XXX INi. de lyra¶ Glo. ordi. ¶I Regū Ca. XXIX

Ongregata ſunt erg¶ Ca. XXIX a5agmina philiſtijm vniu̓ſa in aphec.¶Sed et iſrael caſtrametatꝰ eſt ſuꝑ fōtē qͥ erat ī iegrahel. Et ſatrapę qͥdē philiſtijma ſ vnde centurio et qui tribunusīcedebāt in cēturijs et milibꝰ. Dauid āt ⁊ viri eiꝰ erāt in nouiſſimo agmīe cū achis. Dixerūtqꝫ pͥncipes philiſtijm ad achis: Quid ſibivolūt hebrei iſti? Et ait achis ad pͥncipeſ philiſtijm: Nūquid ignoratꝭ dauid qͥ fuit ſeruusſaul regꝭ iſrael: ⁊ ē apd̓ me multꝭ diebꝰ vl̓ aninfidelitatis.nis? Et nō īueni ī eo qͥcqͣꝫ mali ex die qͣ trāſfugit ad me vſqꝫ ad diē hāc. Irati ſūt aūt aduerſū eū principes philiſtijm ⁊ dixerūt ei: reuertat̉ vir et ſedeat in loco ſuo in qͦ ꝯſtituiſtieū: et nō deſcēdat nobiſcū in p̨̄liū: ne fiat nob̓aduerſariꝰ cū p̨̄liari ceperimꝰ. Quō eī placaſ amputatisre alit̓ poterit dn̄ꝫ ſuū: niſi capitibꝰ nr̄is? Nōne iſte ē dauid cui cātabāt ī choris. dicētes:a ꝑcuſſit ſaul in milibꝰ ſuis: ⁊ dauid in decē milibus ſuis? Uocauit ergo achis dauid et dixit ei: Uiuit dn̄s: qꝛ rectꝰ es tu et bonꝰ ī ꝯſpea Fapud me acceptus eſtctu meo ⁊ exitꝰ tuꝰ ⁊ intrōitꝰ tuꝰ mecū ē in caſtris. Et nō īueni in te qͥcqͣꝫ mali ex die qͣ vēiſti ad me vſqꝫ ad diē hāc: ſꝫ ſatrapis non places. Reuertere ergo ⁊ vade ī pace: ⁊ nō offēdas oculos ſatrapaꝝ philiſtijm. Dixitqꝫ dd̓ad achis: Quid eī feci? ⁊ qͥd īueniſti in me ẜuo tuo a die qua fui ī cōſpectu tuo vſqꝫ in diem̄ hāc: vt nō veniā ⁊ pugnē ꝯtra īimicoſ domini mei regis? Reſpōdēs aūt achis: locutꝰē ad dauid: Scio qꝛ bonꝰ es tu in ocul̓ meis:ſic̄ angelꝰ dei. Sed pͥncipes philiſtiī dixerūt:Nō aſcēdet nobiſcū in p̨̄liū. Igit̉ ꝯſurge māetu et ſerui dn̄i tui qui venerūt tecū: ⁊ cum denocte ſurrexeritis: ⁊ ceperit diluceſcere: ꝑgite. Surrexit itaqꝫ dauid de nocte ipſe et virieiꝰ vt ꝓficiſcerēt̉ mane ⁊ reuerterēt̉ ad t̓rā philiſtijm. Philiſtijm aūt aſcēder̄t in iegrahel.Iſti ſunt amalechite quos ſaul delere XXXbuit: ⁊ īobedientie reus regnū amiſitc ¶ Unqꝫ veniſſēt dauid et viri eiꝰ ī ſice sblech die t̓tia: amalechitę īpetū fecerant ex ꝑte auſtrali ī ſicelech: ⁊ ꝑcuſſerāt ſicelech: ⁊ ſuccēderāt eā igni. Et captiuas duxerāt ml̓ieres ex ea a mīmo vſqꝫ ad magnū: ⁊ n̄īterfecerāt quēqͣꝫ: ſꝫ ſecū duxerāt ⁊ ꝑgebāt itinere ſuo. Cū gͦ veniſſet dauid ⁊ viri eiꝰ ad ciuitatē: ⁊ īueniſſent eā ſuccēſā igni: ⁊ vxoresſuas ⁊ filios ſuos ⁊ filias ductaſ eē captiuas.Leuauerunt dauid ⁊ ppl̓us qui erat cum eovoces ſuas: ⁊ planxerūt donec deficerent ineis lachrymę. Siquidē et duę vxores dauidcaptiuę ductę fuerāt achinoen iegrahelites:

