Slo. ordi ¶ Regum Ca. XXX Nico. de lyra

⁊ abigail vxor nabal carmeli. ⁊ cōtriſtatꝰ ē dd̓ valde. Uo alebat ei eū ppl̓s lapidare: qꝛ amara erat aīa vniuſcuiuſqꝫviri ſuꝑ filijs ſuis ⁊ filiabꝰ. Cōfortatꝰ ē āt dd̓ in dn̄o deo bſuo: ⁊ ait ad abiathar ſacerdotē filiū achimelech. Applicacme ephot. Et applicuit abiathar ephot ad dd̓: ⁊ cōſuat dd̓ dn̄m. dicēs: Perſeqͣr latrūculos hos: ⁊ cōp̄hēdaꝫō? Dixitqꝫ ei dn̄s: Perſeq̨̄re: abſqꝫ dubio cōp̄hēzan ſxcuties p̨̄dā. Abijt gͦ dd̓ ip̄e ⁊ ſexcēti viri qui(a ¶ In hebreo non laſſos ſed luſſos remanſiſſe dicit.erāt cū eo: ⁊ venerūt vſqꝫ ad torrētē beſor: et laſſi quidaꝫ dſubſtiterūt.Perſecutꝰ ē aūt dd̓ ip̄e ⁊ qͣdringēti viri cū eo.a Subſtiterāt eī ducēti qͥ laſſi trāſire nō poterāt torrētē beſor. Et īuenerūt virū egy­ eptiū ī agro ⁊ adduxerunt eū ad dd̓. Dederūtqꝫ ei panē vt cōederet ⁊ biberet aquā:ſed ⁊ fragmē maſſę carycaꝝ: ⁊ duas ligaturas vuępaſſę. Qui cū coediſſet: reu̓ſustē ſpūs eiꝰ: ⁊ refocillatꝰ eſt. Nō eī cōederatpanē neqꝫ biberat aquā tribꝰ diebꝰ ⁊ tribꝰnoctibꝰ. Dixit itaqꝫ ei dd̓: Cuiꝰ es tu: velvn̄: ⁊ quo ꝑgꝭ? Qui ait: puer egyptiꝰ egoſum: ẜuꝰ viri amalechitę. Dereliqͥt āt medn̄s meꝰ: qꝛ ęgrotare cepi nudiuſtertiꝰ. Siqͥdē nos erupimꝰ ad auſtralē plagā cerethi ⁊ ꝯtra iudā: et ad meridiē caleph: ⁊ ſicelech ſuccēdimꝰigni. Dixitqꝫ ei dd̓: Poteſ me ducere ad cuneū iſtū? Quiait: Iura mihi ꝑ deū ꝙ n̄ occidas me: ⁊ n̄ tradas me ī manꝰ dn̄i mei ⁊ ego ducā te ī cuneū iſtū Et iurauit ei dd̓ Quia § facies homīs ē dicta: eo ꝙ eā faciat notū. b Securiter.cū duxiſſꝫ eū: Ecce illi diſcūbebāt ſuꝑ faciē vniu̓ſę t̓rę cō­ kmedētes ⁊ bibētes ⁊ quaſi feſtū celebrātes diem ꝓ cunºcta p̨̄da ⁊ ſpolijs q̨̄ ceꝑāt de t̓ra philiſtijꝫ ⁊ d̓ t̓ra iuda: Et ꝑa¶ Iſti ſūt amalechite qͦs ſaul delere debuit: et īobediētie reꝰ regnū amiſitcuſſit eos dd̓ a veſꝑa vſqꝫ ad veſꝑā alteriꝰ diei: ⁊ nō euaſit mex eiſ qͥſqͣꝫ niſi tm̄ qͣdrīgēti viri adoleſcētes qͥ aſcēderāt camelos ⁊ fugerant. Eruit gͦ dd̓ oīa q̄ tulerāt amalechitę: ⁊duas vxores ſuas eruit. Nec d̓fuit qͥſqͣꝫ a ꝑuo vſqꝫ ad magnū tā d̓ filijs qͣꝫ de filiabꝰ ⁊ d̓ ſpolijs: et q̨̄cūqꝫ rapuerantoīa reduxit dd̓: et tulit vniu̓ſos greges ⁊ arm̄ta ⁊ mīauitan̄ faciē ſuā. Dixer̄tqꝫ: hͨ ē p̨̄da dd̓. Uēit āt dd̓ ad ducētosviros qͥ laſſi ſb̓ſtiterāt: nec ſeqͥ poterāt dd̓: et reſidere eosiuſſerat ī torrēte beſor. Qui egreſſi ſūt obuiā dd̓ et ppl̓o qͥerat cū eo. Accedēs āt dd̓ ad ppl̓m ſalutauit eoſ pacifice.Rn̄dēſqꝫ oīs vir peſſimꝰ ⁊ īiquꝰ d̓ viris qͥ erāt cū dd̓. dixit: nqꝛ nō vener̄t nobiſcū: nō dabimꝰ eis qͥcqͣꝫ d̓ p̨̄da quā eruimuſ: ſꝫ ſufficiat vnicuiqꝫ vxor ſua ⁊ filij: qͥs cū acceꝑint recedāt. Dixit āt dd̓: Nō ſic facietꝭ fr̄eſ mei: d̓ his q̨̄ tradidit onobis dn̄s: ⁊ cuſtodiuit nos: et dedit latrūculoſ qͥ eruꝑātaduerſū nos ī manꝰ nr̄as: nec audiet vos qͥſqͣꝫ ſuꝑ ẜmōeh̓. Ęqͣ .n. ꝑs erit d̓ſcēdētꝭ ad p̨̄liū ⁊ remanētꝭ ad ſarcīas: ⁊ ꝑſil̓it̓ diuidēt. Et factū ē hͦ ex die illa ⁊ deīceps ꝯſtitutū ⁊ p̨̄­ ꝙfinitū: et qͣſi lex ī iſrl̓ vſqꝫ ad diē hāc. Uēit gͦ dd̓ ī ſicelech ⁊ rea vt attraheret eos in amicitiā et facerēt eū regē: ſicut et feceruntmiſit dōna d̓ p̨̄da ſenioribꝰ iuda ꝓxīs ſuis dicēs: Accipite bn̄dictionē de p̨̄da hoſtiū dn̄i. His qͥ erāt in bethel: ⁊ q̄erat ī rhamoth ad meridiē: ⁊ qͥ ī gether: ⁊ qͥ ī aroer: ⁊ qͥ ī ſephamoth: ⁊ qͥ ī eſthama: ⁊ qͥ ī rhachal: ⁊ qͥ ī vrbibꝰ hierāeli⁊ q ī vrbibꝰ ceni: ⁊ qͥ ī rhama: ⁊ qͥ ī lacu aſan: ⁊ qͥ ī athach:

