¶ IudicūCa. XVIINico. de lyra

ſuę. Mille ⁊ centum argenteos quos ſeparaueras ⁊ ſuꝑꝰquibus me audiente iuraueras: ecce ego habeo: ⁊ apud dme ſunt. Cui illa rn̄dit? Bedictus filius meus domino.Reddidit ergo eoſ matri ſuęquę dixerat ei: Conſecraui ⁊ gvoui hoc argentum domīo:vt de manu mea ſuſcipiat fi­ hlius meus ⁊ faciat ſculptileatqꝫ conflatile: ⁊ nunc trado iilld̓ tibi. Reddidit igitur eosmatri ſuę. Quę tulit ducentos argenteos: ⁊ dedit eos nargentario: vt faceret ex eis qſculptile atqꝫ conflatile: qd̓fuit ī domo michę. Qui edi­ pculam quoqꝫ in ea deo ſeparauit ⁊ fecit ephot et theraphin: id eſt veſtē ſacerdota­ alem ⁊ idola. Impleuitqꝫ vni rrus filiorum ſuorum manuꝫ:et factus eſt ei ſacerdos. In sdiebus illis non erat rex iniſrael. ſed vnuſquiſqꝫ quodſibi rectuꝫ videbatur hoc faciebat. Fuit quoqꝫ in tēpore:illo alter adoleſcens de bethleem iuda ex cognatiōe eiꝰ:erat ip̄e leuites ⁊ habitabatibi. Egreſſuſqꝫ de ciuitate xbethleem: peregrinari voluit vbicunqꝫ ſibi commodumreperiſſet. Cunqꝫ veniſſet inmontem effraim iter faciēs:et declinaſſet parūper in domo michę: īterrogatus ē abeo vn̄ veniſſet? Qui reſpondit: Leuita ſuꝫ de bethleē iuda: ⁊ vado vt habitē vbi potuero et vtile mihi eſſe ꝓſpexero. Dixitqꝫ micha: Maneapud me inquit: ⁊ eſto mihiparens ac ſacerdos: daboqꝫtibi per annos ſingulos decem argēteos ac veſtem duplicem: ⁊ quę ad victum ſūtneceſſaria. Acquieuit ⁊ manſit apud hominem: fuitqꝫ illi quaſi vnus de filijs. Imple3uitqꝫ micha manum eius: ethabuit puerum ſacerdotemapud ſe: nunc ſcio dicens: ꝙbenefaciet mihi deus habenti leuitici generis ſacerdotē.

p̄dictū eſt: ſed refert̉ in generali ad tp̄s iudicū: tn̄ intelligit̉ ꝓ prima ꝑte illiꝰ tēporia Mille ⁊ centū argenteos. Ex hoc dixerūt aliqui ꝙ iſta mater miche fuit dalilaꝙ iſta pecunia fuit illa quā recepit ꝓ ꝓditione ſamſonis: vt dictū eſt ca. p̄cedentihoc patet falſū. Tū qꝛ iſtud factū cōtigit diu ante tēpus ſamſonis et dalile: vt iā dictū ē. Tū qꝛ ſumma pecunie nō eſt ideꝫ hic et ibi: qꝛ ipſi dalile dederūt ſatrape philnorū ſinguli mille et centū argenteos: erant aūt quinqꝫ: ⁊ ſic ſumma illiꝰ pecunie aſcādit ad quinqꝫ milia et quingētos argēteos. hic aut ponunt̉ tm̄ mille centum argentei. b Quos ſeparaueras .ſ. a cōmunibꝰ vſibꝰ idolo dedicando. c Et ſuꝑ cbus me audi. iura .i. voto et iuramēto ꝓmiſeras ẜm expoſitores noſtros. In hebautē habet̉: Me audiēte maledixeras .