Glo. ordi. ¶ Regum Ca. XXVINico. de lyra

bal ⁊ mortuus eſt. Quod cū au adiſſet dauid mortuū nabal. ait:hoc dicebat dauid amore iuſticie non libidiBenedictꝰ dn̄s: qui iudicauitvindicte.cām opprobrij mei d̓ manu nabal: ⁊ ſeruū ſuū cuſtodiuit a malo: ⁊ maliciā nabal reddidit dn̄ſī caput eiꝰ. Miſit gͦ dauid ⁊ lo­ ccut ē ad abigail: vt ſumeret eā dſibi in vxorē. Et venerūt pueridauid ad abigail ī carmelū: ⁊ locuti ſunt ad eā dicētes: Dauidmiſit nos ad te: vt accipiat te ſibi ī vxorē. Quę ꝯſurgēs adorauit ꝓna ī terrā. ⁊ ait: Ecce famula tua ſit in ancillā: vt lauet pedes ſeruoꝝ dn̄i mei. Et feſtīauit⁊ ſurrexit abigail ⁊ aſcendit ſuꝑaſinū: ⁊ qͥnqꝫ puelle ierūt cū eapediſſequę eiꝰ. Et ſecuta ē nuncios dd̓: ⁊ facta ē illi vxor. Sed⁊ achinoen accepit dauid d̓ ieę­ frael: ⁊ fuit vtrāqꝫ vxor eiꝰ. Saul saūt dedit michol filiā ſuā vxoa rē dauid phalti filio lays: quierat de gallim. ¶ Ca. XXVIT venerunt ciphei ad hſaul ī gabaa dicentes:Ecce dauid abſcōditꝰē ī colle achille: q̨̄ eſt ex aduerſoſolitudīs. Et ſurrexit ſaul ⁊ de­ 7ſcēdit ī deſertū ęiph: ⁊ cū eo tria imilia viroꝝ de electis iſrl̓ vt q̨̄reret dauid ī deẜto ęiph. Et caIn colle locus eſt.ſtrametatus eſt ſaul in gabaaachille: q̨̄ erat ex adu̓ſo ſolitudinis ī via. Dauid aūt habitabatin deẜto. Uidēs aūt ꝙ veniſſet kſaul poſt ſe ī deẜtū: miſit explo­ 1ratores: ⁊ didicit ꝙ illuc vēiſſetcertiſſime. Et ſurrexit dd̓ clā: et mvenit ad locū vbi erat ſaul. Cūqꝫ vidiſſet locū vbi dormiebatſaul ⁊ abner filiꝰ ner pͥnceps mib licię eiꝰ: ⁊ ſaulē dormientē in tētorio ⁊ reliquū vulgus ꝑ circūitū eius. ait dauid ad achime­ nlech ethęū ⁊ abiſai filiū ſaruie:fratrē ioab dicēs: Quis deſcēdet mecū ī caſtra ad ſaul? dixitqꝫ abiſai: Ego deſcēdā tecū. Uenerūt gͦ dauid ⁊ abiſai ad populū nocte: ⁊ inuenerūt ſaul iacentē ⁊ dormientē in tētorio: ⁊ haſtā fixam in terra ad caput eiꝰ.

