.249.Squequo dn̄e obliuiſcerisme in fine: vſque̓qͦ auertisfaciem tuaꝫ a me.? Qua diu ponam cōſilia in anima mea: dolorein corde meo ꝑ diē. Uſquequoexaltabit̉ immicꝰ meꝰ ſuꝑ me creſpice ⁊ exaudi me dn̄e deꝰ meus.Illumna oculos meos ne vnꝙͣobdorimaꝫ in mortē: ne qn̄ dicatinimicus meꝰ p̄ualui aduerſuseuꝫ. Qui tribulāt me exultabūtſi motus fuero: ego aūt in miſericordia tua ſꝑaui. Exultabit cormeū in ſalutari tuo: cantabo dn̄oqui bona tribuit mihi: ⁊ pſallamnomini dn̄i altiſſim.Ixit inſipiens ī corde: non ēdeus. C orrupti ſūt ⁊ abhominabiles facti ſunt in ſtudijs ſuis: nō eſt qͥ faciat bonū nō ē vſqꝫad vnū? On̄s de celo ꝓſpexit ſuranꝝ ſūt vritatas a filijs hper filios hoīm: ut videat ſi eſt inrum Iaratelliges aut reqͥrens deū. O ēs dedīauerūt ſimul inutiles facti ſūt:ſam corde ⁊ prde locut ſuntiſnō ē qͥ faciāt bonuꝫ nō ē vſqꝫ advnū. O epulcrū patens ē gutteoꝝ: lingiis ſuis doloſe agebāt:venenū aſpidū ſub labijs eorū.Quorū os maledictōe ⁊ amaritudīe plenū eſt: veloces pedes eorū ad effundēdum ſanguinem.Contritio ⁊ infelicitas ī vijs eorū: ⁊ viā pacis nō cognouerūt: n̄eſt timor dei an̄ oculos eoꝝ. Fōne cognoſcēt ones qͥ oꝑant̉ iniqͥtateꝫ: qui deuorāt plebē meā ſicuteſcaꝫ panis. Dominū nō inuocauerūt: illic trepidauer̄t timorevbi nō erat timor. Om̄ dn̄s ī generacōe iuſta ē: cōſiliū inopis cōfudiſtis: qm̄ dn̄s ſpes eius eſt.Quis dabit ex ſyō ſalutare iſrl̓scū auerterit dn̄s capliuitateꝫ plebis ſue exultabit iacob ⁊ letabit̉Omine quis hītabit (iſrl̓.in tab̓naculo tuo: aut qͣs req̄eſcꝫ ī mōte ſācto tuo. Qui īgredit̉ ſine macula: ⁊ oꝑatur iuſticiam. Qui loqͥtur veritatē ī cordeſuo: qui non egit dolum ī linguaſua? ec fecit ꝓximo ſuo malūet obprobriū nō accepit aduerſus ꝓximos ſuos. Ednihilū deductꝰ eſt ī ꝯſpectu eius malignꝰ:timētes at dnm glorificat. Quiiurat ꝓximo ſuo ⁊ nō decipit quipecunia ſuā nō dedit ad vſurā: etmunera ſuꝑ innocentes nō accepit. Qui facit hec: non mouebitur ineternum. ¶ Tituli inſcripcio ipſi dauid.Onſerua me dn̄e qm̄ ſꝑauiin te: dixi dn̄o deꝰ meꝰ es tuqm̄ bonorū meoꝝ nō eges. O anctis qͥ ſūt in terra eius: mirificauitones volūtates meas ī eis. Pultiplicate ſūt infirmitates eoꝝ: pꝰea acceleraū erūt. Ꝙ on ꝯgregabo cōuenticula eoꝝ de ſāguinibꝰ:nec memor ero nominū eoꝝ ꝑ labia mea. Pn̄s pars hereditatismee ⁊ calicis mei: tu es qͥ reſtitueshereditatē meaꝫ m. Funes ceciderūt mihi in p̄claris: etem̄ hereditas mea p̄clara eſt mihi. Bn̄dica dn̄m qui tribuit in intellectuꝫ:inſuꝑ ⁊ vſqꝫ ad nocteꝫ increpuerūt me renes mei. P rouidebamdn̄m in cōſpectu meo ſemꝑ: qm̄ adextris em ne cōmouear. Propter hoc letatū eſt cor meū ⁊ exultauit lingua mea: inſuꝑ ⁊ carō mearequieſcꝫ in ſpe. Qm̄ non derelinques animā meaꝫ in inferno: nec