¶ Qlo. ordi.¶I Regū Ca. XXV INico. de lyra
Cū aūt vidiſſet abigail̓ dauid: Feſtinauit ⁊ adeſcēdit de aſino: ⁊ ꝓcidit corā dd̓ ſuꝑ faciēſuā: ⁊ adorauit ſuꝑ terrā: ⁊ cecidit ad pedesa ſblādiēdo ſibi imp̄cat̉ pctm̄ qd̓ haberet dauid ſi ſe vlciſceret̉.eiꝰ ⁊ dixit: In me̓ ſit dn̄e mi hęc iniqͥtas: lo 8quat̉ obſecro ancilla tua in auribus tuis: ⁊audi verba famulę tuę. Ne ponat oro dn̄s dmeus rex cor ſuū ſuꝑ viꝝ iſtū iniquū nabalqm̄ ẜm nomen ſuū ſtultus eſt: ⁊ ſtulticia eſtcū eo. Ego aūt ancilla tua non vidi pueroseIveni ad te.tuos dn̄e mi qͦs miſiſti. Nūc gͦ dn̄e mi viuitdn̄s ⁊ viuit aīa tua: qͥ ꝓhibuit te ne veniresſinnoxiam.in ſanguinem ⁊ ſaluauit manū tuā tibi. Et ſꝫnūc fiāt ſic̄ nabal inimici tui ⁊ qͥ q̨̄runt dn̄omeo malū. Quapropt̓ ſuſcipe bn̄dictioneꝫhāc quā attulit ancilla tua tibi dn̄o meo: eta ¶ Quā mihi imp̄cata ſum: ſi te vlciſcaris .ſ. noli vlciſci.da puerꝭ qͥ ſequunt̉ te dn̄m meū. Aufer iniquitatē famulę tuę. Faciens em̄: faciet tibiRegnum ſignificat.dn̄s domino meo domū fidelem: qꝛ pręlia mdn̄i dn̄e mi tu pręliaris. Malicia ergo nō in nueniat̉ in te om̄ibus diebꝰ vitę tuę. Si em̄ſurrexerit aliqn̄ hō ꝑſequēs te ⁊ quęrēs ania mā tuā: erit aīa domini mei cuſtodita: qua oa § ad lr̄aꝫ. faſciculus viciū viuit ī aqͣ cū ad trāſplātādū p̄parat̉ſi in faſciculo viuentiū apud dn̄m deū tuū.Porro inimicoꝝ tuoꝝ anima rotabit̉ qua pſi in impetu ⁊ circulo fundę. Cum ergo fecerit dominus tibi dn̄o meo om̄ia hęc q̨̄ locutus eſt bona de te: ⁊ cōſtituerit te ducē ſuꝑa § id eſt in fletum.iſrael: nō erit tibi hoc in ſingultum ⁊ in ſcru apulū cordis domino meo ꝙ effuderis ſanguinem innoxium: aut ipſe te vltus fueris.Et cum benefecerit dominꝰ domino meo:recordaberꝭ ancillę tuę: et tu benefacies ei.Et ait dauid ad abigail: Benedictus dn̄s ſdeus iſrael: qui miſit te hodie in occurſummeum: ⁊ benedictū eloquiū tuū: ⁊ bn̄dictatu quę ꝓhibuiſti me hodie ne irem ad ſangͣuinem: ⁊ vlciſcerer me manu mea. Alioqͥnviuit dn̄s deꝰ iſrael: qui ꝓhibuit me ne malum facerē tibi: niſi cito veniſſes in occurſūmihi: nō remanſiſſet nabal vſqꝫ ad matutinam lucem mingēs ad parietē. Suſcepit gͦde manu eius omnia eius quę attulerat ei.Dixit ei: Uade ī pace in domū tuā. Ecce au 3diui vocē tuā: ⁊ honoraui faciē tuā. Uenit aaūt abigail ad nabal: ⁊ ecce erat ei cōuiuiūin domo eiꝰ qͣſi ꝯuiuiū regꝭ: ⁊ cor nabal iocundū. Erat em̄ ebriꝰ nimis: ⁊ nō indicauit bverbū illi puſillū aut grāde vſqꝫ mane. Diluculo āt cū digeſſiſſet vinū nabal: īdicauitei vxor ſua verba hęc: et emortuum eſt cor deius intrinſecus: et factus eſt quaſi lapis.Cūqꝫ ꝑtrāſiſſent decē dies: ꝑcuſſit dn̄s na 5
