III ERegūCa. I INico. de lyraGlo. ordi.

a Cūqꝫ oꝑiret̉ veſtibus nō arcalefiebat. Dixerūt ergo bei ſerui ſui: Quęramꝰ domino nr̄o regi adoleſcentulā v̓ginē: ⁊ ſtet corā rege ⁊ foueat eū: dormiatqꝫ ī ſinu ſuo: ⁊ calefaciatdn̄m nr̄m regē. Quęſierūt igit̉ adoleſcētulā ſpecioſam ī oībꝰ finibꝰ iſrl̓: ⁊īuenerūt abiſac ſunamitē: ⁊ adduxerūt eā ad rea ſ ſapīav cōtēplatio: quā cōplectēgē. Erat aūt puella pultes: ī eiꝰ dilectione flameſcunt.chra nimis. Dormiebatqꝫ cū rege: ⁊ miniſtrabatei. Rex ꝟo nō cognouitb eam. Adonias aūt filius diagith eleuabat̉ dicens: eEgo regnabo. Fecitqꝫ ſi­ fybi currū ⁊ equites: ⁊ qͥnquaginta viros qͥ anteeū currerēt. Nec corripu­ sit eū pater ſuꝰ aliquādodicens: Quare hoc feciſti? Erat autē ⁊ ipſe pul­ hcher valde ſecūdus natupoſt abſalō. Et ſermo eiꝰ incū ioab filio ſaruię: et cū kabiathar ſacerdote: quiadiuuabāt partes adonię. Sadoch vero ſacerdos et banaias filiꝰ ioīade ⁊ nathan ꝓpheta ⁊ ſemei ⁊ cerethi ⁊ pheleti etoē robur exercitꝰ dd̓ nōerat cuꝫ adonia. Immo­ 1latis ergo adonias arietibus ⁊ vitulis ⁊ vniuerſis pinguibus iuxta lapi mdē coeleth qͥ erat vicinꝰ nfonti rogel: vocauit vniuerſos fratres ſuos filios regis: ⁊ omnes virosiuda ſeruos regis. Na­ othan aūt ꝓphetā ⁊ banaiam ⁊ robuſtos quoſqꝫ ⁊ſalomonē frēꝫ ſuū nō vocauit. Dixit itaqꝫ nathā vrad bethſabee matrē ſalomonis. Num audiſti ꝙregnauerit adonias filius agith ⁊ dominus noſter dauid hoc ignorat?Nunc ergo veni accipe

dicere. Nōnecor noſtruꝫ ardens erat.a Cūqꝫ oporiretur ⁊cͣ. Dauid nimiū frigꝰ ꝑtulit: vl̓ qꝛde ſenioribusnatus eſt parētibus: vl̓ quiamultum in prelio ſanguinemfuderat: vl̓ potius ex quo angelum cedentem populumvidit: pauorvehementi cōtabuit: Undein incōmoditate frigoris vſqꝫ ad mortenpermanſit.b Adoniasautem filiꝰ ⁊cͣ.Iudaicum populum ſignificat: qui maiorfilius eſſe videtur: quia priolegem ſuſcepitet gētilem populum qui pergratiaꝫ dei poſterior vocateſt ſpernens ſeſolum cum domino regnareputauit. Adnias em̄ dominator dn̄s interp̄tatur. Sꝫeccleſie populus cum veroſalomōe .i. pacifico nr̄o cuiipſe corpus eſtper diuinā ordinationeꝫ inregnum ſubſtituitur: de quomerito ꝑfidiemaior filius .i.prior populusp̄cipitatur.

e Bethſabeinterpretaturfilia iuramenti: ſignificat ātantiquaꝫ eccl̓ſiaꝫ q̄ fuit ſublege: de cuiusſtirpe verꝰ ſalomon naſcimiſſus eſt. Nāthan interpretatur donum:⁊ figurat veterem ꝓphetiā

