Ca. II E Nico. de lyra¶ Glo. ordi. ¶ Iudicum
Augꝰ. Satrape dicūt̉ qͣſi parua regna qͥbus ſatrape p̄erāt qd̓ nomē ī illis partibꝰcuiuſdā honoris eſt vel fuit.di: quinqꝫ ſatrapas philiſtino/ arrum: omnemqꝫ chananęum ⁊ ſidonium atqꝫ euęuꝫ qui habitabat ī mōte libano de mōte baalhermon vſqꝫ ad ītroituꝫ emath.Augꝰ. Nō vt ſciret deꝰ oīm cognitor etiā futuroꝝ: ſꝫ vt ipſi ſcirentꝯſciētia ſua:vel gloriarentur vel conuincerenDimiſitqꝫ eos vt in ip̄is exꝑiret̉iſraelē vtrū audirēt mādata domini q̨̄ p̄ceperat patribus eorūꝑ manu moyſi: an nō? Itaqꝫ filij oa iſrael habitauerūt in medio chananęi ⁊ ethęi ⁊ āmorręi ⁊ pherecęi ⁊ euęi ⁊ iebuſęi: ⁊ duxer̄t vxoqres filias eoꝝ: ip̄iqꝫ filiaſ ſuas filijs eoꝝ tradiderūt: ⁊ ẜuierūt di dis eoꝝ. Fecerūtqꝫ malū ī ꝯſpctūdomini ⁊ obliti ſunt dei ſui ẜuiqꝛ theſaurizauerūt ſientes baali ⁊ aſtaroth. Iratuſqꝫ eI iuſto iudicio.bijpſis iram.bcōtra iſrael dn̄s: tradidit eos inmanꝰ chuſanraſathaī regis mea § qͣꝫtū .ſ. ẜuierūt baalim. debet em̄ afflictio penitētie eſſe ẜm quātitatē culpſopotamīę. ſeruier̄tqꝫ ei octo anierūt ad dn̄m cū tribularent̉clamde neceſſitatibꝰ eoꝝ liberauit eos: ⁊ eduxit eode tenebris ⁊cͣ. Fniſi clamaſſent nō ſuſcitaet̉ eis ſaluator. I in tribulatione poſiti.nis. Et clamauerūt ad dn̄m qͥ ſu f¶ Augꝰ. Nota ꝙ hominē ſaluatorē dic̄ ꝑ quēdeꝰ ſaluat. Fhyſterologia. ſpēs .ſ. hyꝑbati.ſcitauit eiſ ſaluatorē: ⁊ liberauitaliquē .ſ. archangeloꝝ miſſum in auxiliū eorūui hereditatē capiūt ſalutꝭ. Lxx. Othonield̓ eſt tēpus mihi dei§ cuius familie.eos othoniel videlicet filium cecuius nobilitatis ſit oſtendituI viri .ſ. mirabilis qui ſocius ioſue fuit.neę fr̄em caleph minorē: fuitqꝫ īeo ſpiritus domini: ⁊ iudicauit§ qꝛ ſpiritus dn̄i erat in eo.iſrl̓. Egreſſuſqꝫ ē ad pugnā ⁊ tradidit dn̄s in manꝰ eiꝰ chuſanraſathaim regē ſyrię: ⁊ opp̄ſſit eū.§ magna largitas diuīe clemētie octo ānis ẜuiecꝓ vniꝰ iuſticirut ꝓ ml̓toꝝ delictꝭ. xl. qcuerut. . 4 imperū¶ Augꝰ. Ꝙtū tꝑis.mani ſub numa pōpilio: tm̄ modo repacata hauerunt.Quieuitqꝫ terra qͣdragīta ānis sa § qꝛ .