Plo. ordi.IIIRegū Ca.Nico. de lyraI
a me cōſiliū: ⁊ ſalua animā tuā filijqꝫ tui ſalomonis. Ua ade et ingredere ad regē dauid ⁊ dic ei: Nonne tu dn̄e mi brex iuraſti mihi ancillę tuę dicēs: ꝙ ſalomon filius tuusregnabit poſt me: ⁊ ip̄e ſedebit in ſolio meo? Quare ergoregnat adonias? Et adhuc ibi te loquēte cū rege: ego veniā poſt te ⁊ complebo ſermones tuos. Ingreſſa eſt itaqꝫqhethſabee ad regē in cubiculo. Rex aūt ſenuerat nimis: ⁊abiſac ſunamitis miniſtrabat ei. Inclinauit ſe bethſabee⁊ adorauit regē. Ad quā rex: Quid tibi inquit vis? Quęreſpondēs ait: Dn̄e mi tu iuraſti ꝑ dn̄m deum tuū ancillętue. Salomō filius tuus regnabit poſt me: ⁊ ipſe ſedebitin ſolio meo: et ecce nunc adonias regnat te domine mirex ignorāte. Mactauit boues ⁊ pinguia queqꝫ ⁊ arietesplurimos: et vocauit omnes filios regis: abiathar quoqꝫ ſacerdotem ⁊ ioab principem militię: ſalomonē auteꝫſeruum tuum nō vocauit. Uerūtamē domine mi rex in teoculi reſpiciunt totius iſrael: vt indices eis quis ſederedebeat in ſolio tuo domine mi rex poſt te. Eritqꝫ cuꝫ dormierit dominus meus rex cum patribus ſuis: erim egoet filius meus ſalomon peccatores. Adhuc illa loquente cum rege nathan propheta venit. Et nunciauerunt regi dicentes: Adeſt nathan propheta. Cunqꝫ introiſſet inconſpectu regis: ⁊ adoraſſet eum pronus in terram. dixitnathā: Domīe mi rex tu dixiſti: adonias regnet poſt me: h⁊ ipſe ſedeat ſuper thronum meū? Quia deſcendit hodieet immolauit boues ⁊ pinguia ⁊ arietes plurimos: et vocauit vniuerſos filios regis ⁊ principes exercitus: abiathar quoqꝫ ſacerdotem. Illiſqꝫ veſcētibus et bibentibuscoram eo: et dicētibus: Uiuat rex adonias: me ſeruuꝫ tium et ſadoch ſacerdotem ⁊ banaiam filium ioiadē et ſalomonē famulum tuū nō vocauit. Nūquid a domino meo irege exiuit hoc verbū: ⁊ mihi nō indicaſti ſeruo tuo quisſeſſurus eſſet ſuꝑ thronū domini mei regis poſt eū? Et re iſpondit rex dauid dicēs: Uocate ad me bethſabee. Quęcū fuiſſet ingreſſa corā rege: et ſtētiſſet ante eum: iurauitrex et ait: Uiuit dn̄s qui eruit animā meam de omni anguſtia: quia ſicut iuraui tibi ꝑ dn̄m deū iſrael. dicens: Salomon filiꝰ tuus regnabit poſt me: ⁊ ipſe ſedebit ſuꝑ ſoliūmeum ꝓ me: ſic faciam hodie. Summiſſoqꝫ bethſabee interram vultū adorauit regem dicēs: Uiuat dominꝰ meꝰ r̄id eſt iuſtumrex dauid in ęternū. Dixit qͦꝫ rex dd̓. Uocate mihi ſadochſacerdotē ⁊ nathan