Ioſue Ca. IIIINico. de lyraGlo. ordi.
tribubꝰ ſingul̓: et ait ad eoſ: Itean̄ arcā dn̄i dei vr̄i ad iordanismediū: ⁊ portate inde ſingl̓i ſingulos lapides ī hūerꝭ vr̄is iuxͣnumeꝝ filioꝝ iſrl̓ vt ſit ſignū int̓vos. Et qn̄ īterrogauerīt vos filij vr̄i cras dicētes: quid ſibi volūt iſti lapides? rn̄debitꝭ eiſ: Defecerūt aquę iordāis an̄ arcā fęderis dn̄i cū trāſiret eū: Idcircopoſiti ſūt lapides iſti ī monimēa tū filioꝝ iſrl̓ vſqꝫ ī ęternū. Fece prūt gͦ filij iſrl̓ ſic̄ eis p̨̄cepit ioſue:portantes d̓ medio iordanis aueo: duodecī lapides vt ei dn̄sīperarat iuxͣ nūeꝝ filioꝝ iſrl̓ vſqꝫad locū ī qͦ caſtramētati ſūt: ibiqꝫ poſuerūt eos. Alios qͦꝫ. xij. la cpides poſuit ioſue ī medio iordanis alueo: vbi ſteter̄t ſacerdotes qͥ portabāt arcaꝫ fęderis: etſūt ibi vſqꝫ ī pn̄teꝫ diē. Sacerdo dtes aūt qͥ portabāt arcā: ſtabātī iordanis medio: donec oīa cōplerent̉ q̨̄ ioſue vt loq̄ret̉ ad populū p̨̄ceperat dn̄s: ⁊ dixerat eiI nō ociōſe: nō remiſſe nob̓ agendū ē: ſed omīamoyſes. Feſtinauitqꝫ ppl̓s ⁊ trā ep̄cepta dn̄i feſtinanter tranſeunda ⁊ ꝑficienda.ſijt. Cūqꝫ trāſiſſent oēs tranſiuit⁊ arca dn̄i. Sacerdotes qͦꝫ per s§ quaſi doctores ⁊ duces ad terraꝫ ꝓmiſſiōis.gebant ante populum. Filij qͦꝫrubē ⁊ gad ⁊ dimidia tribꝰ maqꝛ cū omīa trāſierimꝰ diligēter ⁊ cautndum eſt ne effundant̉ greſſus noſtrnaſſe armati p̨̄cedebant frēs ſuos filios iſrl̓: ſicut eis p̨̄ceperatmoyſes: ⁊ qͣdragīta pugnatorūmilia ꝑ turmas ⁊ cuneos īcede§ lata ⁊ ſpacioſa eſt via hiericho id eſt munſ malicia mundi ⁊ ſuperba menia peccati priꝰobis euertenda ſunt.bāt ꝑ plana atqꝫ cāpeſtria vrbiſhiericho. In illo die magnifica huit dn̄s ioſue corā omni iſrael:ſub lege ē timet moyſencū ad euāgeliū trannutata obſeruantia tivt timerēt eū ſic̄ timuerāt moymor immutatur: vnde. Per legem legi mortuꝰſum vt deo viuam ⁊cͣ.ſen dum adhuc viueret. Dixitqꝫd̉ ad eū: Pręcipe ſacerdotibꝰ qui iportāt arcā fęderis dn̄i vt aſcen kdant d̓ iordane. Qui p̨̄cepit eisdicēs: Aſcēdite de iordane. Cūqꝫ aſcēdiſſent: portātes arcā fęderꝭ dn̄i: ⁊ ſiccā humū calcare cepiſſent: reu̓ſę ſūt aq̨̄ ī alueū ſuū⁊ fluebāt ſic̄ an̄ ꝯſueuerāt. Po 1pulus aūt aſcendit de iordane
aN eternū. fece. ⁊cͣ. ¶ Ca IIIIAuguſtinꝰ. Quomodo ī eternum: cum celū ⁊ terra trāſeat?An quoniā eternū aliquid ſignificāt:cū ipſi eterni eſſe nō poſſint? qͣꝫuis poſſit quod in greco eſt latine dici vſqꝫ inſeculum. b Feſtinauitqꝫ populuset tranſijt. Adamantiꝰ. Qui mare rubruꝫ tranſierūt baptizati ſunt ī moyſeet in nube ⁊ in mari. De his vero qͥ iordanem tranſeunt: ſimiliter tranſeunt:poſſumus ſil̓iter dicere: qꝛ omēs in ieſu baptizati ſunt in iordane. Qd̓ veroſcriptū ē: Et feſtinauit populus ⁊ tranſiuit iordanē: nō puto eſſe ocioſuꝫ. Nobis em̄ venientibus ad baptiſmū: ⁊ ſuſcipientibꝰ verbi dei ſacramentū: nō ſegniter agendū eſt: ſꝫ feſtinandū: donecomīa trāſeamꝰ: id ē omīa mandata impleamꝰ: vt ꝑuenire ad ꝓmiſſam beatitudinē mereamur. Cū vero omīa tranſierimꝰ: diligenter ⁊ caute incedenduꝫeſt: ne de improuiſo effundant̉ greſſusnoſtri. Vnde. Pene effuſi ſunt greſſuimei: nec remiſſior ſollicitudo debet eē īꝯſeruādis qͣꝫ acquirēdis virtutibus:qd̓ deſignat̉ cum dicit̉: qꝛ. xl. milia viroꝝ in veritatē accincti trāſierūt ad expugnandā hiericho: accincti ſcꝫ cingulo veritatis. Un̄: Eeſtote ergo accinctilumbos vr̄os in veritate. Nr̄m etiamcingulū debet eſſe veritatis: ſi tn̄ ſeruauerimꝰ militie huiꝰ ⁊ cinguli ſacramentum. Si falſuꝫ loquimur: diſcingimurbaltheo veritatis. Simus gͦ in veritate cincti: ſꝫ ī falſitate diſcincti: tranſeūtes iordanē: ad bella trāſimꝰ: ꝯtra ſpiritualia nequicie ī celeſtibꝰ. Hec enimomīa ꝓpter nos ſcripta ſunt: exeamꝰ gͦad bellū: vt expugnet̉ a nobis ciuitaspͥma: huiꝰ ſcꝫ mundi malicia: et ſuꝑbamenia. Intra te p̄liū eſt: intra te edificatio mala ⁊ ſubuertēda. Hoſtis tuꝰ d̓corde tuo ꝓcedit: de corde em̄ exeuncogitationes male: homicidia: adulteria: fornicationes ⁊cͣ. Uides quantusſit ⁊ qualis ē exercitꝰ tuoꝝ hoſtiū. Hinobis pͥma ſtrāge fundēdi ſūt: vt nullum relinquamꝰ: tūc nobis ꝑ ieſum dabitur illa requies: vt vnuſqͥſqꝫ requieſcat ſub vite ſua ⁊ ſub ficu ſua: cū iamnō ſit qͥ exterreat filios iſrl̓. c In illo die ⁊cͣ. Semꝑ exaltatꝰ ē ieſus apudpatrē: ſed opꝰ eſt in ꝯſpectu nr̄o exaltetillū deus .i. vt altitudinē diuinitatꝭ eiꝰcognoſcamꝰ. Hoc aūt fit ſi iordanē trāſierimꝰ: ⁊ varijs ſacramētoꝝ munimētꝭ ad futura bella armemur. d Precipe ſacerdotibꝰ. Augꝰ. Manda ſacerdotibus portātibꝰ arcā teſtamenti ⁊cͣ.Solet dici arca teſtamēti: vel arca teſtimonij. Nūc gͦ d̓r arca teſtamenti teſtimonij: vt nō ſolū arca: ſed etiā ip̄m teſtamentū appellet̉ teſtamentū teſtimonij. Hinc em̄ dicit apl̓us: Nūc aūt ſinelege iuſticia dei manifeſta eſt: teſtimonium habēs ꝑ legem ⁊ ꝓphetas: qꝛ inrei venture teſtimoniū datū fuit vetusteſtamentū. e Populus aūt. Adamantius. Nō ſine cauſa ſignat̉: qn̄ veniunt ad iordanē: Decima inquit mēſis pͥmi: hec ē ipſa dies in qͣ agni myſteriū p̄cipiebat̉ in egypto: in eandē terram ꝓmiſſionis intrāt: ⁊ valde beatūeſt vt ip̄a die qua errores qͥs ſubterfugit ſecl̓i: terrā ꝓmiſſiōis ingrediat̉ .i. īhac die: qͣ ī hoc ſeculo viuimꝰ: tota em̄vita pn̄s vno die ſignat̉. Per hͦ gͦ edo-
