Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

cguco de lyjxaGlo. ordi. I Legū. Ca. II

Egreſſuſqꝫ ē abner filiꝰ ner: ⁊ puer iſbo­ aſeth filij ſaul de caſtris ī gabaō. Porroioab filius ſaruię: ⁊ pueri dauid egreſſiſūt: ⁊ occurrerūt eis iuxta piſcinā gabaon. Et cū in vnū cōueniſſēt ē regiōe ſederūt: hi ī vna ꝑte piſcīę: ⁊ illi ex altera.a Dixitqꝫ abner ad ioab: Surgāt pueri ⁊ d̓ludāt corā nob̓. Et rn̄dit ioab: Surgāt.Surrexer̄t ergo ⁊ trāſierūt nūero duodocī de bēiamī ex ꝑte iſboſeth filij ſaul:et duodecī de pueris dauid. Apprehē­ fſoqꝫ vnuſqͥſqꝫ capite cōparꝭ ſui: defixitladiū in latꝰ cōtrarij ⁊ reciderūt ſiml̓.Uocatūqꝫ ē nomen loci illiꝰ ager robuſtorū in gabaon. Et ortū eſt bellū durū sſatꝭ ī die illa. Fugatuſqꝫ ē abner ⁊ viri hiſrl̓ a puerꝭ dd̓. Erāt āt ibi treſ filij ſaruiębioab ⁊ abiſai ⁊ aſahel. Porro aſahel cur iſor velociſſimꝰ fuit: quaſi vnꝰ d̓ capreisᵏq̨̄ morātur ī ſiluis. Perſeq̨̄bat̉ āt aſahelabner: ⁊ nō declīauit ad dextrā ſiue adſiniſtrā omittens ꝑſeqͥ abner. Reſpexititaqꝫ abner poſt tergū ſuū. ⁊ ait: Tu nees aſahel? Qui rn̄dit: Ego ſuꝫ. Dixitqꝫei abner: Uade ad dexterā ſiue ad ſiniſtrā: ⁊ app̄hende vnū de adoleſcētibꝰ ⁊tolle tibi ſpolia eiꝰ: Noluit āt aſahel omittere quin vrgeret eū. Rurſūqꝫ locutus ē abner ad aſahel: Reced̓ ⁊ noli meſeqͥ ne forte cōpellar ꝯfodere te in t̓rā etleuare nō pot̓o faciē meā ad ioab fr̄em intuū. Qui audire ꝯtēpſit: et noluit decli§conuerſa.nare. Percuſſit ergo eum abner auerſa nhaſta: ī inguīe et trāſfodit: et mortuꝰ eſt oin eodē loco. Omneſqꝫ qui tranſibāt ꝑlocum illum in quo occiderat aſahel etmortuus erat ſubſiſtebant. Perſequentibus autē ioab et abiſai fugienteꝫ abner: ſol occubuit. Et venerunt vſqꝫ adcollem aquęductus qui eſt ex aduerſovallis et itineris deſerti in gabaon. Cōgregatiqꝫ ſunt filij beniamin ad abner:et conglobati in vnū cuneū: ſteterūt ina Feminentioris loci.ſummitate tūmuli vniꝰ: et exclamauitabner ad ioab. et ait: Nū vſqꝫ ad īternia I hebreus non habet tuus.ctionem tuus mucro deſeuiet? An igno ꝙ§ vna ſalus victis nullā ſperare ſalutē. b F cū deſperat̉eglecta vita ꝓ viribus certatur.ras ꝙ ꝑiculoſa ſit deſꝑatio? Uſqꝫ quornō dicis ppl̓o vt omittat ꝑſequi fr̄es ſusa I id eſt ſi pacē petiſſeos? Et ait ioab: Uiuit dn̄s ſi locutꝰ fuiſ.ſes mane: receſſiſſet ppl̓s ꝑſequēs fratrem ſuuꝫ. Inſonuit ergo ioab buccinaet ſtetit omnis exercitus: nec perſecuti

