Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XXIII NNico. de lyraGlo. ordi. Ioſue Ca.

hō atqꝫ vtinā ſolus ꝑiſſet ī ſcelere ſuo. Re aſpōderūtqꝫ filij ruben ⁊ gad ⁊ dimidie tribus manaſſe pͥncipibꝰ legatiōis iſrl̓. Fortiſſimꝰ dn̄s deꝰ iſrl̓ ip̄e nouit: ⁊ iſrael ſimulintelliget: ſi pręuaricatiōis animo hoc al­ ʰtare cōſtruximus: nō cuſtodiat nos ẜꝫ puniat nos in p̨̄ſenti. Et ſi ea mente fecimusᵈvt holocauſta ⁊ ſacrificium ⁊ pacificas victimas ſuper eo imponeremus: ipſe querat iudicet ⁊ nō ea magis cogitatiōe atqꝫtractatu vt diceremus: cras dicēt filij ve ſͦſtri filijs nr̄is. Quid vobis ⁊ dn̄o deo iſ­ irael? Terminum poſuit dn̄s inter nos et kvos o filij ruben ⁊ filij gad iordanē fluuium: ⁊ idcirco ꝑtem nō habetis in dn̄o: et īper hanc occaſionem auertent filij veſtri hfilios noſtros a timore domini. Putauimus itaqꝫ melius: et diximus: Extruamꝰ ꝑnobis altare: non ī holocauſta neqꝫ ad victimas offerendas: ſed in teſtimoniuꝫ in­ qter nos et vos: et ſoboleꝫ noſtraꝫ: veſtrāqꝫ progeniem vt ſeruiamus domino: ⁊ iuris noſtri ſit offerre et holocauſta ⁊ victimas pacificas hoſtias et nequaqͣꝫ dicantcras filij veſtri filijs noſtris: nō eſt vobispars in domino. Ꝙ ſi voluerint dicere:reſpondebūt eis: Ecce altare domini qd̓fecerunt patres noſtri: nō in holocauſta:neqꝫ in ſacrificium: ſed in teſtimoniuꝫ noſtrum ac veſtrum. Abſit a nobis hoc ſcelus vt recedamus a domino et eius veſtigia relinquamus: extructo altari ad holocauſta ⁊ ſacrificia ⁊ victimas offerēdas:p̨̄ter altare domini dei noſtri qd̓ extructūeſt ante tabernaculum eius. Quibꝰ auditis phineēs ſacerdos et principes legationis iſrael qui erant cum eo placatiſunt: et verba filiorum ruben et gad ⁊ dimidię tribus manaſſe libentiſſime ſuſceperunt. Dixitqꝫ phinees filius eleazari ſacerdos ad eos: Nunc ſcimus ꝙ nobiſcuꝫſit dominus: quoniā alieni eſtis a pręuaricatione hac: et liberaſtis filios iſrael detmanu domini. Reuerſuſqꝫ eſt cum principibus a filijs ruben ⁊ gad d̓ terra gala adfiniū chanaā ad filios iſrael et retulit eis.Placuitqꝫ ſermo cūctis audientibus. Etlaudauer̄t deū filij iſrael ⁊ nequaqͣꝫ vltradixerūt vt aſcenderent ꝯtra eos atqꝫ pugnarēt ⁊ delerent terrā poſſeſſionis eoꝝ.Uocauerūtqꝫ filij ruben et filij gad altare vquod extruexerant: teſtimoniuꝫ nr̄m: ꝙdn̄s ip̄e ſit deus. Ca. XXIII¶¶ Uoluto autem multo tempore xxpoſtqͣꝫ pacem dederat dominus yiſraeli: ſubiectis in gyro natiōibꝰ vniuer-

