¶ IudicūCa.XIX INico. de lyra

citis: quid tibi ē? Dixerūtqꝫ ei filij dan: Caue ne vl atra loquarꝭ ad nos ⁊ veniāt ad te viri aīo ꝯcitati ⁊ip̄e cū oī domo tua ꝑeas. Et ſic cępto itinere ꝑrexerūt. Uidēs aūt micha ꝙ fortiores ſe eēt: reuerſusē in domū ſuā. Sexcēti āt viri tuler̄t ſacerdotē ⁊ q̄ſupra diximꝰ: vener̄tqꝫ ī lais ad ppl̓ꝫ qͥeſcētē atqꝫ ſecurū: ⁊ ꝑcuſſerūt eoſ in ore gladij: vrbēqꝫ īcēdio tradiderūt: nullo penitꝰ ferēte p̨̄ſidiū: eo ꝙ ꝓcul habitarēt a ſidōe: ⁊ cū nullo hoīm haberēt qͥcqͣꝫ ſocietatis ac negocij. Erat aūt ciuitas ſita ī regiōe roob: ꝑquā rurſū extruētes habitauerūt in ea: vocato nomine ciuitatꝭ dan: iuxta vocabulū patrꝭ ſui quē genuerat iſrl̓ q̨̄ priꝰ lais dicebat̉: Poſuerūtqꝫ ſibi ſculcptile ⁊ ionathā filiū gerſan filij moyſi ac filioſ eiusꝰſacerdotes ī tribu dan vſqꝫ ad diē captiuitatꝭ ſuę. faManſitqꝫ apd̓ eos idolū michę om̄i tꝑe qͦ fuit do­ smus dei in ſilo. In diebꝰ illis nō erat rex in iſrael.Uit quidā vir leuites habitā ¶ Ca. XIX hin latere montis effraim: qui accepit vxo inrem de bethleem iuda. Quę reliquit eum⁊ reuerſa eſt in domū patris ſui in bethleem: manſitqꝫ apud eum quattuor menſibus. Secutuſqꝫ eſt ieam vir ſuus: volenſqꝫ reconciliari ei atqꝫ blandiri ⁊ ſecum reducere: habens in comitatu puerum met duos aſinos. Quę ſuſcepit eum ⁊ introduxit in ⁊domum patris ſui. Quod cū audiſſet ſocer eiuseumqꝫ vidiſſet: occurrit ei lętus: ⁊ amplexatus eſthominem. Manſitqꝫ gener in domo ſoceri tribusdiebus comedens cum eo ⁊ bibens familiariter:die auteꝫ quarto de nocte conſurgēs proficiſci vo nluit. Quem tenuit ſocer. et ait ad eū: Guſta priuspuſilluꝫ panis ⁊ conforta ſtomahū: et ſic proficiſceris. Sederuntqꝫ ſil̓: ac comederūt ⁊ biberūt. Dixitqꝫ pater puellę ad generum ſuum: Quęſo te vt hodie hic maneas: pariterqꝫ lętemur. At ille conſurgens cępit velle proficiſci. Et nihilominus obnixeeuꝫ ſocer tenuit: et apud ſe fecit manere. Mane autem facto parabat leuites iter. Cui ſocer rurſum:Obſecro inquit vt paululum cibi capias: et aſſumptis viribus donec īcreſcat dies: poſtea proficiſcaris. Comederunt ergo ſimul: ſurrexitqꝫ adoleſcensvt pergeret̉ cum vxore ſua ⁊ puero. Cui rurſum locutus eſt ſocer: Conſidera ꝙ dies ad occaſum decliouior ſit et propinquat ad veſperum. Mane apudme etiam hodie et duc lętum diem: et cras proficiſceris vt vadas in domum tuam. Noluit gener acquieſcere ſermonibus eius: ſꝫ ſtatim perrexit ⁊ venit cōtra hiebus: quę altero nomine vocatur hieruſalem: ducens ſecum duos aſinos onuſtos ⁊ cōcubinā. Iamqꝫ aderant iuxta hiebus: ⁊ dies mutabatur in noctem. Dixitqꝫ puer ad dominum ſuum: Ueni obſecro declinemus ad vrbem hiebuſęorum: ⁊ maneamus in ea. Cui reſpondit dominus:Non ingrediar oppidum gentis alienę quę nō eſt ade filijs iſrael: ſed tranſibo vſqꝫ gabaa: et cum illucperuenero manebimus in ea: aut certe in vrbe ra-

a Caue ne vltra ⁊cͣ. .i. cū familia tua ⁊ bōis tuis. Cętera potent ex ſupradictis vſqꝫ ibi: b Erat aūt ⁊cͣ. In hebreo hobetur: In torrēte roob. c Poſueruntqꝫ. Hic ꝯn̄r deſcribitur ſpoliorū abuſio: qꝛ illis que abſtulerāt de domo miche: abuſi ſunt ad idolatriaꝫ exercendā. ⁊ hoc ē quod dicitur: Poſuerūtqꝫ ſibi ſculptile. Per hoc intelliguntur aliad idolatriā pertinentia que ſibi poſuerunt .ſ. ad exercēdūidolatriā. ideo ſubditur: d Et ionathan. Iſte eſt leuites quem adduxerunt de domo miche. e Ac filios eiꝰſacerdotes: Predictorū idolorū. f Uſqꝫ ad dieꝫ capriuitatis ſue: que facta eſt per ſalmanaſar regē aſſyriorū: vthabetur. iiij. Reg. xvij. Et ẜm hāc expoſitionē li captiuitatis ſue refert̉ ad tribū dan. Hieronymꝰ aūt ſuꝑ librū Parali. dicit ꝙ refertur ad domū dn̄i .i. vſqꝫ ad captione arceper philiſteos: que habet̉. jͣ. Reg. iiij. quia tunc tranſlatuꝫfuit tabernaculū de ſylo. Et hoc dictū cōſonat lr̄e ſequenti. cum dicit̉: g Manſitqꝫ apud eos idolum ⁊cͣ. quaſidiceret: nos amplius.¶ Ca. XVIIIMo2AlICEI. b Tribus dan querebat poſIn diebꝰ ill̓ nō erat rex in iſrl̓. ⁊cͣ.ſeſſioneꝫ ſibi. Scd̓m doctores de antichriſto loquētes: ip̄enaſcetur de tribu dan. Propter quod Apoc̄. vij. int̓ ẜuosdomini ſignatos nō fit mentio de tribu dan. igit̉ per tribūdan conuenient̓ poteſt anti chriſtus cū ſibi adheretibus dehaſignari. Per viros aūt de tribu dan miſſos ad ꝯſiderādūterrā deſignant̉ eius prenūcij ad predicationē ⁊ dilatatio.nem ſui imperij. Per lachis que dicitur ciuitas magnarūopum ⁊ eius terram: hieruſalē ⁊ iudea deſignant̉: eo ꝙ iudea dicitur ī ſacra ſcriptura optima terra fluēs lacte ⁊ melle. Per hͦ autē ꝙ viri de tribū danſpoliauerūt michā ⁊ domū eius anteqͣꝫ caperēt lachis ſignificantē hieruſalē: ſigficat̉ ꝙ antichriſtus alias terras ſaltē plures anteqͣꝫ capiat hieruſalem ſubiugabit ſibi. Per hoc autē ꝙ tribus danpoſuit idolū in lachis: figuratu fuit ꝙ antichriſtus ī hieruſalem ſit ponendꝰ ſicut idolū adorandꝰ. Vnde dicit Apo.ij. Theẜ. ij. de ipſo. Qui extollit̉ ſupra omne id quod dicitur deus aut quod colitur: ita vt ī templo dei ſedeat tanſit deus. Per