ri dd̓: ⁊ tenētes hoſtiū capita lūbos ⁊ latera ſuisgladijs ꝑforarūt donecoēs qͣſi ex vno cōſtitutopericulo perimerēt. hiscadētibus etiā reliquusdilabatur exercituſ: ⁊ abner populus victus. Fugiēteſqꝫ ioab ꝑſequi nonceſſabat: p̄cipiens armatis vt feſtinarent: ⁊ occidendo nō deficerēt. Cuius etiam fratres promptiſſime decertabāt. Inter quos clarior fuit aſahel: qui tantam gloriain pedum velocitate habuit: vt etiam equos currendo ſuperaret. hic ꝑ ſeq̄batur abner in neutrāpartem declinans.a Dixitqꝫ abner ad ioab ⁊cͣ. Abner d̓ tribu bēiamin princeps exercitꝰſaul: pueros dauid ad p̄liuꝫ ꝓuocauit: et Saunecdū apl̓s de tribu benhariſeus apoſtolos ad certamen prouocauit: ac neci ſtephani interfuit. b Porro aſahel curſor velociſſi. fuit.Greg. Aſahel ſignificaeos quos vehemēs arrfuror imp̄ceps ducit: qͥ in eodē furorꝭ ītu tāto qꝯner .i. pr̄isigit: qꝛctoꝝ linūīumē īcū ꝑ abta fitē cuiuſpiā ferripicit⁊ ꝯtra iraſcētē ꝟmulatre. Sel ꝑſeNcc̄.ī vts.axepiꝟoabner ꝑſerecta ſꝫ auerſa hata ꝑforauit. Ex mucrōeī ꝑcutere eſt īpetu aꝑteincrepationis obuiareuerſa āt haſta ferire:furētē intrāqͥlle ex qͥbudā tāgereſi ꝑcēoꝑare.occūtes dūrci ſibſel̓iunt: ⁊ tn̄ rn̄timis ſub tranquillitatetāgunt̉: ab eo quo ſe erxerātſn cadūt: qꝛ ēgo a furs ſui īpetumoIn h

