Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi.Indicum Ca. IIINico. de lyra

roth. Iratuſqꝫ dn̄s contra iſrael atradidit eos in manꝰ diripientiᵇum: qui ceperūt eos et vendiderūt hoſtibꝰ qui habitabāt ꝑ gyrū: nec potuerūt reſiſtere aduerſarijs ſuis: ſꝫ qͦcūqꝫ ꝑgere voluiſſent: manꝰ dn̄i ſuꝑ eos erat: ſic̄locutꝰ ē et iurauit eis: ⁊ vehemēter afflicti ſunt. Suſcitauitqꝫ do dxminꝰ iudices qͥ liberarēt eos devaſtātium manibus: ſꝫ nec eosaudire voluerūt: fornicātes cuꝫdijs aliēis ⁊ adorātes eos. Citodeſeruerūt viā ꝑ quā īgreſſi fuerāt pr̄es eoꝝ: ⁊ audiētes mādata dn̄i oīa fecere ꝯͣria. Cūqꝫ dn̄siudices ſuſcitaret: ī diebꝰ eoꝝ flectebat̉ miſericordia ⁊ audiebatafflictoꝝ gemitꝰ: ⁊ liberabat eoſde cede vaſtantiū. Poſtqͣꝫ autēmortuꝰ eſſet iudex reuertabant̉⁊ multo faciebāt maiora qͣꝫ fecerant patres eoꝝ ſequētes deosalienos ſeruientes eis: ⁊ adorātes illos. Nō dimiſerūt adinuētiōes ſuas: ⁊ viā duriſſimā ꝑ quāambulare ꝯſueuerāt. Iratuſqꝫ ēfuror dn̄i in iſrl̓: ⁊ ait: Quia irritū fecit gens iſta pactū meū qd̓pepigeram cū patribꝰ eorū ⁊ voAugꝰ. ꝑatet cā quare ieſus nō deleuit oēs gēvt eēt .ſ. in qͥbꝰ iſti ꝓbarent̉: poterantesAutꝓdeſſe ſi tēptati ī eis nō inuenirent̉ reprbi: ⁊tales inuenirēt̉ qͣles dn̄s eē p̄cepit. auferēt̉eī gētes ſi ita viuerēt: nec bella eis ncc̄aria eēnt.cē meā audire cōtēpſit: ⁊ ego nō ēdelebo gentes quas dimiſit ioſue: et mortuꝰ eſt vt in ipſis exſ verba ſcriptoris exponētꝭ qͣre nō ſint deletegentes ille.periar iſrl̓ vtrū cuſtodiāt viā domini: ⁊ ambulant in ea: ſicut cua Augꝰ. qui fuerūt .ſ. cū ieſu cū viueret. illisuis: ſurrexit generatio alia q̄ cepitenlis nō ſunt deere dominum pro quibꝰ ꝓbatgetes. as reliquiſſe.ulio gentes ī­ ᵐnªᵏ ne vιdeat̉ ieſus humanſtodierāt pr̄es eorū: an nō. Dimiſit ergo dn̄s omnes natiōeshas: et cito ſubu̓tere noluit: nectradidit ī manꝰ ioſue. Ca. IIIſunt gētes quas do­ fah minꝰ dereliquit vt erudiret in eis iſraelem: etAugꝰ. Erat ergo iſta cā ī eoꝝēptationēvt bella diſcerent .i. vt tāta pietate ⁊659gis dei belt quāta patres eoꝝ qui deoellādo placueūt: nō qꝛ optabile ſit bellū: ſedqꝛ pietas laudabilis etiā in belloomnes qui non nouerant bellachananęorum: ⁊ poſtea diſcerētfilij eorum certare cum hoſtibꝰet habere conſuetudinem p̨̄liā-

