Ao ordi.III Regū ¶ Ca. XXI Nico. de lyra

tauit aſperſiōe puluerꝭ os et ocl̓os ſuos. Cunqꝫrex trāſiret clamauit ad regē ⁊ ait: ſeruꝰ tuꝰ egreſſus ē ad pręliādū cominꝰ. Cunqꝫ fugiſſet vir vnꝰ aadduxit eum quidā ad me. ⁊ ait: Cuſtodi virumꝑiſtū. Qui ſi lapſus fuerit erit anima tua pro anima eius: aut talentuꝫ argenti appendes. Dumautem ego turbatus huc illucqꝫ me verterem:ſubito non comparuit. Et ait rex iſrael ad euꝫ: choc eſt iudicium tuuꝫ qd̓ ipſe decreuiſti. At ille da ſ et ſoluto capiteſtatim abſterſit puluerem de facie ſua: ⁊ cognouit eum rex iſrael ꝙ eſſet de prophetis. Qui aitad eum: Hęc dicit dominus. Quia dimiſiſti vi­ exa ſ benadap blaſphemū.b§ quia ipſe te perimet.a rum dignū morte de manu tua: erit anima tuapro anima eius: et populus tuus pro populobeius. Reuerſus eſt igitur rex iſrael in domum ſu gam audire contemnens et furibundus venit in hſamariam.

¶ Capitulum: XXIOſt v̓ba aūt hͨ tꝑe illo Ip vinea erat nabothiegraelitę: qͥ erat in iecraeliuxͣ palatiū achab regꝭ ſamarię.Locutꝰ eſt gͦ achab ad naboth.dicēs: Da mihi vineā tuā vt faciā mihi hortū oleꝝ: qꝛ vicīa ē ⁊ꝓpe domū meā. Daboqꝫ tibi ꝓea vineā melioreꝫ: aut ſi tibi comodiꝰ putas argēti p̨̄ciū qͣꝫtū digna ē. Cui rn̄dit naboth: Propiktius ſit mihi dn̄s: ne dem hęre-

Erit aīa tua.Prouidēdū ē ſeruis dei ne ẜm exelum achab ꝑnicioſa ſecuritate ſibi blandiant̉:diu hoſtꝭ viuit ndū ſe quaſi victores arbitrētur pexiij.phenē: itaūciat:ticꝰ ẜmo īſi paciſcamur cumpiabolo: et̓nā nobiſ ꝑ hͦ īminere ꝑnā. b Et furi. ⁊cͣ.Iratꝰ achab ꝓphtam clauſuꝫ ẜuariſus viuſſit.ee debisremeauit.Porro benadap rexſy­ Ca.MoralilEr. rie ꝯgrega. ⁊c̄. Syria ſublimis ūtatur. ideo ꝑ regē ſyrie diabolꝰ ſignificat̉. de qͦ dicit̉ Iob.Omne ſublime videt. Nam ſuperbiſſimus eſt. ideo de ip̄ocitur ibidē ꝙ ipſe eſt rex ſuꝑ omnes filios ſuꝑbie. Ip̄e vergregat exercitū ſuū cōtra homines ad ſubijciēdū ſibi peratū ⁊ maxime ꝯtra illos qui a ſua ẜuitute receſſerāt ꝑ petie ſacramentū. ⁊ iſti bn̄ ſignificant̉ ꝑ filios iſrl̓: qͥ receſſeracultu baal ⁊ adheſerāt deo dicētes: Dn̄s ip̄e eſt deꝰ: vt hasͣ. xviij. ca. ſꝫ dn̄ſ facit eū ſuꝑari cū ſuo exercitu. Per ꝑſequos principū ꝓuinciarū. ꝑ quos conuenienter ītelligiſunt pauꝑesatores qui diſcurrunt ad predicandum.tra viciitate p̄latorū: qui bn̄ dicunt̉ principes ēapoſtoloꝝ: de quibꝰ dicit̉ psͣ. xliiij. Conſiſunt ſiīcipes ſuꝑ omnē terrā ⁊cͣ. Per predicationeꝫ.es eospauperū religioſorū multi peccatores conuertunt̉ ad bonſic in eis dialꝰ cū ſuo exercitu ſuꝑat̉. Serui vero regrie dixerūt: dij montiū ſunt dij eoꝝ. ideoſuꝑauerunt nos īruos regis ſyrie ītelligunt̉ demones qͥ ſūt ſubpſi vero aliquādo pugnāt cū viris ſanctis in mebus.ando nituntur eos impedire a deuotis orationiſs dicuntur: quia ẜm Damaſcenum: Oratio eſtqtt̓maitieū. ſed ibi debellant̉: quia virtute orationiſeuerantisir. Quod fuit figuratum Exo. xvij. vbicitur ꝙ acū ſuo exercitu fugatus fuit ⁊ deuictꝰ ꝑ mſen in monterantē. Sed demones ſic deuicti a viris deuquando reuertuntur ad pugnandum cum eis in capeſtiNam aliquando viri deuoti occupantur circa adminiſtranes temporalem curam requirentes: propter quod per carſtria deſignantur: et demones ſperant eos in ſuis tentatiobus deuincere. ſed frequenter ꝯtingit ꝙ ſicut victi fuerunGlo. ordi.e Naboth int̓pretat̉ Ca.LIIſpicuus ſiue poſſeſſio. iecrahel honeſtas dei ſiue ſemen dei. hoc totū conuenit filio dei: qui ē ſplendor glorie: quēſtituit deꝰ heredē vniuerſoꝝ. Hic naboth habuit vineā de qua. Uineā deegypto tra. Hanc ꝯcupiuit achab: qͥ īterptat̉ frat̓ pr̄is .i. ppl̓s iudaicꝰ de qͦxp̄s ẜꝫ carnē vt face̓t hortū oleꝝ. Hoceſt vt vbi vinū ſile germīare debuit ibi fragiliaſeoꝝ dogmata trāſplātaret. Navineā dare nolenti.i. xp̄o phariſeoꝝ ſuꝑſtitiōibꝰ nō ꝯſentiēti īpia iecabel .i.ta ē mortē. Intega machīaeī iezabel cohabitatrix ſiue fluxꝰ vanꝰ vl̓ inanis: qꝛ ſynagoga habitare videbatur in domodomini: ſed per vana deſideria defluebat.B In vi.