ſ. īdignꝰerat ppl̓sꝫ qͥ haberet talē iudicē.ider̄t at̄ filiij iſrl̓ ⁊cͣ. cōſideravn̄ ſequit̉: addieo ꝙ īdigni erāt hēre talē pͥncipē: iō aufert̉ eis⁊ moͣrtuꝰ ē othoniel filiꝰ ceneę.Addiderūt autē filij iſrael facere hꝫI vides qꝛ peccatamalum ī ꝯſpectu domini: qui cō iſtra vires hoſtibꝰ p̄bēt ⁊ reddūt: qn̄ malū facimus ī cōſpctū dn̄i: et cōfortant̉ a dn̄o aduerſarijnr̄i: in ſpūalibꝰ qͦꝫ cōtrarie virtuſualeſcezabulꝰ niſi etrēt cōtra nos. Necs ex iſtris vicijs p̄beremt locū eī ītroeūdi et donādi ī nob̓ peccādo faceremꝰ. vn̄: nol̓. lo. da. ⁊fortauit aduerſū eos eglō regēmoab: qꝛ fecerūt malū in ꝯſpctū
minibus erubeſcat ⁊ conuerſo eueniat qd̓ ſequit̉: vtſpūs ſaluus fiat in die dn̄i: vl̓ cū peccatū nō ſit manifeſtū hoībꝰ. Deꝰ āt qͥ videt ī occulto vidēs eiꝰ mētēvicijs ⁊ paſſiōibꝰ ſeruiētē: ⁊ in corde eiꝰ nō ſe coli: ſꝫauariciā aut libidinē aut hmōi: talē ip̄e tradidit ſathane. Auertit em̄ ſe ⁊ refugit a cogitatōibꝰ ſuis malis: ⁊ d̓ſiderijs īdignis: ⁊ reliqͥt domū cordis eiꝰ vaam. Tūc īmundꝰ ſpūs qͥ exierat ab hoīe: īueniēs domū ſuā vacātē ⁊ emūdatā: aſſumit alios ſeptē ſpūsnequiores ſe: ⁊ īgreſſi habitāt ibi: ⁊ fiunt nouiſſimahoīs illiꝰ peiora prioribꝰ. Sic ītelligēdū ē deū tradēre qͦs tradit: nō qꝛ ip̄e tradat alique: ſꝫ indignos dereliqͥt: nec habitat in eis. Aīa aūt tradita dr̄ ex eo ꝙdeo vacua inuenit̉ ⁊ a ſpū neqͣꝫ īuadit̉. Uigilemusgͦ ⁊ nos a vicijs purgemꝰ vt deū intra nos teneamne diabolo tradamur.¶ Ca. IIIa In medio chananei. Augꝰ. In deutero. dic̄ deꝰ:d̓ his gētibꝰ: Nō eijciā illoſ ī anno vno ne fiat terradeſerta: ⁊ multiplicent̉ in te beſtie fere. Paulatī eijctā illos donec multiplicemī ⁊ creſcatꝭ ⁊ hereditetisterrā. Poterat hanc ꝓmiſſionē ſuā dn̄s ẜuare ergaobediētes: vt extermīatio gētiū illaꝝ creſcētibꝰ iſrāeliticꝭ ꝑtibꝰ fieret: cū eoꝝ ml̓titudo terras vn̄ aduerſarij extermīarent̉ deſertas eē nō ſineret. Qd̓ āt ait:ne multiplicent̉ in te beſtie fere. mirū ſi nō beſtialescupiditates ⁊ libidines ītelligi voluit: q̄ ſolēt de repētino ſucceſſu terrene felicitatꝭ exiſtere. Nō em̄ deus homines exterminare poterat: ⁊ beſtias nō poterat. b Tradidit eos in ma. Adamā. Et tradiditeos dn̄s in manꝰ chuſanraſathaim regis meſopotamie. Interp̄tatur chuſanraſathaim humiliatio eoꝝTraditi ſunt gͦ ei. vt humiliaret eos: ⁊ qꝛ in excelſismontiū īpie agebāt ꝯtra altiſſimū: ab ip̄o in humilitatē traditi