2 3Iaꝫ ſaturati eſtis iaꝫ diuiteſ factieſtis. Sine nobis regnatis. Et vtinam regnetis ut ⁊ nos vobiſcū regnemꝰ. Puto em̄ ꝙ deꝰ nos apoſtolos nouiſſimoſ oſtēdit tanꝙͣmorti deſtinatos. qͥa ſpectaculū facti ſumꝰ mūdo ⁊ angel̓ ⁊ hoībusNos ſtulti ꝓpt̓ xp̄m. vos aūt prudētes in xp̄o. Nos infirmi. vos aūtfortes. Vos nobiles. nos autemignobiles. Vſqꝫ in hanc horā etefurimꝰ ⁊ ſitimꝰ ⁊ nudi ſumus ⁊colaphis cedimur ⁊ inſtabiles ſumꝰ ⁊ laboramꝰ oꝑantes manibꝫnr̄is. Maledicimur ⁊ bn̄dicimuſPerſecucōem patimur et ſuſtinemus. Glaſphemamur ⁊ obſecramꝰ Tāꝙͣ purgamēta huiꝰ mūdifacti ſumuſ oīmꝑipſima vſqꝫ adhūc. nō ut ꝯfundā vos hec ſcriboſꝫ ut filios meoſ cai̓ſſimos moneoNam ſi decēmilia pedagogoꝝ habeatis in xp̄o. ſꝫ nō multos pres.nam in xp̄o ih̓u ꝑ euangeliū egovos genui. Rogo gͦ vos imitatores mei eſtote ſicut ⁊ ego xp̄i. Iōmiſi ad vos thimotheū qui eſt filius meꝰ cariſſimꝰ ⁊ fidel̓ in dn̄oqui vos ꝯmonefatiat viaſ meaſq̄ ſunt in xp̄o ih̓u ſicut vbiqꝫ in oīecc̄īā doceo. Tanꝙͣ nō vēturꝰ ſimad vos ſicut inflati ſūt q̄daꝫ. Vemaꝫ aūt ad vos cito ſi dn̄s voluexit ⁊ cognoſcā nō ẜmoneꝫ eoꝝ q̄inflati ſunt ſꝫ virtutē. nō em̄ in ſermone eſt regnuꝫ dei. ſꝫ in virtute.qͥd vultis. In v̓ga veniā ad voſan in cai̓tate ⁊ ſpū māſuetudīs.Amīo audit̉ īt̓vos ¶ Ca. v.fornicacō ⁊ tal̓ fornicacō qͣl̓nec īt̓ gēteſ ita ut vxorē pr̄is ſui aliqͥs hēat. Et vos inflati eſtis ⁊ nō¶ Ad cthorm chios. ꝓ.magis luctū habuiſtis ut tollat̉de medio veſtꝝ qui hoc opꝰ fecitEgo quidē abſēs corꝑe. pn̄s autēſpū. ia iudicaui ut pn̄s eū qui ſicoꝑatus eſt in nomine dn̄i noſtriih̓u xp̄i cōgregatis vobis et meoſpū cū virtute dn̄i ih̓u tradere huiuſmodi homine ſathane in interitū carnis. ut ſpūs ſaluꝰ ſit ī diedn̄i nr̄i ih̓u criſti. nō eſt boͣ gloriatio vrā. neſcitis qꝛ modicū fermētū totā maſſam corrūpit.. Expurgate vetus fermētū ut ſitis nouacōſperſio ſic̄ eſtis azimi. Etem̄ paſcha nr̄m imolatꝰ ē criſtꝰ. Itaqꝫepulemur. nō in fermento veterineqꝫ in fermeto malitie ⁊ neqͣtie.ſꝫ in azimis ſinceritatis ⁊ veītatisScripſi vob̓ in epl̓a ne ꝯmiſceamiini fornicarijs. Non vtiqꝫ fornicarijs huiꝰ mundi aūt auaris autrapacibꝰ aut ydol̓ ẜuiētibꝰ. alioqnͥ debueratis de hoc mūdo exiſſeNūc aūt ſcripſi vob̓ nō cōmiſceri.Si is qui frat̓ nominat̉ int̓ vos ⁊ē fornicator aut auarꝰ aut ydolisſeruiēs aūt maledicus aut ebrioſus aut rapax cū huiuſmodi neccibuꝫ ſumere. Quid em̄ mͥ de hijsq̄ foris ſūt iudicare. nōne de hijsqui intus ſunt vos iudicatis.. nāeos qui foris ſūt deus iudicabit.auferte malū ex vob̓ip̄is. ¶ Ca. vi.tiū aduerſus alteꝝ iudicariVdet aliqͥs veſtꝝ huſ negoapud iniqͦs ⁊ nō apud ſanctos.An neſcitis qm̄ ſācti de hoc mūdoiudicabūt. Et ſi in vobis iudicabit̓ mūdus. indigni eſtis qui demimmis iudlicetis. neſcitis quomā āgelos iudicabimus. Rnͣtomagis ſecularia? Secularia igit̉