¶ Slo. ordi.Xnth La.IIIIAico. de lyra
5 cōdita .ſ. xp̄i donationibꝰ ⁊ virtutū ornataictibuspoſuit ſuꝑ eā. Quę portāſ īgreſſa ē ciuitatē: ⁊ ve̓it ad ſocꝝ ſuā q̨̄a § magnalia dei .ſ. vt eccl̓iam pͥmitiuā ꝓuocatdixit ei. Quid egiſti filia? Nārad laudē: vl̓ ſynagogā ad cōuerſionē.rauitqꝫ eī oīa q̄ ſibi feciſſet hō. ⁊ait: ecce ſex modios hordei d̓dita § fiducialit̓ ꝓmiſit eccl̓ia: qꝛ vitas nō ceſſabiīplere ꝓmiſſa q̄ ait: qͥ crediderit ⁊ bap. fu. ſal. emihi ⁊ ait: noͣlo vacuā te reuerti§ primitiuā eccl̓iam vel ſynagogā.ad ſocrū tuā. Dixitqꝫ noemi: Expecta filia donec videamꝰ queꝫres exitū hēat. Neqꝫ eī ceſſabithō niſi cōpleuerit qd̓ locutꝰ eſt.¶Ca. IIII§ qꝛ xp̄s ad effectū ꝑducit ꝓphetia de incarnatiōe ſua ſcriptā.a ¶ Scendit ergo booę ad apportaꝫ ⁊ ſedit ibi. Cunqꝫ vidiſſet ꝓpīquū p̨̄terire de qͦpriꝰ ẜmo habitˢ eſt: dixit ad eū:a § ꝑ gabrielē .ſ. dicēs: Ioh̓es vocabit̉ no. eiꝰ.b Declīa pauliſꝑ ⁊ ſede h̓: vocās ceū nomīe ſuo: qͥ diuertit ⁊ ſedit.ſ in teſtimoniū ſecundi aduētus ſui.Tollēs aūt booę. decē viros de da ſ pr̄es veterꝭ t. qͥ decalogū ẜuauerūt ⁊ xp̄i īſeniōribꝰ ciuitatꝭ. dixit ad eos:carnationē ibidē p̄ſignatā eſſe cognouerūt.ſedete h̓. Quibꝰ reſidētibꝰ locutus ē ad ꝓpinquū. Partē agriefratrꝭ nr̄i elimelech: vendet noe fmi q̨̄ reuerſa ē de regiōe moabitide: qd̓ audire te volui ⁊ tibi dicere corā cūctꝭ ſedētibꝰ ⁊ maioribus natu de ppl̓o meo: ſi vis poſſidere agꝝ iure ꝓpinqͥtatꝭ: eme⁊ poſſide. Si autē diſplicet tibi:hͦ ip̄m indica mihi: vt ſciā qͥd facere debeā. Nullꝰ ē eī ꝓpīquus sexcepto te qͥ pͥor eſ: ⁊ me qͥ ſcd̓usſuꝫ. at ille rn̄dit: Ego agrū emā hCui dixit booę: qn̄ emeris agꝝ.de māu ml̓ieris: ruth quoqꝫ moabitidē q̨̄ vxor defūcti fuit d̓beſacciꝑe vt ſuſcites nomē ꝓpinqͥtui in hęreditate ſua: qui rn̄dit: kCedo iure ꝓpiqͥtatꝭ: Neqꝫ eī po mͥſteritatē familię meę delere debeo. Tu meo vtere pͥuilegio: qͦme libent̓ carere ꝓfiteor: h̓ aūterat mos antiqͥtꝰ in iſrl̓ int̓ ꝓpīquos: vt ſi qn̄ alt̓ alteri ſuo iurie cedebat vt eēt firma ꝯceſſio: ſol nuebat hō calciamētū ſuū: ⁊ dabat ꝓpīquo ſuo: hͦ erat teſtimoniū ceſſiōis ī iſrl̓. Dixit gͦ ꝓpinquo ſuo booę: Tolle calciamentum: Qd̓ ſtātim ſoluit de pede
