Glo. ordi. ¶I Regum Ca. IINico. de lyra
§ gaudete in dn̄o ſemꝑ ⁊īXultauit cor ¶ Ca. II A3lb § qꝛ nō ī laude hoīꝫ: nͥ ī vanitatemeū in domino: ⁊ exal bCTa 5 qꝛ. b§ exaltabūt̉ cornu56bꝰ crucis chriſti cōtis: in his ventilamus ⁊ der hec cornua iuſtruimꝰ demones anime noſtre inſidianteI non in ſe.b ta̓tū eſt cornu meū in deo meo.¶ Dilatatū ē os meū ſuꝑ īimicos 5a I ipſe em̄ ſaluū faciet ppl̓m ſun. a. p. e.meos: qꝛ lętata ſum in ſalutarix tuo. Nō eſt ſanctꝰ vt eſt dn̄s: ne ernmutabilis .ſ. ſicut tu.qꝫ em̄ eſt alius extra te: et nō eſtt fortis ſicut deus noſter. Nolite fa §altiora capacitatē intellectus trāſcēdentia.ml̓tiplicare loqui ſublimia: gloa § vaniloquia vel turpiloquiagriantes. Recedāt vētera de ore Sa Iſpiritus omnia ſcrutatur.veſtro: quia deus ſciētiarū dn̄s hyh eſt: et ipſi p̄parant̉ cogitatiōes.a §id eſt intentio iudeoꝝ: vel diſciplina philo-ſophorum quia de ſe p̄ſumebant: et fidei ſimArcus fortiū ſuꝑatus ē: ⁊ īfirmi kcitatem derideban
Fultauit cor meū ī dn̄o ⁊cͣ. Ca. II℟. Augꝰ: Dicat hͦ eccl̓ia gr̄a plenaꝓle fecūda: qd̓ de ſe ante ꝓphetatūcognoſcit. b Cornu regnū eccleſie: qꝛ aduerſa mūdi ⁊ deſideria carnis trāſcendit: ſic̄cornu carnē excedit.c Dilatatum eſt osmeuꝫ ⁊cͣ. Os eccleſiep̄dicatores: quorumdoctrina dilatata eſtſuꝑ inimicos: qꝛ exceſſit ſcientiā ſcribarumet phariſeorum.Dilatatū ē os meū⁊cͣ. ℟. Augꝰ. Quiaſermo dei nō eſt alliatus in preſſuris: nōp̄conibꝰ alligatusRab. Augꝰ Chriſto quē puerū amplectit̉ ſenex ſymeō ⁊ conoſcit magnū dicēſ:Nūc dimittis ſeruuꝫtuū dn̄e: ſecūdū verbū tuū ī pace. Quiaviderūt oculi mei ſalutare tuū. Si letatfuero in ſalutari dei:tūc dilatabit̉ os meūꝑ meditationē .ſ. verbi dei venit̉ ad eleuationē cordis. Un̄ osmeū ptꝫ ad vos o corīthij. cor nr̄m dilatatū ē. Ex latitudīe cordiſ mīſtrat̉ ſapīa ori.d Non eſt ſanctus⁊cͣ. Origenes p̄ter tedn̄e: qꝛ nemo fit niſi ate. ⁊ ſi ſint qui dicunt̉dij multi ⁊ dn̄i multi: nullus tn̄ eorū naturaliter ē id qd̓ deus eſt: qꝛ ipſe eſt ſolus. qͥ ait:Ego ſum qui ſum: vmbra eī ad cōparationēcorporis non eſt: vel fumꝰ ad cōparationemignis. e Vt eſt dn̄s. Rab. Augꝰ. Nō dicit niſi dn̄s: ſed nullus eſt ſicut dn̄s: ſanctus⁊ ſanctificans: iuſtus ⁊ iuſtificās. f Nolite multiplicare ⁊cͣ. Redarguit iudeos ⁊ ſapientes ſeculi: extollentes ſe cōtra ſcientiamdei. Rab. Salomon. Altiora te ne queſieris: ⁊ alibi: deus in celo ⁊ tu ſuꝑ terra: ſintpauci ſermones tui.Uetera. q̄ ad veterē hominē .i. carnalē cōuerſationem pertinēt ſciētiā inquirite: que nō eſt niſi a deo. qꝛip̄e ē ſciētiarū dn̄s: in qͦ ſunt oēs theſauri ſapientie. h Ipſi p̄parant̉ cogitatiōes: qꝛaufert ſe a cogitationibꝰ q̄ ſunt ſine intellectu: vel ipſi p̄parant̉ co. i. manifeſtant̉: vndedn̄s nouit cogitatiōes hoīm. i Deꝰ ſcīarū. ℟. Aug. Ipſe vos ſcit: ⁊ vbi nemo ſcit.Unde. Qui putat ſe aliqͥd eſſe cū nihil ſit: ſeipſum ſeducit. Hec dicunt̉ aduerſarijs ciuitatis dei ad babylonē ꝑtinentibꝰ de ſua virtute cōfitētibꝰ. Ex qͥbꝰ ſunt iudei: qͥ ignorantes dei iuſticiā .i. quā dat hoī deꝰ: qͥ ſolus eſtiuſtus ⁊ iuſtificans: ⁊ ſuā volētes cōſtituerevelut ex ſe ſibi paratā nō a dn̄o impartitā: iuſticie dei nō ſunt ſubiecti. Sed deꝰ ſcīarū etarbiter ꝯſciētiaꝝ videt cogitationes hoīm:qm̄ vane ſunt: Uane qꝛ ꝓprie hoīm ſūt: ⁊ abillo nō ſunt: a quo hoīes ſunt. k Arcusfortiū. ℟. Augꝰ .i. intentio eorū qui ſibi potentes eſſe vident̉: vt ſine dei auxilio diuinapoſſint implere mandata. l Et infirmi.