ꝓphetā ⁊ banaiam filiū ioiādē. Quicum ingreſſi fuiſſent corā rege dixit ad eos: Tollite vobiſcū ſeruodn̄i veſtri: ⁊ imponite ſalomonē filium meum vra ſuꝑ mulā meaꝫ: ⁊ ducite eū ī gion ⁊ vngateū ibi ſadoch ſacerdos ⁊ nathā ꝓpheta inregē ſuꝑ iſrael: ⁊ canetis buccina atqꝫ dicetis: Uiuat rex ſalomon. Et aſcēdetis poſteū ⁊ venietis in hierl̓m: ⁊ ſedebit ſuꝑ ſoliūmeum: ⁊ ipſe regnabit ꝓ me: illiqꝫ p̨̄cipiāvt ſit dux ſuꝑ iſrl̓ ⁊ ſuꝑ iudam. Et rn̄dit banaias filius ioladę regi dicēs: amē. Sic loquat̉ dn̄s deus dn̄i mei regisQuo fuit dn̄s cū dn̄o meo rege: ſic ſit cum ſalomōe ⁊ ſublimius faciat ſoliū eiꝰ a ſolio dn̄i mei regis dauid. Deſcēdit̉ ergo ſadoch ſacerdos ⁊ nathan ꝓpheta ⁊ banaias fiiius ioīadę: ⁊ cerethi ⁊ pheleti: ⁊ impoſuerūt ſalomonem
a Mulā meaꝫ. Dauid alijeccl̓iam alij ſynagogā ꝓpteinfecunditatēdicunt.
nutrierat ⁊ docuerat: vt dictū fuit. sͣ. ij. li. xij. ca.⁊ qꝛ ex reuelatione dn̄i dixerat ip̄i dd̓ ꝙ ſalomoneſſet regnaturꝰ poſt eū ẜm qd̓ dd̓ refert. j. Para.xxij. verba nathan ad ip̄m. vbi ſubdit̉: ob hanccauſaꝫ pacificus vocabit̉. In hebreo habet̉? Nomē eiꝰ ſalomon. ⁊. xxix. ca. dixit: Salomonē filiūmeū elegit dn̄s: ⁊ poſtea eodē cā. Salomoni qͦꝫfilio meo da cor ꝑfectū ⁊cͣ. ⁊ hoc eſt qd̓ d̓r hic. dixit itaqꝫ nathan. ⁊ ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: a Et ſaluaaīam tuā ⁊cͣ. timebat em̄ ꝓbabiliter ꝙ ſi adonias in regno cōfirmaret̉ ꝙ mortuo dauid puniretbethſabee de crimine adulterij: ⁊ ꝯtra ſalomonēq̄reret mortis occaſionē. Sed hic occurrit dubiūquō ꝓpheta de hoc timebat: cū ſicut dictuꝫ eſt exreuelatiōe dixerat ſalomonē regnatuꝝ poſt ip̄m.Ad qd̓ dicendū ꝙ iſtud fuit quedam ꝓmiſſio facta ipſi dauid de futuro: tales aūt ꝓmiſſiones diuine intelligende ſunt ſub cōditione .ſ. ſi ex partehoīm nō ponat̉ impedimentū ſicut diffuſius fuit declaratū. sͣ. j. lib. ca. ij. ⁊ ideo ꝓpheta poterattimere: ne ꝑ aliqd̓ peccatū ipſius dauid vel bethſabee ſeu ſalomōis aliqd̓ impedimētū ꝑueniſſet.Ingredere ad regē dauid ⁊cͣ. hͦ aūt iuramētūſciebat nathā ꝑ reuelationē dauid vel bethſabeevel forte qꝛ fuerat p̄ſens. c Complebo ſermones tuos. p̄miſit em̄ matrē ad petendū pro filio:vt cor dauid inclinaret̉: ⁊ ſic īueniret regē diſpoſitū ad ꝑficiendum negociū. Inclinauit ſe bethſabee ⁊ adorauit regē: adoratione dulie. d Domine mi. Hic format petitionē ſuā: ī qua qͥnqꝫ exprimit qͥ faciūt ad regis animū