qͥ ꝓph̓a nō eēt. a Cūqꝫ fugiſ. ⁊cͣ. adduxit eū .ſ. captū. b Cuſto. viꝝ iſtū.ſub pacto qd̓ ſeqͥt̉ in lr̄a. Et ſubītelligit̉: Et ſic recepi eū. c Et ait rex iſrl̓ad eū. Ignorās ꝙ ꝓ ip̄o diceret̉. Vbietiā ꝯſiderādū ꝙ iſta parabola ꝟa ē īſēſu ꝓ qͦ ꝓpōit̉ .ſ. ꝓ achab benadap: ſicut ⁊ parabola ioathā filij hierobaalq̄ hr̄ Iudi. ix. Dixerūtqꝫ oīa ligna adrhānū: vēi ⁊ īꝑa ſuꝑ nos. d̓ ſichimitꝭ ⁊abimelech: ꝓut ibidē pleniꝰ fuit dcm̄.In hͦ eī ꝯſiſtit ꝟitas ꝑabole ꝙ ſit ꝟa īſenſu ꝓ qͦ pōit̉. d At ille ſtatiꝫ ab.ꝯr̄: Et āmouit pānū ſeu liIn hebregamētūe facie ſua: vt cognitꝰ a regeꝑabolā ad ꝓpoſitū applicaret dicēs:Quia dimi. vi. di. mor. ꝓpter deiblaſphemiā et eiꝰ ſnīam ꝯͣ benadap tibi denūciatā vt eā exeq̄rerꝭ. f Eritaīa tua .i. morieris. iſte eī fuit idem ꝓpheta qͥ denūciauerat ſibi victoriaꝫ etdei ſnīam de benadap. g Reuerſuseſt ⁊cͣ. Audire cōtemnes tanqͣꝫ obſtīatus in malicia ſua. h Furibūdusvenit. dicit Ioſephus ꝙ incarcerauitprophetam.montibus ſic in cāpeſtribus debellant̉: ⁊ hoc eſt quādo virideuoti in adminiſtrationibꝰ ſibi cōmiſſis bn̄ ſe habēt ad honorē dei ⁊ bonū ꝓximi: ſed aliquādo contingit deo ꝑmittente et diabolo ꝓcurante ꝙ ex tali victoria victor in ſuperbiamerigitur: ⁊ ſic cū diabolo qui rex eſt ſuper filios ſuperbie confederatur. ⁊ hoc per fedus achab cū rege ſyrie ſignificatur.Per hoc autē ꝙ ꝓpheta increpauit achab de hoc federe dicens: F Quia dimiſiſti virū dignū morte de manu tua: eritanima tua ꝓ anima eius. ſignificatur ꝙ ex tali federe cū demone incurritur mors gehenne.In ca. xx. vbi dicit̉ in poſtilla: Poſtqͣꝫ diuina ꝓuidentiaqͣꝫtū ī ſe fuit achab a ſua malicia reuocauit celeſtibꝰ ſignis ⁊cͣ.AAAICIO. caſſet achab a ſua malicia: vt dr̄ in poſtiSi diuina ꝓuidentia qͣꝫtū in ſe fuit