Nico. de lyra ¶ Regū Ca.XXVIII INico. de lyra

icos tuos: qꝛ ſic dixiſſet mēdaciū ſeu falſū: ſꝫ ſoluꝫ dixit:Tu ſcies ⁊cͣ. qd̓ habet duplicē cām ꝟitatis: vt dictū eſt. sͣ.In eo. ca. xxviij. vbi d̓r in poſtilla: Aliū vero modū dicēdipōit Augꝰ. in eadē epl̓a .ſ. ꝙ nō fuerit ſamuel: ſꝫ malignꝰ ſpūs(apparens in eius effigie.AddillO. h. Recte intuēti ꝟba Augꝭ. māifeſte cōgtat de mēte illiꝰ eſſe ꝙ iſta apparitio ſamuel̓ fuiſſet p̄ſtigioſaq demōiaca. Nā in epl̓a ad ſimplicianū q̄ ſuꝑ hūc paſſū ī glo.ponit̉. licet duos modos dicēdi ꝓponat: nō tn̄ cqͣlit̓. In illoem̄ mō vbi dic̄ ꝙ ſpūs ſamuelis apparuiſſet. talia aūt ꝟba ponit .ſ. nō ē abſurdū credere aliqͣ diſpēſatiōe ꝑmiſſū fuiſſe ⁊cͣgdē ꝟba ſi pōderēt̉ nō aſſerūt nō eē incōueniēs: neqꝫ falſūcredere: ſꝫ ſolū dicūt nō eē abſurdū: ml̓ta em̄ nō ſūt abſurda q̄tn ſūt falſa: vl̓ incōuenient̓ dicunt̉. In ca. vero nec mirū ꝑ poſtillato. allegato totalit̓ ⁊ indiſtincte tenet vnā ꝑtē .ſ. ꝙ nō ſamuel ẜm veritatē apparuit: ſꝫ demō in eiꝰ ſpecie. Cū igit̉ ẜꝫ veritatē hͦ ſit ꝓpria opīo Augꝭ. ⁊ nō ſit aliꝰ de doctoribꝰ eccl̓ieapprobatꝭ q̄ oppoſitū videat̉ tenere ſatꝭ debet ſufficere ad auritatē: etiā ſi ꝑ eccl̓iā hͦ nō det̓minet̉. Un̄ ⁊ ſi aliqͥ doctore.in hͦ loco vtrūqꝫ modū dicēdi ꝓponāt: hͦ eſt ad ſufficiētiā diſtīctiōis oſtēdēdā: quā diſtīctione ip̄e Augꝰ. poſuit vt dictū ē.Circa qd̓ vlteriꝰ attēdēdū ꝙ pͥncipales oppoſitā opīonē tenētes ſūt hebrei ⁊ eoꝝ ſeqͣces: qͥ intātū adherēt lr̄e: vt credāt ꝙvbicūqꝫ d̓r ſamuel ītelligat̉ in ꝑſona ꝓpria: ⁊ nō ī eiꝰ ſil̓itudīe.cuiꝰ tn̄ oppoſitū ſatis deducit̉ per exempla ſacre ſcripture abAugꝭ. in ca. Nec miꝝ. p̄fato allegato: q̄ ꝑ poſtillatorē aliqͣlit̓h̓ colligunt̉. Eodē mō hebrei in hͦ loco īcidūt ī aliū erroreꝫ exnimia adherētia lr̄e. Dicūt em̄ moyſen ⁊ ſamuelē reſurrexiſſeex hͦ ꝙ phitōniſſa dixit ī pl̓ali: deos vidi aſcēdētes de t̓ra: qͦrū fūdamētū nihil valet cū pl̓ies in ſcriptura pl̓ale accipit̉ ꝓſingl̓ari: vt ī poſtil. allegat̉. Dimittere igit̉ ꝓpriā opīonē