rari erubeſcūtMenti aūt furori ebrie omne rectum qd̓dicit̉ ꝑuerſumvidet̉. Undeet nabal ebriojam ſuagall lauditer tacuiteſto vnō laudal̓ter dixit: Malū em̄ qd̓ fecerit nocere potuit: qꝛ ebrnō audiuiyalti filio ℟. Sic̄ tradūt hebrei nouit eatphalti. qꝛ ſi cſſet: dr̓oſtea nō recepiſſet eā: qꝛ ī lepeturphalti eīFlierat .i.de lege.eī doctor eratd̓ baurim .i. d̓iͣ. electis. qn̄ miol ei daturhalti eī vadēs d̓fert̉.el. i. euadena deo: qꝛ cuſtodiuit eū: ne tāgeret eā: ne fieret trāſgreſſtn̄ ſecuteſt eā pl̓vſoiurimudio: qꝛ netetigerat eam.Ca. XXVIbormientem. ℟. Perſequunt̉ iudexp̄m: ⁊ ꝑſequēdo dormiuntquia nōlāt corde. Domitio em̄ cōdis duricia ēdont īteri vita: nōant in nua. chriſtus venit nō eos qcidit: ſed cyphum aque .i.atiāgꝭ alit: ⁊ ſcepregni .i. poteſtatem qua ſetēporalitertegebant: et cōtra deum eried duid noſter victor de ceo.altitudinē

a Qd̓ cū audiſſet dd̓ mortuū nabal: tali diuina ꝑcuſſiōe.b Ait bn̄dictꝰ dn̄s ⁊cͣ. applaudens diuine iuſticie: ẜm illudpsͣ. lvij. Letabit̉ iuſtꝰ cū viderit vindictā ⁊cͣ. nō aūt gaudebatde morte nabal zelo vindicte. c Miſit gͦ dd̓ ⁊cͣ. ꝑ nunciosmiſſos. d Vt ſu. eā ſibi ī vxorē. qꝛ ſciebat eā eē pulchrā etprudētē ⁊ diuitē: vt ptꝫ ex ſupradictis ſequit̉: e Que ꝯſur.ado .ſ. dn̄m d̓ tāto bn̄ficio ꝙ dd̓ ī regē electꝰ a deo petebat eā ꝓvxore̓: ꝓpter qd̓ rn̄dit humil̓r valde dicens: Ecce famula tuaſit ī ancillā ⁊cͣ. f Sꝫ ⁊ achinoen ⁊cͣ. videt̉ ꝙ fecerit ꝯͣ mādatū dn̄i Deut̓ .xvij. vbi d̓r ꝙ rex ꝯſtitutꝰ de iſrl̓ nō debebat ſibiml̓tiplicare vxores. Dicēdū ꝙ illud ītelligit̉ d̓ vxoribꝰ alienigenis inclinātibꝰ animū viri ad idolatria: ſic̄ ꝯtigit ſalomōi:vt hr̄ jͣ. iij. li. xj. ca. hͦ aūt nō fecit dd̓. g Saul aūt ⁊cͣ. Dicūthebrei ꝙ iſte fuit legiſdoctor: ⁊ iō lꝫ acceꝑit̉ michol ad obediēdū ſauli: ⁊ vt honoraret̉ tāqͣꝫ gener regꝭ: nō tn̄ cognouit eā qꝛſciebat eā eē verā vxorē dd̓: qꝛ ip̄am nō repudiauerat: ꝓpt̓ qd̓dd̓ poſtea recepit eā: qͥ tn̄ nō accepiſſet eā ſi fuiſſet ab eo cognita: ſic̄ nō fuit ingreſſus vltra ad vxores ſuas quas cognouitabſalon: vt habet̉. jͣ. ij. lib. ca. xx.Ca. XXVMortuus eſt aūt ſamuel ⁊cͣ. PerMOrALLCT. plāctū cōmunē ſamuel̓ oſtēdit̉ quātū plāgēdus ē obitꝰ boni p̄lati vl̓ doctoris. Erat āt vir qͥſpiā ī ſolitudine maon ⁊cͣ. Per iſtū qͥ vocabat̉ nabal: ⁊ ſtultꝰīterp̄tat̉: ſignificari pōt qͥlibꝫ ph̓s ſuꝑbꝰ. ſtultꝰ eī d̓r. q. ſtatu altus .ſ. ī eſtimatiōe ſua. Ph̓us em̄ ſuꝑbꝰ rōne ſciētie ē alti ſtatꝰſed rōne ſuꝑbie ſtultꝰ. dr eī Prou̓. xj. ca. Ubi humilitas ibi ⁊ſapīa. Et eadē rōne: vbi ſuꝑbia ibi ſtulticia. Un̄ de ph̓is ſuꝑbis d̓r Ro.ui cū cognouiſſent deū nō ſicut deū glorificauerūt aut grāser̄t: ſꝫ euanuerūt ī cogitatiōibꝰ ſuis: ⁊ obſcuratū ē inſipiēs cor eoꝝ: dicētes eī ſe eē ſapiētes ſtulti facti ſūt.Uxor aūt eiꝰ prudētiſſima ⁊ ſpecioſa. Per quā ſignificat̉ ſapiētia ph̓ica ẜm qd̓ d̓r Sap̄. viij. Hanc q̄ſiui ſpōſam mihi aſſumere: eſt etiā ſpecioſa in ſe. Un̄ dicit plato. Si ſapientie formaoculis videri poſſet ad amorē ſuum oēs maxime alliceret: necex habētꝭ ſuꝑbia ī ſe deteriorat̉ aut deturpat̉: ẜm qd̓ d̓r Sap̄.vj. Clara eſt ⁊ q̄ nūqͣꝫ marceſſit ſapīa. Per hͦ aūt ꝙ nabal nūcios dauid repulit vacuos: ſignificat̉ ſuꝑbꝰ ph̓s qͥ repellit a ſeinſtinctꝰ diuinos: qͥ ſunt qͣſi qͥdā nūcij dei a malo retrahenteset ad bonū inducētes: ⁊ de tali repulſu iam dictū eſt. Qui cūcognouiſſent deū nō ſicut deū glorificauerūt ⁊cͣ. Per hͦ aūt ꝙmortuo nabal vxor eiꝰ copulata fuit dauid: ſignificat̉ ꝙ poſtmortē gentiliū ph̓orū ſapiētia ph̓ophica copulata eſt ip̄i xp̄o īſacris eccleſie doctoribꝰ ſcꝫ Dionyſio: Auguſtīo: ⁊ alijs pluribus. Poteſt āt hoc exponi aliter ſcꝫ de trāſlatiōe ſtudij ph̓iead ꝑtes fideliūNlā de athenis trāſlatū fuit Romā: ⁊ d̓ romaPariſius ꝑ karolū magnū.In ca. xxv. vbi dicit̉ in poſtil. Et erit aīa dn̄i mei incuſtodita quaſi in faſciculo viuentium.AdAlTlO. ri niſi metaphorice: vnde ⁊ in glo. ordinaHec verba nō vident̉ ꝓprie poſſe declararia plura notabilia hic ponunt̉: īter que ſic dicit: Pulcherrima cōꝑatione ſtatum iuſtoꝝ ⁊ reproboꝝ decreuit: ⁊ infra hosfaſciculos illos lapidi fūde aſſimilat. Faſciculꝰ em̄ aſtringit̉vt cōſeruet̉ lapis: ī funda ponit̉ vt abijciat̉. Sic eī electi tribulationū p̄ſſuris aſtringunt̉: vt in his admoniti armis adinuicē mutua charitate nectent̉: ⁊ adunati in manu redēptoris ꝑpetuo cōſeruent̉. Reprobi qͣꝫto latiꝰ voluptatibꝰ ſuis reuoluūtur: tāto longius a diuine viſionis gloria ꝓijciunt̉. Ipſi em̄ d̓manu domini repulſi ſunt.Ca. XXVIT venerūt ciphei. Hic ponit̉ tertiꝰ ꝓuētꝰ dei circa dauid: ꝑ hoc ꝙ ſaulē iterū ī manu ſua tradidit: vt ſic dauid innocentia ⁊ ſaulis nequicia pleniꝰ appareret. Etdiuidit̉ in tres ꝑtes: qꝛ primo ſaul manibus dd̓ exponit̉. ſcd̓oexpoſitꝰ cuſtodit̉. ibi: Dixitqꝫ abiſai. tertio a dauid cōuincit̉ibi: Cunqꝫ tranſiſſet. Circa primū dicit̉: Et venerūt ciphei adſaul. iſti iā ante dauid accuſauerāt ſauli: vt habitū eſt. sͣ. xxiij.⁊ iō timentes ne dauid poſt ſaul regnaret: ⁊ ꝑ cōſequēs eorūꝓditionē puniret: ſolliciti erāt de captione dauid vt moreret̉.i Et cū eo tria milia virorū ⁊cͣ .ſ. ad bellandū. k Uidēsaūt ꝙ vidiſſet ſaul ⁊cͣ .i. cognoſcens ꝑ nunciū ſibi dicentē: qꝛꝓceſſus regis cū tali multitudine bellatorū nō poteſt latere.i Miſit explo. vt ſciret certitudinaliter tp̄s ⁊ locū vbi caſtraponeret. m Et ſurrexit dd̓ clā .i. abſcōdite: ⁊ mutato habitu ne ꝯgnoſceret̉: ſicut Alexāder magnꝰ fuit in caſtris. Pori regis ꝑſarū ad explorandū: ꝓut habet̉ in hiſtoria ip̄ius.n Ait dd̓ ad achimelech ⁊cͣ. Dauid eī habuit duas ſororesvna earū vocata eſt abigail de qͣ naͣtꝰ fuit amaſa pͥnceps milicie abſalō: vt hr̄. jͣ. ij. li. xvij. c. Alia ſaruia de qͣ natꝰ ē ioab etabiſai: ⁊ ſi-

ii.