Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. or. Sancti Hiero. in li. Regū: Prologꝰ galeatꝰ

qͥ apud illos ioſue bennun d̓r:b Deīde ſb̓texerūt ſopthim .i. iudicū librū: ⁊ in eūdē cōpingūt aruth: qꝛ ī diebꝰ iudicum factaeiꝰ narrat̉ hiſtoria. Tertiꝰ ſeqͥt̉ſamuel quē nos regnorū pͥmū bet ſcd̓m dicimꝰ. Quartꝰ malachim .i. regū qͥ tertio et quartoregnoꝝ volumīe ꝯtinet̉. Meliuſqꝫ multo ē malachim .i. regūqͣꝫ malacoth .i. regnorū dicere.Nō em̄ multarū gentiū regnadeſcribit: ſed vnius iſraeliticipopuli qͥ tribubus duodecimcontinetur. Quintus eſt eſaias. Sextus hieremias. Septimus ezechiel. Octauus liberduodecim prophetarum: quid apud illos vocatur thareaſra.e Tertiꝰ ordo agiographa poſ­ dſidet. Et primus liber incipita iob. Secundus a dauid quēquinqꝫ inciſionibꝰ ⁊ vno pſalmorum volumine comprehendunt. Tertius ē ſalomon treslibros habēs. Prouerbia quęs illi parabolas et maſloth ap­ fpellant. Quartus eccleſiaſtenhid eſt coeleth. Quintus ē can­ siticumcanticorum quē ſyraſi­ hrim pręnotant. Sextus eſt dakniel. Septimus dabreiamim: iid eſt verba dierū: quod ſigniificantius chronicon totius dikuinę hiſtorię poſſumus appellare: qui liber apud nos paralipomenon primus ⁊ ſecūdusinſcribitur. Octauus eſdras:qui et ipſe ſimiliter apud gręcos et latinos in duos librosdiuiſus eſt. Nonus heſter. Atqꝫ ita fiunt pariter veteris legis libri vigintiduo .i. Moyſiquinqꝫ: et prophetarum octo:agiographorum nouem. Ꝙqͣꝫ nōnulli ruth et cinoth inter īagiographa ſcriptitent: et hoslibros in ſuo putent numeroſupputandos: ac per hoc eſſepriſcę legis libros vigintiqͣttuor: quos ſub numero vigin­ mtiquattuor ſeniorum apocalypſis iohannis inducit: adorātes agnum: ⁊ coronas ſuas ꝓin ſtratis vultibꝰ offerētes: ſtantibus coraꝫ quattuor anima-

ordinē ꝓphetarū a ioſue bennun. a Ben:id eſt filius.b Sopthim.hebraice: latine iudiciumc Cōpingūt:id eſt conſociant vel coniungunt primuꝫ ⁊ſecundum ſcilicet qꝛ duo ſūt.Thareaſra: id eſt duodecinrophetarū. Thareſ.ſa duodecim.cpa cigꝰfāctaſcriptura .i. deſanctorū vita:vt tobiaſ ⁊ iobQuinciſionibꝰ .i. qͥnartitiōiPſalirū envnus liber eſt:ſicut et apoſtoli dixerūt. Sꝫtamen quinqꝫhabet diuiſiones: quia quīquies eſt ibi: fiat fiatPaſſothhebraice: parbole grece: latne ꝓuerbia.h Coeleth hebraice: eccleſiaſtes grece: latine cōcionatori Syraſirinhebraice: latine cantica canticorum.k Dabreia/mim hebraicelatine ꝟba dierum.l Chronicon:id eſt temporale: chronos tēpus. Totū en̄tempus quoeſt ab adam vqꝫ ad captiuitatem babylonis in eo capitulatim deſcribitur.