ma: neqꝫ dies feſtos competēteragunt. Sed conuerſi ſūt dies feſti eorū in luctuꝫ⁊ cātica in lamētū. Qui etiam ſivellēt poterāt diem̄ feſtū celebrare: ī eo loco quēelegit dn̄s deus.Nos aūt nō diximus eis: Nonerit vobis ꝑs inhoc altari: vl̓ inhereditate dn̄i:ſꝫ ipſi ſponte ſuaaltare veꝝ ⁊ celeſtē pōtificē refutauerūt. Iō etiāimaginē ꝑdiderūt. vn̄: Ecce relinquet̉ vob̓ domus veſtra deẜta. Trāſlata eſtenī ad nos gratia ſpirituſſancti⁊ ſolēnitates: qꝛtranſijt ad nospōtifex verꝰ ẜmordinem melchiſedech: ⁊ neceſſeeſt euꝫ veras hoſtias: id eſt ſpirituales offerre apud nos vbi edficat̉ templū deiex lapidibus viuis que eſt eccleſia dei viuentis:⁊ vbi eſt verꝰ iſrael in chriſto ieſu domino nr̄o.a Extructo atari ad holocauſta. Augꝰ. Et inſacrificijs ſalutarium noſtrorumquia pluraliterdicta ſunt ſacrificia: pluraliteretiam ſalutaria.Ubi aduertendum eſt quēadmodum ſingulalariter dici ſoleat ſacrificiū ſalutare: quia ſi chriſtum acceperimꝰqui dictus eſt ſalutare dei: nō occurrit quemadmodum pluraliter poſſit intelligi: vnꝰ enim dominus noſter ieſus chriſtus qͣꝫuis multi dicantur chriſti ꝑ eiusgratiā poſt euꝫ.vn̄: Nolite tāgere chriſtos meos. vtruꝫ aūt ſalutare poſſit dicivel ſalutaria nōfacile audenduꝫeſt. Solus enimſaluator eſt ipſe.

