Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Nico. de lyraGlo. ordi. LegūCa.

gͦ gitis caput: quę nequaqͣꝫ ſalua qͦtorē queritis ī ſepulchro qͥbꝰ iācad patrē chriſtꝰ aſcēdit: vt ꝯtralatrātes canes: qͥ aduerſum me dꝰrabido ore deſeuiūt: ⁊ circūeūt?ciuitatē atqꝫ ī eo ſe doctos arbi gtrant̉: ſi alijs d̓trahāt: orationū hvr̄aꝝ clypeos opponatꝭ. Ego ſci iens hūilitatē meā illiꝰ ſꝑ ſnīę re kcordabor. Dixi cuſtodiaꝫ vias īmeas: vt n̄ delīquā ī līguamea. inPoſui ori meo cuſtodiā: cūcōſi­ ng ſteret adu̓ſū me pctōr. Obmu­ otui: ⁊ hūiliatꝰ ſū: ⁊ ſilui a bonis. pͦFinit prologus galeatus.Incipit liber ſamuelis pͥmꝰ.Capitulū:SI ꝟtute animi. a F nōvagabūdus nō mobil̓Uit vir vnu̓s d̓ rrH§ qd̓ interp̄tat̉ altitueorūm. b F ſpeculavel ſcopulusramathaī ſophīkiF nō d̓ vallibus: nō d̓tampis: nōllibus.de altitiē vijtum. b fructificatiIDde monte effra Poſſeſſio dei.iim: et nomen eius helchana: s

