NNico. de lyra¶ Nico. de lyra ¶ Regū. Ca. XXVI
Abner aūt ⁊ populū dormiētes ī cira cūitu eiꝰ. Dixitqꝫ abiſai ad dauid: Cōcluſit deꝰ hodie inimicū tuū ī manustuas. Nū gͦ ꝑfodiā eū lancea ī terra ſeymel: ⁊ ſcd̓o opus nō erit? Et dixit daduid ad abiſai: Ne īterficias eū. Quisem̄ extēdet manū ſuā ī xp̄m dn̄i: ⁊ īnofcēs erit? Et dixit dd̓. Uiuit dn̄s qꝛ nig ſi dn̄s ꝑcuſſerit eū: aut dies eiꝰ venehrit vt moriat̉: aut ī pręliū deſcēdensꝑierit: ꝓpiciꝰ ſit mihi dn̄s: ne extēdaꝫi manū meā in xp̄m dn̄i. Nūc igit̉ tollekhaſtā q̨̄ ē ad caput eiꝰ: et cyphū aquę⁊ abeamꝰ. Tulit gͦ dauid haſtaꝫ ⁊ cyſ vel eius.phū aquę qͥ erat ad caput ſaul: ⁊ abierūt: ⁊ nō erat quiſqͣꝫ qͥ videret ⁊ ītelligeret ⁊ euigilaret: ſꝫ oēs dormiebāt:Rʳ qꝛ ſopor dn̄i irruerat ſuꝑ eos. Cunqꝫtrāſiſſet dd̓ ex adu̓ſo ⁊ ſtetiſſet ī ꝟticemōtis de lōge: ⁊ eēt grāde interuallūo int̓ eos: clamauit ad ppl̓m dd̓ ⁊ ad abner filiū ner dicēs: Nōne rn̄debis abner? Et rn̄dēs abner. dixit: Quis estu qͥ clamas ⁊ inqͥetas regē? ⁊ ait dauid ad abner: Nūqͥd n̄ vir tu es et qͥspalius ſil̓is tui in iſrl̓? Quare gͦ non cūq ſtodiſti dn̄m tuū regem? Ingreſſus ēem̄ vnus de turba: vt interficeret regem dn̄m tuū. Nō eſt bonū hoc qd̓ feciſti. Uiuit dn̄s: qm̄ filij mortis eſtisvos: qꝛ nō cuſtodiſtis dn̄m vr̄m chris ſtū dn̄i. Nūc gͦ vide vbi ſit haſta regiset vbi ſit cyphus aquę qui erat ad caput eius? Cognouit aūt ſaul vocē dauid. et dixit: Nūqͥd vox hęc ē tua filimi dauid? Et ait dauid: Uox mea domine mi rex. Et ait: Quā ob cauſamdominus meꝰ ꝑſequit̉ ſeruuꝫ? Quidfeci? aut qd̓ eſt in manu mea maluꝫ?Nunc ergo audi dn̄e mi rex verba ſervui tui. Si dn̄s incitat te aduerſuꝫ me:a ſ Placaret eū ſacrificio et p̄ce oportet.b ¶ Incitāt te in me.odoretur ſacrificiū. Si aūt filij hoīm:a maledicti ſunt in ꝯſpectu dn̄i: qui eiebcerūt me hodie vt nō habitē in herecditate domini. dicentes: Uade ſeruid¶ Quaſi dret.opus mihi ē inter exteros morari: qꝛeix iſrael memeam querit.dijs aliēnis: ⁊ nūc n̄ effūdat̉ ſanguisechriſti in terra corā domino: qꝛ egreſ tſus ē rex iſrael vt querat pulicē vnū:a ¶ Quaſi nec per deum nec per filios hominum incitatus ſum in te ſed per meipſum.ſic̄ ꝑſequit̉ perdix in montibꝰ. Et ait sſaul: Peccaui: reu̓tere fili mi dd̓. Ne hquaqͣꝫ em̄ vltra tibi male faciaꝫ: eo ꝙp̄cioſa fuerit aīa mea in oculis tuis.