a Rn̄der̄tqꝫ filij ruben. Hic aꝑit̉ ꝟitas planaꝑ rn̄ſionē filioꝝ ruben ⁊ gad ⁊ dimidie tribꝰ manaſſe: vbi pͥmo ponit̉ eoꝝ rn̄ſio. ſcd̓o rn̄ſiōis acceptatio: ibi: Quibꝰ auditꝭ. In rn̄ſiōe aūt ſua pͥmo excludūt cās ſibi īpoſitas edificatōis altarꝭ⁊ pͥmo illā d̓ itria. cū d̓r: b Si p̄uaricationis aīo .i. i.itrie intētiōe. c Hoc altare cōſtruximus ⁊cͣ: puniat nos ī pn̄ti pena publica etpatēti. ſcd̓o excludūt aliā caꝫd̓ illicito cultu. cuꝫd̓r: d Et ſi ea mēte fecimꝰ vt holocauſta. offerremꝰ ibi dn̄o. e Ip̄e q̄rat ⁊ iudicet. pena d̓bitanos puniēdo. Cōſeq̄nt̉ aperiūt verā cāꝫ. cū d̓rrEt n̄ ea magꝭ co. atqꝫ tra. vt di. cras. i. ī poſteꝝ. g Dicēt .i. dicere potuerīt. h Filij vr̄ifilijs nr̄is. qn̄ trāſibūt iordanē ad offerēdū dn̄oī loco tab̓ naculi dn̄i. i Quid vob̓ ⁊ dn̄o deoiſrl̓. i. nō habetꝭ ī eo ꝑtē. cuiꝰ cā q̄ poſſet allegariſubdit̉: k Terminū poſuit dn̄s inter nos ⁊cͣ.qͥ ē terminꝰ terre ꝓmiſſiōis. l Et idcirco ꝑtēnō habetꝭ ī dn̄o .i. ad vos nō ꝑtinet accedere adlocū cultus eius: qꝛ nō eſtis d̓ terra ꝓmiſſionis.m Et ꝑ hāc occaſionē auertēt .i. auertere poterunt. n Filij vr̄i filios nr̄os a timore dei. qꝛ illi qͥ elōgant̉ a cultū dei: ꝑ ꝯn̄s elōgant̉ ⁊ finalit̓auertunt̉ a timore ⁊ reuerētia ip̄iꝰ. o Putauimꝰ itaqꝫ meliꝰ. ad excludēdū hoc malū futuꝝ.Et diximꝰ: extruamꝰ no. alta. nō ī holocauſta ⁊cͣ .i. ad cās qͣs opinati eſtꝭ. q Sꝫ ī teſtimoniū īter nos ⁊ vos ⁊cͣ. videlicet ꝙ nos habeamꝰius accedēdi ⁊ ſil̓r filij nr̄i ad locū cultꝰ dn̄i ſicutvos ⁊ filij vr̄i: ⁊ ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: r Sꝫ in teſtimoniū nr̄m ac vr̄m. nr̄m: qꝛ hēmꝰ ius accedēdi:vr̄m: qꝛ nō hētꝭ ptāteꝫ nos repellēdi. s Quibus auditꝭ. Hic ꝯn̄r ponit̉ dicte rn̄ſioīs acceptatio: ⁊ ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi: t Et liberaſtꝭ filios iſrl̓de manu dn̄i. qꝛ nō peccaſtꝭ ſic̄ opinabamur: necꝯn̄s occaſiōe vr̄i puniemur. v Uocauer̄tqꝫfilij rubē ⁊cͣ. ꝙ dn̄s ip̄e ſit deꝰ .i. ꝙ dn̄s ſit deꝰ nr̄:ſic̄ et illoꝝ hebreorū qͥ habitāt ī terra chanaan.Dicit aūt Ioſephꝰ ꝙ iſte titulus erat ſculptꝰ inaltari illo ad memoriaꝫ futuram. Ca. XXIIMoNAlltei. ioſue rubenitas ⁊c̄. hicd Eodeꝫ tꝑe vocauitagit̉ d̓ reuerſiōe tribuū rubē ⁊ gad ⁊ dimidie tribus manaſſe ad ſortes ſuas vltra iordanē. ⁊ primo ioſue cōmēdat eos de obediētia ad deū ⁊ admoyſen ⁊ ad ſeip̄m dicēs: ff Ieciſtꝭ omīa ⁊cͣ.qd̓ on̄dit̉ ꝙ lꝫ oꝑa ꝟtutū ī pͥncipio nō ſint cōiendāda ꝓpt̓ dubiū d̓ ꝑſeuerātia vt dictuꝫ fuitsͣ. Leui. xix. tū̄ qn̄ ꝑſeuerātia manifeſtat̉ ſic̄ fuitī ꝓpoſito debēt cōmēdari. Amb̓. in ẜmone deꝯfeſſore pōtifice. Lauda nauigātʸ felicitatē: ſꝫ cūꝑuenerit ad portū. Lauda ducꝭ ꝟtutē: ſꝫ cū ꝑductꝰ ē ad triūphū. Scd̓o īducit eos ad obẜuatiaꝫdiuīe legꝭ. cū d̓r: hIta dūtaxat ⁊cͣ. ⁊ vt d̓ bonis acqͥſitꝭ liberal̓r diuidāt frībꝰ ſuis qͥ remāſeIn ml̓ta ſubrāt ad terrā cuſtodiēdā. cū d̓r:ſtātia atqꝫ diuitijs reu̓timini ⁊cͣ. ꝑ hͦ aūt ſignificat̉ ꝙ bona ſpūalia q̄ alijs cōicata nō minuunt̉ſꝫ potiꝰ augent̉ liberal̓r ſūt cōicanda: hͦ aūt dixitioſue ī receſſu p̄dictoꝝ vt eiꝰ ꝟba ī eoꝝ cordibꝰartiꝰ remaneret imp̄ſſa. hr Cūqꝫ veniſſet adtumulos iordanis ⁊cͣ. ꝑ hͦ aūt ꝙ edificauer̄t altare ī t̓ra chanaā ſuꝑ iordanē ī teſtimoniū ꝙ ip̄i eteoꝝ filij haberēt ius accedēdi ad t̓raꝫ ꝓmiſſiōisꝓ cultū dei. pͥuſqͣꝫ ītrarēt ſuas hereditates ⁊ viderent filios ſuos ⁊ vxores. ſignificat̉ ꝙ fidelesan̄ oīa debēt eē ſolliciti de cultu debito ip̄iꝰ dei.Voluto āt ml̓to tꝑe. Hic ꝯn̄r C XXIIIdeſcribit̉ diſpoſitio ioſue ad tp̄s pacꝭ inducēdo ppl̓m ad cultū diuinū: vt ꝑ hͦ oſtēderēt ſe gratos d̓ dei bn̄ficijs iā p̄ſtitis: ⁊ ſecuriiā eēt d̓ ꝓmiſſis obtinēdis: ad hͦ āt inducit rationeꝫ: pͥmo ex amore boni. ſcd̓o ex timore mali:ibi: Ꝙ ſi volueritꝭ. Snīa pͥme ꝑtꝭ ptꝫ ī lr̄a paucꝭexceptis. y Poſtqͣꝫ pacem dederat dominus⁊cͣ. Hec autem pax et ſubiectio nationum intelligēda eſt ſicut dicum eſt. sͣ. in fine. xxj. ca. qꝛ etiāpoſt mor.

F

S

A

d 5