Auſti. q̄ mētē lr̄e ſcrutat̉ ⁊ adherere hebreiſtis: qui ſuꝑficiē lr̄etm̄ īſpiciūt valde irrōnabile videt̉. Sꝫ attēdēdū ē ꝙ licet oēsauctoritates q̄ vident̉ pͥma facie ꝯͣ opīonē Augꝭ. facere: ſuntſufficient̉ ſolute ab Augꝭ. in ca. Nec miꝝ ſupradicto. Illa tn̄auctoritas Eccl̓i. xlvj. ꝑ poſtillatorē allegata vbi d̓r de ſamueoſt formiuit. ⁊ notū fecit regi ⁊ on̄dit illi finē vite ſue:videt̉ facere ſpecialē difficultatē ꝯͣ opīonē Augꝭ. p̄dictā. Nāate d̓ vno ⁊ eodē ſuppoſito aſſerit̉ ꝙ dormiuit etī illa autū fecit regi ⁊cͣ. Si em̄ demo tātūmō apparuit ſauli ⁊ notu fecit ei finē vite ſue: quō de eodē d̓r ꝙ dormiuit. diabolꝰ em̄nūqͣꝫ dormit nec reqͥeſcit. Ad qd̓ dici pōt ꝙ veꝝ corpꝰ ſamuein ſepulchro iacēs cū ꝓprio habituqͦ ſepultꝰ fuit virtute magica deo ꝑmittēte apparuit ip̄icorꝑe demō loq̄bat̉ex qͦ nō attribuit̉ ſamueli aliqieniēs: cū tale corpꝰ poſtaīe ſeꝑatiōeꝫ careat ītellectu ⁊ ſēſu: ſil̓r ⁊ velle ⁊ nolle. Et iſtemodꝰ ſuſcitādi ꝓprie ē necromanticꝰ. Necromancia em̄ ẜꝫ eiꝰīterp̄tiuīatio ꝑ mortuos: qd̓ qͥdē corpꝰ .ſ. ſamuelis:ſamuet in ſacra ſcriptura vocari: ſic̄ in alijs qͣꝫ pl̓imislocis ſacri eloquij defūctorū corpora eiſdē nomībꝰ vocāt̉ qͥbꝰin vita ꝯſueuerūt nomīari. Un̄ Gen̄. vlti. Ibi ſepelierūt abraam ⁊ ſarā vxorē eiꝰ: Ibi ſepelierūt iſaac ⁊ vxorē eiꝰ rebeccam⁊cͣ. Cōſtat aūt ꝙ illoꝝ corꝑa fuerūt ſepl̓ta: nō aūt eoꝝ aīe: pari mō vulgarit̓ corpꝰ defūcti noīat̉ eodē mō qͦ priꝰ cū aīa fuerit ſibi cōiūcta. Cōiter eī d̓r: hic iacet tal̓ vl̓ talis. Huic etiā dicto cōſonat illd̓ qd̓ legit̉ ī pn̄ti ca. ⁊ in ꝑſona ſamuel̓. Quareinqͥetaſti me vt ſuſcitarer? qd̓ pōt referri ad corpꝰ ſamuel̓ tm̄ ꝙſamuel noīat̉ mō p̄dicto. qͥ qͥdē modꝰ nō ē aliꝰ ab eo quē Auguſ. tenet: ſꝫ ſub eodē ꝯtinet̉ ſi ꝟba Augꝭ. ad Sīplicianū vbinarrat̉ hͨ ſua ꝓpria opīo bn̄ ꝯſiderent̉. Dic̄ enī ibi ſic: Ul̓ nonvere ſpūs ſamuel̓ a reqͥe ſua ē excitatꝰ: ſꝫ aliqd̓ fātaſma ⁊ illuſio ⁊cͣ. Ubi aduertēdū ꝙ nō dixit: nō vere corpꝰ ſamuel̓ ē excitatū: ſꝫ ſpūs ſamuel̓. excludit em̄ ſpūm