a Erit aīa domini ⁊cͣ. Pulcherrima cōparatiōe ſtatum iuſtorum ⁊ reproboꝝ diſcreuit:horū quippe aīasappellat viuētes.illoꝝ ſpiritali morte occupataſ. Aīaem̄ q̄ peccauerit:ip̄a morietur. hoſfaſciculis: illos lapidi funde aſſimilat. Faſciculꝰ em̄aſtringit̉ vt ꝯẜuetur. Lapis ī fūdaponit̉: vt abijciat̉Sic em̄ electi p̄ſſuris tribulationuꝫꝯſtrīgunt̉: vt hisadmoniti artiꝰ adinuicē mutua charitate nectāt̉: ⁊ adunati ꝑ manꝰ redēptoris ī ꝑpetuūꝯẜuent̉. Reprobiqͣnto latius voluptātibꝰ ſuis dimittunt̉: tāto lōgiꝰ adiuine viſiōis gloriā ꝓijciunt̉. Ipſiem̄ d̓ manu dei repulſi ſūt. Mire ātoīpotentē ꝓuidētia ſuꝑni ꝓtectoris deſcribit: cumdicit aīaꝫ ſctī viriin faſciculo viuētium apud eū eē cuſtoditā. Sic̄ em̄ facile ē cuilibꝫ faſciculū herbe vl̓ fenmanu retētū ꝯſeuare: ita virtꝰ ſaluatorꝭ nr̄i electosab initio vſqꝫ ī finē ꝯẜuare ⁊ cuſtodire. vn̄: Et nō rapiet eos quiſqͣꝫ demanu mea. Sicutaūt faſciculus alligat̉: ita ſctōꝝ decꝰl. ꝟa charitate conſtringit̉: diuīo mus nimine circūdat̉.Ad lr̄am aūt aīadd̓ qͣꝫuis ml̓ti ꝑſeq̄rent̉: ſemꝑ cuſtodita eſt in ſorte viuētiū. Inimici ꝟoeiꝰ ſic̄ lapis fundacircūactꝰ inſtabili motu ꝑturbatid̓ finibꝰ ſuis vl̓ d̓rebꝰ hūanis ablati ſunt. bCumdigeſſiſſꝫ ⁊cͣ. M.rali. Irꝫ melicūinunt: taexhortaba recipiūtſe trāquilliꝰ tole
ctus: ⁊ ſic eſt ītellectꝰ verbi ꝙ dd̓ īteninterficere oēs viros: n̄ āt ml̓ieres. a Cūāt vi. Hic ꝯn̄r ponit̉ ip̄iꝰ dd̓ pacificatiopͥmo p̄mittit̉ ip̄iꝰ abigail̓ dep̄catio. ſcd̓o ip̄iꝰdd̓ acceptatio. ibi: Et ait dd̓: Dep̄catio autēabigail on̄dit̉ acceptabil̓. pͥmo ex ſuite ī facto. cū d̓r: Et ꝓcidit corā dd̓ ⁊cͣ. ⁊ ꝟbocū ſb̓dit̉: b Et di. ī me ⁊cͣ. i. pata ſū recipequācūqꝫ vīdictā ꝓ mariti mei iniqͥtate. ſcd̓oon̄dit̉ dep̄catio abigail acceptabil̓ ex rōnabili allegatiōe. cū d̓r: c Loqͣt̉ ⁊cͣ. vbi pͥmoallegat viri ſui ſtulticiā: ⁊ iō factū ſuuꝫ viroprudēti non eſt accipiendum cordi. ⁊ hoc īquod dicit̉: d Ne ponat oro dn̄s meꝰ ⁊qꝛ ẜm nomē ſuū ſtultꝰ ē. Nabal em̄ ſtultꝰ ijterp̄tat̉. q. d. ſtultꝰ eſt re ⁊ noīe. ſcd̓o allegaſuā igrantiā dicēs: e Ego āt an. ⁊cͣ. q. d.ſi eī vidiſſeꝫ eos fuiſſent gratioſe r̄cepti: nreceſſiſſēt vacui. tertio allegat diuinā clemētiā q̄ ꝑata ē ſꝑ ꝑcere dicēs: f Nūc gͦ dn̄e.q. d. veꝝ ē ꝙ d̓cꝰ viuit: ⁊ tu viuis: ita diuinaclemētia ſcm̄ ē vt venirē obuiā tibi ad īpediēdū ne venires ad effundēdū ſanguinē.Et ſaluauit ma. ⁊cͣ .