Capi. XXIX.a Percuſſit ſaulin milibus ſuis: etdauid in decē mili.Inuidētes gl̓ie dauid: aiūt eū pugnaſe tm̄ in decē milibqͣſi mīoris potētie.ſaul aūt in milibusqͣſi in nūerabilibꝰ:nec addūt qͦt ꝑcuſſit inuidētes illorūlaudi: vel ne ſuosterrerent. in vetuſtiſſimis libris nonhabet̉ milibꝰ ſꝫ tm̄mille: et decem milia tm̄.Capitulū: XXXb Amalechite īpetum fecerant exparte au. GregorCōſiderandū ē qͥdſit ꝙ amalechite ſicelech inuadūt: etp̄dā capiūt. Amalechite ppl̓s lābēsvocat̉: ꝑ quē ſeculariū mētes deſigniq̄ terrena ambiēoqͣſi lābunt dn eis d̓lectāt̉: qͣſi ppl̓s lambēs p̄da facit: dumterrena diligenteslucra de aliēis dānis ſibi exaggerātEt hͦ abſente dd̓ agūt: qꝛ redēptoreman̄ ocl̓os cordis habere negligūt. Egptiꝰ puer in itinerelaſſat̉: qꝛ amator p̄ſentꝭ ſcl̓i pctī nigredīe oꝑtꝰ ſepe ab eodē ſcl̓o īfirmꝰ d̓ſpectuſqꝫ relīqͥt̉: vt cūeo curre̓ nō valeat:ſꝫ fractꝰ aduerſitatetorpeſcat. Hūc dd̓ īuenit: qꝛ xp̄s ꝟe manu fortis qͦs diſpectos a mūdi gl̓ia reperit: in ſuum amorem conuertit. Cibo paſcit: quia ſciētia verbi reficit. ducem itineris eligit:quia ſuum etiam īdicatorem facit. Etquia amalechitamſequi n̄ valuit: duxdauid efficitur: qꝛquem mundus deſeruit: nō ſolū conuerſus in mente deum recipit: ſed predicando vſqꝫ ad aliena corda perducit. Quo duce dauid amalechitū cōuiuantem inueniet extinguit: qꝛ chriſtus ipſis predicantibus mundi leticiam deſtruit: quoscomites mundus habere deipxit.A

