Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi. Ruth Ca. IIINico. de lyra

a Uenieſqꝫ ⁊ diſcooꝑies palliū qͦoperit̉ a ꝑte pedū: ⁊ ꝓijcies te ⁊a ſ qꝛ ncc̄e ē vt ab ip̄o ſaluatiōis tue ordinē diſcās. Si āt ad ſynagogā ꝟba noemi retulerꝭ: īueibi iacebis. Ipſe aūt dicet tibi:zꝭ ⁊ ꝓphetꝭ ꝙ poſt paſſionē venturanies inſit ad fiin eccleſia gentiunqͥd agere debeas. Quę rn̄dit: aa ſobedientiaeccl̓ie meret̉ deſiderij ſui effectūUn̄: O ml̓ier magna ē fides tua: fi. ti. ſic̄ petiſtQuicqͥd p̨̄ceꝑis faciā: d̓ſcēditqꝫī areā ⁊ fec̄ oīa q̨̄ ſibi īꝑauerat ſocrus. Cūqꝫ cōediſſꝫ booę ⁊ bibiſſet ⁊ factꝰ eſſꝫ hilarior: iſſetqꝫ adFaceruum.dormiēdū iuxͣ archoniū māipuloꝝ vēit abſcōdite et diſcooꝑtopallio a pedibꝰ eiꝰ ſe ꝓiecit. Eta ſ qꝛ mūdo tenebriſ erroꝝ īuoluto eccl̓ie celerēecce noͣcte iā media expauit hō bfidē oſtēdit nob̓ imitādā.a §eccleſiam.ramētū venerātē.bI hūiliter incarnatiōis ſ⁊ ꝯturbatꝰ ē: viditqꝫ ml̓ierē iacēea ſ xp̄s. b § cōfeſſionē eccl̓ie expetit.tē ad pedes ſuoſ ⁊ ait: Qu̓ę es? dilla rn̄dit: Ego ſū ruth ācilla tuaF eccl̓ia fidei ⁊ ꝓtectiōis xp̄i gr̄aꝫ an̄ oīa d̓ſid̓ratd Expāde palliū tuū ſuꝑ famulaꝫ rtuā qꝛ ꝓpīquꝰ es. Et ille: bn̄di­ 5a ſ qꝛ tū tibi cōſulēs idolatriā deicciſti.cta es inqͥt a dn̄o filia ⁊ pͥorē mi f§ qꝛ poſtqͣꝫ ad xp̄m vēiſti ꝯſtāter ꝑſeueraſti.ſericordiā poſteriore ſuꝑaſti: qꝛ ia Fhereticos vl̓ ſciſmaticos qͥ nō habēt maturinō es ſecuta iuuenes pauꝑes ſitatē cōſilij: qꝛ ſemꝑ inſtabiles et incerti.ue diuites. Noli gͦ timere: ſꝫ qͥc­ ka I petite et accipietꝭ: q̄rite et inuenietꝭ: qͥcquiddēs recte petit xp̄i benignitas cōcedat.qͥd dixerꝭ mihi faciā tibi. Scit eī īoīs ppl̓us qͥ hītat ītra portas vr§ qꝛ fidelibꝰ firmit̉ ꝑſuaqd̓ eccl̓ia virtutibꝰ plēa ſit. de qͣ d̓r: Mulfortē qͥs īuēiet.bis meę ml̓ierē te eē ꝟtutꝭ. Necabnuo me ꝓpīquū eē: ſꝫ ē alius mme ꝓpīqͥor. Quieſce hac nocte: ⁊⁊ facto māe: ſi te voluerit ꝓpinqͥtatꝭ iure retīere: bn̄ res acta ē.Si āt ille noluerit abſqꝫ vlla dubitatione ego ſuſcipiā te: viuitdn̄s. Dormi vſqꝫ mane. Dormi na § qꝛ in ſpe īcarnatiōis reqͥeſcēs patient̓ expeuit itaqꝫ ad pedeſ eiꝰ vſqꝫ ad nōctauit donec recederēt tenebre infidelitatis.fctis abſceſſū. Surrexit itaqꝫ anteqͣꝫ homīes cognoſcerēt ſe mu­ pa ſne