ſamuel̓ a ſuſcitatiōe n̄tn̄ eiꝰ corpꝰ: qd̓ qͥdē corpꝰ cū illuſiōe imagīaria diaboli viuuꝫapparebat. ⁊ loq̄bat̉: ⁊ poterat vocari ſamuel rōne p̄dicta. Etiſte modꝰ dicēdi ſeu declarādi mētē Augꝭ. videt̉ ſatꝭ ſufficereAlPll CA. In ca. xxviij. vbi poſtillator adducit cer(ex illis qui volūt minꝰ litteralizare.tas excuſatiōes ꝓ dauid cū dixiſſet ad achis. Nūc ſcies q̄ facturus ſit ẜuꝰ tuꝰ. Burgē. volēs illas excuſatiōes n̄ ſufficere:vt a pctīs excuſare dd̓ valeāt: addit aliā excuſationē dicensꝟba dd̓ fuiſſe īdetermīata: ſic̄ ſūt qͦꝝ veritas ſumi pōt ex duobus .ſ. ſiue pugnarē ſiue n̄. Cōtra arguit̉ ſic: ꝑ illa ꝟba ip̄e dd̓aūt aliqͥd ītēdebat aūt nihil: ſi nihil igit̉ mētiebat̉ ⁊ peccauit.Si aliqͥd aūt qd̓ voluit pugͣre ꝯͣ iſrl̓: aut ꝙ noluit. Si pͥmumpeccaſſꝫ volēdo pugͣre ꝯͣ fr̄es ſuos fideles ꝓ īfidelibꝰ. Si ſecūdū igit̉oſitū habuit fallēdi achis: qd̓ ē pctm̄ īgratitudit̉ dd̓nīaſſe illa ꝟba īdet̓mīata: cū. j. xxix. ca.

amotꝰ ꝑ regē achis dixit regi: Quid īueniſti ī me vt nō pugnēꝯͣ inimicos dn̄i meiꝰ vbi apparet ſe determīaſſe ad pugnāduꝫad modū loq̄ndi poſtil. Et videt̉ ꝙ nō oportuit tm̄ laborareꝓ excuſatiōe dd̓ a pctō. Si em̄ poneret̉ ꝙ dd̓ ꝟbis ill̓ īdet̓minatis habuiſſet ꝓpoſitū ꝑalogicādi achis eēt pctm̄ venia dignū: videlicet īfideli fidē nō ẜuare: potiſſimū qn̄ fidei obẜuātia ꝟgeret ī deteriorē exitū .ſ. ꝯͣ ppl̓m dei ⁊ ꝓpriū pugͣre. Necputo errorē ꝯcedere dd̓ qͣꝫtūcūqꝫ a deo dilectū ⁊ directū peccaſſe venialit̓: qꝛ poſt regnū adeptū ſepe legit̉ peccaſſe mortaliter: vt ptꝫ in hiſtoria vr̄ie. ¶ In eo. ca. vbi de apparitione ſamuel̓ poſtillator adducit duas opīones: qͣꝝ vna opīat̉ ſamuelē in ꝓpria ꝑſona apparuiſſe. Alia opīat̉ nō ſamuelē ſꝫ diabolū in eiꝰ ſpecie apparuiſſe. Et vtrāqꝫ opinionē pōit btūs Augꝰ. ad Felicianū: cuiꝰ aucͣtas adducit̉ ī glo. ordi. vbi btūs Anguſ. rn̄dit ad rōes vtriuſqꝫ opīoniſ: ꝑ hͦ dās ītelligere ꝙ vtraqꝫ ꝑs opīabil̓ ē. Un̄ qͣꝫuis in ca. Nec miꝝ. xxvj. q. v. ad ſcd̓aꝫopinionē appareat inclīatus: dic̄ tn̄ aliā nō