Glo. ordi. IudicumAico. de lyraCa. I
tis ⁊ mentiri domino deo vr̄o. Dimiſitqꝫ populū ſingulosī poſſeſſionē ſuā. Etpoſt hęc mortuus ē aioſue filius nun ſeruus domini centuꝫdecem annoꝝ: ſepelierūtqꝫ eū in finibpoſſeſſiōis ſuę ī thānathſare: q̨̄ ſita ē inmonte effraim a ſeptentrionali ꝑte mōtis gaas. Seruiuit/qꝫ iſrael dn̄o cūctisdiebus ioſue ⁊ ſeniorū qͥ lōgo vixerāt tēpore pꝰ ioſue: ⁊ qͥ nouerāt oīa oꝑa dn̄i q̨̄fecerat in iſrael. Oſſa qͦꝫ ioſeph q̨̄ tule brāt filij iſrael de ęgypto ſepelierūt in ſy cchem ī ꝑte agri quēemerat iacob a filijſ demmor pr̄iſ ſychē cētū nouell̓ ouibꝰ: ⁊ fuit in poſſeſſionē filiorum ioſeph. Eleazarqͦꝫ filiꝰ aaron mortuus eſt: ⁊ ſepelier̄t eū ein gabaad phineesfilij eiꝰ q̨̄ data eſt ei īmōte effraim.FFinit liber ioſue.Liber ſopthim quēnos Iudicū appellamus Incipit:¶ Ca.Oſt mor t̓teꝫ ioſuecōſuluertfilij iſraeldn̄m dicētes: Quis aſcendetan̄ noſ ꝯͣ chananęū:et erit dux belli? DiF tribus iudexitqꝫ dominus: Iu s
lachrymā exudat: q̄ arbor a. lxx. hicpoſita eſt: Alij vero quercū poſuerūt. Mirū eſt ꝙ ſaltē in his nouiſſimis ꝟbis qͥbꝰ ppl̓um allocutꝰ ēnon eos obiurgauit: qui his gentibꝰ peꝑcerūt qͣs dn̄soīno ꝑdēdas eē p̄cepit. Sic enī ſcriptū ē.Et factū ē poſtqͣꝫ īualuerunt filij iſrl̓ ⁊ fecerunt chananeos obediētes: ext̓minio autēeos n̄ ext̓mīauerunt.Nā pͥmo id eos n̄ potuiſſe ſcpͥtura teſtataē. Sꝫ nūc poſtqͣꝫ p̄ualuerūt ita vt facerenteos obediētes ꝙ n̄ etiam ext̓mīauer̄t ꝯtra p̄ceptū dn̄i: factū ē qd̓nō ē cuiqͣꝫ factū: cū ieſus exercitū duceretAn forte qꝛ priꝰ dixieos ſcpͥtura nō potuiſe an̄ .ſ. qͣꝫ p̄ualerēt: ētcū p̄ualuiſſēt timuiſſecredēdi ſt̓: ne forte paratos obedire ſi nō ꝑcerēt: acriꝰ ex deſperatiōe pugnare ꝯͣ ſe compellerēt: ⁊ eos ſuꝑarn̄ poſſēt: hūc gͦ eis huorēis voluit īputari: ⁊ ſic apparet ī eo q̄dā ſb̓defectōfidei: q̄ ſi ī eis fortꝭ fuiſſet ea ſeq̄rent̉ q̄ ieſubellātē ſecuta ſūt: qͥaꝟo ī eis n̄ fuit tāta fides ēt cū p̄ualuiſſentpugnare vſqꝫ ad int̓nitionē inimicorū auſi nō ſūt: n̄ de maliciavl̓ ſuꝑbia vl̓ ꝯtemptidn̄ici p̄cepti: ſꝫ de īfirmitate animi. Undeapl̓s: Alexāder erarius ml̓ta mala mihi oſtēdit: reddet illi dn̄sẜm oꝑa eiꝰ: de ill̓ ātn̄ malicia ſꝫ timore eūdeſeruerāt: ait: ī pͥmamea d̓fēſiōe nemo mihi affuit: ſꝫ oēs me dereliquerunt quod nōillis imputetur.Ca.Oſt morteꝫIſid̓. Hiſtoria libri iudicū nō paua myſterioꝝ indicatſacramēta. Poſt ioſue em̄ ſuccedūt iudices ſic̄ poſt xp̄m apoſtoli: ⁊ eccl̓iaꝝ rectores ad regēdos fideles: qͦs ip̄e ad ſpē ꝓmiſſiōis et̓ne ꝑducit.Per omnia autem inhoc volumine iudaieīppl̓i d̓licta: ⁊ ẜuitꝰ clamorqꝫ eoꝝ et miẜatiodei ꝯtinet̉. Multꝭ em̄ānis pro peccatꝭ ſuisſeruierunt ⁊ ꝯuerſi liberati ſūt: qꝛ pctā no
