Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Glo. ordi. Ioſue Ca. XXIIIINico. de lyra

ſis: et ioſue iā lōgeno et ꝑſenilis ętatis: poſtqͣꝫ diuiſerat terrā filijs iſrael ſecūdū ꝙ dominus imperauerat: vocauit ioſue oēm iſraelēmaioreſqꝫ natu et principes ac duces et magiſtros: dixitqꝫ ad eos: Ego ſenui et ꝓgreſſioris etatis ſum voſqꝫ cernitꝭ oīa q̨̄ fecerat dominꝰ deus veſter cūctis ꝑ circūitū nationibꝰquō ꝓ vobis ipſe pugnauerit. Et nūc qꝛ vobis ſorte diuiſit omnē terrā: ab orientali parte iordanis vſqꝫ ad mare magnum: multęqꝫ aadhuc ſuperſunt nationes: dn̄s deus veſterdiſperdet eas et auferet a facie veſtra: et poſſidebitis terrā ſicut vobis pollicitus eſt. Tātum cōfortamini et eſtote ſolliciti vt cuſtodiatis cuncta quę ſcripta ſunt in volumine legis moyſi: ⁊ nō declinetꝭ ab eis neqꝫ ad dexterā neqꝫ ad ſiniſtrā: ne poſtqͣꝫ intraueritꝭ adgentes quę inter vos futurę ſunt: iuretis innomine deorū earum et ſeruiatis eis et adoeretis illos: ſed adhereatꝭ domino deo veſtroquod feciſtis vſqꝫ in diem hāc. Et tunc auferet dominꝰ deus a cōſpectu veſtro gētes magnas ⁊ robuſtiſſimas: ⁊ nullus vobis reſiſtere poterit. Unus e vobis ꝑſequet̉ hoſtiū mille viros: quia dominꝰ deus veſter ꝓ vobisipſe pugnabit: ſicut pollicitus eſt: hoc tantūdiligentiſſime pręcauete vt diligatis dominum deum veſtrum. Ꝙ ſi volueritis gentium harum quę inter vos habitāt erroribusadherere: ⁊ cū eis miſcere cōnubia atqꝫ amicitias copulare: iam tūc ſcitote ꝙ dominusdeus veſter nō eas deleat ante faciem veſtrāſed erunt vobis in foueā ac laqueum ⁊ offen gͦdiculū ex latere veſtro: et ſudes in oculis veſtris: donec vos auferat atqꝫ diſperdat d̓ ter ha ra hac optima quā tradidit vobis. En egohodie ingrediar viam vniuerſę terrę et totoanimo cognoſcetis ꝙ de omnibus verbis q̄ſe dominus pręſtiturum vobis eſſe pollicitꝰeſt: vnum nō pręterierit incaſſum. Sicut er­ igo impleuit opere quod ꝓmiſit: et proſperacūcta venerunt: ſic adducet ſuꝑ vos quicqͥdmaloꝝ cōminatus eſt: donec vos auferat atqꝫ diſperdat de terra hac optima quā tradidit vobis: eo ꝙ pręterieritis pactuꝫ dominidei veſtri quod pepigit vobiſcū et ſeruieritꝭdijs alienis et adoraueritꝭ eos. Cito atqꝫ velociter conſurget in vos furor domini: et auferemini ab hac terra optima quam tradidit vobis. ¶Capitulū XXIIIIOngregauitqꝫ Ioſue oēs tribus iſ krael in ſychem et vocauit maioresnatu ac principes et iudices ⁊ magiſtros: ſteterūtqꝫ in cōſpectu dn̄i ⁊ ad ppl̓m ſic locutꝰ ē.Hęc dicit dn̄s deus iſrael. Tranſfluuium habitauerunt pr̄es veſtri ab initio: thare pater