mane mētis affectꝰ: ⁊ ſciēs qd̓ qͥs toto corde dilexerit ⁊ tota aīa: ⁊ totisviribꝰ hoc eſſe deū illi. Qd̓ ergo qͥſoſuꝑ oīa diligit: hoc illi deus eſt. apd̓plurimos p̄pōderat amor auri: ⁊ auaricie ⁊ dicit̉ ill̓: Nō poteſtis deo ſeruire ⁊ māmonē: id ē auaricie. In alijsamor voluptatis vel glorie ſecularisvel humane dignitatis pauci ſunt inī qͥbꝰ p̄pōderet amor dei. Hinc totiꝰgētilitatis error cepit exordiū: dū eaque multū diligūt hoīes: deos eē volunt et humanis vitijs ⁊ cupiditatibus diuinū nomē aſcribūt. Pecunieem̄ cupidi et auaricie amore flagrantes: māmonā quidē apud ſyros deūcupiditatis dicunt: libidinis ⁊ voluptatis amatores venerē deā ſibi huiꝰvitij quo agitant̉ aſcribūt. Similiterin ceteris vicijs: ip̄m quo vrgēt̉ affectū: deū ſibi fecerūt. vn̄ apl̓us: Auaricia qd̓ eſt idoloꝝ ſeruitꝰ. Cū gͦ aliqͣvita toto corde: tota anima et totꝭ viribus diligimus: idola adoramus.Augꝰ. Et ſeruierūt baal ⁊ aſtartibus: dicit̉ baal eē nomē iouis apudillas gentes: aſtartę vero iunonis.Punici em̄ baal dominū dicere vidētur: et baalſaman dn̄m celi. Iunonēaūt ſine dubio aſtarten vocant: et qhe lingue parū differunt: dicit h̓ ſcriptura ꝙ ſeruierūt baal et aſtartibusioui ſcꝫ et iunonibꝰ: nec ſingulariterdixit aſtarti: ſed ad ſimulacroꝝ multudinē intellectū retulit: varietatiscauſa tn̄ eſtimo iouē ſingulariter: iunonē pluraliter memorari voluiſſe.a Iratuſqꝫ do. ⁊cͣ. Orige. ẜm. lxx.et vendidit eos ī manꝰ inimicorū ſuorum in circūitū. ſed ⁊ ī pſalmo dicit̉:Uēdidiſti populū tuū ſine p̄cio: ⁊ inꝓpheta: Gratꝭ vēditi eſtis ⁊cͣ. Quare ergo venditi ſi gratis: et nō potiusdonati. An forte ſcripturarū locutioeſt: vt dicat̉ venditꝰ: etiam donatushic ſenſus optimus eſt ibi: Gratis vēditi eſtis: ⁊ vendidiſti populū tuumſine p̄cio: qꝛ impij nō deū colēdo tradi ſibi populū meruerūt: vt ipſe cultus p̄ciū videret̉. Quod vero dictuꝫeſt: neqꝫ cū argento redimemini: nonait: neqꝫ cū p̄cio: ſed neqꝫ cū argentovt p̄ciū redemptionis intelligat̉ ſanguis agni īmaculati. In argento em̄ꝓpheta oēm pecuniā ſignificauit: qꝛp̄cio ſanguinis chriſti: nō p̄cio pecuniario fuerant redimēdi. a Iratuſqꝫ dn̄s. Orige. Cū quis deo ſeruitnō tradit̉ in mauꝰ diripientiū: ſed cūdeū derelinqͥt: et ſeruit paſſionibꝰ ſuis tradit̉ paſſionibꝰ ignomine: ⁊ ī reprobum ſenſum: vt faciat que nō cōueniunt: quia repletus eſt omni iniqͥtate: nequicia fornicatione et hmōi.Si em̄ peccamus dn̄o et voluptatesnoſtras et deſideria: velut deum colimus: tradimur in manu diaboli apoſtolica auctoritate vt ipſe ait: tradidihmōi ſathane in interitum carnis vtſpiritus ſaluus fiat. Non ſoluꝫ ergoꝑ angelos tradit deꝰ delinquētes inmanꝰ inimicorū: ſed etiā ꝑ platos eccleſie qͥ ptātē habent ſoluēdi et ligandi. Tradunt̉ autē in interitū carniscū ꝓ delictꝭ a chriſti corpore ſeꝑant̉.tradunt̉ aūt dupliciter cū delictū ſcꝫmanifeſtū ſit eccleſie et ꝑ ſacerdotesquis d̓ eccleſia pellit̉: vt notatꝰ ab ho