ſunt. Nec ſolū olim diuina ꝓuidentia:eos qͥ īꝑie exaltabant̉: tradidit humiliādos: vt ſalubri medicina ꝯͣria ꝯͣrijs curarent̉: ſꝫ ⁊ nunc idē agitin eccleſia ſua. Eſt ⁊ nūc chuſanraſathaim rex meſopotamīe cui humiliāde ⁊ affligende tradunt̉ anime:q̄ xp̄iana humilitate cōtēpta ſe in ſuꝑbiā extulerūt:qͥ in ꝯſpectu dei valde eſt odioſa. Initiū em̄ diſcēdēdi a deo ſuꝑbia: deꝰ aūt ſuꝑbis reſiſtit: ⁊ humilibusdat gr̄am. Si quis gͦ xp̄i humilitate deſpecta (qͥ ꝓpnos cū deꝰ eēt hō factꝰ ē hūiliatus vſqꝫ ad morteꝫ)extollit̉ ⁊ vſqꝫ ad poteſtates ⁊ dignitates ſcl̓i ꝓſilit⁊ artes qͥbus aſſequit̉: etiā ſi ꝯtra fidē ⁊ religionemſint nō refugit: euenit vt malū faciat in ꝯſpectu dn̄i:⁊ cū ſūmas adeptus fuerit īſulas ptātū: ⁊ ad ip̄a ſuꝑbie faſtigia ſūma ꝯſcēderit: īde deiectꝰ tradit̉ chuſanraſathaim: vni .ſ. aerioꝝ pͥncipū: ſic̄ alibi pharaoni: ⁊ alibi chyram: vt hūiliet eū qͥ nimis fuerat exaltatus: ⁊ affligat donec reſipiſcat ⁊ q̄rat dn̄m: qꝛ cūeſſet in ſuperbia ignorabat euꝫ. Poteſt quiſqꝫ etiam ꝑuus vl̓ minimus: etiā ſi nulla dignitate vſus ſuꝑbie vicio laborare: ⁊ nihil tā fedum tā execrabbile:qͣꝫ pauꝑ ſuꝑbus ⁊ diues mēdax. Penetrat aliquādo morbus ſuꝑbie̓ ip̄m ſacerdotalē ⁊ leuiticū ordinē: ⁊ ī nobis qͥ ad exemplū humilitatis poſiti ſumꝰ:⁊ in circulo altaris velut ſpecula q̄dā intuētibꝰ arrogātie viciū fetet: ⁊ de altari dn̄i qd̓ debet (incēſi ſuauitate) flagrare: odor deterrimꝰ ſuꝑbie renitet.¶ Uide benignū dn̄m miẜicordiā cū ſeueritate miſcētē: ⁊ ip̄iꝰ pene modū iuſta ⁊ clemēti d̓liberatiōe pēſātē: ⁊ iō n̄ īppetuū tradidit delīquētes: ſꝫ qͣnto inqͥttꝑe ẜuierūt baalī: tāto ẜuiūt chuſanraſathaī. i. viij.annis. diſce h̓ qͥ erraſſe te cogͦſcis: ⁊ qͣꝫto tꝑe peccaſtitāto hūilia teip̄m deo. in ꝯfeſſiōe penitētie: nō expectes vt hūiliet te chuſanraſathaī ⁊ īuito neceſſitasextorq̄at penitētiā. Preueni tortorꝭ manꝰ: qꝛ ſi teip̄ecorrexeris: piꝰ ē dn̄s qͥ vindictā tꝑet ei qͥ illā penitēdo p̄uenit. Notādū āt qꝛ dū ẜuirēt chuſanraſathaim: ⁊ nō clamarēt ad dn̄m: nemo ſuſcitatꝰ eſt qͥ ſaluare eos poſſet. Cū gͦ clamauerūt ſuſcitauit eis ſaluatorē othoniel qui interpretat̉ tp̄s mihi dei: ꝑ queꝫ illeppl̓us de ẜuitute ereptꝰ eſt: ⁊ pax ppl̓o reddita quaꝫſuꝑbia: ⁊ diuerſa plebis facinora fugauerāt. Uidet̉ aūt mihi othoniel vnꝰ eē de militia celeſti ⁊ archangelicis turmis qͥ ad auxiliū eoꝝ mittunt̉: qͥ hereditatē capiūt ſalutꝭ. St̓ eī āgeli ſalutares: qͥ ꝑ othonielē vl̓ aioth deſignāt̉. c Fuitqꝫ ī eo ſpi. Magna
