¶ Ioſue Ca. IX¶ Glo. ordi.Nico. de lyra
veteres aſinis īponētes: ⁊ vtres via § veterē ſcꝫ hominē cū actibus ſuis.narios ſciſſos atqꝫ cōſutos. Calciamētaqꝫ ꝑ ātiqͣ q̨̄ ad indiciū vetuſtatis pitacijs ꝯſuta erāt: induti veteribꝰ veſtim̄tꝭ: panes qͦꝫ qͦs portabātob viaticū duri erāt: ⁊ ī fruſta cōmiieſum chriſtum. b F ego vobiſcū ſuꝫ vſqꝫ adcimmationē ſeculi.nuti. Perrexerūtqꝫ ad ioſue qu̓i tūca § ſanctꝭ qui ſemꝑ parati ſunt pugnare ꝯtra aereas poteſtatesmorabat̉ in cāſtrꝭ in galgalę. Et dia F reuelatiōe .ſ. de qua d̓r. Reuela ocl̓os meos ⁊cͣxerūt ei atqꝫ ſil̓ om̄i iſraeli. De t̓ra lōginqͣ venimus pacē vobiſcū facereFal̓s. filij iſrael.cupiētes. Rn̄der̄tqꝫ viri iſrl̓ ad eos:atqꝫ dixer̄t: Ne forte in terra q̨̄ nob̓ aſorte debet̉ habitetꝭ: ⁊ non poſſimꝰfędꝰ inire vobiſcuꝫ. At illi ad ioſueSerui inqͥunt tui ſumus. Quibꝰ ioſue ait: Qui nā eſtꝭ vos: aut vn̄ veniſtꝭ? Rn̄der̄t: De t̓ra lōginqͣ valde ꝑa § fatentur ſe diuīa mirabilia audiſſe ⁊ ſcire: nihilvener̄t ẜui tui: ī noīe dn̄i dei tui. Autn̄ dignū tātaꝝ virtutū admiratiōe faciūt.diuimꝰ enī famā potētię eiꝰ: cūctaq̨̄ fecit ī ęgypto: ⁊ duobᵐ āmorręoꝝregibꝰ trans iordanē: ſeon regi eſebon: ⁊ og regi baſan qͥ erat in aſtaroth. Dixerūtqꝫ nob̓ ſeniores ⁊ oēshabitatores terrę nr̄ę: Tollite ī ma cnibus vr̄is cibaria: ob lōgiſſimā viam: ⁊ occurrite eis ac dicite: Seruivr̄i ſumꝰ fędꝰ inite nobiſcuꝫ. En panes qn̄ egreſſi ſumꝰ de domibꝰ noſtris: vt vēiremꝰ ad vos: calidos ſūpſimus: nūc ſicci facti ſūt: ⁊ vetuſtate nimia cōminuti. Utres vini nouos īpleuimꝰ nūc rupti ſūt ⁊ ſoluti.Ueſtes ⁊ calciamēta qͥbꝰ īduimur:⁊ q̨̄ habemꝰ in pedibꝰ ob lōgitudinē lōgioris vie trita ſūt ⁊ pene ꝯſūpta. Suſceperūt igit̉ de cibarijs eo drū: ⁊ os dn̄i nō interrogauer̄t. Feciteqꝫ ioſue cū eis pacem ⁊ inito fęderepollicitus ē vt nō occiderent̉. Principes qͦꝫ ml̓titudinis iurauerūt eis.Poſt dies āt tres: initi fęderꝭ audietrūt ꝙ in vicino habitarēt ⁊ int̓ eosfuturi eſſent. Mouerūtqꝫ caſtra filijiſrl̓ ⁊ venerunt in ciuitates eoꝝ dietertio. Quaꝝ hͦ vocabl̓a ſūt. Gabaon: ⁊ caphira: ⁊ beroth: ⁊ cariathiarim: ⁊ nō ꝑcuſſer̄t eos: eo ꝙ iuraſſēteis pͥncipes multitudīs in noīe dn̄idei iſrl̓. Murmurauit itaqꝫ om̄e vulgus ꝯtra pͥncipes iſrl̓: qͥ rn̄der̄t eis: gIurauimus eis in noīe dn̄i dei iſrl̓: h
ppl̓i ⁊ altaris: qꝛ cū dolo acceſſerūtad filios iſrael: pānis calciamētiſqꝫveteribꝰ induti: ferētes cibū vetuſtipanis. Hi gͦ veniūt ad ieſū cū vetuſtatibꝰ ſuis petētes ſaluari tm̄. Sūtenī in eccl̓ia credētes qͥdē ⁊ acqͥeſcētes diuinis p̄ceptꝭ erga ẜuos dei religioſi ⁊ officioſi: ⁊ ad ornatū eccl̓ievl̓ miniſteriū ſatis ꝓmpti: ſꝫ in ꝯuerſatiōe ꝓpria obſceni ⁊ vicijs inuolūri: nec oīno deponētes veterē