cimū de myrrha factum. a Angitis caput. caput chriſti diuinitas ē illiꝰ. Caput chriſti ꝟo vngit: qͥ eū veꝝ deū veraciter adorat. Pedes vero vngit ei: qͥ vena eriā hominē eū credit. b Que nequaqͣꝫ ſaluatorē q̄ritis in ſepulchro. Ieſum in ſepulchro querit: qͥ eū ſolū hominē eſſe credit.Quibus iam ad pacrem chriſtꝰ aſcēdit. Illis chriſtꝰ ad patrē aſcēdit: qͥ eū ī diuinitate pr̄i coequalem accipiūt. d Rabido .i. inſano. Rabidus vero ēvelox. ę Et circū eūt ciuitatē .i. eccleſiā volētes eā decipere. Qd̓ dic̄ circū eūt ciuitatē: hic in malo accipit̉. InPsͣ. vero vbi d̓r: Cōuertent̉ ad veſperā: ⁊ famē patiēt̉p̄t canes: ⁊ circūibūt ciuitatē ī bono. Iudei em̄ circa finē mūdi ꝯuerſuri ad xp̄m: ſic̄ canes auide cibū glutientes: ita accipiēt fidē: ⁊ circūibūt eccleſiā de ciuitate in ciuitatē q̄rētes doctores. f Ego ſciēs .i. ego ⁊ nō aliꝰ:id ē n̄ ī alio corꝑe: vt qͥdā dicūt. g Pctōr .i. d̓tractor.Rimū librū regum ſcripſit Samuel vſqꝫ admortē ſuā: deinde Dauid: poſt Salomon:tandeꝫ ꝓphete. Uigintidue lr̄e apud hebreos reperiunt̉: ẜm qͣꝝ numeꝝ apd̓ hebreos .xxij. volumīa ſupputant̉: inter q̄ librū retū poſt iudicū in ordine habet̉ tertiꝰ. Bn̄ pꝰ iudicū poitur regū: qm̄ nūc ſūt p̄ſules eccl̓ie: poſtmodū regnū.ſeu qꝛ p̄cedet iudiciū: ſequet̉ ſempiternū imperium.i Helchana. Hiero. Poſſeſſio dei interpretat̉: qͥ animivirtute vir d̓r: ⁊ nō vxꝰ: nō mobilis: nō vagabundus: ſꝫfirmꝰ ⁊ incōfuſus. Oēs etiā cōpetent̓ vnꝰ dicūt̉: vnā ſapiētiā hn̄teſ: qͥ vnū ieſū xp̄m ꝯfitent̉: vno ſpū dei replēt̉:vn̄: Oēs qͥdē currūt: ſꝫ vnꝰ accipit brauiū. Unuſqͥſqꝫ īſipiētiū nō ē vnꝰ ſꝫ ml̓ti. vn̄: Inſipiēs ſic̄ luna mutat̉. Unꝰaūt d̓r deꝰ: nō nūero: ſꝫ qꝛ nunqͣꝫ mutat̉. vn̄: Tu aūt idēip̄e es ⁊ anni tui nō deficient. k Ramathaī. Orige.Siue armathaim qd̓ ī alijs codicibꝰ hr̄: altitudo eoꝝ interp̄tat̉. Sophim: ſpecula vl̓ ſcopulus. Effraim: fructificatio. In mōte effraim: ⁊ ī ramathaim ſophim habitaſſe d̓r: In alta .ſ. ꝯtēplatiōe virtutū: vt a nullis ſb̓iacētibꝰ⁊ circulatrātibꝰ vicioꝝ cogitatiōibꝰ mētis eius ſublimitas deijceret̉: vl̓ vnitas ſcinderet̉. Iō nō d̓ vallibꝰ vl̓ decāpis: ſꝫ de mōte effraim .i. frugifero eē d̓r: ī qͦ nobilitasoīm ꝟtutū fructificare dinoſcit̉. Orige. Hic habuitduas vxores qͣꝝ nobilior .i. anna ſterilis erat: ſic̄ ſara nobilior vxor abrae. Scd̓a ꝟo .i. fenēna fuit fecunda: ſicutagar egyptia. Helchana gͦ qͥ ē poſſeſſio dei. Primū d̓ ſecuda vxorē pat̓ efficit̉: qꝛ vuluā anne ꝯcluſerat deꝰ: quāpoſtea aperuit. Fenēna īterp̄tat̉ ꝯu̓ſio. Anna gr̄a. Quivult gͦ eē poſſeſſio dei: has duas habeat vxores: ⁊ pͥmānobiliorē .i. gr̄am. Hec em̄ pͥmo ꝑ fidē ꝯiungit̉ hoī. vn̄:Gr̄a dei ſaluati eſtꝭ ꝑ fidē. Deinde iūgat̉ fenēne .i. ꝯuerſioni: qꝛ pꝰ gr̄aꝫ fidei ſequit̉ emēdatio moꝝ Fenēna prima filios generat: qꝛ pͥmos fructꝰ ꝑ ꝯuerſionē ꝓferimꝰ: niſi em̄ a malo ꝯuertamur. De anna patres nō efficimur: Fenēne filij nō aſſiſtūt altari: nō tn̄ īanes fiunt: qꝛ de ſacrificijs diuinis edūt. Qui gͦ cōuertit̉ a peccato: de ꝯuerſiōe generat operat iuſticie. Et poſtea excitata anna .i. aīa celo bono orat: vt habeat filios qui aſſiſtāt deo .i. filios gratie. Qui em̄ deo vacat: ⁊ legē eiꝰ meditat̉ die acnocte: filius ē gratie. Hinc in euāgelio: Martha ſatagit circa frequēs miniſteriū: explens opera iuſticie: ⁊ quaſi filios ꝯuerſiōis generat. Maria ſedens ſecꝰpedes dn̄i audit verbū illiꝰ: vt optimā partē eligit: ⁊ generat filiū gratie: qͥ dicat: Mihi aūt adherere deo bonū eſt. Anna generat filiuꝫ ſamuelē: de qͦ d̓r: Etſamuel qͥ inter eos qͥ inuocāt nomē eiꝰ: qͥ d̓r: vbi ipſe deꝰ: vbi em̄ ſpiritꝰ gratie:ibi deus. Niſi em̄ p̄cedāt oꝑa ꝯuerſiōis: nō poſſumꝰ generare dona ſpūſſancti:hāc ſobolē ex imitatiōe anne: ſicut ⁊ ip̄a oremus Prius hiſtorice ꝓphete generatio dicēda: deinde ꝯtinuāda allegoria. Helchana pat̓ ſamuelis fuit de ſtirpe leui: ſed nō de gneratiōe aaron ſacerdotꝭ. Fuit em̄ ẜm Paral̓. Filiꝰ hieroboam filij helibel: filij thau: filij ſuph: filij helchane: filij maath: filij amaſahi:filij helchane: ſohel: filij azarie: filij ſophonie: filij thabat: filij aſir: filij abiaſaph: filij clij iſaar: filij caath: filij leui: filij iſrael: Mater qͦꝫ eius de tribū iudanſtrat̉: ex hoc ꝙ effratęus vocat̉: ab effrata vxore caleph: q̄ fuit detribu iuda: non ab effraim: ſic̄ Dauid filiꝰ viri effratei d̓r .i. iſai. qͥ nō de effraimꝰſed de iuda fuit. h̓ īter medios ciues fortꝭ effrem exiſtēs: ramathaim ſophim: ciuitatē hītabat: q̄ ē ī regiōe thanitica iuxͣ dioſpolim vn̄ fuit Ioſeph qͥ ī euāgelio.ab arimathia eē d̓r: habuit aūt duas vxores annā ⁊ fenēnā. Cōueniēter qͦꝫ anne ſterilitas memorat̉ cuiꝰ ꝑtus celebrior erat. Sic̄ ſara priꝰ ſterilis fuit: ⁊ agaregyptia generauit: ⁊ rachel ꝓ qͣ iacob diu ẜuiuit: diu ſterilis fuit: cū ſoror eiusgalideret numeroſitate prolis. Armathaim. vel ramathaim interp̄tatur excelſa duo: vt due intelligant̉ tribꝰ: regalis .ſ. ⁊ ſacerdotalis: ex quibꝰ extitit pater eius ⁊ mater. Sophim: ſpeculatores qui fortaſſis ſunt ꝓphete: quoꝝ filiushelchana. Helchana. Allego. poſſeſſio dei qui eſt filius dei dicēs: dn̄s poſſedit me: qui bene vir vnꝰ nō numero: ſꝫ qꝛ nunqͣꝫ mutat̉: nec a ſe alter efficit̉ deꝰ.Armathaim. ſophim excelſa vel ſpecula: hec eſt ſuꝑna hieruſalem: de qua veniens ſpeculūtionem docuit: et morte ſua poſſidere fecit.