hoc autem quod ſubditur: ff Uſqꝫ ad diem̄ captiuitatis ſue. ſignificatur ꝙ antichriſtus ꝑ chriſtuꝫſit deijciendus. ſic̄ d̓r. ij. Theẜ. ij. Quē dn̄s ieſus īterficieoris ſui ⁊ deſtruet illuſtratione aduētꝰ ſui. Ca. XIX.SUit quidam vir leuites habitans in la. Hic ponit̉ſus ſecundus de vxore leuite que in ciuitate gabaa mortua fuit ex nimia libidine abutētiū ipſa. Circa qd̓ſic ꝓceditur: quia primo deſcribitur hic ſcelerꝭ ꝑpetratio.ſecundo ꝑpetrantiū vaſtatio. xx. ca. tertio vaſtatorū reparatio. xxj. ca. Prima pars diuidit̉ in tres: quia primo deſcribitur occaſio peccati. ſecūdo modus ꝑpetrandi. ibi: Illis epulantibus. tertio manifeſtatio facti. ibi: Quā cū eſſꝫingreſſus. Occaſio autem peccati fuit in hoc ꝙ leuites vxorem ſuā que receſſerat ab eo reduxit per ciuitatē gabaa inqua erant aliqui homines peſſimi ⁊ luxurioſi nimis. Circahoc igitur ſic proceditur: quia primo deſcribitur vxoris reconcil̓iatio. ſecūdo recōciliate reductio. ibi: Die autē quatto. t̓tio ī gabaa hoſpitatio. ibi: Occubuitqꝫ eis ſol. Circaprimū d̓r: i Qui accepit vxorē de bethleē iuda. Hoc dicitur ad differentiā alteriꝰ bethleem que eſt in tribu cabulon: vt. sͣ. dictū ē. xvij. ca. k Que reliquit eū. In hebhabetur: Que fornicata eſt ſuꝑ eū. ⁊ ſic in hebreo videt̉ tāgi cauſa receſſus: vtpote qꝛ propter fornicationeꝫ vir eiuseiecit eam. vel quia ipſa ignorante viro receſſit ab eo cū adultero et poſtea non fuit auſa reuerti ad maritum ſuum: etideo iuit ad domuꝫ patris ſui. l Secutuſqꝫ eſt eam virſuus volēſqꝫ ei recōciliari: ſicut frequent̓ cōtingit ꝙ viri ſcientes vxores ſuaſ male egiſſe ꝯtra legē thori: adhuc eas tn̄reuocāt. m Habēs ī comita. pueꝝ .i. ẜuū. Cetera patet īlr̄a. n Die aūt quarto. Hic ꝯn̄r d̓ſcribit̉ vxorꝭ recōciliatereductio. Et ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: o Cōſidera ꝙ dies ad occaſudecliuior ſit: nō qꝛ eſſꝫ ita ꝓpe noctē: ſꝫ qꝛ trāſierat hora meridionalē: a qua hora īcipit ſol declīare a ſua altitudīe.Et vēit cōtra hiebꝰ. De ratiōibꝰ hoꝝ nominū ⁊ alioꝝ qͥbus nomīata eſt hec ciuitas ẜꝫ diuerſa tꝑa dictū fuit Gen̄.xxviij. Ex hoc aūt loco dicūt hebrei ꝙ iſta hiſtoria cōtigittꝑe othoniel ante illā q̄ ſcribit̉ in pͥncipio huiꝰ libri de captiōe hierl̓m ꝑ filios iuda. qꝛ ſb̓dit̉ hic: q Nō ingrediaoppidū. Ex quo videt̉ ꝙ adhuc filij iuda nō ceperāt illā ciuitatē. Catholici aūt aliqͥ dicūt ꝙ cōtigit ante othoniel: eoꝙ in fine huiꝰ hiſtorie d̓r: In diebꝰ ill̓ nō erat rex in iſrl̓: ſicſupra dictū eſt

G

A