Capi. XXIIIN egoſīgrediar hoAugꝰ. Qd̓ ātdic̄ ieſus. Egeāt recurro viāſic̄ ⁊ oēs qͥ ſuntſuꝑ terrā: ī int̓pͥtatione qͥ ē exhebreo inuenimus: īgrediorviā: Ita gͦ accipiendū eſt: qd̓lxx. dixerūt recurro ſic̄ dcm̄ ēhoī donec reu̓taris in terrāvn̄ ſumptꝰ es:vt ẜm corpusintelligat̉. Secūdū aīam vero ſi voluerimꝰaccipere: ſicut īeccleſiaſte ſcriptū ē: Et ſpūsreuertet̉ ad eūqui dedit euꝫ.cu nō arbitrorde om̄ibꝰ poſſedici: ſed de hisqui ſic vixerūtvt ad deū redire mereant̉ tāqͣꝫ ad auctoreꝫa qͦ creati ſunt.non em̄ hoc deillis ītelligi poteſt: de quibusd̓r: Spūs ambulans et nonreuertens. Ieſus autē ſi nonaddidiſſet: ſic̄et omnes qͥ ſūtſuper terrā nulla eſſet queſtioNon enim aliud d̓ illo credremus qͣꝫ qd̓ d̓eo dignum eſſelegimus. Cumvero additumeſt hoc mirum:ſi quod latinꝰinterpres recuro poſuit: nonmagis percurro: vel excurrodicendum eſt.Omnes enimpercurrunt: vl̓excurrunt huius vite viamcum ad eius fnem peruenerint. Sed quiahoc verbū poſitum ē vbi parentes rebeccedicunt ad ſernum abrae: Ecce reheccā accipiens recurrere: ⁊ ſit vxor domini tui. Ideo⁊ h̓ ita hͦ verbūinterpretatū ē.

