Druckschrift 
Secunda pars huius operis in se continens glos[s]am ordinaria[m] cu[m] expositione lyre litterali [et] morali: necnon additionibus ac replicis .. (1498)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

IoſueAi. de lyra Glo. ordi.Ca. V

panes: ⁊ polentaꝫ eiuſdē anni. aI quia cū venerit quod ꝑfectū eſt euacuabiturquod ex parte eſt.Defecitqꝫ māna poſtqͣꝫ cōeder̄t ꝑI viuentium.de frugibꝰ terrę: nec vſi ſūt vltraillo cibo filij iſrael: ſꝫ comederūtde frugibꝰ pn̄tis anni terrę chaa Augꝰ. lxx. ī hiericho. Nō ī ip̄a ciuitate .ſ.nōdū capta erat: ſed in agro ad eam ꝓtinentonaan. Cū aūt eſſet ioſue in agro ca I tunc primum oculos leuamus cum chriſtuꝫvidere incipimus.vrbis hiericho: leu̓auit oculosa ſ ꝓmptam ſnīam qua puniret̉ hiericho.a ⁊ vidit viꝝ ſtātē ꝯtra ſe euagīaa § ad reſecandā carnis nr̄e ſpurcitiam.tū tēnētē gladiū: perrexitqꝫ ad 5 Nolite om̄i ſpūi credere. Hīc Hieremie d̓r.Si ſeꝑaueris p̄cioſuꝫ a vili quaſi os meū eriseuꝫ ⁊ ait: Noſter es an aduerſa frioꝝ? Qui reſpondit: Nequaqͣꝫ s Chriſtꝰ eſt pͥnceps celeſtis militie: qꝛ om̄iaip̄m facta ſunt: ⁊ dedit vnicuiqꝫ pͥncipatū ſuſꝫ ſum princeps exercitus domi hꝫbni: ⁊ nūc venio. Cecidit ioſue ꝓ­ Pquia intellexit deū eſſe.nus ī terrā: ⁊ adorās ait: Quid mdominus meus loquit̉ ad ẜuū Omne mortale vinculum.c ſuū? Solue inqͥt calciamētū tu­ na ſ ſcꝫ aīe quos niſi lauerit ieſus nō habebimꝰpartem cum eo.b 5 qꝛ ego ſcꝫ ibi ſum.um de pedibꝰ tuis. Locꝰ em̄ in oqͦ ſtas ſanctꝰ ē. Fecitqꝫ ioſue vtſibi fuerat imperatū.

