine cōtrario. g Deū ⁊ regē. ⁊ ſic accuſabat̉ d̓dei blaſphemia ⁊ d̓ crimīe leſe maieſtatꝭ: ⁊ vtriqꝫ debebat̉ pena mortꝭ. Cetera patēt vſqꝫ ibi:h Ꝙobrē eduxerūt eū exͣ ciuitatē. tanqͣꝫ indignū mori in ciuitate. Cetera patēt vſqꝫ ibi:Surrexit ⁊ deſcēdebat ī vineā naboth ⁊cͣ.Hic eſt duplex opinio hebreoꝝ. Aliqͥ dicūt ꝙꝓ criminibꝰ īpoſitʸ ip̄i naboth: bona eiꝰ omnia erāt ꝯfiſcata hūano iudicio: ⁊ iō rex deſcēdebat ad poſſidēdū tanqͣꝫ ſibi acqͥſita. Alij dicunt ꝙ naboth fuit frat̓ pr̄is achab: ⁊ ꝙ ꝓ criminibꝰ ſibi īpoſitis nō ſolū fuit ip̄e lapidatꝰ: ſꝫ⁊ filij eiꝰ cū eo: ſic̄ ⁊ d̓ achan dicit̉udi. vij. Etiō achab eiꝰ nepos deſcēdit ad poſſiī tanqͣꝫ heres: qꝛ nō remāſerat aliꝰ ꝓpinqͥor. ⁊ huicdicto ꝯcordat qd̓ d̓r. jͣ. iiij. li. ca. ix. Si nō ꝓ ſāguine naboth: ⁊ ꝓ ſanguīe filioꝝ eiꝰ quē vidiheri ait dn̄s: reddā tibi ī agro iſto. k Factꝰeſt igit̉. Hic poſt p̄uaricationē achab deſcribitur pene ꝯſequētis cōminatio. cum dicitur:Occidiſti. qꝛ ſic̄ dictuꝫ eſt: ⁊ patet ex hͦ locolr̄e mortis naboth de ſcitu ⁊ voluntate achalfctē fuerūt ⁊ miſſe. m Inſuꝑ ⁊ poſ. valde īiqͥue. n Hec dic̄ dn̄s in lo. hͦ ⁊cͣ. Dicunt aliqꝙ ſi accipiat̉ ſāguis achab in ꝓpria ꝑſona: tūcli in hͦ loco nō deſignat locū ſignatū ſꝫ regionēqꝛ ſic̄ d̓r ca. ſequēti: currꝰ vbi fluxerat ſāguisachab lotꝰ fuit in piſcīa ſamarie: ⁊ ibi linxerūcaneſ ſāguinē ſic ablutū. Si āt accipiat̉ ſāguiſachab in ꝑſona filij ſui: cuiꝰ ſāguis erat qͦdammodo ſāguis pr̄is. ſic li in hͦ loco ſigͣt locū d̓minatū vbi lapidatꝰ fuit naboth: ꝓut p̄tli. iiij. ca. ix. Ra. Sa. dicit ꝙ de ſāguīe nabothin ꝑſona ꝓpria ītelligit̉ ꝙ in eodeꝫ loco caneslinxerūt ſanguinē achab vbi priꝰ lābuerāt ſāguinē naboth. qͣliter aūt iſtud poſſit intelligvidebit̉ ca. ſequēti. o Nū īue. me ini. ti. itaeſt in hebreo ⁊ ī libris correctꝭ. ⁊ eſt ſenſus: nūqͥd inuēiſti me talē ꝙ deberes mihi inimicari.Qui dixit inueni. eo ꝙ es inimicꝰ dei cuiſū ſeruꝰ. vn̄ ſubdit̉: q Eo ꝙ venū. ſis.cut eī res vēdita trāſit ī dominiū ⁊ poemētꝰ: ſic achab videbat̉ totalit̓ ſb̓diẜuiēs eis. r Et d̓metaꝫ. Expōat̉ ſic̄. sͣ. d̓ hroboā ⁊ baaſa. s Et pec. fe. iſrl̓. nō ſolū ī cutu vituloꝝ ſic̄ alij reges p̄cedētes: ſꝫ ēt in cultubaal. t Canes co. ieza. Hoc fuit īpletū tꝑeiehū: vt hr̄. jͣ. iiij. li. ix. ca. v Igit̉ n̄ fu. ⁊cͣ.ſ.ī regibꝰ ip̄m p̄cedētibꝰ: qꝛ ītroduxit cultū baal in regnū ſuū ad incitamētū vxorꝭ ſue: ſic̄. sItaqꝫ cū audu.dictū ē ca. xvj. ⁊ h̓ repetit̉. xritatis ſil̓.⁊cͣ .ſ. Helie de morte ſua ⁊ poScidit veſtimēta ſua. In ſignū penitihumiliatiōis corā deo: iſta tn̄ penitētia fuit timor pene vt cōmuniter dicit̉: nec obſtat qtſubdit̉ ꝙ ꝓpter eam dilata eſt deletio donſue: quia talis penitentia licet non ſit meritoria gratie et euaſionis pene eterne: tamen bene eſt meritoria aliquando dilationis perporalis. Alij autem dicunt ꝙ fuit vera petia: ſed ad horā: qꝛ nō ꝑmāſit in ea: ſꝫ magꝭ reuerſus fuit ad mala p̄terita. agiducamn
A
Aeꝝ. 7. g
E
I
Re. 9. belx. vj.x1. Ma. 1. b
I