q̄ras laudē de tua ꝯuerſatiōe. vn̄: cū facꝭelemoſy. neſciat ſiniſtra tua qͥd faciat dex. tua.tuo: ⁊ dixit booę: caue ne qͥſ nō­ 4uerit: ꝙ huc veneris: ⁊ rurſū: Exa ſdilata fidē tuā. b§oꝑe exerce qd̓ ꝑce. cord̓pāde īqͥt palliū tuū quo oꝑirꝭ ⁊tene vtraqꝫ māu. qͣ extēdēte ⁊ tesnēte mēſꝰ ē ſex modios hordei ⁊ ryn̄ lo ſpūaNota locū .ſ. ī qͦ dor. booc ꝑ queccl̓ie gētiū locū āt iſtū notare: eſt xp̄i paſſion

a Diſcooperies⁊cͣ. Quaſi agnoſce xp̄m ꝓ te paſſū⁊ veni deuota mēze diſcute oꝑimentu lr̄e. ve. teſ. ī quoregit̉ ſacramētū īcarnatiōiſ xp̄i ⁊ cūcognouerʸ īde tibiſalutē ꝓmiſſā: hūilit̓ ad auxiliuꝫ eiꝰꝯfuge vt ibi ꝑmaneas om̄i tꝑe.b Cūqꝫ comediſſet booę. comeditxp̄s ⁊ bibit cū ī cenā corꝑis ⁊ ſāguinis ſui ſacramētatradidit apl̓iſ. vn̄.qꝛ pueri cōicauer̄tcarni ⁊ ſāguī ipſeꝑticipauit eiſdē.c Archoniū. Teſtimōia ſcripturarū. vn̄: Filiꝰ hoīsvadit ſic̄ ſcriptū ēd̓ ill̓ vl̓ iuxͣ turmaſfideliū aīaruꝫ qͣsmorte ſua ab inferis reuocauit adhunc lectū ꝓperauit eccl̓ia ⁊ diſcooꝑto pallio ⁊cͣ.d Expāde palliliū tuū. Que palliū ſuꝑſe extēdi poſtulauit bn̄dictionē acciꝑe meruitQui eī gr̄aꝫ fideiplene ꝑcipit: bn̄dictionē ⁊ ꝟtutē ꝑitpoſſidebit. e Sē aliꝰ me ꝓpī̓. Iohānes bap. qͥ xp̄putabat̉ .ſponſinomē nō vſurpauit ſꝫ xp̄o reſeruauit. dicēſ: qͥ hꝫ ſꝑſā ſpōſus ē ⁊cͣ. hiꝓpinqͥor: qꝛ in mīdo pͥor natꝰ. vl̓ iſteꝓpiquus ē legꝰ decalogꝰ qͥ ꝓpinqͥorſynagoge qͣꝫ euangeliū videbat̉: qꝛſpālit̓ illi ppl̓o datus ⁊ tꝑe por eſt.f Surrexit ita qan. Quia an̄qͣꝫ iudei doctrīa legꝭ ībuti nature ſue iura cognoſcerēt: eccleſia gētiū īertieſue ſōniū excutiēſdiluculo naſcētꝭ fidei reſurrexit ⁊ adxp̄i gr̄aꝫ ꝓpera uitg Mēſꝰ ē. Quiaiuxͣ capacitatē ītellectꝰ tribuit̉ ꝑfctēoꝑatiōis modꝰ vtintus ⁊ foris ditet̉diuīo munere. ſenariꝰ qͦꝫ numerꝰſſignificare pōt ꝙdn̄s vj. etatē hordeū legꝭ ſpūlit̓ ītellectū ꝯceſſit eccl̓ie gēti

a Que rn̄dit. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ipſiꝰ ruth obtēꝑatio:cit oīa q̄ ſibi ſocrꝰ dixerat: credēs ſe in oībꝰ bn̄ agere. Et pralr̄a vſqꝫ ibi. b Expauit hō. Dicit Ra. Sa. ꝙ timuit ne eſſet malignꝰ ſpūs qͥ in corꝑe aſſūpto eēt ad pedes eiꝰ. vl̓ forſitan timuit de latronibꝰ. Et cōturbatꝰ ē. In hebreo hr̄: Etnuit vl̓ amplexatꝰ ē. qꝛ extēdit manū ſuā ⁊ tetigit