a oris mei .i. homines habitātes in terra. ſic̄ ibi expoſitū fuit. ⁊ ẜm iſtū ſenſū ꝓceditāſlatio noſtra. ẜꝫ em̄ ꝙ dicit Hierony. ī libro de optimo genere int̓pretādi. Optimat̓pretatio nō ſemꝑ fit trāſferēdo ꝟbū ex ꝟbo. ſꝫ aliqn̄ meliꝰ ē trāſferre ſenſū ex ſenſu:ſic eſt in ꝓpoſito. a Et poſt hec. Hic vltimo agit̉ de morte ⁊ ſepultura ioſue. ⁊ patꝫtera. Et occaſionē huiꝰ ꝯſequent̓ agit̉ de ſepultura ioſeph: cū dicit̉: b Oſſa qͦꝫ ioſeph q̄ tulerant filij iſrael de egypto. hͦ em̄ īpoſuerat eis ioſeph: vt habetur Gen̄. vlti. c Sepelierūt ī ſychem. hūc em̄ locū dederat iacob ipſiioſeph: vt habet̉ Gen̄. xlviij. dQuē emerat iacob a filijs emmor patris ſychem centū nouellis ouibꝰ. In hebreo habet̉: Cētū obolis: ⁊ eodē mō habet̉ Gen̄. xxxiij. vbi fit mētio de iſta emptiōe. Cōſequent̓ fit mētio de morte eleazari ſacerdotis. cū dicit̉: Eleacar qͦꝫ. ⁊ de ſepultura eiꝰcū d̓r: e Et ſepeli. eū ī gabaath phinees filij eiꝰ. ſucceſſerat eī phineēs.in hereditate patris ſui: ⁊ ideo ille locꝰ iā dicebat̉ ip̄ius phineēs. In aliqͥbus aūt libris int̓ponit̉ ⁊: dicēdo ſic: Et ſepelier̄t eū in gabaath phinees ⁊ filij eius. ⁊ tūc mutatur ſentētia. ſꝫ li et nō eſt in hebreo: nec in libris correctis.¶ Ca. XXIIIIMoraliter. ᵏ Eōgregauitqꝫ loſue oēs tribꝰ. Per ioſue qͥ tēpore ſue mortꝭ appropīquāte ꝯgregauit tribꝰ iſrael: ⁊ eis explicauit legē dei ⁊ mādata: ⁊ fedꝰ int̓ deū ⁊ ppl̓um renouauit:vt habet̉ in hͦ capitulo. ſignificat̉ bonꝰ p̄latꝰ ſcl̓aris vl̓ religioſus qͦ tꝑeſue mortis debet ſuos ſubditos monere de ꝑſeuerātia in bono: qꝛ tuncverba ſua in cordibꝰ audiētiū remanēt fortiꝰ imp̄ſſa. ſic em̄ fecit moyſesvt patet in libro Deuteronomij quaſi ꝑ totū. ⁊ ſil̓iter xp̄s diſcipulos ſuos: vt habet̉ Ioh̓. xvij. ⁊ ſimilit̓ btūs Frāciſcus ⁊ beatꝰ Dominicꝰ: ⁊ ſimilit̓ plures alijpr̄es ſancti ꝓut ſcribit̉ in eoꝝ legēdis.IICa.Uſcitauit dn̄s iudices qͥ liberarēt eos de vaſtātiū manibꝰ Iudi. ij. ca. Sicut in libro Ioſue (a quo īcipiūt libri hiſtoriales) agitur de terre ꝓmiſſiōis īgreſſu vl̓ po(itius de deo filios iſrl̓ in t̓rā ꝓmiſſiōis ītroducēte. itaī alijs libris hiſtorialibꝰ agit̉ de ppl̓i iſrl̓ dictā t̓rā īhabitātꝭ gubernatiōe vl̓ ꝓgreſſu: vl̓ potiꝰ de deo dictū ppl̓m gubernante:qꝛ ſicut ī tota ſacra ſcriptura deꝰ abſolute ē ſubiectū: ita ⁊ in ꝑtialibꝰ libris deꝰ ē ſubiectū ſub rōnibꝰ ꝯtractꝭ: ſic̄ dictū fuit ibidē. Deꝰ āt ppl̓miſrl̓ gubernauit ⁊ direxit triplicit̓. Primo ꝑ iudices vſqꝫ ad ſaulē regē:Scd̓o ꝑ reges a ſaule vſqꝫ ad babylonis trāſmigrationē. Tertio ꝑ pōtifices a reditu captiuitatꝭ hbylonice vſqꝫ ꝓpe tꝑs xp̄i qn̄ Iohānes hircanꝰ qͥ deſcēdit de macl̓beis primꝰ poſt captiuitatē babylonicā īpoſuit ſibi diademā regiū.ma igit̉ gubernatiōe vl̓ potiꝰ de deo pͥmo mōgubernāte?Iudicū: ⁊ hͦ ē qd̓ dic̄ ꝟbū p̄aſſūptū: Suſcitauit dn̄s ⁊cͣ. inīgūt̉. pͥmū ē deiſidētꝭ clemētia: cū dr̄: Suſcitauitdn̄s. ſcd̓m ē m.lij obſeq̄ntꝭ decētia: ibi: Iudices qͥ liberarēt eos. tertiuꝫē ppl̓i gemētꝭ indiētia. ibi: De vaſtātiū manibꝰ. Ad pleniorē intellectūiſtoꝝ triū. ꝯſiderādū ꝙ iudices qͥ rexer̄t ppl̓um vſqꝫ ad tp̄s ſaulis regnō regebāt ꝑ modū īperij ſeu alicuiꝰ dominij: ſꝫ tm̄ ꝑ modum miniſterexhortatiōis ⁊ ꝯſilij. deꝰ em̄ retinuerat ſibi iſtd̓ dominiū. ⁊ ideo cū filijiſrl̓ liberati eſſent ꝑ gedeonē de manibꝰ madian: vt habet̉. jͣ. viij. ca. ⁊ eidicerēt dn̄are nr̄i tu ⁊ filiꝰ tuꝰ ⁊ filiꝰ filij tui. Rn̄dit: Nō dn̄abor vr̄i: necdn̄abit̉ in vos filiꝰ meꝰ: ſꝫ dn̄abit̉ dn̄s. ⁊ ideo ꝓpter tale dominiū dei immediatū faciliꝰ ⁊ freq̄ntiꝰ ꝯdeſcēdebat dn̄s ad caſtigādū ppl̓um pat̓nacorrectiōe ⁊ ad liberādū mat̓na ꝯſolatiōe: ſic̄ patet intuēti huiꝰ libri decurſū. Cōſiderādū etiā ꝙ licet deꝰ poſſet oīa īmediate regere ꝑ ſeip̄m: tn̄ad ẜuādū vniuerſitatis pulchritudinē ⁊ ordinē: regit īferiora ꝑ media:⁊ ſic ppl̓um iſrl̓ gubernauit ꝑ iudices tanqͣꝫ ꝑ miniſtros idoneos ⁊ decētes: qͥ ꝓpt̓ excellētiā virtutꝭ qͣꝫtū ad pl̓es erāt qͣſi mediatores ipſius deiad ppl̓um: ⁊ ꝓpt̓ affluētiā pietatꝭ qͣ ppl̓o in afflictiōe poſito cōpatiebant̉erāt qͣſi mediatores ppl̓i ad deū īpetrādo eiꝰ auxiliū: ⁊ ꝓpt̓ iſta d̓r. jͣ. ij.ca. Cūqꝫ dn̄s iudices ſuſcitaret: ī diebꝰ eoꝝ flectebat̉ miẜicordia ⁊ audiebat afflictoꝝ gemitꝰ: ⁊ liberabat eos de cede vaſtātiū. De his ꝟo tribus videlicet de diuinis ꝯdeſcēſionibꝰ ⁊ liberatiōibꝰ ppl̓i ab afflictiōibus ⁊ iudicū ſuſtētatiōibꝰ eſt totꝰ decurſus huiꝰ libri: vt patet ex ſeq̄ntibus. Primo igit̉ ꝑ modū ꝓlogi p̄mittit̉ materie huiꝰ libri breuis plibatio. ⁊ ſcd̓o ſb̓dit̉ hiſtorie narratio. ca. iij. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ occaſioſuſcitādi iudices fuit eo ꝙ ppl̓us recedēs a dn̄o affligebat̉: ⁊ penitēs liberabat̉. ⁊ id̓o pͥmo ī breui tāgit̉ ppl̓i trāſgreſſio. ſcd̓o trāſgreſſiōis rep̄hēſio: ī pͥnci. ij. ca. tertio materie huiꝰ libri p̄libatio: ibi: Dimiſit gͦ ioſue⁊cͣ. Circa pͥmū ſciēdū ꝙ oppoſita iuxͣ ſe poſita magꝭ eluceſcūt. ido pͥmopōit̉ ꝓfectꝰ ppl̓i laudabil̓. ſcd̓o defectꝰ eiꝰ culpabil̓: ibi: Manaſſes qͦꝫ.Adhuc circa pͥmū pͥmo pōit̉ ꝓfectꝰ iude. ſcd̓o alioꝝ: ibi: Filij āt cynei.Adhuc circa pͥmū pͥmo pōit̉ ꝓfectꝰ tribꝰ iud̓ ī gnͣali. ſcd̓o ip̄iꝰ caleph īſpāli: ibi: Pergenſqꝫ iudas. Circa pͥmuꝫ d̓r: f Poſt mortē ioſue ⁊cͣ.qꝛ exꝑti fuer̄t male accidiſſe eiſ qn̄ ioſue īcōſulto dn̄o miſit bellatores cōtra regē hay: vt habet̉ ioſue. vij. g Iudas aſcēdet .i. tribꝰ iude. hͦ cōit̓expōit̉ ſic: ꝙ iudas īſtituebat̉ dux in bell̓ filioꝝ iſrl̓ gnalit̓. ſꝫ hͦ nō bn̄ cōſonat ſeq̄ntibꝰ: qꝛ aioth barach gedeō ⁊ ieptē fuer̄t duces exercitꝰ ī magnis p̄lijs
G
la d̓ofit?.tor. pecontra
A