¶ Glo. ordi. ¶¶ Regum Ca. IIINico. de lyra
ſunt vltra iſrl̓: neqꝫ iniere certamē.Abner autē ⁊ viri eiꝰ abierunt percampeſtria moab tota illa nocte: ⁊tranſierūt iordanē: et luſtrata omni bethoron: venerunt ad caſtra.Porro ioab reuerſus omiſſo abner cōgregauit omnem populum:et defuerūt de pueris dauid deceꝫ⁊ nouē viri excepto aſahele. Serui aautē dauid percuſſerunt de beniamin et de viris qui erant cū abnertrecētos ſexaginta: qui et mortuiſunt. Tuleruntqꝫ aſahel et ſepelierunt euꝫ in ſepulchro patris ſui inbethleeꝫ. Et ambulauerūt tota nocte ioab et viri qui erāt cū eo: et inip̄o crepuſculo ꝑuenerūt in hebrō.¶¶ Capitulū:IIIActa eſt ergo longa cō bcertatio īter domū dauid ⁊ int̓ domū ſaul̓: da)uid proficiēs ⁊ ſemꝑ ſeip̄o robu dſtior: domus aūt ſaul decreſcēs ꝓb quotidie. Natiqꝫ ſūt ex filijs daa¶ Si multas haberet tn̄ grauide qn̄ pareredebebant ibi mittebant̉ in hebron .ſ.uid in hēbron. Fuitqꝫ primogēiFalias amontus eius āmon de achinoē iegraelitę: ⁊ poſt eū cheleab de abi egail vxore nabal carmeli. Porro tertiꝰ abſalon: filiꝰ maacha filię tholomai regꝭ geſſur. Quartus āt adoniaſ filiꝰ agith. Et qͥntus ſaphacias filiꝰ abithal. Se ta ¶ Egla ſola vxor appellatur quā ſcd̓m legeꝫcxtus quoqꝫ hietraan d̓ eglā vxo fꝫnuptialiter accepit.re dauid. Hi nati ſūt dauid ī hebron. Cū ergo eſſet pręliū inter idomum dauid et domum ſaul:abner filius ner regebat domūſaul. Fuerat autem ſauli concu kbina nomine reſpha filia achia.Ingreſſuſqꝫ eſt ad eam abner.timebat ne concubinā vendicans regnumirparet.Dixitqꝫ iſboſeth ad abner: Qua lire ingreſſus es ad ꝯcubinā pr̄isa Fira cā. fuit vt nutu dei trāſferet̉ regnū ad dd̓mei? Qui iratꝰ nimis ꝓpt̓ ꝟba ma §i. vilis abomīabiarut̓arut̓ſcaput canis .i. pͥnceps ſtultoꝝ: ⁊ qͣſi latra xp̄m dn̄i.iſboſeth. ait: Nūqͥd caput canis nego ſū aduerſū iudā hodie: qͥ fecerī miſericordiā ſuꝑ domū ſaulpr̄is tui: ⁊ ſuꝑ fratres ⁊ ꝓxīoseiꝰ ⁊ nō tradidi te in manu dauid ⁊ tu reqͥſiſti ī me qd̓ arguereſꝓ ml̓iere hodie? Hec faciat de p
LIIIActa1iē lon℟. Domꝰ dd̓ cileſtis hierl̓m.q̄ ꝑtiꝫ ꝑegrinatur in t̓ris: ꝑtīcū dn̄o regnatī cel̓. Domꝰ ꝟoſaul ſuꝑbi ⁊ īpij regꝭ ē babylon q̄ fac̄ fornicari oēſ gētes.Int̓ has lōgaꝯcertatio ē: qꝛq̄ ẜm carnē eſtꝑſeqͥt̉ eā q̄ ẜmſpūꝫ ē. ſꝫ domꝰdd̓ ꝓfectu filiorū gaudet ⁊ īꝑſecutōe domꝰſaul̓ deficit inſua iniqͥtate: ⁊tādē ẜm merita ſua ī ꝓfūdūab yſſi ſb̓merętur. b Natiqꝫ ſūt ſex. Seyfilij qͥ nati ſūtdd̓ in hebrō ꝑfectionē ſctōꝝſignificāt: qͥ deſpiritali coniugio xp̄i ⁊ eccl̓ieꝑ ſpūſſcti gr̄aꝫqͦtidie oriūt̉.c De egla. ℟.Hec ē michol:q̄ ſola vxor d̓r:qꝛ eā dd̓ ī adoleſcētia ſua primam ſortitꝰ eſtvxorē: hͨ in ꝑtud̓r occubuiſſe.vn̄ ī ſequētibꝰſcriptuꝫ ē. Iotur michol filie ſaul nō ē natus filiꝰ: vſqꝫad diē mortiāſue: qꝛ in ipſoꝑtu occubuit
