IIudicum Ca.XVIII Nico. de lyra
N diebus illis nō erat rex in ¶ Ca. XVIII aiſrael: ⁊ tribus dan querebat̉ poſſeſſionē bſibi vt habitaret in ea. Uſqꝫ ad illū em̄ diē cinter cęteras tribus ſortē non acceꝑat. Miſerūt er dgo filij danſtirpis ⁊ familię ſuę quinqꝫ viros fortiſmos de ſaraa ⁊ eſthaol vt explorarēt terrā ⁊ diligēter inſpicerēt. Dixerūtqꝫ eis: Ite ⁊ ꝯſiderate terrā.Qui cū ꝑgētes veniſſent ī mōtē effraī: et intraſſētedomū michę reqͥeuerunt ibi. Et agnoſcentes vocēadoleſcētis leuitę: vtēteſqꝫ illiꝰ diuerſorio: dixerūt sad euꝫ: Quis te huc adduxit? Quid h̓ agis? Quāob cauſam huc venire voluiſti? Qui rn̄dit eis. Hęc⁊ hęc p̨̄ſtitit mihi michas: ⁊ me mercede cōduxit vtſim ei ſacerdos. Rogauerūt aūt eū vt ꝯſuleret dn̄m h⁊ ſcire poſſent an ꝓſpero itinere ꝑgerēt: ⁊ res haberet effectū. Qui rn̄dit eis: Ite cū pace Dn̄s reſpicit iviā vr̄am ⁊ iter qͦ ꝑgitis. Eūtes igit̉ qͥnqꝫ viri venerūt lais: viderūtqꝫ ppl̓m habitantē ī ea abſqꝫ vllo timore: iuxta ꝯſuetudinē ſidonioꝝ ſecurū ⁊ qͥetū nul mlo eis penitꝰ reſiſtēte: magnarūqꝫ opū: ⁊ ꝓcul a ſi ndone atqꝫ a cūctis hoībꝰ ſeꝑatū. Reuerſiqꝫ ad frēs oſuos ī ſaraa et eſthaol: ⁊ qͥd egiſſent ſciſſitātibꝰ rn̄de.rūt: Surgite ⁊ eamꝰ ad eos. Uidimꝰ em̄ t̓rā valdeopulentā ⁊ vberē. Nolite negligere: nolite ceſſare.Eamꝰ ⁊ poſſideamꝰ eā: nullꝰ erit labor. Intrabimꝰad ſecuros ī regionē latiſſimā: tradetqꝫ nob̓ dn̄s locū ī qͦ nulliꝰ rei ē penuria eoꝝ q̨̄ gignūt̉ ī terra. Pro pfecti igit̉ ſūt d̓ cognatiōe dan de ſaraa ⁊ eſthaol ſexcēti viri accīcti armis bellicis: aſcēdēteſqꝫ māſerūt ꝙin cariathiarī iude: qͥ locꝰ ex eo tꝑe caſtroꝝ dan nomē accepit ⁊ ē poſt tergū cariathiarim. Inde trāſierrūt ī mōtē effraim. Cūqꝫ veniſſent ad domū miche:dixerūt qͥnqꝫ viri qͥ prī miſſi fuerant ad ꝯſiderādāterrā lais: cęterꝭ frībꝰ ſuis. Noſtis ꝙ ī domibꝰ iſtissſit ephot ⁊ theraphim ⁊ ſculptile atqꝫ cōflatile. Uidete qͥd vob̓ placeat. Et cū paululū declinaſſent ingreſſi ſūt domū adoleſcētꝭ leuitę qͥ erat ī domo michę: ſalutauer̄tqꝫ eū v̓bis pacificꝭ: ſexcēti āt viri ita vvt erāt armati ſtabāt an̄ hoſtiū. At illi qͥ ingreſſi fuerāt domū iuuenis: ſculptile ⁊ ephot ⁊ theraphimatqꝫ cōflatile tollere nitebāt̉: ⁊ ſacerdos ſtabat an̄hoſtiū: ſexcētis viris fortiſſimis haud ꝓcul expectātibꝰ. Tulerūt igit̉ qͥ ītrauerāt ſculptile ephot ⁊ idola atqꝫ cōflatile. Quibꝰ dixit ſacerdos: Quid facitis? Cui rn̄derunt: Tace ⁊ pone digitū ſuꝑ os tuū:veniqꝫ nobiſcū vt habeamꝰ te patrē ac ſacerdotē.Quid tibi meliꝰ ē vt ſis ſacerdos ī domo vniꝰ virian̄ ī vna tribu ⁊ familia ī iſrl̓? Qd̓ cū audiſſet acqͥeuit ẜmonibꝰ eoꝝ: ⁊ tulit ephot et idola ac ſculptile⁊ ꝓfectꝰ ē cū eis. Qui cū ꝑgerēt ⁊ an̄ ſe ire feciſſentꝑuuloſ ac iumēta: ⁊ oē qd̓ erat p̄cioſū: iāqꝫ a domo ymichę eēt ꝓcul viri qͥ habitabāt ī edibꝰ michę cōclamantes ſecuti ſūt: ⁊ poſt tergū clamare ceper̄t.Qui cū reſpexiſſent: dixerūt ad michaꝫ: Quid tibivis? Cur clamas? Qui rn̄dit: Deos meos qͦs mihifeci tuliſtis et ſacerdotē et omnia quę habeo: et di-
aN diebꝰ illis. Hic cōſequēter deſcri Ca. XVIIIbit̉ idolatre ſpoliatio: vbi pͥmo deſcribit̉ ſpoliādioccaſio. ſcd̓o ſpoliantiū occupatio. ibi: Profectiqꝫ. tertio ſpoliati cōqueſtio. ibi: Cūqꝫ iā. quarto ſpoliātiūabuſio. ibi: Poſuerūt. Circa primū ſciendū ꝙ occaſio ſpoliationis miche fuit miſſio exploratorū a filijs dan qui eundo ad locū explorandū diuerterūt in domum miche ad hoſpitandū ibi: qꝛ erat homo potens et diues et de filijs iſrl̓.⁊ hoc eſt qd̓ dicit̉: b Tribꝰ danquerebat poſſeſſionemſibi ⁊cͣ. licet em̄ accepiſſet ſortē poſſeſſiōis ſue ab ipſo ioſuevt habet̉ Ioſue. xix. ſicut et alie tribꝰ. tn̄ in ſorte cuiuſlibettribꝰ adhuc manebāt gētiles qͥ nō erāt adhuc deleti nec expulſi ꝑ filios iſrael ⁊ maxime in ſorte dan: qꝛ āmorreus artauit filios dan in mōte nec dedit eis locū vt ad planioradeſcēderēt: vt habet̉. sͣ. ca. j. ⁊ ſic intelligendū eſt qd̓ ſubditur: c Uſqꝫ ad illū em̄ diem inter ceteras tribꝰ ſortē nōacceperat. ſcꝫ ſufficiētē ꝓ tanta multitudine. ideo ſubdit̉:Miſerūt gͦ ſcꝫ ad explorandū ciuitatē lais quomodopoſſent eā capere ad habitandū ibi. e Et intraſſent domum miche ⁊cͣ. erat em̄ homo diues ⁊ poterat eos reciꝑe.f Et agnoſcētes vocē adoleſcentis leuite. ꝑ loquelam em̄cognouerūt ꝙ eſſet d̓ bethleē. licet em̄ oēs filij iſrl̓ haberētvnū idioma .ſ. hebraicū: tn̄ aliqn̄ aliter ꝓnunciabat̉ in diuerſis ꝑtibꝰ terre iſrl̓: ſicut idioma gallicū aliter ꝓnunciat̉in normādia: ⁊ aliter in picardia. g Utēteſqꝫ illiꝰ diuerſorio .i. loco ei aſſignato ad manēdū ad quē diuertebat addormiendū ⁊ ad alia ſibi neceſſaria. cetera patēt vſqꝫ ibi:h Rogauerūt aūt eū ⁊cͣ .i. falſum deū. iam eī eis dixeratꝙ idola colebat: vt patebit. jͣ. Iam em̄ multi de iſrael declinauerant ad idolatriam. i Dominꝰ reſpicit viam veſtrā. Dicūt aliqui ꝙ hoc dixit eis de capite ſuo volens eisloqui placētia. Alij vero dicūt ꝙ hoc dixit eis ex reſponſodemonis loquētis in idolo vel ī theraphim modo ſupradicto. deus em̄ ꝑmittit aliquādo demones dare talia reſpōſaidolatris: qꝛ ex malicia ſua demerent̉ ꝙ ſic in erroribꝰ nutriant̉: et talia reſponſa aliquādo ſūt vera. k Uenerūtlais. ſic debet ſcribi. Illa eī ciuitas que vocat̉ lachis fueratcapta ante ab ip̄o ioſue: vt habet̉ Ioſue. x. ⁊ iſta que vocat̉hic lais vocat̉ leſen Ioſue. xix. l Uiderūtqꝫ po. ha. ⁊cͣ.