ſ. īnocētē. ſolꝰ em̄ nabal erat culpabil̓ cū qͦ fuiſſent occiſih Et nūc fi. ⁊cͣ .ſ. fatui ⁊ īprouidi ī factꝭ ſuis. Ra. Sa. dic̄ ꝙ abigail hͦ dixit ꝑ ſpm̄ prophetie: ſignificās ꝙ nabal cito moreret̉Quapropter ſuſci. bn̄di. hāc .i. exeniūAufer iniqͥtatē ⁊cͣ. recipiēdo exeniū in ſignū remiſſiōis offenſe: quā abigail ſuꝑ ſe acceperat. dicēs: In me ſit dn̄e mi hͦ iniqͥtasvt p̄dcm̄ ē. q̄rto allegat regni dignitatē quāꝯſecuturꝰ erat dd̓: q̄ qͥdē dignitas exigit inhn̄te īnocētiā. ⁊ hͦ qd̓ d̓r: l Faciēs em̄ ⁊tradēdo tibi regnū. m Qꝛ p̄lia dn̄i. i. addei honorē cōeꝫ vtilitatē ppl̓i. n Maliciagͦ ⁊cͣ. qꝛ n̄ decet tātā dignitatē. qͥnto allegaꝓtectiōeꝫ diuinā q̄ ꝓtegit ẜm miẜicordiā dicēs: Si eī ſurrexerit aliqn̄ hō ꝑſequēſ te ⁊cͣ.ſeqͥt̉: o Erit aīa dn̄i ⁊cͣ .i. a deo ꝓteget̉ ꝯͣoēs iuſidias maloꝝ. Dicūt h̓ aliqͥ ꝙ loqumethaphorice: qꝛ ſic̄ ramuſculi alibi trāſplātandi vl̓ inſerēdi ī faſciculo ligant̉ ⁊ ī aquaponunt̉: ⁊ poſtea trāſplātant̉ vel inſerunt̉:ſic iuſti pn̄ti vita ꝯẜuāt̉ ī hūore gr̄e: vt trāſplātent̉ ī terra viuētiū ꝑ adeptionē gl̓ie: dequibꝰ reputabat ip̄m dd̓. p Porro inimicorū tuoꝝ aīa ro. ⁊cͣ. i. voluet̉ ꝑ vicia diu̓ſa⁊ mala qͦuſqꝫ ꝓijciat̉ ad penā gehēne. ſextoallegat pace ꝯſcīe ip̄iꝰ dd̓ futurā. cū d̓r: Cūgͦ fecerit dn̄s tibi ⁊c̄. ſeqͥt̉: q Nō erit tibih̓ in ſingultū ⁊cͣ .i. ī merorē animi ⁊ ꝯſcīe remorſuꝫ. r Ꝙ effuderis ſan. inno. qͣꝫtū adfamiliā nabal. s Aut ip̄e te vltꝰ fiip̄o nabal: qd̓ non decet vt aliqͥs vlciſcat̉ ſemanu ꝓpria: vt dictū fuit ca. p̄ce. t Et audd̓. Hic ꝯn̄r ponit̉ ip̄iꝰ dd̓ acceptatio. vmo regratiat̉ deo dicēs: v Bn̄dictꝰ dn̄edeꝰ ⁊cͣ. qꝛ eiꝰ ꝓuidētia ⁊ diſpoſitiōe aboccurrit dd̓ ad ip̄m pacificādū. ſcd̓o ip̄i abigail dicēs: x Et bn̄. elo. tu. ⁊cͣ. ⁊ patet lr̄avſqꝫ ibi: y Uade ī pa. alias pa. q. d. pacūcatus ſuꝫ tibi ⁊ domui tue. z Ecce au. vo.tu .i. exaudiui dep̄cationē tuam. a Et hͦfa. tu. accipiēdo exeniū d̓ manu tua: ⁊ ſicfeci tibi verecūdiā repellēdo ī aliqͥ petitiōeꝫtuam. b Et nō indicauit ei verbū. prudenter em̄ expectauit tp̄s in quo eſſet exͣ ebriettem. c Diluculo aūt ⁊cͣ. Hic ꝯn̄r deſcribitur diuina vltio circa ip̄m nabal. cū dicit̉:d Et emortuū eſt cor eius ⁊cͣ. ex vehementia timoris concepti de dauid. e Cunqͣꝫꝑtranſiſſent decē dies. Dicit Ra. Sa. ꝙ totdiebus languit quaſi mortuus: eo ꝙ decemiuuenes miſſos a dauid confuderat.Percuſſit dn̄s nabal. Ex qͦ pꝫ ꝙmortuꝰ morte nāͣli: ſꝫ accelerata vltione d̓Qd̓ cū
V
ceſ. .jj. v
jͣ.uitc. ſi aliqͥd.lvviicaif. c. 14.
f