tis ſuis. Quod cū defeciſſet: manna datū eſt eis. Cum aūt venerunt ad terram ſanctā: ⁊ fructus ceperūt ꝓuincie palmaꝝ:defecit eis māna: ⁊ edere ceper̄t de fructibꝰ terre. Tres gͦ ſpesciborū generaliter deſcribunt̉. Unū quo veſcimur exeūtes deterra egypti: ſed hoc ad paruū tempus ſufficit. Poſt hec aūtmanna ſuccedit. Tertium vero de terra ſancta capimus fructum quem deegypto portamus nobiſcū: parua heceruditio ſtholaris ē: vel forte liberaliūlitterarū q̄ aliquid iuuare poſſunt. Inheremo ꝟo .i. in huius vite ſtatu manna veſcimur: dū diuine legis eruditione erudimur. Qui ꝟo meruerunt terram ꝓmiſſionis intrare .i. ꝓmiſſa chriſti conſequi: edent fructū ē regiōe palmaꝝ: Vere em̄ fructū palme inueniet:qui de victo hoſte ad ꝓmiſſa ꝑueniet.Quantacunqꝫ em̄ in diuinis litterisintelligamus: multo ſublimiora erūt:que nō in enigmate ſed facie ad faciemvidebimꝰ: qꝛ nec oculus vidit nec auris audiuit que p̄parauit deꝰ diligentibꝰ ſe. Si autē ẜm lr̄am lex accipiaturinueniunt̉ filij iſrael cū melioribꝰ vterent̉ (manna enī de celo accipiebāt exrepromiſſione) deteriora accepiſſe: quibus egypti deficientibus cibis: meliorcibus ſucceſſerat .i. manna. Quō enimputat̉ meliore cibo ceſſante deterioreꝫſucceſſiſſe. a Et vidit virū ſtātē. ⁊cͣ.Adam̄. Factū eſt cum eſſet ieſus ī hiericho reſpiciens oculis vidit homineꝫſtantem ꝯtra ſe: ⁊ gladius euaginatuſerat in manu eius. Et accedēs ieſus dixit ei: Noſter es an aduerſariorū? Reſpiciens oculis vidit principeꝫ militievirtutis dei tanqͣꝫ priꝰ nō reſpexerit: ſꝫtunc cum pͥncipem militie dn̄i viſuruseſſet: quē nō velut cōmunē hominē vidit: ſed virtutē quandā eſſe intellexit.Necdū certus eſt vtruꝫ diuina virtusan ꝯtraria ſit que videt̉: ideo ait: Noſter es an aduerſarioꝝ? at ille ait: Egoſum princeps militie virtutis dn̄i nūcadueni. Quod cū audiſſet ieſus adorauit ⁊ dixit: Dn̄e quid precipis ſeruotuo. Idem docet ieſus qd̓ apl̓us: Nolite omni ſpiritui credere: ſed ꝓbate ſi exdeo eſt. Cognouit ergo ieſus nō ſolumqꝛ ex deo eſt ſed qꝛ deus eſt. Non enī adoraſſet niſi deū cognouiſſet. Quis enī alius eſt princeps militie virtutū niſi chriſtꝰ.Omnis enī celi militia ſiue angeli: ſiue archangeli: ſiue virtutes: ſiue dn̄atiōes: ſemꝑ omīa ꝑ ip̄m facta ſunt.: ⁊ ſub ip̄o pͥncipe militant: qui eſt pͥnceps principū: ⁊ pͥncipibus principatum largit̉. qui ait: Eſto ptāteꝫ hn̄s ſuꝑ decē ciuitates ⁊cͣ. quiaccepto regno regreſſus eſt. b Cecidit ioſue ⁊cͣ. Queri pōtvtrū angelo ſe ꝓſtrauerit eūqꝫ dn̄m dixerit: an potius qꝛ ītellexit deum eſſe intelligens a quo miſſus fuerit ip̄m dn̄m dixerit eiqꝫ ſe ꝓſtrauerit. c Solue inquit calciamentū ⁊cͣ. Iſid̓.In hiericho eſt ieſus. Adhuc hoſtes obtinēt ciuitatē ⁊ nōdūcaptaꝫ: ⁊ tn̄ dicit̉ ad ieſum. Solue inquit calciamētū tuū: locꝰenī in qͦ ſtas t̓ra ſancta ē: Quō hiericho t̓ra ſancta ē. q̄ ab hoſtibꝰ detinet̉. Sꝫ forte cqͦūqꝫ venerit princeps ūtutꝭ dn̄i: ſāctificat locū. Ego āpliꝰ audeo ⁊ dico: vbi ſtabat moyſes ꝑ ſeip̄mlocꝰ n̄ erat ſanctꝰ: ſꝫ pn̄tia dn̄i qͥ erat cū eo ſāctificauerat locū:iō d̓r: locꝰ ī qͦ ſtas t̓. ſan. ē ⁊cͣ. Nos ꝟo ſi vita ⁊ meritꝭ accedamꝰ ad deū: et digni efficiamur vt aſſiſtat nob̓ deꝰ: dicet̉ nob̓:vt ſoluamꝰ a pedibꝰ aīe nr̄e ſiqͥd in eis ē mortal̓ vincl̓i: hi ſūtem̄ pedes qͦs lauit ieſus: qͦs niſi lauerit n̄ habebimꝰ ꝑtē cū illo. Si gͦ ab aīa nr̄a ⁊ ſenſibꝰ om̄e vinculū mortal̓ culpe abſoluimus: ꝯtinuo libent̓ adheret nobis ⁊ aſſiſtit deus. FAdditio.In ca. v. Ioſue vbi dicit̉ ī poſtilla: Ideo aliter dicit̉ ꝙ heccircūciſio ſolennis dicitur ſcd̓a reſpectu illius quā fecit abraam vt habet̉ Gen̄. xvij.Expoſitio hec nō cōſonat lr̄e. Naꝫ in illaAAAdiClO. circūciſiōe generali quā abraā fecit cū oībus maſculis d̓ domo ſua nullus filiꝰ iſrl̓ fuit circūciſus: nec