⁊ ꝑ cōſequēs improuiſum ad reſiſtēdū aduerſarijs repenteſuꝑuenientibus. m Iuxta cōſuetudinē ſidonioꝝ. qꝛ ſidon erat ciuitas fortis ⁊ munita ⁊ ideo habitatores eiꝰ nōtimebant ab extraneis: ita nec iſti de lais qͣꝫuis non haberent ciuitatem ita fortē. n Et ꝓcul a ſidone. ita ꝙ nonpoterāt cito iuuari ab illa ciuitate. o Atqꝫ a cūctis hominibꝰ ⁊cͣ .i. nō habentē fedus ſocietatis cū aliquibꝰ alijsꝑ quos poſſet ſuccurri ei: cetera patēt. p Profecti igit̉Hic cōſequēter deſcribit̉ ſpoliantiū occupatio. ſexcēti eī viri bellatores de tribu dan eūtes ad capiēdū ciuitateꝫ laisexploratā: dū trāſirent iuxta domū miche abſtulerūt idola⁊ ornamēta ſacerdotalia ducētes ſecū ſacerdotem: de conſenſu tn̄ ip̄ius. ⁊ patet littera paucis exceptis que diſcurrētur exponēdo q Manſerunt in cariathiarim iude. nōin ciuitate ſed extra: vt patet ex hoc quod ſubditur:Poſt tergū cariathiarim ⁊cͣ. Noſtis: id eſt cognoſceredebetis. Ex quo patet qd̓ p̄dictum eſt: ſcꝫ ꝙ ſciebat quinqꝫviri ſupradicti idola eſſe in domo miche per leuitā qui eisindicauerat: aliter nō potuiſſent hoc indicaſſe alijs.g Ꝙ in domibꝰ iſtis ſit ephot et the. ⁊cͣ. capitulo p̄cedenti dictum eſt quid ſignificet iſta. t Uidete quid vobisplaceat. videlicet de ablatione idolorū ⁊ ornamentorū adhoc pertinentiū: ⁊ quia erant proni ad idolatriā conſenſerunt ꝙ hoc fieret. v Sexcenti autē viri ita vt erāt armati ⁊cͣ. parati iuuare illos qui ingreſſi fuerāt ad tollendū p̄dicta ſi indigerēt. Cetera patēt vſqꝫ ibi: x Qui cū ꝑgerent ⁊ ante ſe ire feciſſent ⁊cͣ. Bellatores em̄ ita fecerūt nemichas et illi qui cū eo erāt ſequētes talia raperent vl̓ paruulis nocerēt: qui defendere ſe nō poſſent.Iamqꝫ adomo miche ⁊cͣ. Hic cōſequenter deſcribit̉ ſpoliati conqueſtio. Et patet littera vſqꝫ ibi: z Deos meos quos mihi⁊cͣ. In hebreo habet̉: Et quid mihi amplius? qͣſi diceret: illa que tuliſtis ita p̄cioſa erant mihi ꝙ parū aut nihil apprecior reſiduum: et ſic intelligenda eſt tranſlatio noſtra quehabet: Et omnia que habeo. nō em̄ abſtulerūt bona michealia cum eſſet de filijs iſrael quos ſpoliare nolebant: ſed tātum acceperunt illa que erant ad cultū idolorum pertinentia: quod credebant ad religionem pertinere non ad furtum. et hoc eſt quod ſubditur:Caue ne
A
C
D
E
F
h