re ad memoriā facti: qꝛ ad hͦ tollebant̉vt. jͣ. dicit̉: Vt ſit ſignū inter vos. ⁊ pꝫlr̄a vſqꝫ ibi: a Uſqꝫ in eternū: ⁊ accipit̉ hic eternū ꝓ tꝑe longo et indeterminato. b Fecerūt ergo. Hic ponit̉iuſſionis impletio: ⁊ patꝫ lr̄a vſqꝫ: ibi:Alios qͦꝫ. xij. lapides poſuit ioſue ī medio iordāis alueo: vt haberet̉teſtimoniū trāſitꝰ miracl̓oſi ītra aquā⁊ exͣ. Et iſti. xij. lapides poſiti intra alueū fuerūt ita magni ꝙ poterāt apparere ſuꝑ aquā quādo erat ꝑna: ideo deiſtis duodecim lapidibus non dicit̉ ꝙſinguli homīes portauerint ſinguloslapides ſicut de alijs. xij. ſꝫ ꝙ ioſue poſuit eos: quod eſt intelligendū ꝑ adiutoriū multorū ꝓpter magnitudineꝫ lapidum. Et d̓ iſtis lapidibus dicit̉ communiter a doctoribꝰ ꝙ Iohannes baptiſta baptizans in iordane dixit: Potens eſt deus de lapidibꝰ iſtis ſuſcitare filios abrae: vt habet̉ Math̓. iij. ca.d Et ſunt ibi vſqꝫ in p̄ſentē diē: hocrefert̉ ad tp̄s quo liber iſte fuit ſcriptꝰet forte adhuc ſūt ibi. e Feſtinauitqꝫ populus ⁊ trāſijt: quia erat magnaml̓titudo valde: ⁊ ideo oportebat eosfeſtinanter tranſire. f Cūqꝫ tranſiſſent oēs: tranſiuit ⁊ arca dn̄i. ⁊ hoc adp̄ceptuꝫ dn̄i ad ioſue: vt infra expͥmit̉.Sacerdotes quoqꝫ ꝑgebāt an̄ populum. qͣꝫuis em̄ populus an̄ trāſiſſetiordanē: tn̄ ſtetit iuxta ripā quouſqꝫ ſacerdotes portātes arcam trāſiſſent vltra ppl̓m qui debebat ſequi arcā: vt dictum fuit ca. p̄cedēti. h In illo diemagnificauit dn̄s ioſue. ꝑ factum p̄dictū mirabile: vt ppl̓us haberet eū in reuerentia ⁊ timore. iPrecipe ſacerdotibꝰ ⁊cͣ. hoc ponit̉ ad oſtēdendū ꝙſicut de ſpeciali mādato dei ſteterāt iniordanis alueo: ita de eiꝰ ſpeciali mandato receſſerūt. k Vt aſcēdāt d̓ iordane. Ex hͦ ꝙ nō d̓r hic vt trāſeāt ſꝫ vtaſcēdant: dicunt hebrei ꝙ aſcenderūtſuꝑ ripā ꝑ quā ītrauerāt: eo ꝙ ſtabātiux illā ẜm eos: ꝓut dictū ē. .sͣ. ca. p̄cedēti. Et qꝛ dicit textus hic: ꝙ cū pedesſacerdotū fuerūt exͣ alueū: aque iordanis q̄ ſteterāt: ſtatim fluxerūt ẜm curſum ſuū. ex qͦ ſequit̉ ẜm dictū hebreoꝝꝙ populus iſrl̓ tūc fuit ex vna ꝑte iordanis et ſacerdotes cū arca in ꝑte oppoſita: ⁊ aqͣ iordanis ī medio currēs.Ideo dicūt ꝙ arca alit̓ trāſiuit qͣꝫ populus: dicētes: ꝙ arca portauit portatores ſuos: qd̓ ē ſic intelligendū ꝙ ꝟtute diuīa arca cū ſacerdotibꝰ fuerat ſubito trāſportata: nō ſolū vltra fluuiū:ſꝫ etiā vltra ppl̓m quē debebat p̄cederevt p̄dictū ē. Sꝫ hͦ vid̓r fictitiū: tū qꝛ n̄ē veriſil̓e ꝙ ſcpͥtura tacuiſſet tm̄ mirabile: tū qꝛ initit̉ falſo: ſcꝫ ꝙ ſacerdoteſſteterūt in alueo iordāis iuxta ripā ꝑquā īgreſſi fuerūt: qꝛ ſteterūt in medioaluei: vt dictū ē ca. p̄cedenti: tū qꝛ modus loquēdi ex qͦ arguūt ꝓpoſitū cū dicit̉ vt aſcēdāt: magis ē ad oppoſitū vtvidet̉: qꝛ ꝯſeq̄nter d̓ trāſitū ppl̓i ſubditur: Populus aūt de iordane aſcēditdecimo die ⁊cͣ. ⁊ tn̄ ꝑ alueū peditandotrāſiuit: vt expͥmit̉ in lr̄a: ⁊ ip̄imet ꝯcedūt. Qd̓ gͦ d̓r: Vt aſcēdāt: hͦ ē qꝛ ſacerdotes ſtabat ī medio aluei: vt. sͣ. dictūē: vbi alueꝰ ē ꝓfundior qͣꝫ ꝓpe ripā: etiō ꝓgreſſus d̓ loco illo ad ripā p̄ceditaſcedendo. Cetera patēt ex predictis.l Populus āt. Hic ꝯſeq̄nter deſcribitur
B
B
Dea. 27.1.
Nu. 32. i.