hoīemcū actibꝰ ſuis: nihil adhibēt emēdationis moꝝ vl̓ innouatiōis. Iſtis ergo xp̄s ieſus ſalutē ꝯcedit: ſꝫ quādāinfamie notā n̄ euadūt. Simile qd̓ īlibro paſtoris de his d̓r. Quia ē arbor q̄dā q̄ vlmꝰ vocat̉ q̄ fructū n̄ affert: portat tn̄ vitem fructiferā: ⁊ ſicneceſſaria eſt: qꝛ frugifere viti ẜuit.Sic gabaonite nō depoſuerūt veterē hominem cū actibꝰ ſuis: ſꝫ miniſtrāt ſctīs ⁊ ẜuiūt ⁊ aliqͥd vtilitatisīpendūt: ⁊ ſic ab ieſu ſalutē cū iuramēti int̓poſitiōe ſuſcipiūt. Notādūaūt ꝙ heretici qͥ vetꝰ teſtamētū nonrecipiūt in hͦ loco dicūt. Vide qꝛ nihil hūanitatis babuit ieſus naue filius vt hominibus qͥ ad ſe ſupplicesvenerāt ſalutē cōcedēs notā īfamie⁊ iugū ẜuitutis īfigeret. Sed ieſusſcd̓m mēſurā fidei ip̄oꝝ cōpetent̓ iudicauit. Sed raab meretrix q̄ fide ītegra credidit cū omni domo ſua etexploratores plēa deuotiōe ſuſcepitintegre in ſocietatē ppl̓i ſuſcepta ē: ⁊appoſita ad filios iſrl̓. Iſti vero quinō tā iſraelitice plebis cōſortiā dilexerūt qͣꝫ ſue ꝑditiōis metu fraudulēter acceſſerūt ad ieſū: quō poterāt libertatē vite ⁊ regni ꝯſortiū dolis ẜuilibus ꝓmereri: ꝓpt̓ea cū dicerēt:Audiuimꝰ qͣnta fecit vobis dn̄s permare rubrū ⁊ in deſerto: nihil tn̄ tāte fidei dignū: nihil tātaꝝ virtutūadmiratiōe dignū geſſer̄t. Ieſus gͦvidēs anguſtū ī fide ꝓpoſitū moderationē erga eos iuſtiſſimā ẜuat vtſalutē mereant̉ qͥ parū fidei hn̄t: nectn̄ ſūmā regni vel libertatis accipiant: qꝛ fides eoꝝ nullo opeꝝ nobilitatur acceſſu. Fides aūt ſine operibus mortua eſt. Nobis autē pro videndū eſt dū poteſtatē habemus: vtabijciētes antiquas ſordes ⁊ pānoſviciorū veteres ſociemur iſraeliticelibertati. In lege enī precipit̉ ne liceat hebreū pueꝝ: ſi forte in ſeruituteꝫdeuenerit ampliꝰ ſeruire qͣꝫ ſex ānis:in ſeptimo vero liberū dimitti: tanta apd̓ iſraelitas libertatꝭ cura. Tuergo ſi hebreus puer es ⁊ in ſeruitiūdecidiſti: puer enī eſt qͥ facilitate animi ī ẜuitiū decidit: qͥ āt peccat ẜuꝰ ēpctī. In hͦ ẜuitiū n̄ viril̓ ⁊ ꝑfectꝰ animus d̓cidit: ſꝫ pueril̓ ⁊ facil̓. Tu gͦhebreꝰ puer es .i. fidel̓ iā baptizatꝰ:⁊ pꝰ ī pctm̄ lapſus ſufficiat tibi. vj.ānis ẜuiſſe. In. vij. vide ne ẜuias: ſredi ad libertatē tuā. Septenariꝰ legē ſignificat mādatoꝝ: ſenariꝰ veromūdū. dū gͦ q̄ mūdi ſt̓ ſapis: ⁊ ī hisexercerꝭ ⁊ ẜm carnē cogitas nccē ē taẜuire pctō. Cū gͦ ad ſeptenariū .i. l.gis ſcīaꝫ ꝑuenerꝭ tūc reqͥre libertattuā: ne ſi ꝑſeuerauerꝭ ī pctīs defixa īaure nota: qꝛ ſi cōmonētꝭ dei ad lib̓tatē pͥſtinā reuocātꝭ ꝟba nō audiafias pctī ẜuꝰ ī eternū. aIuraui-