bus: vt habet̉ ibidē. aEt polentā eiuſdē anni. In hebreohabet̉: et grānatā. In ſolēnitate em̄ paſcali fiebat oblatio degranis nouis excuſſis de manipulo ꝑ ꝯfricationē: vt dictū ē.sͣ. iij. ca. ⁊ de talibus poterat comedere ppl̓us poſtqͣꝫ p̄mitie erāt oblate. b Defecitqꝫ māna. qꝛ nō erat data a deo niſi inſupꝑletionē victualiū deficiētiū: vt ptꝫExo. xvj. c Cū aūt eſſet ioſue. Hicꝯnter ponit̉ ppl̓i ꝯfortatio ꝑ apparitionē angeli ip̄i ioſue qui erat dux ppl̓i: cūdicit̉: d Et vidit ſtantē .i. angelū inſpecie viri. e Euaginatū tenentē gladiū. qͣſi paratū ad p̄lium. f Noſteres an aduerſariorū? ignorabat adhuceū eſſe angelū. g Qui rn̄dit: nequaqͣꝫ. ſupple ſum aduerſarioꝝ. hͨ Sedſum pͥnceps exercitus dn̄i. exercitꝰ aūtiſrl̓ hic vocat̉ exercitꝰ dn̄i: qꝛ a dn̄o mittebat̉ ad faciendū vindicta de iniqͥtatibus hītatorū terre chanaan. i Etnūc venio: ad adiutoriū vr̄m. Dicuntaūt hebrei ꝙ iſte fuit michael ⁊ rōnabiliter: eo ꝙ danieli dictum fuit Dan̄. x.Nemo ē adiutor meꝰ ī om̄ibꝰ his niſimichael princeps veſter: et angelus h̓apparens noīat̉ pͥnceps exercitꝰ iſrael.k Cęcidit ioſue. ad faciendū ei reuerentiā ex qͦ cognouit euꝫ eſſe angelum.l Adorans ait: adoratione dulie.m Quid dn̄s meꝰ loquit̉ ad ẜuū ſuūq. di. obedire paratꝰ ſum. n Soluecalciamētū ⁊c̄. Simile ꝟbū dictū fuitmoyſi in apparitiōe ſibi facta in rubo:vt habet̉ Exod̓. iij. o Locꝰ em̄ in qͦſtas ſanctus eſt: ꝓpter apparitionē angelicam ibi factam.Ca. VMoraliter. g. ⁊c̄. Seqͥt̉.dz PoſtqͣꝫEo tꝑe ait dn̄s ad ioſue fac tibi cultroſlapideos ⁊cͣ. Iſta circūciſio ſolennis figura fuit ſacramēti baptiſmal̓ qͦ p̄ſcindunt̉ oīa peccata ſimpliciter qͣꝫtum adculpā ⁊ penā: ⁊ qꝛ baptiſmus efficatiāhꝫ a paſſiōe xp̄i: ideo iſta circūciſio carnalis facta fuit cultro lapideo chriſtūſignificāte qͥ eſt lapis viuꝰ ẜm qd̓ d̓r. j.Pet̓. ij. Ad quē accedentes lapidē viuū ab hominibꝰ qͥdē reprobatū: a deoaūt electū ⁊ honorificatuꝫ: ⁊ ip̄i tanqͣꝫlapides viui ſuperedificamini domosſpūales. f Et circūcide ſcd̓o. ꝑ hͦ aūt ꝙ circūciſio facta ſb̓ioſue dicit̉ ſcd̓a. oſtēdit̉ ꝙ fuit circūciſiōis ſpūalis figura: nācircūciſio legalis fuit pͥma. ſpūal̓ aūt ſcd̓a ⁊ vera: et pͥma fuithuiꝰ vmbra Ro. ij. Nō em̄ qͥ ī māifeſto iudeꝰ ē neqꝫ q̄ in māifeſto in carne circūſio: ſꝫ qͥ in abſcondito iudeꝰ eſt ⁊ circūciſiocordis in ſpū nō lr̄a. g Māſerūt filij iſrl̓ ī galgalis. Perphaſe figuratū fuit ſacramētū euchariſtie ſic̄ dictū fuit. sͣ. diffuſe Exod̓. xij. ⁊. xiij. ꝑ hoc igit̉ ꝙ circūciſi fecerūt phaſe ſignificatū fuit ꝙ circūciſi ſpūalit̓ ꝑcipere debēt ſacramentū euchariſtie. cx Cuꝫ aūt eſſet loſue in agro vrbis hiericho leuauitoculos ⁊ vidit viꝝ ſtātē ⁊cͣ. Iſte fuit angelus apparēs ī ſpecieviri ⁊ ſignat ieſum chriſtū qͥ fuit ab inſtanti ſue ꝯceptionis virꝑfectꝰ virtutibꝰ ⁊ ſciētijs Hiere. xxxj. Nouū creauit dn̄s ſuꝑterrā: femina circūdabit virū. Tenentē gladiū .ſ. ſnīamiudicij irrefragabilē. Ioh̓. v. Pater omne iudiciū dedit filio.hyPrīceps ſū exercitꝰ dn̄i .i. ppl̓i chriſtiani. licꝫ em̄ pͥncepsſit nō ſolū oīm hoīm: ſed etiā angeloꝝ: tn̄ ſpecialiter dicit̉ eſſepͥnceps ppl̓i chriſtiani tāqͣꝫ ab eo denomīati. i7 Et nūc venio. hec em̄ apparitio facta fuit poſt ppl̓i circūciſioneꝫ ⁊ phaſecelebrationē: ad ſignificanduꝫ ꝙ hominibꝰ ſpūalit̓ circūciſis⁊ euchariſtie ſacramento munitis apparet chriſtꝰ ꝑ ſpecialesillumīatiōes ⁊ eos ꝯfortat ꝯtra demonum temptationes. Additio.etiam iſaac qͥ nōdū erat natus: nec etiam ꝯceptus: ꝓut ptꝫ ineodem ca. Gen̄. xvij. ſed tn̄ in circūciſiōe facta ꝑ ioſue: de qͣ agitur. iij. ca. expreſſe dicit lr̄a: Circūcide ſcd̓o filios iſrl̓: oportetꝙ li ſcd̓o referat̉ ad aliquā circūciſionē generalē ſeu ſolenneꝫque in filijs iſrael fuiſſet facta: nō ad illā de abraā in qua nullus filioꝝ iſrael circūciſus fuit: ⁊ iō opinio hebreiſtaꝝ ī hͦ lo-

D

Exo. 3. bAcri. Id