mō libeꝝ eſt ſaul dice̓ ſaluatū vl̓ dāncū ad neutrā ꝑtē ē demonſtratio vl̓ eccl̓ieauctoritas cogēs. Ca. XXIX.¶ e ¶ Ongregata ſūt. Hic ꝯn̄r deſcribiItur receſſus dd̓ de philiſtinoꝝ exercitu. et pͥmo deſcribit̉ hmōi receſſus. ſecūdo incidēs caſus. ca. xxx. Circarachis ꝓpt̓ dd̓ ⁊ viros eiꝰ rep̄hēdit̉. ſcd̓oꝓpt̓ hͦ dd̓ ad locū ſuū remittit̉. ibi: Uocauit gͦ achis dd̓. Prīa ꝑs ptꝫ vſqꝫ ibi:b Nūqͥd igͦratꝭ. q. d. nō debetꝭ timere d̓eo: qꝛ ſaul ꝑſecutꝰ ē eū vſqꝫ ad mortē. ⁊ i.cōpulſus fuit fugē ad terrā meā. iōc Et eſt apd̓ ⁊cͣ. Illi āt qͥ dicūt ꝙ fuittm̄ qͣttuor menſibꝰ. hn̄t ꝯn̄r dice ꝙ achisdixit de mora dd̓ in t̓ra ſua plus qͣꝫ eēt inꝟitate ad pacificādū pͥncipesvn̄ ſb̓dit̉: d Et nō. i. in eo qͥcqͣꝫ .ſ.natiōis ad malū: q̄ tn̄ fuiſſet ꝑcepta in tāto tꝑe ſi fuiſſet in eo ẜm ꝟitatē. Cętera patēt vſqꝫ ibi: e Percuſſit ſa. in mi. ſu. ⁊cͣ.Iſta lr̄a videt̉ ſonare ꝙ in acie ſaul eēntm̄ mille bellatores cū eo. ⁊ cū dd̓. x. milqd̓ nō ē veꝝ qꝛ pl̓es ⁊ fortiores ponūt̉ circa regē. ⁊ iō exponēdū ē hͦ ſic̄ fuit. sͣ. expoſitū. xviij. ca. ita ꝙ mille h̓ noīati ītelligūtur ꝑcuſſi ab ip̄o ſaule. vt ſit ſēſus. In milibꝰ ſuis .i. ī milibꝰ ab eodē ꝑcuſſis. ⁊ eodē mō d̓. x. milibꝰ dd̓. f Uocauit. h̓ ꝓpt̓ īdictā cām dd̓ ad locū ſuum remittit̉ qd̓deo factū ē: ne forte bellando ꝯͣ filios iſrl̓aliqͦs bonos de illo ppl̓o vl̓ amicos ſuosint̓ficeret. ſcd̓o vt amalechites qͥ manumſaul euaſerāt ⁊ ciuitatē ſicelechin odiumdd̓ īcēderāt deleret: ⁊ p̄dā ab eis captamrecuꝑaret. t̓tio: vt ex p̄da ibi acqͥſita amicos ſibi aggregaret: qͥ iuuarēt ip̄ꝫ pꝰ mortē ſaul̓ ad obtinēdū regnū. Ca. XXIXMorAllte. agmīa ⁊c̄. SallCōgregata ſi⁊ eiꝰ ppl̓s puniti fuer̄t ꝑ philiſteos ꝓptermala q̄ fec̄ ſaul ſpēalit̓ ꝯͣ dd̓. in cuiꝰ ꝑſecutiōe fauebat ⁊ obediebat ſibi ppl̓s ꝓ maiori ꝑte. ꝓpt̓ qd̓ cū eo meruit puniri. iaꝑ philiſteos iſrl̓ d̓bellātes: ſignificāt̉ īfdeleſ ppl̓i īpūgnātes fideleſ ex īſtīctu deiad puniēdū pctā ꝑ fideles cōmiſſa. ſic̄ frequēter legit̉ eē factū. Un̄ Atila rex hurrū cū obſid̓ret ciuitatē trecētē: īterrogaa btō Lupo qͥs eēt. rn̄dit Ego ſū flageldei. at ille dixit: Et ego ſū Lupꝰ qͥ meruiflagellari. Tale ꝟo flagellū fuit cōſdroeſaladinꝰ: ⁊ pl̓es alij. igit̉ ꝑ dd̓ qͥ voluit ireꝯͣ filios iſrl̓ cū philiſteis ſignant̉ ſctī qͥ inpunitionibꝰ fideliū factis ꝑ manꝰ īfidelium. applaudūt iuſticie d̓i. ẜꝫ illd̓ psͣ. lvij.Letabit̉ iuſtus cū viderit vindictā. manus ſuas lauabit in ſāguīe pctōris. Et ꝑtalē modū Hiere. xviij. dicebat d̓ ppl̓o iſrl̓peccatore. Da filios eoꝝ ī famē: ⁊ deduceos in manus gladij. Per hͦ autē ꝙ dd̓ aphiliſteis receſſit: ſignificat̉ affectꝰ natural̓ ſctōꝝ ad fideles: lꝫ applaudāt diuineiuſticie ī eoꝝ pūitiōe. ꝓpt̓ qd̓ ⁊ ſctūs hie.licꝫ dixiſſꝫ p̄dicta: tn̄ capta cītate et jꝑtī occiſo: ꝑtī captiuato lam̄tabat̉ diQuō ſedet ſola ciui. plēa po. ⁊cͣ. Sic̄ ꝑī illis lamētatiōibꝰ ꝯſequent̉. Ca. XxUnqꝫ veniſſēt. Hic ꝯn̄r. d̓ſcribit̉ ī(c cidēs caſus .ſ. d̓ ciuitate ſi celechicēſa ⁊ d̓ p̄data tꝑe qͦ dd̓ ⁊ viri eiꝰ:erāt ī exercitu philiſtinoꝝ. Circa qd̓ pͥmod̓ſcribit̉ īcēdiū ciuitatꝭ ⁊ eiꝰ dep̄datio. ſecūdo hoſtiū īſecutio. ibi: Cōfortatꝰ ē autdd̓. tertio eoꝝ debellatio. ibi: Qui cū dixiſſet. qͣrto p̄de diuiſio. ibi: Rn̄dēſqꝫ. Circa pͥmū on̄dit̉ qͥ fecerīt iſtd̓ maleficiū. cuꝫd̓r: h Amalechite ī .f. odiebāt em̄ filios iſrl̓ eo ꝙ ſaul fere deleuerat eos. ⁊ iō cogͦſcetesꝙ dauid ⁊ viri eiꝰ erāt abſentes: ciuitatē ſicelechīuaſerūt. i Et nō interfecerant te-

8A

Ect̄i. .24. asͣ. 18. bjͣ. x1. a

A

sͣ. 27. a

Fptis