abiſai: ⁊ ſic iſti erāt nepotes dauid.a Dixitqꝫ abiſai ad dauid ⁊cͣ. acepit licētiaꝫ interficiendi ſaul: qꝛſciebat ꝙ bauid nō interficeret eūmanu ꝓpria. b Et ſcd̓o opꝰ nōerit. ita vno ictu interficiā eum ꝑfecte ꝙ nō oportebit vltra manū apponere ⁊ ſic poterimꝰ recedere ex. pedite. c Et di. dauid. Hic ꝯn̄ra ſaul ꝑ dauid a morte ꝓtegit̉. cū dicit̉: Ne interficias eū. cuiꝰ cā ſubditur: d Quis em̄ extēdit ⁊cͣ.volebat em̄ dauid ꝑſone ip̄iꝰ deferre quādiu a deo tolerabat̉ ī regnoiō ſubdit̉: e Uiuit dn̄s .i. ꝑ viuētem deū. f Quia niſi dn̄s ꝑcuſſerit eū. aliqͣ peſtilētia vel infirmitate acceleras mortē eiꝰ. g Audies ⁊cͣ .ſ. vltima. h Ut moriat̉.ſcꝫ morte naturali. Aut in p̄liū deſcendēs perierit. gladio iſtis tribꝰmodis poterat mori. ꝑ hͦ ītēdit dauid dicere ꝙ nullo mō volebat eſſecauſa efficies mortis ſue: niſi forſitan ſe defendendo: ita ꝙ nō poſſetaliter euadere. i Nūc igit̉ tollehaſtā ⁊cͣ .i. fixa in terrā ad caput lectuli. vt ſi eſſet neceſſe ſtatim poſſeteam accipere: erat etiam in ꝑte ſuperiori ſignum armoꝝ regis ad ſignificandū locum regiū. k Etcyphum aque. In hebreo habet̉:Et phialā aque. et forſitan erat aqͣroſacea ad refrigeriū caloris: vl̓ aqua ſimplex ad ablutioneꝫ manuūregis quādo ſurgeret de ſomno.l Et nō erat quiſqͣꝫ qͥ videret. cuius cauſa ſubdit̉: Quia ſopor dn̄iid eſt ſomnꝰ grauis a deo īmiſſus.m Irruerat ſuꝑ eos. vt ſic dauidſine ꝑiculo recederet: ⁊ ꝑ haſtā acceptā ⁊ vas aque ſuā declararet innocētiā: ⁊ ſaul de neqͥcia ꝯuīceret̉.n Cūqꝫ trā. Hic ſaul et viri eiꝰ adauid ꝯuincunt̉: qꝛ pͥmo viri ſaulꝯuincunt̉ d̓ negligētia. cū ſubdit̉:o Clamauit dd̓ ad ppl̓m. cū iameſſet ſic elōgatꝰ et ī tuto loco poſitꝰꝙ viri ſaul nō poſſent capere eū: etprimo ꝯuincit abner ſingulariter.cum ſubditur: p Quare ergonō cuſtodiſti ⁊cͣ. qꝛ erat pͥnceps militie: ⁊ cuſtos erat pͥncipalis ꝑſoneregie. q Ingreſſus eſt em̄ vnꝰ⁊cͣ. iſte fuit abiſai qui voluit eū interficere vt p̄dictū eſt. ſcd̓o arguitoēs alios dicēs: r Uiuit dn̄s:qm̄ filij mortꝭ eſtꝭ vos .i. digni morte. ꝯn̄r ꝓbat dictū ſuū ꝑ euidēs ſignū dicēs: s Nūc gͦ ⁊cͣ. ꝑ hͦ em̄patebat ꝙ ille qͥ haſtā abſtulit: regē interficere potuit. t Cognouit ⁊cͣ. Hic ꝯn̄r ꝯuincit̉ ſaul de malicia: qꝛ ꝑſeq̄bat̉ dauid ſine cā. Etptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: v Si dn̄s incitat te ⁊cͣ .ſ. ad me ꝑſequendum.x Odoret̉ ſacrificiū .i. patientiamea in ꝑſecutiōe iſta ſit accepta coram deo: ac ſi offerrē holocauſtumad altare ſuū. y Si aūt filij hominū incitāt te ad hoc ſic̄ faciebatdoech ⁊ ſui cōplices. z Maledicti ſūt ī ꝯſpe. ⁊cͣ. cuiꝰ rō ſubdit̉:Qui eiece. me ho. i. ī pn̄ti tꝑe.b Vt n̄ ha. ⁊cͣ. i. vt n̄ hīte pacificein t̓ra ꝓmiſſiōis vbi vigebat cultꝰdiuinꝰ: vt poſſem illuc accedere etdebita ſacrificia offerre. c Dicē-