ſ. ei qui pecuniā abſtulerat. d Ecce ego hobeo. quaſi dicat: paratus ſum reddere tibi ꝓpter cauſas p̄dictas. e Reddidit exgo eos matri ſue. id eſt reddere ꝓmiſit: quia de redditione actuali poſtea agit̉.Que dixerat ei. ſcꝫ antequā cōfiteret̉ pecuniā ſe habere ẜm iſtā litterā. In hebreohabet̉: Et dixit ei: ſcꝫ poſt cōfeſſionē pecunie. g Cōſecraui et voui hoc argentū domino: dn̄m vocat falſum deū quē colebar. h Ut de manu mea ſuſcipiat ⁊cͣ. In hocexplicat modū voti ſui. ſic em̄ vouerat ꝙ de manu ſua argētū traderet filio vt inde faceret fieri idolū. i Et nūc trado illud tibi .i. ſtatim cū mihi reddideris pecuniā ẜmformā voti mei: ſtatim tradā eā tibi ad faciendū qd̓ voui. k Reddidit igit̉ eos ſeꝫipſe michas. Matri ſue. redditione actuali. m Que tulit ducētos argēteos.reſiduū aūt pecunie fuit cōſumptū in alijs q̄ ꝑtinebāt ad cultū illius idolatrie: vtpote in edicula ephot et cōſimilibꝰ. de qͥbus poſtea ſubdit̉: n Et dedit argentario .n.ꝑ manū ꝓpriam ſed ꝑ manū filij ſui ẜm formā voti p̄dictā. o Ut faceret ex eis ſculptile. Dicūt aliqͥ ꝙ fuit vnū idolū quod vocat̉ hic ſculptile et cōflatile .i. factuꝫ ꝑ tunſionē et cōflatione: quia metalla prius calefiūt in igne et poſtea malleo tūdunt̉: vt exeis aliquid faciliꝰ formet̉. Alij aūt dicūt ꝙ fuit duplex idolū vnū ꝑ ſculpturā: qd̓ notat̉: cū dicit̉ hic: ſculptile. Aliud ꝑ fuſurā quod notat̉ ꝑ hoc qd̓ dicit cōflatile.Qui ediculā id eſt paruā edē. deo ſeparauit: idolo dedicando et ab alijs vſibusſeparādo. et vocat̉ hic idolū deus. Et in tota hiſtoria hoc nomē deꝰ vel dn̄s ꝓ deo faſo accipit̉ excepto qd̓ in fine dicit̉: Omni tꝑe quo fuit domꝰ dei in ſylo: hic em̄ accipiꝓ vero deo. Et fecit ephot ⁊ theraphin. qd̓ aūt ſequit̉: q Ideſt veſtē ſacerdotalē.et idola nō eſt in hebreo ſed appoſitū fuit a trāſlatore ad exprimēdū interp̄tationeiephot et theraphin. Ephot em̄ eſt idē qd̓ ſuꝑhumerale: vt habet̉ Exo .xxviij. et eſt voſtis principalis ſummi ſacerdotis. et ꝑ ip̄am hic intelligunt̉ alia veſtimenta ſacerdotalia que fecit michas: vt dicūt expoſitores cōiter. Si aūt ꝑ theraphin hic intelligūtur idola in plurali neſcio. Dicūt tn̄ hebrei ꝙ theraphin eſt caput pueri prīogeniti demoni īmolati: qd̓ aromatibꝰ cōdit̉ vt poſſit diu ꝑmanere ſine putrefactione. et ſuꝑ linguā eiꝰ in lamina aurea parua ponit̉ nomē demonis. et ſic dat reſpōſa ꝓut dictū ē diffuſius. Gen̄. xxxj. ⁊ huic dicto videt̉ cōcordare illud qꝛ habet̉ ſequēti ca. Noſtis ꝙ indomibꝰ iſtis ſit ephot et theraphin ⁊ ſculptile atqꝫ cōflatile. ita ꝙ theraphin videt̉ eēaliud a duobꝰ idolis p̄dictis: quorū vnū fuit factū ꝑ fuſurā aliud ꝑ ſculpturā: vl̓ aliud ab vno duobꝰ modis fctō: vt p̄dictū ē. r Impleuitqꝫ. Hic ꝯn̄r d̓ſcribit̉ abuſus ſacerdotij duplex. pͥmo qꝛ fec̄ ſibi ſacerdotē vnū d̓ filijs ſuiſ: qd̓ notat̉ cū d̓r: Impleuitqvniꝰ filioꝝ ſuoꝝ manū .i. obtulit ad manū eiꝰ oblationē vel ſacrificiū ꝑ eū offerēdū tāꝫ ꝑ ſacerdotē. iō ſubdit̉: s Et factꝰ ē ei ſacerdos. cū tū nullꝰ eēt ꝓmouēdus ad ſaerdotiū niſi de filijs aarō. Michas aūt n̄ erat d̓ ſtirpe illa ſꝫ d̓ tribu ep̄hraim. ſcd̓o qꝛfecit ſibi ſacerdotē d̓ tribu leni: ſꝫ n̄ de filijs aarō. qd̓ notat̉ cū d̓r: t Fuit qͦꝫ ī tꝑe illalter adoleſcēs de bethleē. hͦ d̓r ad dr̄iam alteriꝰ bethleē q̄ erat ī tribu cabulon: vt hr̄Ioſue. xix. v Ex cognatiōe eiꝰ .