immobili veritate denūciatio qd̓: nō facit aliquis liber hiſtoricus. Rn̄ſio. qꝛ ꝓphetia nō eſt ſolū annūciatio futuroꝝ verbis ſꝫetiā factis: vt Oſee. xij. Ego viſionē multiplicaui ⁊ in manu ꝓphetaꝝ aſſimilatꝰ ſum .i. oſtēſus: qꝛ nō tm̄ verbis p̄dicabāt: ſꝫ ⁊oꝑibꝰ p̄figurabāt. Sil̓r Eſaie. xx. legit̉ ꝙ eſaias inceſſit nuduset diſcalciatus tribꝰ diebus: in ſignū ⁊ portentū triū annoꝝ captiuitatꝭ vēture ſuꝑ egyptū ⁊ ethiopiā. Sꝫ ẜm hͦ iob ⁊ alia agiographa debēt inter ꝓphetas enumerari: iō dicit Hugo de ſancto victore: ꝙ liber ꝓpheticus d̓r duobꝰ modis: vel qꝛ editus aꝓpheta: vel qꝛ ſcriptus ꝓphetico ſtilo. Un̄ Ioſue: iudicum: ſamuel ⁊ malachim ꝓphete dicunt̉: qꝛ a ꝓphetis ꝯſcripti. Ioſuegit̉ ꝓpheta fuit: vt hr̄ Nu. xxvij. Tolle ioſue filiū nun in qͦ eſtſpūs dn̄i. Et Deū. xviij. Prophetā d̓ gēte tua ⁊ d̓ fratribꝰ tuisſic̄ me ſuſcitabit dn̄s: hoc d̓r de ioſue ad lr̄am. Sꝫ adhuc danielinter ꝓphetas nūerari deberet: ⁊ liber pſalmoꝝ. Rn̄ſio. ꝓphetia largiſſime d̓r inſpiratio diuina occulta denūciās: ⁊ ẜm hͦ hiſtoria creatiōis reuelata moyſi d̓r ꝓphetia. Large aūt d̓r ꝓphetia denūciatio futuroꝝ factis vel verbis figuratiua: ⁊ ẜm hͨ libri ve. teſta. dicunt̉ ꝯtinere ꝓphetiā: qꝛ ī illis ꝯtinent̉ figure futuroꝝ j. Corinth̓. x. Oīa ī figura ꝯtīgebāt illis. Special̓r d̓r ꝓphetia denūciatio futuri verbis vel factꝭ ꝑ hoīem ſpiritū ꝓphetie habentē. Sic pſalteriū ⁊ daniel dicunt̉ ꝓphetie. Specialiſſime d̓r ꝓphetia denūciatio futuri verbis vel factis anthonomatice: ⁊ ꝑ viros ꝓphetas. ⁊ ſic ioſue ⁊ iudicū ⁊ duo pͥmi libri regū ꝓphetie dicunt̉. Proprie d̓r ꝓphetia denūciatio futuri vtfuturi: vt Eſaie: Hieremie ⁊ ceteroꝝ. Vel alit̓ dici pōt ꝙ ꝓph̓atripl̓r d̓r: officio: gr̄a: ⁊ miſſione. Officio: qn̄ aliqͥs eligebat̉ qͥ indubijs ꝯſuleret dn̄m: ſic̄ moyſes ⁊ ioſue. Gr̄a: ſic̄ ille qͥ ꝑ inſpirationē noticiā aliqͦꝝ dabat: q̄ nec natura nec diſciplina aliqͣ daripoterat: ſic̄ dauid ⁊ daniel. Miſſione: ſic̄ ille que mittebat dn̄sad denūciandū q̄ ei inſpirauerat: vt ionas. Quia ꝟo ꝓph̓e nōdicebant̉: nec oꝑa eoꝝ ꝓphetaꝝ oꝑa vocabant̉: niſi qͥ aut miſſion aut officio ꝓphetabāt: lꝫ inſpiratiōe edocti eēnt: iō dauid⁊ daniel int̓ ꝓphetas n̄ cōputant̉: qꝛ nec officiū habuerunt: necmiſſi fuerūt: tn̄ gr̄aꝫ ꝓphetādi habuerūt: ⁊ ī ꝟitate ꝓph̓e fuer̄t.a Cōpingūt .i. ꝯiūgūt. Uide vbi exponit̉ cōpingere ī opuſculo de vocabulis biblie. b Quē nos re. ⁊cͣ. qꝛ agit de duobꝰregnis .ſ. de regno duaꝝ tribuū: qd̓ d̓r regnū iuda: ⁊ d̓ regno decē tribuū: qd̓ d̓r regnū iſrl̓. c Thareaſra hebraice: liber. xij.