ignaui ex diſſuetudīe armorū iſta em̄ fuit vna cāinter alias qͣre dimiſſe ſt̓iſte gētes: vt dictum fuitIoſue. xiij. a Quinqꝫſatrapas ⁊cͣ .i. regulos vl̓pͥncipes ẜm numeꝝ quīqꝫ ciuitatū pͥncipaliuꝫ .ſ.acōti: ged: gaca: aſcalō:accharō. Et dicūt̉ ſatrape: quaſi ſatis parati velſatis ſapiētes. cetera patent ex dictis. b Itaqꝫ filij iſrael. Hic conſequent̉ deſcribit̉ tribulatio pͥma que fuit ꝑ regeꝫſyrie. Circa quā pͥmo deſcribit̉ culpa filioꝝ iſrl̓.cū dicit̉: c Et duxerūtvxores filias eoꝝ ⁊cͣ. qd̓erat eis inhibitū Deut.vij. d Et ſeruier̄t dijseoꝝ. qꝛ viri etiā ſapiētesaliqn̄ trahunt̉ ad idolatriā per mulieres: vt d̓rde ſalomone. iij. Reg. xj.ſcd̓o ſubditur pena inflicta. cuꝫ d̓r: e Iratuſqꝫꝯtra iſrael dn̄s ⁊cͣ. Meſopotamia ē ciuitas ſyrie:⁊ tūc erat metropolis huius regni. et d̓r meſopotamia a meſo qd̓ eſt mediū: ⁊ potamos qd̓ ē fluuius: quia erat in medioduoꝝ fluminū. iſta tamēint̓pretatio ē ẜm idiomagrecū. In hebreo enī habetur aran fluuioruꝫ. Etclamauerūt ad dominūvexati ⁊ nimis afflicti.tertio ſubditur ſubleuātis miſericordia. cū dicitur: f Qui ſuſcitauiteis ſaluatorem ⁊cͣ. et patet littera vſqꝫ ibi:Quieuitqꝫ terra qͣdraginta annis. in iſtistn̄ quadraginta annis īcludūtur octo anni afflictionis p̄dicte: aliter nōhaberetur certus numerus annorū fundationistempli ꝑ ſalomonē: ꝓutdeſcribitur. iij. Regꝭ. vj.quia tēpus ibi determīatum computatur per tēpora iudicum ⁊ regū quifuerunt vſqꝫ ad tempusillud: prout declarabit̉domino concedente quādo veniemus ad locū illum. h Addiderūt āt.Hic ponit̉ ſecūda tribulatio q̄ fuit ꝑ regē mōab:q̄ primo deſcribitur: ⁊ ſecudo. d̓ tertio iudice additur. ibi: Poſt hūc ⁊cͣ.Circa primum deſcribit̉filiorum iſrael culpa. cuꝫdicitur: Addiderunt autem filij iſrael facere malum in conſpectu domī.ſecundo ſubdit̉ pena. cūdicitur: i Qui confortauit aduerſum eos eglōregē moab ad eos debellādum.Et copulauit
S
xp ſaenleꝟ. ꝑ ſcientes
4. ao. b
De peniI. c. vidi
B
e ij