a Egreſſuſqꝫ ē abner. Hic ꝯn̄r pōit̉ vtriuſqꝫ regis īſtituti ꝓceſſus: qꝛ iſboſeth ꝓcedehat ſemꝑ deficiēdo: dauid aūt ꝓficiēdo: qd̓oſtendit̉ in duobꝰ. pͥmo in viroꝝ iſtoſeth d̓bellatiōe. ſcd̓o in ip̄iꝰ abner cū dd̓ cōfederatiōe. ca. iij. Circa pͥmū pͥmo ponit̉ bellatorūcōgregatio. ſcd̓ ꝑtiſ iſdoſeth dep̄ſſio. ibi: Fuatuſqꝫ ē abner. t̓tio belli ceſſatio. ibi: Perſeq̄ntibꝰ aūt. Circa pͥmū ſciēdum ꝙ qͣꝫtū exlr̄a vr̄ abner pͥnceps militie iſboſeth: ⁊ ioabpͥnceps exercitꝰ dd̓ ꝯdixerāt ad īuicē vt cōuenirēt ad locū certū ⁊ ibi viderēt pugnamſingl̓arē aliquoꝝ ex iſta ꝑte ⁊ ex altera ad vidēdū ꝓbitatē viroꝝ vtriuſqꝫ ꝑtꝭ. ⁊ hͦ ē qd̓ dicit̉: b Et cū ī vnū cōueniſſent .i. ī vnū locū determīatū. c E regiōe ſederūt .i. exercitꝰ dd̓ ex vna ꝑte: ⁊ exercitꝰ iſboſeth ex altera. Et piſcina erat ī medio .i. cōgregatio aqͣrū pluuialiū in vna fouea: ſicut ſolet eē ī capis ꝓ aīalibꝰ potādis. d Surgāt pueri.Hoc ē ad p̄liū apti. e Et ludāt cora nob̓.i. oſtēdāt fortitudinē ſuā ⁊ ꝓbitatē. Un̄ ſciēdū ꝙ iſtd̓ ꝟbū qd̓ h̓ pōit̉ eqͥuocū ē ad ludere ⁊ occidere: ⁊ et ad q̄dā alia: ſic̄ dictū fuitGen̄. xxj. h̓ aūt pōit̉ ꝓ occidere. iō ſb̓dit̉:f App̄henſoqꝫ vnuſqͥſqꝫ ⁊cͣ. Ex qͦ vr̄ ꝙ exvtraqꝫ ꝑte fuer̄t īterfecti: licet Ioſephꝰ dicatꝙ illi ſoli de ꝑte iſboſeth fuer̄t interfecti: ſedmagis credēdū ē textui: qꝛ Ioſephꝰ freq̄nterdic̄ aliqͣ textui diſſona: vn̄ ſb̓dit̉: Vocatūqꝫē ⁊cͣ. In hebreo hr̄: Cāpꝰ cōciſoꝝ. eo ꝙ mutuis gladijs cōciſi ceciderūt ibi iſti ⁊ illi.g Et ortū eſt bellū. Quia iſtꝭ occiſis vterqꝫ exercitꝰ īcepit pugnare ad īnicē ad ſuorūvindictā. hfugatuſqꝫ eſt abner. Hic cōſequēt̓ deſcribit̉ ꝑtis iſboſeth debellatio. Etptꝫ lr̄a paucꝭ exceptꝭ. Porro aſahele ⁊cͣ.Ex hͦ ptꝫ ꝙ pugnauerat peditādo: alit̓ noncōmendaret̉ de velocitate curſus: ſꝫ magisequꝰ portās ip̄m. k Quaſi vnꝰ ⁊cͣ. Hyꝑbole eſt. ad denotādū eiꝰ agilitatē excellētē.Perſequebat̉ aūt aſahel abner. Reputās ſibi ad magnā gl̓iam ſi poſſet deuinceremilitie pͥncipē. m Et leuare ⁊cͣ. Cogitabatenī abner ꝙ dd̓ finalit̓ p̄ualeret: ⁊ tūc indigeret gr̄a ipſius ioab qͥ erat maior in domodauid: ꝓpt̓ qd̓ reformidabat occidere fr̄emeius. n Percuſſit ergo eū abner ⁊cͣ. i. cōtra eū ꝟſa. Si em̄ de ligno haſte ꝑcuſſiſſꝫ eūvt dixerūt aliqͥ: nō potuiſſet eū ita trāſfōdiſſe: maxime qꝛ armatꝰ erat: licet leuibꝰ armisIn hebreo habet̉: Percuſſit gͦ eū poſt ep̄ar:i. circa mēbra vitalia vbi ē ictus mortalis.In inguine. In hebreo habet̉: In quinta .ſ. coſta: ſub qua ſūt mēbra vitalia.Perſequētibꝰ aūt. Hic ꝯn̄r deſcribiturbelli ceſſatio duplici de cā. Prima ꝓpter noctē ſuꝑuenientē. q̄ notat̉ cū dicit̉: Sol occubuit. Scd̓a ꝓpter periculū interfectionis exvtraqꝫ ꝑte: qꝛ filij beniamin ſe recolligētescirca abner parabant ſe ad ponēdū totū ꝓtoto ad fortunā: ꝓpt̓ qd̓ clamauit ad ioab:An ignoras ꝙ periculoſa ſit deſperatioſcꝫ de fuga abſqꝫ bello. q. d. tu n̄ debes ignorare: qꝛ ꝑ talē modū vtraqꝫ ꝑs ponit totū ꝓtoto: ⁊ ſic ē in ꝑiculo cui n̄ debebāt expōi. iōſubdit̉: r Uſqꝫ quo ⁊cͣ. faciēdo ſignū ceſſatiōis. s Vt omittat ⁊cͣ. Quia iſti ⁊ illierāt cultores dei ⁊ de eadē lege: ⁊ ideo nonerat bonū deſtructionē huiꝰ ꝑtis vl̓ illiꝰ q̄rere. Cui ioab aſſētiēs dixit. t Si locutꝰ fuiſſes māe. Hoc ē ſi citiꝰ iſta ꝟba dixiſſes: bellū citiꝰ ceſſaſſet. Aliqͥ hebrei dicūt ꝙ hͨ ē littera. Si enī locutus fuiſſes mane .ſ. verbumqd̓ predixiſti in principio: ſurgāt pueri ⁊ ludant corā nobis: receſſiſſet populꝰ abſqꝫ bello: qꝛ occaſiōe illiꝰ dctī ⁊ ſeq̄ntꝭ facti ortū fuitbellū: vt ptꝫ ex p̄dictꝭ. Cet̓a patēt vſqꝫ ibi:Excepto

I

D

E

F

S