reuola: indubie fuiſſet reuocatꝰ. Nā vt eccl̓ia cātat diuīa ꝓuidentia in ſua diſpoſitiōe nō fallit̉. Un̄ melius diceret̉ ꝙ diuina ꝓuidentia fecit ſuꝑnaturalia ſigna ſufficientia ad reuocationēachab ſi ip̄e nō fuiſſet obſtinatus.R eplica. A ca. xx. vbi poſtillator ꝯtinuādo dicitꝙ ꝓuidētia diuīa qͣꝫtū in ſe fuit achabaſua malicia reuocauit celeſtibꝰ ſignis. Burgē. nitit̉ eū caꝑe īẜmone: qꝛ dixit qͣꝫtū in ſe fuit: volēs ꝙ ꝑ hoc circūloquat̉ volūtatē dei bn̄placitā: ⁊ ita achab fuiſſet ꝯuerſus: qꝛ illa volūtas ſꝑ efficax eſtꝭ. ſꝫ Burgē. noluit aduertere naturā termīoꝝtheologicaliū: ꝙ volūtas ſigni p̄cipiēdo: ꝯſulēdo ⁊cͣ. p̄t face̓qd̓ ī ſe ē: ſic̄ volūtas bn̄placiti. Et ita ꝟe d̓r: deꝰ qͣꝫtū ī ſe ē vultoēs hoīes ſaluos fieri: ſꝫ defectꝰ ē ex ꝑte hominū: nō dei: ꝙ nōoēs hoīes ſalui fiāt. Hec igit̉ Bur. obiectio potiꝰ eſt puerilit̓tētatiua: qͣꝫ ꝟitatis inqͥſitiua: quē modū valde rep̄hedit beatus Hiero. ⁊ beatꝰ Augꝰ. de doctrīa xp̄ianaNico. de lyra.Oſt ꝟba. Hic ꝯn̄r̄ Ca. XXIaddit̉ ſcd̓a cōminatio fct̄ā ip̄iachab de morte eiꝰ vxoris ⁊ ꝓlis. circa quā hic ꝓcedit̉: qꝛ pͥmo pōit̉ip̄iꝰ achab noua ꝓuaricatio. ſcd̓o pōitur pene cōmīatio. ibi: Factꝰ ē igit̉. tertio executio ſeu īflictio. ca. xxij. Nouap̄uaricatio ip̄iꝰ achab fuit: qꝛ poſtqͣꝫml̓tipl̓r deū offēderat ꝑ idolatriā: īnocētē occidit ꝓpt̓ hereditatꝭ ſue ꝯcupiſcētiā. ⁊ ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: k Propitius ſit. ꝓ p̄cio vl̓ hereditate alia. terraeī iſrl̓ ꝓprie erat ipſiꝰ dei ꝓpt̓ qd̓ nō poterat ſimpl̓r vēdi: ſꝫ ſolū vſqꝫ ad iubileū: ſic̄ hr̄ Leui. xxv. ⁊ iō nec illd̓ ꝯcedebat̉ in lege niſi in necͣte. naboth āterat diueſ: ꝓpt̓ qd̓ n̄ erat cōpulſus hereditatē ſuā vēdere. Rex etiā volebateam ad ꝑpetuā habere.Et ꝓijciēs

A