ſ. ip̄iꝰ miche: vt dicūt aliqͥ: ſꝫfalſum: qꝛ ī hebreo hr̄pr̄na poterāt ꝯͣhere cū viEx cognatiōe iuda. Mulieres eī q̄ nō ſuccedebāt ī hēditaris alteriꝰ tribꝰ: vt dictū fuit Nu. vl. ⁊ iō mr̄ iſtiꝰ leuite fuit d̓ tribu iuda: pat̓ aūt d̓ tribū leui. d̓r etiā de bethleē iuda: qꝛ tribꝰ leui ꝑ oēs tribꝰ erat diſꝑſa: vt dictū fuit Ioẜ.xxj. x Egreſſuſqꝫ de cītate bethleē ⁊cͣ. qꝛ filij iſrl̓ iā declīauerant ad idolatriā: nereddebāt decimas ad ſuſtētatiōeꝫ leuitaꝝ vt tenebāt̉: ⁊ iō leuite cogebāt̉ q̄rere victūꝑ aliū modū. cetera patēt vſqꝫ ibi: y Fuitqꝫ illi qͣſi vnꝰ d̓ filijs: tenebat eī eū ī domoſua honorifice nec occupabat eū oꝑibꝰ ẜuilibꝰ. z Impleuitqꝫ micha manū eiꝰ. exponat̉ ſic̄ priꝰ. a Nūc ſcio dicēs ⁊cͣ. lꝫ eī eēt idolatra iſte michas ⁊ coleret deū falſūvtpote demonē ī idolo: tn̄ credebat ꝙ obſequiū ſacerdotis de ſtirpe leui eſſet ei meMO2AllICT. aā ⁊c̄. ar Eccleſia mat d̓r oīm xp̄ianorū lꝫ multi eoruꝫ ſintFuit eo tꝑe vir qͥ(placitū qͣꝫ d̓ altera tribu. Ca. XVIIeiꝰ filij ſolo numero ⁊ nō merito. Itē paſtor inutil̓ eccleſie dicit̉ idolū. Tach̓. xj. O paſtor ⁊ idolū derelīquēs gregē. Igit̉ michas qui matri ſue tradidit argētū ad fabricādū idolū: ſignat illū qui filiꝰ eſt eccl̓ie ſolo numero: et pecuniā offert p̄ſidenti eccleſivt ipſe ꝓmoueat̉ ad paſtoris officiū et ſic fiat idolū. quia ſic ꝓmotus nō ſolū inutiliseſt eccleſie: ſed etiā nociuns: et de tali ſubdit̉: r Impleuitqꝫ vniꝰ filioꝝ ſuorū manum. qꝛ talis nō dat aliqͥd niſi nepotibꝰ et cōſanguineis in vita ac ſcientia defectuoſis: qͥbus dat p̄bendas ſi ſit ep̄us: et bona eccleſie ſue ſi ſit inferioris gradus: et parūaut nihil dat pauperibꝰ: et huic bene cōuēit hoc nomē michas qd̓ interp̄tat̉ quis: ideſt quaſi nullus. Sic̄ de ſobna p̄poſito templi dicit̉ Eſa. xxij. Quis tu hic aut qͣſi qͥshic ⁊cͣ. ſequit̉: Ecce dominus aſportari te faciet ſicut aſportat̉ gallus gallinacius.In ca. xvij. vbi dicit̉ in poſtilla. Et vocat̉ idolū deꝰ in tota iſta hiſtoria ⁊cͣ.Si quis obijciat quō ſacra ſcriptura vtat̉ noīe diuino ꝓ deo falſoAAAAILIO. ſeu idolo preſertim noīe domini tetragrāmaton qd̓ ẜm doctorescatholicos et hebreos eſt incōmunicabile creature ꝓut pot haberi Exo. iij. Dicenmā nōꝙ ſcriptura ſacra in talibꝰ recitat idolatrarū opinionē licet erroneā et falſaſſerēdo ſed tm̄ modo referēdo. Idolatre eī gentiles qui legē moſaicā nō ſuſceperantdemonia ſua deos vocāt ī cōmuni. idolatre vero ab iſraelitico ritu ꝑuerſi qͥ nomē deitetragrāmaton ex fide habuerāt. hoc idē nomē ſuis idolis ꝑnicioſe attribuebāt ꝓusin hoc capi. et in ſimilibus reperit̉ ⁊cͣ.In diebus

B

lj