caputlipūruth: ⁊ ꝑ hͦ cognouit ꝙ eēt mulier: qꝛ ml̓ieres hn̄t capita aliter parata ⁊ tecta qͣꝫ viri. iō ſb̓dit̉: c Uiditqꝫ mulierē .i. cgnouit ꝑ tactū: qꝛ de nocte nō poterat cognoſcere ꝑ viſū.noīe viſus deſignant̉ aliqn̄ alij ſenſus. ſic̄ Exo. xx. d̓r: Cūctꝰaūt ppl̓us videbat voces .i. audiebat. tn̄ boo adhuc neſciobat q̄ eēt mulier determīate. iō q̄ſiuit: d Que es? Per hͦreqͥrebat deſpōſationē. Hic eī erat modꝰ tūc tꝑis ꝙ ſiꝯtrahēs ſpōſalia pōebat extremū veſtis ſue ſuꝑ ſpōſā. Alaūt dicūt ꝙ cū hͦ curialit̓ petebat cōſūmationē matrimōijẜꝙ erat edocta a ſocru ſua: ꝓpter qd̓ booę habuit eā totaliexcuſatā. Dicūt eī hebrei ꝙ ruth dixit priꝰ ipſi hooc: ẜꝫ ꝙ eſocrꝰ ſua docuerat: ſocrꝰ mea ⁊ ego ncc̄e habemꝰ vedere hereditatē q̄ fuit elimelech ⁊ filioꝝ eiꝰ: ⁊ tu ēs ꝓpinquꝰ ad quēꝑtinet redēptio: vt hr̄ Leui. xxv. Et ideo accipe hereditatē⁊me ꝑ ꝯn̄s in vxorē ad ſuſcitādū nomē defūcti ī he̓ditate⁊ ſic dixit: e Quia ꝓpinquꝰ es. Ad quē ſpectat redēptiohe̓ditatꝭ: ⁊ ſuſcitatio ſemīs ẜꝫ duplicē legē p̄allegatā. ⁊ hocdictū cōſonat ei qd̓ ſeq̄nti ca. booę dixit: Partē agri vēdinoemi. f Et ille. Hic ꝯn̄r pōit̉ ip̄ius booę rōnabil̓ rn̄ſioſcd̓o curial̓ emiſſio. ibi: Surrexit itaqꝫ. Circa pͥmū dicitur:p̄dicta: ⁊ cū hͦ on̄dit eiꝰ affectū bonū dicēs: h Et priorēBn̄dicta inqͥt es. Et in hͦ on̄dit ꝙ ip̄a erat ſine culpa rōePriorē miẜicordiā vocat: qꝛ bn̄ ſe habuerat ad viꝝ ſuū vuētē: ⁊ ad ſocꝝ ſuā ſic̄ audierat booę a narrātibꝰ: vt ptꝫ. sͣ.ij. cā. Secūdā aūt vocat bonū affectū quē habebat ad ſuſctādū nomē defūcti ꝑ matrimoniū. ⁊ hͦ vocat̉maior pͥmamaior miẜicordia ē bn̄ ſe habere ad aliquē poſt mortē eiꝰ qī̄nō pōt ſe iuuare qͣꝫ dū adhuc viuit. ⁊ ꝙ ip̄a ruth moueretamore ꝓlis ⁊ n̄ libidīs on̄dit dicēs. i Quia nō es ſecuq̄rēdo eis ꝯiūgi in mr̄imonio: ſꝫ me ſenē. in cuiꝰ copula nō ētal̓ delectatio. k Noli gͦ metuere. de mr̄imōio tibi affuturo. l Scit eī oīs ppl̓s. q. d. ex fama bōitatꝭ tue paratꝰ eēmte acciꝑe: ſꝫ non poſſū hͦ licite abſqꝫ ꝓpinqͥorꝭ ceſſiōe. iō ſubdit̉: m Sꝫ ē aliꝰ me ꝓpinqͥor. Iſte ꝓpinqͥor ē cuiꝰ nomē n̄expͥmit̉ eo ꝙ noluit ſuſcitare ſeme fr̄i ſuo defūcto: ꝓpt̓ qd̓ fuit īdignꝰ noīari. Elimelech eī maritꝰ noemi ⁊ pat̓ iſtiꝰ bofuer̄t fr̄es: ⁊ ſic vno gradu alt̓ p̄cedebat eū. n Dormi vſqꝫ māe. dormiuit itaqꝫ. ⁊ ī hͦ ptꝫ ꝯtinētia vtriuſqꝫ. o Surexit itaqꝫ. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ip̄iꝰ ruth curial̓ receſſus ſeu emiſſo. ⁊ pͥmo ex ꝑte ipſiꝰ ruth. ⁊ h̓ cū ſubdit̉: p Anqͣꝫ homines ſe cognoſcerēt mutuo. nolebat eī ab hoībꝰ videri ī illo egreſſu ne mala ſuſpicio de ip̄a ⁊ booc haberet̉. Scd̓oꝑte ipſiꝰ booę: qꝛ mōuit eā de fama vtriuſqꝫ ẜuāda. dicēsq Caue ne qͥs nouerit ⁊cͣ. ⁊ qꝛ noluit eā redire vacuā. ideoſb̓dit̉: r Mēſus eſt ⁊cͣ. In hebreo habet̉: Sex hordea l.ſex mēſuras hordei. ſꝫ cuiꝰ quātitatꝭ fuerīt nō expͥmit̉. tn̄ ecircūſtātia textꝰ hr̄ ꝙ nō fuerūt ml̓tū magne. tū qꝛ ꝯtinebātur ītra palliū ipſiꝰ ruth. tuꝫ qꝛ ip̄a ſola portauit ſuꝑ capuſuū totū ſiml̓ vſqꝫ ad ciuitatē: ⁊ vſqꝫ ad domū noemi. Diaūt h̓ Ra. Sa. ꝙ iſte ſex mēſure fuerūt ſignū ⁊ p̄figuratisſex bn̄dictionū dei q̄ future erāt ſuꝑ meſſia naſcituꝝ d̓ ruthꝑ dauid ⁊ genealogiā regiā. ẜꝫ ꝙ d̓r Eſa. xj. Egrediet̉ virgade radice ieſſe ⁊cͣ. ſeqͥt̉: Et reqͥeſcet ſuꝑ eū ſpūs dn̄i: ſpūs ſapiētie ⁊ ītellectꝰ: ſpūs ꝯſilij ⁊ fortitudīs: ſpūs ſcīe ⁊ timordn̄i. Ꝙ āt in trāſlatiōe nr̄a int̓pōit̉ ⁊ pietatꝭ: nō eſt ī hebreoEx hͦ aūt dicto Ra. Sa. duo habent̉. vnū ē ꝙ ſcriptura veteris legis nō ſolū exponēda eſt hyſtorice. ſed etiā aliquado myſtice. Scd̓m ē ꝙ illd̓ dictū Eſa. allegatū intelligit d̓.III.xp̄o etiā ẜm hebreos. Cetera patēt in lr̄a.CaPoſtqͣꝫ aūt reuerſa eſt ad ſocꝝMorAliter. ſuā ⁊c̄. hic agit̉ d̓ p̄paratiōe ruad matrimōiū cū booę: ꝑ qd̓ ſignificat̉ ꝯiūctio ꝑſone deute cū xp̄o: q̄ cōiūctio ſꝑ pōt effici durāte vita pn̄ti. Dic̄ iginoemi .i. eccl̓ia. Lauare ꝑ verā ⁊ frequētē cōfeſſioneꝫ.qꝛ pctā freq̄nter pullulāt. j. Ioh̓. j. Si dixerimus quia pecatū nō habemꝰ ip̄i nos ſeducimꝰ: ⁊ ꝟitas ī nob̓ nō ē. rAvngere. Per augmētū gr̄e q̄ auget̉ in ſacramētali ꝯfeſſioEt īduere cultioribꝰ veſtimētꝭ. Per augmētū virtutū qͥf7 cū gr̄a īfūdūt̉ ⁊ ī eiꝰ augm̄to augm̄tāt̉. Et deſcēde ī arej6nota loci. ſī qͥ dor booeꝑ quē tō̄s: ſigrinicat. iod at īd xōſdor ſono norei: t lpaentltam. Per qd̓ ſignificat̉ ꝙ bōa merita ꝑ hūilitatē ſt̓ tegēdicū āt iſtn notare: eſt xp̄i paſſionē deuote ꝯſiderare. Et diſcooꝑies ⁊cͣ. Q Pº. ſp̄amedū ē īferior:

F

B

T