inclinādū: qꝛ primo humiliter petit dicēs: Dn̄e mi. ſcd̓o iuramētūad memoriā reducit dicēs: Tu iuraſti ꝑ dn̄m ⁊cͣ.tertio ſuꝑbiā adonie exprimit dicēs. Et ecce nūcadonias regnat te viuente ⁊ ignorāte. quarto deuotionē populi ad cōtrariū ꝓponit dicens:e Uerūtamē dn̄e mi rex ⁊cͣ. q. d. populus nō approbat adonie ambitionē: ſed expectat tuā determinationē. quinto periculū ꝑſone ſue: ⁊ filij ſui īducit dicēs: Eritqꝫ cū dormierit dn̄s meꝰ rex cumpatribꝰ ſuis. f Erimꝰ ego ⁊ filius meꝰ ſalomōpctōres .i. adonias īponet nobis crimina ad priuandū nos vita: vt predictum eſt. g Adhucilla loquēte ⁊cͣ. ad cōplēdū negociū: nō tn̄ ſtatimintrauit cubiculū regis ſed ſtetit aliquantulū extra: quouſqꝫ de volūtate regis vocaret̉: vt ptꝫ inlr̄a. h Dn̄e mi rex tu dixiſti ⁊cͣ. non dixit hocꝓpheta affirmatiue: ſed magis interrogatiue. q.d. mirabile eſt ꝙ talia fecerat ſine ſcitu tuo: ⁊ ī hͦnotat eū de p̄ſūptione ⁊ cōtēptū pr̄is ꝙ ip̄o viuēte ⁊ neſciēte vellet regnare. vn̄ ſubdit̉: i Nunqͥd a dn̄o meo ⁊cͣ. qͣſi diceret nō. k Et mihi nō īdicaſti: qͥ ſū ſecretariꝰ tuus: ⁊ tibi reuelaui volūtatē dn̄i d̓ regno ſalomonis poſt te: ⁊ iō ſi fuit aliqͣ cauſa mutatiōis huiꝰ ex alia reuelatiōe tibi facta: debuiſti vtiqꝫ dicere mihi. l Et rn̄dit rex.Hic ꝯn̄r ponit̉ petitiōis cōceſſio. cū d̓r: m Uocate ad me bethſabee: loquēte em̄ nathā cū rege.ip̄a exiuerat regis cubiculū: ſicut in talibus fierieſt cōſuetū. Cetera patent vſqꝫ ibi: n Uiuatdn̄s meꝰ ⁊cͣ. .i. vita beata que eſt eterna. o Dixit quoqꝫ rex. Hic ponit̉ p̄dicte cōceſſionis executio. ⁊ ptꝫ littera vſqꝫ ibi: p Imponite ſalomonē ⁊cͣ. ī ſignū regie dignitatꝭ: qꝛ illa mula erat appropriata regi dauid: vt populꝰ manifeſte videatꝙ volo eū regnare poſt me. q Et ducite euꝫ ingion: fons ē ſiloe: vt dicūt hebrei. Cetera patēt vſqꝫ ibi: r Et rn̄dit banaias ⁊cͣ. amen .i. fideliterſeu veraciter: ⁊ ē dictio hebraica. iō ſubdit̉:g Sic loquat̉ dn̄s deꝰ .i. cōpleat ꝟba tua queſunt fidelia. Quō fuit dn̄s cū dn̄o meo .i. tecūte dirigēdo ⁊ in regno ſtabiliendo. t Et ſublimius faciat ⁊cͣ. nō em̄ eſt inuidia patris ad filiūſi excedat euꝫ in gloria ⁊ honore: qꝛ pater manetquodāmodo in filio: ⁊ ideo bonū filij eſt etiā bonū patris: ⁊ iō ſicut nullus triſtat̉ de bono ꝓprioſic nec d̓ bono filij ſui niſi ex maxima ꝑuerſitate.v Deſcēdit gͦ ſadoch. qꝛ ciuitas dauid vbi manebat erat
C
D
ij cmoes. ibi ſaia
E
IX
r 2