a Cūqꝫ operlret̉ veſtibꝰ nō calefiebat: qd̓ fuit ſatis mirabile derāta cgiditate in hoīe bene cōplexionato. Cuiꝰ vna cauſa aſſignat̉. qꝛa iutute fuit bellicoſus ꝓpter qd̓ multos ictus ⁊ plagas ſuſtinuit ex ouibuplurimus ſanguis emanauit: ꝓpter qd̓ citius ſenuit ⁊ infrigidatus cAlia etiā cauſa addit̉: qꝛ ex viſione angeli tenentis gladiū euaginora qper hieruſalē: vt dictū eſt. sͣ. ij. li. xxiiij. ca. ſupra modū territꝰ fuit. ⁊ inaūt infrigidat ⁊ maxime exceſſiuus: ꝓpter qd̓ timētes paleſcūt ⁊ te⁊ ideo extunc dauid notabiliter infrigidatus fuit. Aliā etiā cauſam aſgnat Ra. Sa. dicens: ꝙ hoc fuit in penā peccati quo abſcidit oram.ſaul: vt habet̉. sͣ. j. libro ca. xxiiij. Ꝙ em̄ in hoc peccauerit videt̉: oibpdē ſubdit̉: Poſt hec ꝑcuſſit cor ſuū dauid: eo ꝙ abſcidiſſet oram chidis ſaul: qͣꝫdiu em̄ ſaul in regno tolerabat̉ a deo dauid debebat eū reureri: ⁊ quia in hoc irreuerēter ſe habuit ad ip̄m: fuit punitus pena cſpondēte .ſ. vt veſtibꝰ nō calefieret in ſenectute: ẜm illud Sap. xj. Perapeccat quis ꝑ hec ⁊ torquet̉. Queramꝰ dn̄o nr̄o regi adoleſcētulam ec̄Glo. Hiero. ſuꝑ locū iſtū dicit ſic: Nōne tibi videt̉ ſi occidētē lr̄am ſeoris figmētū eſſe vel athletaꝝ ludicra ꝙ frigidus ſenex obuolutꝰ veſtimētis niſi cōplexū adoleſcētularū non caleſcit ⁊cͣ. ⁊ ideo d̓r ꝙ hic eſt locutioparabolica: ita ꝙ ꝑ abiſac virginē intelligit̉ ſapīa: q̄ ē incorrupta q̄git̉ ſenibus: ẜm ꝙ dicit̉ Iob. xij. In autiquis eſt ſapīa: ⁊ hͦ maxime fuit.dauid in qͦ in ſenectute maxime viguit ſpūs ꝓphetie: ꝓut dictū fuit. sͣ. ij.lib. ca. xxiij. ⁊ hec ſapīa calefecit regē dauid ip̄m ad amorē diuinū adendo: ⁊ talis modus loquēdi parabolicꝰ frequēter habet̉ in ſcripturacut habet̉ Iudi. ix. Ierūt ligna vt vngerēt ſuꝑ ſe regē ⁊cͣ. ſicut fuit exptū ibidē. Sed ſalua reuerētia. Hieronymi iſtud dictū ſtare n̄ pōt vt videtur: qꝛ circūſtantia lr̄e oſtēdit manifeſte ꝙ abiſac fuit quedā puella ad litterā adducta ipſi dauid in remediū frigiditatꝭ corporalis: qd̓ etiā ptꝫ exhoc ꝙ adonias qͥ erat iuuenis petiuit eā ꝓ vxore mortuo dauid: vt habtur. jͣ. ij. ca. ⁊ ideo oportet dicere ad veritatē lr̄e ꝙ fuerit puella corpoẜm hoc igit̉ exponit̉. cū d̓r: h Dixerūt gͦ ei ſerui ſui .ſ. medici qͥ erantſolliciti de eiꝰ vita ꝓlongāda ꝓpter ſuā ſanctitatē. c Queramus dn̄onr̄o ⁊cͣ. Dicūt eī medici ꝙ optimū remediū ꝯtra frigiditatē mēbroꝝ ⁊ paralyſim īminētē eſt amplexus mulieris maxime iuuēcule ⁊ virginis: ⁊ iōtalis fuit adducta ipſi dauid: nec ex hͦ peccauit: qꝛ cū ea cōtraxit matrimoniū: vt magis patebit ex ſequētibꝰ. Senes em̄ quātūcūqꝫ poſſunt cōtrahere: licet nō poſſint generare: ⁊ ſicut dicūt doctores ſi mulier ſcienter cōtrahat cū frigido nō potēte eā cognoſcere: nihilominꝰ tenet ꝯtractꝰ: ⁊ ſicfuit in ꝓpoſito: ⁊ ideo vti amplexibus huiꝰ virginis in ſtatu matrimoli nō videt̉ fuiſſe illicitū ipſi dauid: maxime cū hoc eſſet ei in remediū tante frigiditatis. d