ſScedit Ca. IIIIergo booc. Quia īvirgīs aluo in quaappareret carnē ſumebat:de hac porta d̓r: Porta hͦclauſa erit ⁊ n̄ aꝑiet̉: ⁊ vinō trā. ꝑ eā: qꝛ dn̄s deꝰ iſrl̓ingreſſus ē ꝑ eā. b Declina pauliſꝑ. Quia xp̄siudeis vidit legē ꝯſtitutaꝫcorporalit̓: ⁊ ad ſe declīareiuſſit: qꝛ eā ad diſpēſatiōisſue myſteriū teſtificādū inclinauit. Aliter vidit ꝓpinquū p̄terire cū p̄curſorꝭ ſuiaduētū quē more humanvite ꝓperare cōſpexit ⁊ adofficiū p̄curſoris miſericorditer cōuertit. c Locutus eſt ad ꝓ. Cōueniēs legiſperitos ꝑtē agri noemiad emēdū obtulit cū ꝑtemplebis q̄ apparēte iā gr̄a remaſit ad ſaluādū mgr̄is ſynagoge on̄dit vt īfirmitatē ſuā agnoſcerēt: ⁊ ꝙ ipſineqͥrēt vero medico faciendum committerent. vndeleproſis dicitur: Ite oſtendite vos ſacerdotibus: etcum irent mundati ſunt.d Ut ſuſcites nomen ꝓpinqui tui in heredita.?gnificat em̄ aliā poſſeſſionē plebis qͣꝫ copulationeꝫeccl̓ie in ꝯiugiū xp̄i: qͥ ſuſcitauit ātiquū nomē filij deiqd̓ īinitio habuer̄t ſcī. Un̄.vidētes filij dei filias hominū ⁊cͣ. ⁊ Lucas dic̄ adāfiliū d̓i quē ī eccl̓ia gētiū ꝑgr̄aꝫ dei ſuſcitauit. vn̄ Dedit eis ptātē fi. d. f. ⁊cͣ. hocnomē ī natiōibꝰ legꝭ decālogꝰ ſuſcitare n̄ potuit. Sꝫāt hͦ ad iohānē baptiſtā rtulerꝭ īuenies eū cedētē inre ꝓpinqͥtatꝭ. ⁊ dicētē: Ebaptico in aqͣ: mediꝰ autēvr̄m ſtētit quē vos neſcitꝰcuiꝰ n̄ ſū di. ſol. cor. cal. eiꝰ:⁊ alibi: Ego nō ſū xp̄s: ſedmiſſus ſū an̄ eū qͥ hꝫ ſpōſſpōſus ē. Cedit qͦꝫ lex euāgelio. Lex enī ſb̓ītrauit vabūdaret delictū: vbi aūabūdauit delictū: ſuꝑ abdauit ⁊ gr̄a. Re ꝓbatiodē fit p̄cedētꝭ mādatiinfireius. Introctio vero melioris ſpei ꝑquam proxg ad doum fit per ieſum chriſtum.e Soluebat homo calciamentūi: ⁊ dabat ꝓximo ſuo. Calciamentumvelamen eſt myſteriorum.Lex ꝟo d̓ pede ſuo calciamentuꝫ ſoluit: ⁊ chriſto dedit: quia ſacramenta ꝑ magiſtros populi manifeſtare nō potuit: ſed chriſto hͦfaciendum reſeruauit. Iohannes ergo non ſibi ſecchriſto calciamentum vendicauit: qꝛ ſoli chriſto ſpōſam cōpetere intellexit. vr̄ait: Nō ſum dignꝰ ſoluere