eē abſurdā. Et cūad pͥmā poſtil. tribꝰ rōnibꝰ ⁊ auctoritatibꝰ inclīat̉. Bur. putat ip̄m cōmiſiſſe crimē leſe maieſtatis: eo ꝙ opinionē quā beatus Augꝰ. tenet ip̄e declīat: cū tn̄ btūs Augꝰ. in hmōi opīonibꝰ cōſenſu alioꝝ nō efflagitet: vt haberi pōt ab eo. qͣrto ſuꝑGen̄. ad lr̄am. xix. ca. ⁊ .xxij. ſciēs ꝙ ī materia opīabili ſapiēsnō abſurde ꝯͣdicit ſapiēti: īmo expedit ꝯͣrias ī ſtudijſ eccl̓iaſticis eē opīones ad exercēdū īgeniū. ⁊ excutiēdū ſtudētiū pigritiā. Nā ꝓpter eaſdē rōnes idem btūs Augꝰ. j. ſuꝑ Gen̄. ꝯͣ manicheos dic̄ eccl̓ie ꝑficere hereſes inſurgētes. vide de hͦ ī primo correctorio huiꝰ oꝑis. Auctoritas igit̉ btī Augꝰ. nec etiāDecreti ī materia opīabili cōpellit qͦ minꝰ q̄libet ꝑs opīabil̓teneri pōt quouſqꝫ ꝑ eccl̓iam altera ꝑs fuit determīata: qꝛ extūc ceſſat opīo qn̄ incipit eſſe ꝟitas determīata. Nūc āt Bur.hͦ oīa egreferēs: opīones btī Augʸ. nitit̉ defēdere: alia tn̄ viaīcedēs quā be. Au. qꝛ. b. Au. īcedit via ꝓbabili. Bur. aūtūnitit̉ temeritati. Nā rōes ⁊ veriſil̓itudīes ꝑ poſtil. ꝓ opīone cōtraria inductas nō ſoluit: vt ptꝫ: ſꝫ ſolū laborat circa auctoritatē adductā de Eccl̓i .xlvj. dicēs illā face̓ ſpēalē difficultatēꝯͣ beatū Augꝭ. ſic̄ ⁊ fac̄. Nā in auctoritate illa d̓r ſamuel dormiuiſſe ⁊ tūc notū feciſſe regi finē vite ſue. ⁊ exaltaſſe vocē ſuāde terra in ꝓphetia: q̄ oīa demōi aſcribi nō pn̄t: demō em̄ nūqͣꝫ dormit: cōtra pͥmū: ſꝫ nec ꝓph̓a dici pōt: cōtra ſcd̓m. Loqͥt̉igit̉ illa auctoritas de ꝑſona ſamuelis dīna diſpēſatiōe ſuſcitata: nō ad factū phitōniſſe: nec ad meritū ſaul̓: ſꝫ ad cōfirmādū finalē ſciſſurā regni de manu ſaul quā ip̄e ſamuel cū viueret p̄dixit: vt ptꝫ. sͣ. Et habet hͦ factū aliqd̓ ſil̓e cū facto ochoc̨ie regꝭ iſrl̓ qͥ miſit ad cōſulēdū beelcebub deū acharon: ſꝫ diuina diſpēſatiōe īpedita ē ꝯſultatio. ⁊ miſſus ē helias: vt ptꝫiiij. Reg. j. Ita ī ꝓpoſito ſaul volēs ꝑ phitoniſſā ꝯſulere demonē īpeditꝰ ē: qꝛ dīna diſpēſatiōe ꝑ miſſionē ſamuelis p̄uentus fuit: ⁊ hͦ ītelligēs pēituit. Sꝫ ad hͦ rn̄dēdo