℟. Augꝰ. Qui in dei pietate cōfidūt dicuntMiſerere mei deꝰ: qm̄ infirmꝰ ſum. Infirmerat gētilis ppl̓s: qn̄ a teſtamēto dei alienꝰnūc aūt p̄cinctꝰ robore: cū indutꝰ ſcuto fidei
fuit ſignificatus chriſtꝰ qͥ Luc̄. xxiiij. dicit̉ vir potēs in oꝑe ⁊ ſermone. Et benedicit̉ vnꝰ: qꝛ nullus aliꝰ fuit: nec eſt: nec erit: deꝰ ⁊ homo in vna ꝑſona. F Deramathaim ſophim .i. excelſis ſpeculatiōibꝰ. Nā in xp̄o eſt duplex ſpeculatio:ſcꝫ diuina ⁊ hūana ⁊ q̄libet eſt excelſa. Nā ſpeculatōe diuīa cognoſcit ꝑfecte ſeip̄m: ⁊ oīa facta fiēda ⁊: fieri poſſibilia. Speculatōe ꝟo hūana cognoſcit oīa q̄deꝰ ꝯgnoſcit noticia viſiōis. Et nomē eiꝰ helchana.Qui īterp̄tat̉ dei poſſeſſio: nā hō xp̄s ē totꝰ deificatꝰ eta deo poſſeſſus. Et habuit duas vxores. Per qͣs ſynagoga ⁊ eccleſia ſignificant̉: vel iudea ⁊ gentilitas.Fu erūtqꝫ fenenne filij. Per quā ſignificat̉ iudea q̄ filios habuit .ſ. ꝓphetas ⁊ legiſperitos. Anne auteꝫnō erant liberi. Per quā ſignificat̉ gētilitas q̄ legē diuinā nō habuit nec ꝓphetas Psͣ. cxlvij. Nō fecit taliteromni nationi: ⁊ iudicia ſua nō manifeſtauit eis. Deditqꝫ fenēne vxori ſue: ⁊ cūctis filijs ſuis ⁊ filiabꝰ ꝑtes.Nā deꝰ ꝓphetis et regibꝰ ⁊ ſacerdotibus iudeorū fecitgratias multas qͥ dicunt̉ filij iudee. ⁊ Anne vero .i.gentilitati dedit vnā partem triſtis. In hebreo habet̉.F Unā partē pulchrā. Per quā intelligi pōt Paulus.apl̓s a chriſto datus doctor gētiū. ſicut ip̄e dicit Gal̓. ij.qͥ em̄ oꝑatꝰ eſt petro ī apoſtolatū circūciſionis: oꝑatꝰ ē⁊ mihi inter gētes. Porro illa flebat ⁊ nō capiebatcibum. Gentiles em̄ ad fidē chriſti cōuerſi flebant ⁊ ieiunabant ꝓpter peccata in gētilitate cōmiſſa: ⁊ maximein idolorū cultura. Cōuerſi vero de iudaiſmo nō habebant talē occaſionē flendi ⁊ ieiunandi: qꝛ nō fuerāt idolatre ſed cultores vnius veri dei. Cōcepit anna ⁊ peperit. ꝑ qd̓ ſignificat̉ ꝙ gentilitas cōuerſa fructificauit.in bonis oꝑibꝰ q̄ dici poſſunt eiꝰ filij: qꝛ ꝓcedūt a libero arbitrio: ſicut ꝓles ab vtero mouēte ſpūſctō. Moraliter aūt helchana ſignat bonū p̄latū ſecularē vel religioſum. Per duas aūt vxores intelligunt̉ vita actiua⁊ cōtēplatiua qͥbꝰ debet debitū reddere vtriqꝫ vacādotꝑe cōpetēti. Greg. Sit p̄ſul actione p̄cipuus: ſit p̄ ceterꝭcōtēplatiōe ſuſpēſus. Preſuli vero debēt inferiores p̄lati in hͦ quātſunt.ormari. Actiua vero q̄ fertilisꝑ fenenlatiua vero ꝑ annā ſignificāt̉. Dedit fenēne filijs ⁊ filiabꝰ ꝑtes. Per qͦs intelligunt̉ oꝑamiſericordie qͥbus correſpōdent merita ⁊ plura p̄mia.Anne vero dedit vnā ꝑtē pulchrā .i. dei cōtēplationēq̄ habet pulchritudinē ⁊ ſuauitatē annexā. In actiua nāqꝫ vita ex hūanis negotijs admiſcent̉ multi pulueres aīe faciē obſcurātes: in cuiꝰ figura Gen̄. xxix.dicit̉ ꝙ lya lippis erat oculis: rachel aūt venuſto aſpectu. Affligebatqꝫ eāemula eiꝰ. Per qd̓ intelligit̉ diſceptatio vite cōtēplatiue ⁊ actiue. Nā charitasdei trahit bonū platū ad actꝰ vite cōtēplatiue. Neceſſitas vero ꝓximi retrahitip̄m a cōtēplatione: vt intendat oꝑibus actiue. Porro illa flebat ſcꝫ contēplatiua de dilatione glorie in qua cōtēplatio cōſummat̉. Et nō capiebat cibū. Per qd̓ deſignat̉ mirabilis abſtinētia cōtēplatiuoꝝ: Dicit̉ eī in collationibus patrū de pluribꝰ ꝙ aliqn̄ trāſibāt tres vel quattuor dies nō ſolū abſqꝫ cibo corꝑali ſed etiā abſqꝫ memoria eiꝰ. Per hoc aūt ꝙ anne dat̉ filius cuiꝰ caput nouacula nō debet tangere: ſignificat̉ actus p̄dicandi ꝓcedens ex contemplatione interiori cuius caput .i. intentionē nouacula vane glorie tangere nō debet per appetitum laudis humane.Ca. IIFultauit cor meū ⁊cͣ. Gaudiū ꝓprie loquendo eſt delectatio appetitusIintellectiui ab intra in bono adepto vel p̄ſenti. Sed quādo reſultat inſignis exterioribus. tūc dicit̉ exultatio ⁊ dicit̉ quaſi extra ſaltatio: totaliter autē gaudebat anna de beneficio ſibi collato a deo. ẜm illud Psͣ. Cor meum ⁊ caro mea exultauerūt ī deū viuū. b Et exalta. eſt cornu meū. Cornu īſacra ſcriptura accipit̉ ꝓ motu cordis tendētis in aliquid arduū: ⁊ ſi careat regula rationis ⁊ legis diuine dicit̉ cornu ſuꝑbie. Si aut dictis regulis mēſuret̉:dicit̉ cornu magnanimitatis vel magnificētie: qd̓ eſt quādo animꝰ ex beneficioa deo collato in p̄ſenti ꝑ ſpem tendit ad maius beneficiū ex dei liberalitate cōſequēdū. Sic aūt mouebat̉ anna in augmētū gratie cōſequendū a deo in vitap̄ſenti: ⁊ cōplementū glorie in futuro. c Dilatatū eſt os meū. Ad deū aperte⁊ magnifice laudandū de collato mihi filio: ⁊ qꝛ fenenna ⁊ liberi eiꝰ de hoc torquebant̉: ideo ſubdit̉: d Suꝑ inimicos meos. odiebat em̄ eorū maliciā ſeddiligebat naturā ẜm charitatis formā. e Nō eſt ſanctus: vt eſt dn̄s: quia ipſe eſt ſanctus ꝑ eſſentiā: alij aūt ꝑ participationē: ⁊ hoc modo exponat̉ qd̓ ſubdit̉: Et nō eſt fortis ⁊cͣ. f Nolite multiplicare. Hic cōſequēter anna inuehit̉cōtra ingratā ſuꝑbiā: qꝛ fenenna de ꝓle ſibi a deo data ſuꝑbierat: de quo tn̄ deberet eſſe humilior: ⁊ deo gratior: et hoc eſt qd̓ dicit̉: Nolite multiplicare loquiſublimia .i. ſuꝑba ⁊ aliorū cōtēptiua: qualia erāt verba fenenne cōtra annā: vtpatet ex p̄dictis ca. j. g Recedant vetera .i. mala verba iā quaſi ex longa cōſuetudine inueterata. hͨ Quia deus ſciētiarū dn̄s eſt. q. d. nihil latet eū: ſedomnia certitudinaliter retinet ad iudicandū etiā ſecreta cordiū. ideo ſubdit̉:Et ipſi p̄parant̉ cogitationes. i Arcus fortiū ſuꝑatus eſt. Arcū fortiū vocat linguā fenenne ⁊ puerorū eius: ex qua ꝓcedebāt verba pungitiua quaſi ſagitte. k Et infirmi ⁊cͣ. loquit̉ ꝓ ſe et ſibi ſimilibꝰ: natura em̄ in ea erat infirma ⁊ impotēs
A
A
i 4