ideo ꝑ ip̄am humanitas xp̄i ſignificat̉. Per hāc ergo diſcooptionē ſignificat ꝙ paſſio non cōpetit xp̄oniſi ẜm hūanitatē: ⁊ hͦ firmit fide tenere ē a ꝑte pedūdiſcooꝑire. FEt ꝓijcies te ⁊ ibi ia. Per ꝯtinuationē affectuoſe cōpaſſiōis: ⁊ qm̄ tal̓ ꝑſona xp̄o cōiuncta ꝑ gr̄am deſiderat ſibi ꝯiūgi ꝑ gl̓iam. ideo dic̄ qd̓ſubdit̉: Expāde palliū tuū ⁊cͣ. Per qd̓ ſignificatur gloria celeſtis Eſa. lxj. Palliuꝫ laudis pro ſpiritu meroris. Hoc em̄ pallio veſtiunt̉ illi qͦꝝ pctā luctu vite pn̄tis diluunt̉. Propt̓ qd̓ dicit ſal. Matth̓.v. Beati qͥ lugēt: qm̄ ip̄i ꝯſolabuntur. F Quieſcehac nocte ⁊cͣ. Per hoc ꝟbū booę ſignificat̉ reſpōſioxp̄i ꝑſone p̄dicto mō ip̄m deſiderāti .i. nocte pn̄tꝭ ſeculi ꝑſeuera in ſtatu gr̄e vſqꝫ mane futuri in quo oīaerūt clara: ⁊ tūc ꝯiūctio tua mecū erit ꝑfecta: ⁊ quoniā qͣꝫdiu ꝑſona d̓uota ē in pn̄ti ꝓficit in donis dei.ideo ſubdit̉: Menſus ē ſex modios hordei ⁊cͣ.Per qͦs ſignificant̉ ſex dona ſpūſſctī q̄ ponunt̉ Eſa.xj. Spūs ſapiētie ⁊ ītellectꝰ: ſpūs ꝯſilij ⁊ fortitudīs:ſpūs ſciētie ⁊ timorꝭ dn̄i. In hebreo ꝟo nō habet̉ ſpitꝰ pietatꝭ: ſic̄ dixi pleniꝰ ī expoſitiōe lr̄ali. Ca. IIIIScēdit gͦ bo. Hic vltīo d̓ſcribit̉ cōpl̓a matrimōial̓ int̓ booę ⁊ ruth ꝑ ceſſionē ꝓpīqͥorꝭ. Circa qd̓ pͥmo tāgit̉ dctī ꝓpīqͥ citatio. ſcd̓o vxorꝭacceptio. ibi: At ille maio. t̓tio ꝓlis ꝯceptio. ibi: Ingreſſuſqꝫ eſt. quarto plebis cōgratulatio. ibi: Dixeruntqꝫ mulieres. Prima in duas: qꝛ pͥmo deſcribit̉citatio ꝓpinqͥoris. ſcd̓o ceſſio ſui iuris. ibi: Qui reſpōdit. Circa pͥmū dicit̉: Aſcēdit gͦ hooę ad portaꝫ.In porta eī ciuitatꝭ antiqͥtꝰ tenebant̉ iudicia: vt cito⁊ in ꝓmpto vnicuiqꝫ pateret locꝰ iuſticie. h Et ſedit ibi. tanqͣꝫ iudex pͥncipal̓: ẜm hebreos qͥ dicūt ip̄ꝫfuiſſe abeſſan: vt dictū eſt. sͣ. j. ca. c Declina pauliſper ⁊cͣ. vt in loco iudicij rn̄deas. d Tollēs at ⁊cͣ.vt negociū fieret firmiꝰ. e Partē agri fr̄is ⁊cͣ. vocat eū fratrē: eo ꝙ erat de cognatiōe ſua. ⁊ h̓ modꝰ loquēdi frequēs ē in ſcriptura. f Uēdet noemi .i. ēin ꝓpoſito vēdēdi. qꝛ nō erat adhuc ager vēditꝰ: vtptꝫ ꝑ ſeq̄ntia: Hebrei aūt nō hn̄t pn̄s tp̄s in mō īdicatiuo ꝟbi: ſꝫ ꝓ eo