ꝓph̓aꝝ. d Agiographa. sͣ. expoſita ſūt ī ꝓlogo ſuꝑ Ioſuecirca pͥncipiū. e Quē qͥnqꝫ inciſiōibꝰ .i. qͥnqꝫ petitiōibꝰ vl̓ diſtinctiōibꝰ q̄ fiūt ꝑ fiat fiat. qͣttuor pͥmas diſtinctiōes terminātqͣttuor pſalmi qͥ terminant̉ in fiat fiat .ſ. Beatꝰ qͥ intelligit. Deꝰiudiciū. Miſericordias dn̄i. ⁊ Cōfitemini. ij. ⁊ inde vſqꝫ ad finēꝓtēdit̉. quīta diſtinctio. Propter iſtas quinqꝫ diſtinctiōes volebat Hieronymꝰ dicere quinqꝫ libros eſſe pſalmoꝝ. Cōmuniortn̄ opinio eſt ꝙ: ſit vnꝰ liber. Un̄ ſic intitulat̉ pſalteriū: Incipitliber hymnoꝝ vel ſoliloquioꝝ d̓ chriſto. f Maſloth hebraice: parabole grece: ꝓuerbiū latine. Eſt aūt ꝓuerbiū parabolavel ſimilitudo vbi aliud dicit̉ et aliud intelligit̉: vnde dicit̉ ꝓuerbiū quaſi ꝓ verbo poſitum: vel quaſi verbū ꝓ alio. vide inopuſculo de vocabulis biblie: vbi exponitur parabola.Cōeleth hebraice: eccleſiaſtes grece: ꝯcionator latine: qꝛ eiꝰſermo nō eſt ad vnū ſed ad vniuerſos. Cōcionor. aris. dicit̉ loqui ad cōcionē. vn̄ cōcionator dicit̉ qͥ ꝑſuadet vel loquit̉ cōcioni. h Syraſirim hebraice: canticacāticoꝝ latine: ſyr em̄ cāticū: a articulus: ſyrim canticoꝝ interp̄tat̉: q̄ ſic appellant̉: eo ꝙvniuerſa cantica p̄cellāt: ſic̄ ſancta ſanctoꝝ dicebant̉: qꝛ ſanctorū cōparatiōe ſanctiora erāt vl̓ qꝛ exteriori oraculo erāt ſanctiora. Quere pleniꝰ de his tribꝰ libris: ⁊ d̓ ſapiētie libro: ⁊ d̓ eccleſiaſtico. jͣ. in ꝓlogo ſuꝑ libros Salomonis: q̄ ſic incipit: Iūgatepiſtola ⁊cͣ. i Dabreiamim hebraice: paralipomenon grece:verba dieꝝ latine. Dabreiamim terminat̉ in m qd̓ ſic̄ ptꝫ ꝑ gloſam Hieronymi Gen̄. xxxv. vbi d̓r: Errant qͥ putāt beniamin filiū dieꝝ interp̄tari. dextera em̄ d̓r iamin. ⁊ finit̉ in n. dies qͥdeꝫappellant̉ iamim. ⁊ terminant̉ in m. cū gͦ dabreiamim interp̄tatur ꝟba dieꝝ ⁊ nō verba dextere: pꝫ ꝙ terminat̉ in m ⁊ nō ī n.k Chronicon. id eſt tꝑale vl̓ tēporaneū: eo ꝙ totuꝫ tp̄s cōplectit̉ ab Adā vſqꝫ ad finē regū. Et d̓r a chronon qd̓ ē tp̄s: ⁊ indechronicꝰ ca. cū. .i. tꝑalis vl̓ tēporaneꝰ: Et chronica eorū: tꝑa vl̓tēpoꝝ ſeries vel ordo vel vbi tꝑa vel facta diuerſoꝝ tempoꝝ cōtinent̉. Uide. sͣ. īepl̓a ad Paulinū. vij. ca. vbi exponit̉ paralipomenon. l Cynoth hebraice: threni grece: lamētatiōes latine. m Quos ſb̓ nūero vigin. ⁊cͣ. iiij. ca. vigintiqͣttuor ſeniores ſūt ve. te. doc. eminētiā ꝟtutū ⁊ ꝑfectionē opeꝝ docētes. nāqͣter ſex faciūt. xxiiij. vt ꝑ qͣternariū deſignet̉ eminētia ꝟtutū: ꝑſenariū ꝑfectio opeꝝ: qꝛ ſex dies ſūt ī qͥbus lꝫ oꝑari. Vel ꝑ ſeniores. xxiiij. deſignant̉. xij. pr̄iarche ⁊ .xij. ꝓph̓e. n Adorātesagnum

thi.