a Subſtiterātem̄ ⁊cͣ. Ducentilaſſi viri qͥ cumſarcinis ſūt relicti: ſignificāt īfirmos eccl̓ie:cū ſpūalibꝰ viris curre̓ nequunt ī via. ſꝫ qꝛ fidē hn̄t ⁊ opibonū ẜuant: amiū beatitudīs cū ꝑfectꝭ ꝑcipiūt.

Quia volebant eos habere ⁊ vendere in ẜuos⁊ ancillas: vt facerēt vtilitatē ſuā: nō ſolū de rebꝰſꝫ ēt de ꝑſōis. Cetera patēt vſqꝫ ibi: a Uolebatem̄ ⁊cͣ. eo ꝙ erāt in paſſiōe doloris poſiti: ⁊ qꝛ ſecū duxerat oēs bellatores: nec dimiſerat aliqͦſ adcuſtodiā loci. b Cōfortatꝰ ē ⁊cͣ. Hic ꝯn̄r deſcribitur hoſtiū īſecutio. ⁊ pͥmo ex directione diuina requirēdo eiꝰ cōſiliū. cū d̓r: c Applica ad me. i. ꝓme. q. d. īdue te veſte ſacerdotali vt cōſulas deū ꝓme. Cetera patēt vſqꝫ ibi: d Et laſſi qͥ. ſb̓ .ſ. ducēti qͥ licet ꝓpter fatigationē n̄ poſſēt cōpetent̓ aduerſarios ꝑſeqͥ: tn̄ poterāt cōpetent̓ cuſtodire ſarcinas: ꝓpter qd̓ dd̓ ⁊ viri eiꝰ reliqͥ dimiſerūt ſb̓ cuſtodia eoꝝ illa q̄ poterāt eis eē oneri: vt ptꝫ ex ſequētibꝰ. jͣ. vt poſſent hoſtes expeditiꝰ ꝑſeqͥ. ſcd̓o īſequit̉ dd̓ hoſtes directiōe hūana. cū d̓r: e Et īuenerūt virū egyptiū. īfirmitate ⁊ fame qͣſi mortiꝓpinquū. f Reuerſus eſt ſpūs eiꝰ .i. aliqͣ cōualeſcētia virtute cibi ꝯfortātis. g Nō eī cōederat panē .i. aliquē cibū. h Neqꝫ biberat aquā .i.aliquē potū. i Tribꝰ diebꝰ ⁊cͣ. ⁊ iō nō ē mirū ſierat exinanitꝰ. Cetera patēt. k Qui cū duxiſſetHic ꝯn̄r deſcribit̉ hoſtiū d̓bellatio: qͥ a ſicelech elōgati credebāt eē ſecuri. l Comedētes ⁊ bibētes: ⁊ ſic ſibi nō p̄cauētes: ⁊ iō fuerūt facilit̓ debellati. Et ptꝫ lr̄a. vſqꝫ ibi: m Uſqꝫ ad veſꝑā alteriꝰ diei: qꝛ fugiebāt ⁊ abſcōdebāt ſe ꝑ diu̓ſa loca īquibꝰ dd̓ et viri eiꝰ īſequētes eos ꝑſcrutabant̉.iō tātū tꝑs appoſuerūt. Cetera patēt. n Rn̄dēſqꝫ. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ p̄de diuiſio. et pͥmo qͣꝫtū adbellatores. ſcd̓o qͣꝫtū ad amicos dauid ſeu bn̄factores. ibi: Uenit gͦ dauid. Circa pͥmū d̓r: Reſpōdenſqꝫ oīs vir peſſimꝰ. iſti qͥ erāt ī comitiua dauidcupidi ⁊ mali: hͦ dicebāt tractātes int̓ ſe de p̄de diuiſiōe. o Dixit aūt dauid repellēs auariciaꝫ etnequiciā iſtoꝝ. p Equa em̄ ꝑs erit ⁊cͣ. Ex hͦ patet illud qd̓ p̄dictū eſt .