tes. facto: d Uade ẜui dijs anis. qꝛ illi qͥ ꝓpt̓ ꝑſecutionē:tur ītrare terrā idolatrie ſubdiexponunt̉ pctō idolatrie: eo ꝙidolatris ad hͦ d̓ facili incialiqn̄ violētia pene cogūt̉. e Enūc ⁊cͣ. .i. ī terra ī qͣ colit̉ deus.meliꝰ ē ꝙ fugiā ꝓpt̓ ꝑſecutōicitatē. f Quia egreſſus ē cūcitu forti. Vt q̄rat pulicē vnminē nulliꝰ mom̄ti. g Sic̄ ꝑHebrei dicūt quoquim q̄ ēſequēs muſcā vel aliā rē vilē: ⁊ſonat lr̄e p̄cedēti vt ptꝫ tā rōe.qͣꝫ rōe ſignificati huiꝰ dictiōisquit̉ qd̓ ē ī ſenſu actiuo. Scd̓ꝫlationē ꝟo nr̄am oportet diceli ꝑſequit̉ hꝫ h̓ ſenſuꝫ paſſiui: vſenſus: Sic me ꝑſeqͥt̉ rex iſrl̓ſdix ꝑſequit̉ ab aucupe .i. fugacapiat̉: ⁊ ē ſil̓is modus loq̄ndiHeb̓. vlt̓. Talibꝰ em̄ hoſtijs ꝓmret̉ d̓eꝰ .i. ꝓ merito taliuꝫ adeus: tn̄ ẜm grāmaticam cōmeret̉: ſenſū actiui īportat. Cōſter ſaul pctm̄ ſuū ꝯfitet̉ dicenh Peccaui reu̓. fili mi dd̓. tn̄ dinō fuit reuerſus. tum qꝛ ſaul al̓s/bi ꝓmiſſum nō tenuerat. tū qꝛ dd̓curia inimicos hēbat impetraſſentretractatiōeꝫ ꝓmiſſi. tū qꝛ denarripiēs ſaul ꝑ tp̄s eū ad occiſionēdauid incitabat. tū qꝛ ex afflictiōedemonis ſaul memoriā fere amiſerat: ⁊ iō cito oblitꝰ fuiſſet ꝓmiſſummaxime ꝓpter habitum p̄cedentirancoris ⁊ odij cōtra dauid. Cetera patēt in littera. xxiijMoraliter. nerue vEt vephei. Sequit̉: ⁊ Et ſurrexit ſaul⁊ deſcēdit in deẜtum ziph ⁊cͣ. Perſauleꝫ qͥ cū exercitu armato iuit adcapiendū dauid: ꝯuenientcari poteſt iudas ꝓditor: qͥ cū multis armis venit ad capienſic̄ d̓r Ioh̓. xviij. Iudas aūt cū accepiſſet cohortē ⁊ a pontificibuphariſeis miniſtros: venit illuc cilaternis ⁊ facibus ⁊ armis. Peraūt ꝙ dd̓ deſcēdit ī caſtra ſaul̓: ſinificat̉ ꝓceſſus ip̄iꝰ ieſu obuiā ꝙrentibꝰ ip̄m. Ioh̓. xviij. Ieſus aūtſciēs oīa q̄ vetura erāt ſuꝑ ol̓ceſſit eis obuiā. ⁊ dixit eisritis. F Sopor aūt dn̄i irrueraſuꝑ eos .ſ. ſuꝑ ſaulē ⁊ ſuos ſocioꝑ qd̓ ſignificat̉ caſus iude ⁊ aliocū eo exiſtentiū: qui ad verbuꝫ xjdicētis: Ego ſum. abierūt retro etceciderunt ꝓni in terram tanqͣꝫ iſenſibiles et dormientes. Per hocetiam oſtendit ieſus ꝙ poterat eosoccidere ſicut dauid ꝑ lanceaꝫ ſaulis quā ſecum portauit: oſtendit ꝙpoterat eum occidere. Item ꝑ lanceam ſignificatur pͥncipatus: eo ꝙad prinicipem pertinet pro ſubditis pugnare. Per cyphum aūt ſacerdotiuꝫ: eo ꝙ ſacerdotes vtebatur cyphis in oblationibus liquidoruꝫ. Per hoc ergo ꝙ dauid haſtam ſaulis ⁊ cyphū aque ſecuꝫ tulit: ſignificata fuit ablatio regnletſacerdotij a iudeis quam feciſtus in vltionem mortis ſue per exercitum romanorum. Ex ait da.
B
8 Sſ.A cIpē§. c. 24.