vtunt̉ ꝑticipio pn̄tis tꝑis cōiterdicētes: vēdēs ꝓ vēdit. ⁊ aliqn̄ p̄terito ꝟbi in mō indicatiuo: vt ī iſto loco vl̓ forte iā vēdiderat. ⁊ qd̓ deemptiōe ꝑ ꝓpinquū ſubdit̉: intelligēdū eſt de redēptiōe emptiōis: q̄ ſpectabat ad ius ꝓpinqͥ: vt habet̉Leuit̓. xxv. Sciēdū aūt eſt h̓ ꝙ licꝫ ml̓ieres nō ſuccederēt in hereditate: tn̄ qꝛ vxor poſt maritū defūctū ſine liberis remanebat: ip̄a tenebat ꝑtē hereditatꝭ advitā ⁊ illā poterat vēdere inqͣꝫtū erat ſui iuris. ⁊ ſicd̓r h̓ ꝙ noemi eodē mō vēdere volebat ꝑtē agri. Cetera patēt vſqꝫ ibi: g Nullꝰ eī eſt ⁊cͣ. nō ē intellige̓dū ꝙ nulli alij eēt de ꝯſāguinitate illa cū eēt homines magni ⁊ potentes: ſꝫ qꝛ nullꝰ erat ꝓpīqͥor iſtꝭduobꝰ: nec qͥ ita haberet ius in dicto negocio.h Ego agrū emā. Bn̄ volebat hr̄e poſſeſſionē: ſꝫ n̄vxorē: tn̄ vnū erat annexū alteri. iō ſb̓dit̉: i Quādo emerꝭ agꝝ ⁊cͣ. ⁊ ptꝫ lr̄a. k Qui rn̄dit. Hic ꝯn̄rdeſcribit̉ ceſſio iuris. cū d̓r: l Cedo iuri ⁊cͣ. cuiꝰ rōallegat̉ cū d̓r: m Neqꝫ enī poſteritatē familie meedelere debeo: qd̓ exponūt aliqͣ hebrei de poſteritateegreſſura de ruth ſi eā acciperet: eo ꝙ ſcribit̉ Deut̓.xxiij. Moabites ⁊ āmonites nō intrabūt in eccl̓iamdei ī eternū: Sed ſi iſte hāc cāꝫ allegauit falſū dixit:qꝛ illa pena nō cadit ſuꝑ mulieres: nec ꝑ ꝯn̄s ſuꝑ ꝓlē eaꝝ de viro iſraelita: ſicut ibidē dictū fuit. Et ideoaliter expōit̉: videlicꝫ de ꝓle quā iā habebat de aliavxorē: qꝛ ſi accepiſſet ruth: oportuiſſet eū intēdere educatiōi ⁊ ꝓuiſiōi ꝓlis naſciture de ip̄a: ⁊ ꝑ ꝯn̄s minus poſſet intēdere ꝓuiſiōi ꝓlis iā habite de alia: ⁊iſtd̓ vocat deletionē ẜm cōem modū loq̄ndi qͦ d̓r dealiqͦ ſi habeat aliqd̓ dānū notabile: deſtructꝰ ē vl̓ deletꝰ. n Soluebat hō calciamētū ⁊cͣ. hͦ erat ſignū ꝙvnꝰ ſpoliabat̉ iure ⁊ alt̓ īueſtiebat̉. d̓r aūt Deūt̓. xxxv. ꝙ mulier defūcti ſoluebat calciamētū illd̓: ⁊ ſpuebat in faciē illiꝰ volētis ſuſcitare ſemen defūcti. Sedhͦ erat qn̄ ml̓ier ꝯuēiebat eū corā iudicibꝰ ⁊ ille recuſabat ea acciꝑe. Sꝫ qn̄ alt̓ ꝓpinquus ꝯuēiebat eū: ſicut fuit in ꝓpoſito: tūc ipſemet ſoluebat: ideo ſubditur: Dixit ergo hoo ę propinquo ⁊cͣ. Axillemalo.
A
B