a Excepto aſahele. Licet eſſet de pueris dauid ſicut et alij interfecti. tāeius per ſe exprimitur: quia plus ponderabatur qͣꝫ omnium aliorum: pede eius ſepultura ſpecialiter agitur. Et patet littera. Sepultura tamē iſta fit poſtqͣꝫ ioab et exercitus redierant in hebron: licet ante ſcribatur. Ca xxMONAlILCT. hoc autē ꝙ dauid ex diuina reuelatione aſcēdit in heIgitur poſt hec conſuluit dauid dominum. Perbron que altero nomine vocat̉ chariatharbe: id ē ciuitas quattuor: ſignificaꝫꝙ homo bone voluntatis: qui ꝑ dauid ſignificat̉ aſcendit ad ꝑfectioneꝫ quattuor virtutū cardinaliū per inſtinctū et adiutoriū diuinū. q̄ quidē ꝑfectio ciuitas quattuor pōt dici. de qua d̓r Apocal̓. xxj. et ciuitas erat in quadro poſitaUeneruntqꝫ viri iuda ⁊ vnxerunt dauid. ibi: Iuda interpretatur cafitens. et ideo viri iuda dicuntur illi qui corde ore et opere deū confitent̉: a ibvngere dauid: id eſt virum virtuoſuꝫ promouere nitunt̉. Nā ſi eſt promotio inregimine tēporali volunt eū habere principē. ſi autē in ſpiritualibus pontificeꝫvel preſidentē. Miſit ergo dauid nuncios ad viros iabes galaad. diritqꝫ ad eos: benedicti vos a dn̄o ⁊cͣ. Sicut dictū eſt ſupra vltimo ca. j. libri. Periſtos viros iabes ſignificant̉ illi qui cooperire ſtudent quantū bono moſunt turpitudinē ſuperioris ſui. et ipſi ſunt a domīo benedicti. Un̄ Gen̄. ix. Sem⁊ Iaphet operientes verēda patris ſui: ex hoc receperūt benedictionē. Chautē reuelans maledictionē. Abner autem filius ner qui conſtituit iſdoſeth regem ſignificat illū qui ꝑ potentiā ſtudet promouere īdignū. Iſboſethautē virconfuſionis interpretatur. et ſic ſignat illum qui non eſt dignus honore ſꝫ magis vituperio.f Egreſſus eſt abner ⁊cͣ. Per abner qui mouit contentionem cōtra viros dauid. ſignificatur ꝙ illi qui indignū prmouere nitunt̉ ⁊ cōtētiones ⁊ brigas mouent pro īꝑio. ⁊ ſic̄ iſteabner de contentione ſua reportauit confuſionē multis de ſuis bellatoribus occiſis de prelio fugiendo: ſic dei indicio iuſtpro indignis contētiones mouentes confuſionē reportant frequenter. et vtinam eſſet ſemper.Ca. III.Acta eſt ergo longa concertatio ⁊cͣ. Oſtenſa debellatione regni iſboſeth ex ſuorū debellatione. hic cōſeq̄nhoc idē oſtendit̉ ex abner cum dauid federatione. Circa quod premittitur dauid ꝓfectus. ſecūdo ipſius abner fedibi: Cum ergo eſſet preliuꝫ. Primū autē oſtendit̉. cū dicitur.c Dauid proficiens. In poteſtate ⁊ multitudine: quia alide nouo ſibi iungebantur quotidie. d Et