Myrrhū vero vnguētū p̄cioſiſſimū de myrrha factū. a Caput .i. diuinitatē .j. Coꝝ.xj. Caput xp̄i deꝰ. Cōſtrue ſic: Sꝫ et vos famulas xp̄i rogo q̄ vngitꝭ caput dn̄i .i. credetis ⁊ adoratꝭ diuinitatē xp̄i. Diſcūbētis .i. ſedētꝭ ī celo ad dexterāpr̄is. Ungitꝭ inqͣꝫ myrrha fidei .i. fid̓ deo accepta ſuꝑ oīa fragrantia. Un̄ ip̄e dic̄ ſponſeiiij. Canticorū: Odorvnguētoꝝ tuoꝝ ſuperoīa aromata. vnguentoꝝ dic̄: qꝛ nō ſolū caput ſꝫ ⁊ pedes xp̄i vngi debēt. Caput vngitqui veꝝ deū adorat ⁊credit. Pedes ꝟo vngit qui eū veꝝ hoīemcredit. b Que nequaqͣꝫ ſaluatorē. cumMagdalena. Queritis ī ſepulchro: qꝛ euꝫcreditis reſurrexiſſe.c Quibꝰ iā ⁊cͣ .i. ꝯͣdetractores ꝯͣ me brutaliter obloquentes.d Qui aduerſū merabido ore .i. inſano.e Deſeuiūt .i. inſaniunt. f Et circūeūtciuitateꝫ. diffamandotranſlationem meam.Psͣ. In circūitū īpijambulāt. g Atqꝫ īeo ⁊cͣ. .i. iudicant .ſ.h Si alijs ⁊cͣ .i. ꝓtegatꝭ me or̄onibꝰ: quianolo ꝯtēdere cū eis: ⁊hͦ ē ſb̓dit: i Ego ſci.ens. ſuꝑbie ⁊ cōtumelie p̄ponēdā. k Illius ſemꝑ ⁊cͣ .i. ī cordedeliberaui. l Cuſtodiā vias meas .i. actiones ⁊ ꝟba. m Vtnō delinquā ⁊cͣ. ne loquēdo dem additū calūnioſis ī qͦ ſepe fit turbatio: vt dicant̉ nō dicenda. iō: n Poſuiori meo cuſtodiā .i. ſilētium: qꝛ cuſtodiui osmeū ne incōgrua exeāt. o Cū ꝯſiſteret ⁊cͣqueres calūniā. Obmutui .i. penitꝰ tacui.p Et hu. ſum. hͦ d. vt ītelligas ſilētiū purūnō doloſū. Ul̓ humiliatꝰ ſū .i. paratꝰ īproperia ab eis hūiliter ſuſtinere. q Et ſiluia bonis. q̄ docerē ꝯtēnētes qͥ cauſas ꝯtētionis q̄rūt ne margaritas ſpargerē an̄ porcosMatth̓. vij. a. Nolite ſanctū dare canibꝰ: neqꝫ mittatꝭ margaritas ante porcos: ne forte.culcēt eas pedibꝰ ſuis ⁊ ꝯu̓ſi dirūpāt vos.Explicit qualitercūqꝫ expoſitio iſtius ꝓlogi galeati.Primus liber Regū incipit. Prologꝰ.Er me regeſ regnāt. Prou̓. viij.Sic̄ dictū fuit ī pͥncipio libri IuIdicū: ppl̓s iſrl̓ poſt īgreſſū t̓re ꝓmiſſiōis habuit triplicē modumgub̓natiōis: qꝛ pͥmo fuit gubernatus ꝑ iudices vſqꝫ ad ſaulē. ſcd̓o ꝑ regesa ſaule vſqꝫ ad captiuitatē babylonicā. tertio ꝑ pōtifices a reditu dicte captiuitatꝭ ⁊ citra. De gub̓natiōe aūt ppl̓i ſb̓ iudicibꝰ vl̓ potiꝰ de deo ppl̓m gubernate ꝑ iudices actu ēin libro Iudicū. ſic̄ dictū fuit ibidē. Et eodēmō ī libris Regū. ⁊ Paral̓. Agit̉ d̓ deo gubernāte ppl̓m ꝑ reges. ⁊ hͦ ē qd̓ dr̄ ī ꝟbo paſſūpto: Per me reges regnāIn qͦ qͦē verbo pͥmo tāgit̉ huiꝰ gub̓natiōis rector pͥncipalis

I

A

i 2