a Iratuſqꝫ dn̄s. Hic ꝯn̄r ponit̉ trāſgreſſionis punitio cū dicit̉: b Tradiditeos ⁊cͣ. quia bona filiorū iſrael rapuerūtſibi et corpora eorū vendiderūt hoſtibusextraneis: cuiꝰ cā ſubdit̉. cū d̓r: cManus dn̄i ſuꝑ eos erat .ſ. ad flagellandumſicut ante trāſgreſſionem fuerat ſuꝑ eosad adiuuandū. d Suſcitauitqꝫ dn̄siudices. Hic ꝯn̄r ponit̉ punitionis ſubleuatio: qꝛ filij iſrl̓ in afflictiōe poſiti recurrebāt ad dn̄m: qꝛ vexatio dat intellectū:⁊ tūc deꝰ ꝑ iudices quos ſuſcitabat probebat eis remediū: ſed poſtea reuertebātur ad vomitū: ⁊ ideo reiterabat̉ diuinapunitio: et iteꝝ ſubleuatio modo p̄dictoſicut patebit in ſequētibꝰ huiꝰ libri: cuiꝰmateria hic breuiter p̄libat̉: et ptꝫ litteravſqꝫ ibi. e Et ego nō delebo gē. ⁊cͣ.Experientia aūt fit vt cognoſcat̉ aliquidignotū: ⁊ ideo non experit̉ deus aliquidad hoc ꝙ aliqͥd fiat ſibi notū: cū nihil lateat ip̄m: ſed dicit̉ experiri aliqͥd vt ꝑ hocaliqua fiāt nota alijs que erant eis ignota: ⁊ hoc mō deꝰ experiebat̉ filios iſrl̓ ingentibꝰ p̄dictis: qꝛ qͣꝫdiu ſeruiebāt dn̄oꝑualebāt eis. qn̄ aūt derelinquebāt dn̄meis ſubijciebant̉. ⁊ ꝑ hoc obedientia et inobedientia filiorū iſrl̓ ad deū hominibꝰCa. IIerant note.a Aſcēdit anMorAllter. gelꝰ domini ⁊c̄.Per iſtū angelū qͥ de pctīs cōmiſſis aruit populū: ſignificat̉ bonꝰ p̄latus vl̓ p̄dicator arguēs efficacit̉ peccata populi:⁊ eū deducēs vſqꝫ ad lachrymas vere cōtritionis. ideo ſubdit̉: Cūqꝫ loqueret̉ angelus dn̄i verba hec ad oēs filiosiſrl̓ eleuauerūt vocē ſuā et fleuerunt: ⁊ qꝛnō ſufficiūt lachryme contritionis de comuni curſu niſi ſequāt̉ oꝑa ſatiſfactiōis.iō ſubdit̉: fr Immolauerūtqꝫ ibi hoſtias dn̄o. vnde dicit apl̓us Ro. xij. Obſecro vos ꝑ miſericordiā dei: vt exhibeatis corꝑa vr̄a hoſtiā viuētē: ſācta: d̓o placētē ⁊cͣ. d Suſcitauitqꝫ dn̄s iudices qͥliberarēt eos de vaſtantiū manibꝰ. Periſtos iudices figurati fuerūt eccl̓ie ſanctipontifices et doctores quorū p̄cibꝰ ⁊ meritis et laboribꝰ de manibꝰ demonū frequenter liberatꝰ fuit populus chriſtianꝰet aliqn̄ a corꝑalibꝰ inimicis: ſicut ꝑ merita beati baſilij liberatꝰ fuit a ꝑſecutioneiuliani apoſtate. ⁊ ꝑ merita bt̄ī ſilueſtri aꝑſecutione cōſtantini: ⁊ aliorū qui tūc eccleſiam ꝑſequebant̉: et cōſimilia facta ſūtfrequēter p̄cibꝰ ⁊ meritis alioꝝ ſctōrum.Eſunt gētes. Poſtqͣꝫ Ca. IIIh Vp̄miſſa ē huiꝰ libri p̄fatio. h̓ ꝯn̄rdeſcribit̉ hiſtorie narratio. ⁊ primo hiſtorta texit̉. ſcd̓o triplex caſus inducit̉. xvij. ca. Prīa aūt diuidit̉ ī ſeptē ꝑtesẜm ſeptē tribulationes qͣs paſſi ſunt filijiſrl̓ ꝓ pctīs ſuis: ⁊ a qͥbꝰ penitētia ducti liberati ſūt ꝑ ſeptē iudices ſibi ſuccedētes.Due prime tangunt̉ in hoc ca. tertia ca.iiij. quarta ca. vj. quīta ca. ix. ſexta ca. x.ſeptima ca. xiij. Preſens aut ca. diuidit̉ī duas ꝑtes ẜm duas tribulatiōes q̄ ī eotā gunt̉. ſcd̓a ibi: Addiderūt aūt. Circapͥmū ponit̉ ad p̄dicta cōtinuatio. ſcd̓o deſcribit̉ prīa tribulatio. ibi: Itaqꝫ filij iſrl̓.In fine p̄cedētis ca. hr̄ ꝙ deꝰ dimiſit gentes inter filios iſrl̓: vt experiret̉ eorū obędientiā ⁊ inobedientiā: ⁊ ideo ī pͥncipiohuiꝰ ca. ꝑ modū cōtinuatiōis ad p̄dictaon̄dit̉ q̄ fuerūt ille gētes cū d̓r: He ſūt gēQuas dn̄stes .ſ. q̄ poſtea noīant̉.d̓ reliqͥt ⁊cͣ .ſ. qͣꝫtū ad artē p̄liādi ne fierētignaui ex

g

D

A