Adonias aūt. Hic cōſequēter deſcribit̉ ip̄ius adonie ambitio. cū d̓r: e Eleuabat̉ dicēs: ⁊cͣ. hoc nō dicebat in palā ſed ſecretarijs ſuis qui ei fauebant: vt poſtea habet̉. f Fecitqꝫ ſibi curruꝫ⁊cͣ. ad oſtētationē ⁊ quādā diſpoſitionē ad regnādū. g Nec corripuit eū ⁊cͣ. videt̉ ꝙ ex hͦ dauid peccauerit grauiter: ſicut heli. vt dictū ē. sͣ.lib. ij. ca. Dicēdū ꝙ nō eſt ſimile: qꝛ pctm̄ filiorū heli fuit recte cōtra deūFactū aūt adonie qͣꝫtū exteriꝰ apparebat non erat niſi quedā vanitas voſtētatio: que ſatis cōiter ꝑmittunt̉ filijs Regū: ⁊ forte dauid qͥ iacebat īlecto neſciuit ꝙ in hoc excederet: ⁊ ſi ſciuit tn̄ ignorauit ꝙ ad regnū aſpiraret: qd̓ ptꝫ ex hͦ ꝙ qn̄ ſibi innotuit ꝙ tanqͣꝫ rex feſtū faciebat: ſtatim ſalomonē regē inſtituit: vt habet̉. jͣ. eo. ca. h Erat aūt ⁊ ip̄e pulcher valde ⁊cͣ. ex pulchritudine em̄ iſta ⁊ ex hoc ꝙ erat primogenitꝰ īter filios dauid viuentes: ⁊ quia patrē videbat impotentē fuit elatꝰ ad vſurpandū ſibi honorē regiū abſqꝫ licentia patris. i Et ſermo eiꝰ fuit cū ioab: ēcauſa fuit ex parte adonie: vt ꝑ ip̄m ioab qui erat magiſter militie haberet militiā ſibi fauentē. Ex parte aūt ioab cauſa fuit qꝛ bene ꝑceperat̉ qͥdauid habebat cordi vindictā occiſionis abner ⁊ amāſe: ⁊ ꝙ dauid hocimponeret ſuo filio regnaturo: ⁊ ideo querebat vt ꝑ eiꝰ auxiliū adoniasinſtitueret̉ ⁊ ſic ſibi parceret̉. k Et cū abiathar ſacerdote: cuiꝰ cauſafuit ex parte adonie: vt ꝑ abiathar qui erat ſummꝰ ſacerdos ppl̓s ad ip̄minclinaret̉ ⁊ ab ipſo inungeret̉. Ex parte vero abiathar cā fuit: qꝛ deicenderat de heli cui dictū fuerat ex parte dei ꝙ filij eiꝰ eſſent a ſummo ſacdotio deponēdi ꝓut dictū fuit. sͣ. j. lib. ij. ca. Itē qꝛ ſicut dicūt hebret ⁊ ſepore quo fugit dauid de hierl̓m ꝓpter abſalō: dn̄s nō dedit rnſum ꝑ abathar ſicut tactū fuit. sͣ. ij. li. xv. ca. licet in alijs faceret officiū ſummi ſacerdotis. ⁊ iō querebat habere regē ſibi fauorabilē ne a ſtatu ſuo deiſcetur. l Immolatꝭ gͦ adonias arietibꝰ in ſignū regie dignitati.mn Iuxta lapidē coeleth: Loeleth erat lapis magnꝰ exͣ ciuitatē in cut mtione ⁊ tractione viri fortes exꝑiebant̉ virēs ſuas: ⁊ ideo hebrei dicut dIuxta lapidē tractū. n Qui erat vicinꝰ fonti rogel: hebrei dicut ſolifullonis: qꝛ ꝓpe fontē illū erat locus vbi fullones parabāt pānos: tpelc cōſonat: qd̓ hr̄. jͣ. iiij. lib. xviij. ca. de rabſace ⁊ ſocijs eiꝰ. Steterūt iuptaqueductū piſcine ſuꝑioris q̄ eſt in via agri fullonis: ⁊ ſic ẜm hebredoeleth ⁊ rogel nō ſunt noīa ꝓpria ſꝫ appellatiua. oNathā aut appe⁊c̄. qꝛ nō fauebāt ſibi ſꝫ ſalomoni. p Dixit itaqꝫ nathā. hic ꝯnt datibit̉ ip̄ius ſalomonis. ꝓmotio. ⁊ ſcd̓o adonīe cōfutatio. ibi:. Adhuc icdquente. Circa primū primo ponit̉ matris pētitio. ſcd̓o regis cōcenſior vReſpondit rex. ⁊ tertio cōceſſionis executio. ibi: Dixit quoqͣꝫ fer. ſtio aūt matris facta fuit de cōſilio nathan qͥ celabat ꝓ ſalomone: tunutrierat

&

47. di. §. neeſſe.