ſ. ꝙ illi. cc. remanētes cuſtodierūt ſarcinas. ⁊ ideo nō erāt debita portionepriuādi. hͦ aūt accepit dauid de facto abrae qui ſimilit̓ fecit ſocijs ſuis ad ſarcinas remanētibꝰ: qn̄qͣttuor reges debellauit: vt dictum fuit Gen̄. xiiij.vn̄ ſubdit̉: q Et fctm̄ ē ⁊cͣ. In hebreo hr̄: Ex dieilla ⁊ ab an̄ .ſ. a tꝑe abrae. Sed ꝑ dauid fuit hͦ firmiꝰ ſtatutū ⁊ lege decretū ex regia ptāte: vt de cetero ſic ſimplicit̓ obſeruaret̉. r Uenit gͦ. Hic cōſequent̉ deſcribit̉ p̄de diuiſio qͣꝫtū ad amicos dauid ⁊ bn̄factores: apd̓ qͦs dauid ⁊ viri eiꝰ latuerātfugiēdo ꝑſecutiōes ſaul̓ ⁊ a qͥbꝰ bn̄ficia receperāt:qꝛ iuſtū erat ꝙ hmōi bn̄ficia recognoſcerēt facultate occurrēte. Et patet lr̄a.Ca. XXXCūqꝫ vēiſſēt ⁊cͣ. PerMO2AlI Er. hāt ꝙ abn̄te dd̓ cōbuſtafuit ſua cītas: ⁊ ml̓ieres cū ꝑuul̓ ī captiuitatē ducte ꝑ amalechitas q̄ gētes brute īterp̄tant̉: ꝓpterqd̓ ⁊ demōes ſignāt qͥ ī forma brutoꝝ vt freq̄ntiꝰhoībꝰ apparēt. vn̄ ⁊ eue apꝑuit ī ẜpētꝭ ſpecie Gen̄.iij. ſignificat̉ ꝙ abſētia boni p̄lati qͥ ꝑ dd̓ ſignificatur: a ſua dyoceſi d̓mōes īcedūt ppl̓m ſuū igne cōcupiſcētie carnal̓ ⁊ cupiditatꝭ: ⁊ ducūt eū captiuūmultiplicibꝰ pctīs irretitū. Cōſuluit dd̓ dn̄m.Et ſic dd̓ reduxit p̄dā ꝑ ſuā diligētiā ⁊ laborē. inqͦ docet̉ bonꝰ p̄latꝰ diligētiam ⁊ laborē apponerevt malū qd̓ ꝑ eiꝰ abſentiā ꝯtigit reformet̉. Per hͦēt ꝙ dd̓ exiſtēte cū achiſ rege ꝯtigit dānū p̄dictū:ſignat̉ dānū ī ſpūalibꝰ qd̓ ꝯtīgit frequēter ī dyoceſibꝰ p̄latoꝝ ꝓpt̓ ip̄oꝝ occupatiōem circa negocia regū ⁊ magnatoꝝ. F Et miſit dōa de p̄. Perhͦ aūt ſignificat̉ ꝙ ſuccedētibꝰ ꝓſꝑis debet qͥlibetde bonis a deo ſibi cōceſſis refūdē ſuis bn̄factorihꝰ ⁊ amicꝭ. ⁊ ſi debet hͦ fieri de bonis tꝑalibꝰ: multo magis fieri debet de bonis ſpūalibꝰ q̄ alijs cōicata nō diminuūt̉ ſꝫ potiꝰ augmētāt̉. Dānū veroqd̓ ꝯtigit ī cītate dd̓ ip̄o abſēte: ſic̄ expoſitū ē d̓ p̄lati abſentia. ſic expōi pōt d̓ regꝭ vl̓ pͥncipis negligētia circa regimē ſue terre: qͥ nimis ītētꝰ aucupij⁊ venationibus negocia regni dimittit alijs tractāda: et ſic ex hoc contingunt aliquādo magnadamna.Philiſtijm

I. j.l

C

G

n 4