iſrael vt ſic poſſent cū eis aliqd̓ fedꝰfacere ꝑ qd̓ mortē euaderēt: ⁊ in terra manerēt: ⁊ patet littera vſqꝫ ibi:a Ne forte ⁊cͣ. ⁊ nō poſſimꝰ fedusinire vobiſcum: quia inhibituꝫ erateis ne fedus facerent cum habitatoribus illius terre: vt habet̉ Nume.xxxiij. b Uenerūt ſerui tui ī noīedn̄i dei tui. Ex hoc videt̉ ꝙ non ſolū venerūt ad ioſue timore ducti: ſedetiam fide vniꝰ veri dei: quia ex miraculis que fecerat ꝓ filijs iſrael auditis: crediderūt ipſum eſſe veꝝ deūceli ⁊ terre: ⁊ deſiderauerūt ad cultūipſius venire per fedus ineundū cūfilijs iſrael: ⁊ de hoc ſunt cōmendandi: nō autē de fictione falſi per quaꝫad hoc deuenerunt. c Tollite inmanibꝰ vr̄is cibaria: ob lōgiſſimaꝫviā .i. qͣſi ob lōgiſſimā viam ficte: qꝛſcd̓m ꝟitatē n̄ erat: ſic̄ pꝫ ī lr̄a. ceterapatēt. d Suſceperūt igit̉ de cibarijs eoꝝ. Hic cōſequenter pōitur firmatio federis initi: cū dicitur: Suſceperūt igit̉ de cibarijs eoꝝ. Dicūtaliqui ꝙ non ſuſceperunt ad comedendum: ſed ad probandū ꝙ apportata fuiſſent de loginquo. Sed hocnon videtur conuenienter dictū: qꝛita bene vidiſſent hoc in manibꝰ gabaonitaꝝ: ⁊ ideo dicendū ꝙ acceperunt ad comedendū: licet modicumin ſignū confederationis. Iſte enimfuit modus apd̓ antiquos comedere ſimul poſt federa inita: vt habet̉d̓ iacob ⁊ laban Gen̄. xxxj. ⁊ adhucſeruatur tēporibus modernis apudmultos. e Et os dn̄i nō interrogauerunt. ⁊ in hoc defecerunt: quiain arduis debebant recurrere ad cōſiliū dn̄i: ſi tn̄ recurriſſent forſitan exeiꝰ reſpōſiōe idē feciſſent: vt videbit̉infra. f Poſt dies aūt tres. Hicꝯn̄ter ponit̉ mēdacij detectio ꝑ viſū⁊ auditū: qꝛ filij iſrl̓ audierūt ⁊ viderūt ꝙ ciuitates gabaonitarū erāt ſite inter terminos terre ſibi ꝓmiſſe: ⁊patet littera. g Qui reſpōderūt.Hic ꝯn̄ter ponit̉ pacti tēperatio: qͥaioſue ⁊ pͥncipes ad cōpeſcēdū murmur ppl̓i: ⁊ ẜuandū obligationē iuramēti: liberauerunt gabaonitas amorte corporali: ⁊ ſuppoſuerunt eosmorti ciuili: videlicet ẜuituti ad cedendū ligna ⁊ portādū ⁊ ad hauriēdū aquas ⁊ portādū ad locū vbi vigeret cultus dei: ⁊ hoc ceſſit in vtilitatē cōitatis ppl̓i: qͥ tenebat̉ talia miniſtrare: ⁊ iſti vocant̉ nathinnei ī libris Regū ⁊ Paral̓. ⁊ ex dictꝭ patetlr̄a. Ad euidētiā p̄dictoꝝ q̄rit̉ h̓ vtꝝioſue ⁊ pͥncipes tenebant̉ ẜuare iuramentū p̄dictū de federe cū gabaonitis. Et arguit̉ primo ꝙ non: quiaerat ꝯtra dn̄i p̄ceptū qͥ p̄ceperat oēshabitatores illiꝰ terre occidi: vt habetur Nume. xxxiij. ⁊ in alijs locispl̓ibus. Itē iuramētū ꝯditionatumnō tenet deficiēte ꝯditiōe: ſꝫ iſtud iuramētū fuit ꝯditionatū .ſ. ſi illi qͥbꝰfiebat nō eēnt de habitatoribꝰ terreꝓmiſſionis: q̄ ꝯditio nō ſtetit: vt patet in lr̄a. Itē fraus ⁊ dolꝰ nō debētalicui patrocinari. ſꝫ gabaonite vidētur doloſe egiſſe ꝟbis ⁊ factis. ero ⁊cͣ. In ꝯͣriū videt̉ qd̓ d̓r in lr̄a.Iurauimꝰ eis ī noīe dn̄i dei iſrahel: ⁊ idcirco nō poſſumꝰ eos ꝯtīgere.⁊ ſequitur.
B
X
C
2. Re. 21. e