Bur. ad dictabtī Augꝭ. addit qͥ puto de mēre Augꝭ. nō fuiſſe. Dic̄ nāqꝫ ꝙdicta aucͣtas intelligēda ſit de corꝑe ſamuel̓ ī ꝓprio habitu vtſepultū fuit: qd̓ videlicet ꝟtute artꝰ magice diabolꝰ illd̓ corpꝰaſſūpſit ꝓ īſtrumēto ſue ludificatiōis: ſꝫ vt verū fatear Bur.n̄ fuit cōpulſus illa aucͣte ſic dice̓. Si eī demō aſſūpſiſſet ſic̄ p̄tcorpꝰ aereū ī ſil̓itudīe ⁊ corꝑis ⁊ hītus ſamuel̓: ita ꝟe diceret̉ſamuel ex illa ſil̓itudīe: ſic̄ ſi corpꝰ ꝓpriū ſuffuiſſet ludificationi: ſic̄ vulgo noīamꝰ imagīeꝫ noīe rei accipiēdo ſignū ꝓ ſigͣto.īmo ⁊ btūs Amb̓. dic̄ ī legēda ſcōꝝ geruaſij ⁊ ꝑthaſij ſe ꝑ pūcturā didiciſſe ꝙ ei apꝑēs imagīaria viſiōe fuiſſꝫ ſctūs Paulus. Etiā huic mō dicēdi vr̄ repugͣre lr̄a huiꝰ ca. qͣ d̓r: qͣre īqͥetaſti me vt ſuſcitarer ⁊cͣ. Nā cū illd̓ corpꝰ de qͦ ẜmo ẜm Bur.caruit intellectu ⁊ ſenſu nolle ⁊ velle: nō potuit ſe ꝟe dice̓ inqͥetatū neqꝫ ſuſcitatū. Et ſi. Bur. dixerit illos modos loquēdi ademone cōfictos: nō oportuit: īmo nō decuit ad mēdacia demonū corpꝰ ſctī ꝓph̓e pone̓ īſtrum̄tū nec puto artē magicā q̄ īcorꝑibꝰ mortuoꝝ dīnar ꝯſueuit ſine ſingl̓ari d̓i ꝑmiſſiōe ad corpora ſctōꝝ poſſe extēdi. ⁊ cū de hmōi ꝑmiſſiōe in ſcriptura nullū reꝑit̉ fūdam̄tū: irrōnabile vr̄ ⁊ in iiuriā ſctōꝝ talia ꝯfingere: vt argum̄to vtar īualido qͦ Bur. vti ꝯſueuit. Recedit igit̉Bur. lōge ab ītētiōe btī Augꝭ. qͥ dic̄ n̄ ꝟe fuiſſe ſpūꝫ ſamuel̓: ſꝫfātaſma ⁊ illuſionē ⁊cͣ. q̄ d̓ reali corꝑe ſamuel ꝟa n̄ ſt̓. Si eī veꝝcorpꝰ ſamuel̓ fuiſſꝫ. iō fuiſſet viſio real̓ nō illuſoria nec fātaſtica ꝓut. b. Au. vult: qͣꝫuiſ locutio fuiſſꝫ illuſoria: apꝑitio tn̄ fuiſſet real̓: qd̓ eſt ꝯͣ ītētiōeꝫ btī Augꝭ. Ul̓ oportet Bur. dice̓ ꝙn̄ fuit corpꝰ reale: ⁊ hr̄ ꝓpoſitū: etiā dato qͣꝫuis n̄ ꝯceſſo ꝙ demon fuiſſꝫ cōiūctꝰ corꝑi vt motor: illd̓ tn̄ ꝯiūctū n̄ ꝟe dici poſſet ꝓphetiā texuiſſe de t̓ra: ꝓut d̓r in aucͣte p̄allegata. Quibꝰoībꝰ ſic dictꝭ remāet libeꝝ: quā opīonē qͥs tene̓ ⁊ d̓fēdē velit:cū ad neutrā ꝑtē appareat eccl̓te aucͣtas determīata. Et eodēmodo libeꝫ

n 3