ſemꝑ ſeipſo robuſtior: reſpectu temporis p̄teriti: quia ſemper creſcebat eius poteſtas: creſcebat etiā in prole. ideo ſubdit̉: Natiqꝫ ſūt filij dauid ⁊cͣ. ſequitur: e Et poſt eū cheleab de abigail. iſte aūt. jParalipo. iij. vocatur daniel: ⁊ hoc fuit nomē eius pͥmū ẜꝫ ꝙdicit hic Ra. Sa. Sed quia tunc erāt aliqui deriſores dicētesꝙ erat filius nabal: ⁊ ꝙ abigail ip̄m cōceperit qn̄ dauid eā accepit vxorem: ideo ad oſtendendū hoc eſſe falſuꝫ: mutata eſt adeo eius facies: et aſſimilata eſt faciei dauid. Et extūc vocatꝰ ēcheleab: qd̓ nomē ſonat ī hebreo quaſi pater: vl̓ ſimilis patri.f Sextꝰ quoqꝫ hietraan. Iſte vocatꝰ fuit nathan ẜꝫ Ioſephū.De egla. Iſta fuit michol filia ſaulis. ⁊ vocat̉ egla. i. vitula ẜm ꝓprietatē idiomatis hebrei: ⁊ vocat̉ ſic: eo ꝙ fuit ei cōiūcta ī iuuētute: ⁊ ei valde dilecta: eo mō loquēdi quo dixit ſamſon Iudi. xiiij. Si nō araſſetis in vitula mea ⁊cͣ. h Uxoredauid. Licet em̄ in ve. teſta. viri poſſent habere plures vxoresſimul: illa tamē que primo accipiebat̉: vxor ſpecialiter vocabatur: ꝓpter qd̓ iacob dixit de rachel Gen̄. xliiij. Duos genuit mihi vxor mea. alia autē nō ſic: qͣꝫuis ẜm veritatē eſſent vxores.Michol autē primo fuit coniuncta dauid. ⁊ ideo vocatur ſpecialiter eiꝰ vxor. i Cū ergo eſſet p̄liū inter domū dauid ⁊c̄.Hic conſequenter deſcribit̉ ipſius abner cum dauid fedus. etprimo deſcribitur huius cōfederatiōis occaſio. ſecundo ip̄a cōfederatio. ibi: Miſit ergo. Occaſio autem fuit turbatio abneicontra iſboſeth occaſione cuiuſdam mulieris. ⁊ hoc notat cuꝫdicitur. k Fuerat autē ſaul concubina nomine reſpha fillaachia .i. vxor non primaria ſed prime adiuncta. ſic enim nominantur ſecunde vxores in veteri teſtamento: vt patet in pluribus locis. l Quare īgreſſus es ad concubinā patris mei.Dicunt aliqui ꝙ abner ingreſſus fuit ad eā concubitu matrimoniali: ſperans per hoc obtinere regnuꝫ: ſicut et adoniatiuit abiſac habere vxorem: vt habet̉ infra. iij. libro. ij. ca.autem dicunt ꝙ ingreſſus fuit ad eam fornicarie: quod redurdabat in verecundiam iſboſeth filij ſaul. ⁊ ideo ſi primo modefuerit vel ſecundo: merito diſplicuit ipſi iſboſeth. m Quiiratus nimis propter verba iſboſeth ait: Eo ꝙ multa fecerat. ꝓpter ipſum iſboſeth. n Nunquid caput canis ego ſum. l. vtlis et abominabilis ſicut canis apud tribuꝫ iuda: de qua eratdauid: Uel aliter. Caput canis: id eſt latrās cōtra dauidētribum iuda: ne obtineant regnum contra te. o Et tu reqͥſiſti in me ꝙ argueres pro muliere hodie. quaſi diceret bedeberes tacere. p Hec faciat deus ⁊cͣ: id eſt tot mala etplura qͣꝫ alicui miſero.Niſi quō
A
1. Pr .3.a.
B