poſt mortē Ioſue habuerūt filij iſrael bellꝯtra gētes derelictas in tetra ſua: vt habet̉Iudicū .j. ⁊ etiaꝫ hic ſubdit̉: a Multeqꝫadhuc ſuperſunt nationes dn̄s deus veſterdiſperdet eas: ſupple ſi colatis eū fideliter ⁊deuote: ideo ſubdit̉: Tantū ꝯfortamini ⁊cͣ.et patet littera vſqꝫ ibi: b Ne poſtqͣꝫ intraueritis ⁊cͣ. iuretis in noīe deoꝝ eaꝝ: qꝛ h̓ꝑtinet ad reuerētiā idoloꝝ ẜm ꝙ d̓r ad Hebreos. vj. Omēs ꝑ maiorē ſui iurāt. c Etſeruiatꝭ eis ⁊cͣ. qꝛ ex reuerētia idoli deducit̉aliqͥs ad actū idolatrandi. Fuit etiā ꝓhibitū p̄dictū iuramentū: qꝛ de facili poſſent credere ſimplices ꝙ trāſgreſſio talis iuramētin̄ eēt pctm̄: qd̓ ē falſū qꝛ ꝑ hͦ frāgit̉ fidelitaset ideo ẜm Augꝭ. ibi ē duplex peccatū: vnūeſt faciēdo reuerentiā idolo: aliud eſt fidemfrangendo. d Ꝙ ſi volueriris. Hic inducit ad cultū ⁊ dilectionē dei ex timore maliqd̓ ꝯtingit ab eo recedēdo. ⁊ hoc ē qd̓ dicit̉:Ꝙ ſi volueritis haꝝ gentiū q̄ inter vos habitāt erroribꝰ adherere: colēdo eaꝝ idola.e Et cū eis miſcere ꝯnubia atqꝫ amicitiascopulare: qd̓ erat eis ꝓhibituꝫ: vt hr̄ Deu.vij. qꝛ talia ſūt occaſiōes recedēdi a cultū diuino. Treugas aūt vl̓ aliqͣ pacta ad hoc nōinducētia nō erat eis illicitū: vt dictum fuitſupra. xxj. ca. ſicut ⁊ chriſtiani aliqn̄ habentcū ſaracenis. f Uobis erūt in foueā. trāſzreſſionis. g Et offendiculū ex latere veſtro. In hebreo habet̉. Et ſcrutiniū laterumveſtrorū: id eſt ſcrutabunt̉ omīa ſecreta veſtra ad vos ſubuertēdū ⁊ eijciēdū de terra:ideo ſubditur: h Donec vos auferat ⁊cͣ.ſ. dominꝰ: quia ſicut tradidit eam vobis ꝓpter merita patrum: ita auferet a vobis ꝓdemeritis veſtris. i Unū non preterieritincaſſum. licet em̄ adhuc nō haberent totaꝫterrā ſibi ꝓmiſſam: tn̄ habebāt ẜm formā ⁊modū ꝓmiſſiōis: ſic̄ d̓claratū fuit. sͣ. ca. xxj.Moraliter. iuto aūt multo tꝑe ⁊c̄.xx Euo­ C XXIIIIn hoc ca. ioſue debellatis aduerſarijs promaiori ꝑte induxit populū ad dei timore etẜuitutē ꝓmittēs eis ꝙ ſi fideliter hec fecerītde remanentibꝰ aduerſarijs triūphabunt.Per hoc aūt ſignificat̉ ꝙ qͥlibet bonꝰ p̄latus qͥ ꝑ ioſue ſignificat̉ ſuos ſb̓ditos ſollicite monet ad dei reuerentiā ⁊ amorē: ⁊ cū videt eos d̓ vitijs aliqͥbus triūphaſſe: ꝯfortateos ī dn̄o ꝓmittēs eis ꝙ cū dei adiutorio d̓alijs triūphabūt. PPōt aūt hoc ⁊ aliter exponi d̓ ꝑſona ſingulari: vt ꝑ ioſue ſyndereſis intelligat̉ q̄ malo remurmurat ⁊ ad bonum ſemꝑ inclinat: ꝓpter qd̓ incitat intellectū ⁊ voluntatē ad debellationē motuū ſenſitiue ꝑtis inordinatoꝝ: ⁊ poſt debellatiōeꝫvniꝰ ꝑtis ſenſitiue ſcꝫ iraſcibilis vel ꝯcupiſcibilis incitat cū dei adiutorio ad deuincēdū paſſiōes alterius ꝑtis. Ta. XXIIIIx c hit̉ diſpoſitio ducis ioſue circa tusOngregauitqꝫ ioſue. Hic ꝯn̄t̉ deſcriſue mortꝭ: renouādo obligatiōeꝫ ppl̓iad ẜuitutē dei. Primo igit̉ dicta renouatiodeſcribit̉. ⁊ ſcd̓o mors ioſue ſb̓dit̉: ibi: Et pꝰhͦ mortuꝰ ē ioſue. Circa pͥmū ioſue pͥmo cauſas dicte obligatiōis cōmemorat: ſcd̓o ꝯſenſū ppl̓i captat: ibi: Nūc gͦ timēte dn̄m: tertioexplicat difficultatem: ibi: Dixitqꝫ ioſue adppl̓m: nō poteritʸ. qͣrto ꝯſenſū iteratū ꝓfeſſiōe firmat: ibi: Teſtes inqͥt vos eſtis. qͥntoad hͦ ſignū applicat: ibi: Et tulit lapidē. Circa pͥmū cōmemorat bn̄ficia dei exhibita iſrl̓iq̄ debēt ip̄m mouere ad ẜuiēdū dn̄o fidel̓r ⁊deuote. Primū āt bn̄ficiū ē reuocatio patꝝab idolatria: qd̓ notat̉. cū d̓r: k Trāsuiū .ſ. euphrate. l Hītauer̄t pr̄es vr̄i. ſeqͥt̉.Seruiertqꝫ dijs aliēis. qd̓ fuit d̓cla. Gen̄. xjTuli ergo

D

A.

Seſj. ii. d