dabis ſanctū tuū vide̓ corrupcōnem Mpotas mihi feciſti vias vite adīpleb̓ me letitiā cū vultū tuodelcācōes īdextera tua vſqꝫ ī finēXaudi dn̄e iuſtitiā meaꝫ: ītende deprecacōeꝫ meā. Euribus ꝑcipe oracōem meā: nō ī labijs doloſis. Q e vultū tuo iudiciū meū ꝓdeat: oculi tui videāt eqͣtatē. P robaſti cor meū ⁊ viſitaſti nocte: ignē me examinaſti ⁊ n̄eſt inuenta ī me iniqͥtas. Ut nōloquat̉ os meū oꝑa hominū: ꝓpt̓verba labiorū tuoꝝ ego cuſtodiui vias duras. P erfice greſſusmeos in ſemntis tuis: ut nō moueant̓ veſtigiā mea. Igo clamauiqm̄ exaudiſti me deꝰ: inclīa aureꝫtuam mihi ⁊ exaudi verba mea.Q irifica miſericordias tuas: q̄ſaluos facis ſperātes in te. Freſiſtentibꝰ dextere tue cuſtodi meut pupillaꝫ oculi. S ub vmbraalaꝝ tuarū ꝓtege me: a facie ip̄iorū qͥ me afflixerūt. Tnimici meianimā meaꝫ circūdederunt: adlipēſuū cōcluſerunt: os eoꝝ locutumeſt ſuꝑbiam. Proiciētes me nūccircūdederunt me: oculos ſuos ſtatuerunt declinare ī terrā. S uſceperūt me ſicut leo paratus ad predam: ⁊ ſicut catulꝰ leonis hītansin abditis. Exurge dn̄e p̄uenieum ⁊ ſupplanta eū: eripe animaꝫmea ab impio: framea tuā ab inimicis manꝰ tue? On̄e a paucisde terra diuide eos in vita eoꝝ: etde abſcōditis tuis adimpletꝰ eſtventer eoꝝ. Satua̓ti ſūt filijs: ⁊dimiſerūt reliqͥas ſuaſ ꝑuul̓ ſuisA go autē ī iuſticia apparebo cōſpectui tuo: ſaciabor cū apparuel̓tgloria tua. ¶ In finem ꝑue̓o dn̄idauid q̄ locutꝰ eſt dn̄o verba catici huiꝰ mn die q̄ eripuit eū dn̄s demanū onūi mnimicoꝝ eiꝰ et de manu ſaul ⁊ dixit.Iligā te dn̄e fortitudo mea:dn̄s firmamentū meū ⁊ t̓fuguūi meū ⁊ libea̓tor meꝰ O eꝰ meus adiutor meꝰ: ⁊ ſperabo in euꝫ.O rotector meꝰ et cornu ſalutismee: ⁊ ſuſceptor meꝰ. ILaudāsinuocabo dn̄m: ⁊ ab immicis meis ſaluꝰ ero. Circūdederūt me dolores mortis: ⁊ torrentes iniqͥtatiſcōturbauerūt me? O olores inferi circūdederunt me: poccupauer̄tme laquei mortis. Tn tribulacōe mea inuocaui dn̄m: ⁊ ad deūmeū clamaui. Et exaudiuit detemplo ſancto ſuo voce meam: etclamor meꝰ ī ꝯſpectū eiꝰ introiuit īaures eiꝰ. Commota eſt ⁊ ꝯtreinuit terra: fundamēta montiucōturbata ſunt ⁊ ꝯmota ſūt: quoniaꝫ iratus eſt eis. Eſcendit fumꝰ in ira eius: ⁊ ignis a fatīe eiuſexarſit: carbones ſuccēſi ſunt abeo. Inclinauit celos ⁊ deſcēdit:⁊ caligo ſub pedibꝰ eiꝰ. Et aſcēdit ſuꝑ cherubin ⁊ volauit: volauit ſuꝑ pennas vētorū. Et poſuit tenebras latibulū ſuū: in circuitu eiꝰ tab̓naculū eiꝰ: tenebroſa aqͣin nubibꝰ aeris. Pre fulgore inconſpcū eiꝰ nubes trāſierūt: grando ⁊ carbones ignis. Et intōnuit de celo dn̄s: ⁊ altiſſimꝰ dedit vocē ſuā: grādo ⁊ carbones ignis Etmiſit ſagittas ſuas et diſſipauiteos: fulgua̓ ml̓tiplicauit ⁊ ꝯturbauit eos. Et apparuer̄t fōtes aqͣꝝ⁊ r̓uelata ſūt fūdam̄ta orb̓ terraꝝ
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten