am̄e ſue: ⁊ iniquꝰ bn̄dicit̉. Exacerbauit dn̄m peccator: ſcd̓m multitudinē ire ſue non q̄ret. oneſt deꝰ in cōſpectu eius: inquinateſunt vie illiꝰ in on temꝑe. Euferunt̉ iudiciā tuā a facie eiꝰ: ōniūimmicoꝝ ſuorū dominabit̉? Dixit enī in corde ſuo: nō mōuebora generacōe in generacōem ſinemalo. Quiꝰ maledictōe os plenum eſt ⁊ amaritudinē ⁊ dolo: ſb̓lingua eius labor ⁊ dolor. Oedꝫin infidijs cum diuitibꝰ in occultis: ut interficiat innocētē. Ocūli eiꝰ in pauꝑem r̓ſpiciūt: inſidiatur in abſcōdito qͣſi leo in ſpelunca ſua. Tnſidiat̉ ut rapiat paupereꝫ: rapere pauꝑem dū attrͣhiteū In laqueo ſuo hūiliabit eūinclinabit ſe ⁊ cadet cum dn̄atusfuerit pauperū. ixit enī in corde ſuo oblitꝰ eſt deꝰ: auertit faciēſuaꝫ ne videat ī finē. Exurge domīe deꝰ ⁊ exaltet̉ manꝰ tua: ne obliuiſcaris paupeꝝ. Propt̓ qͥd irxitauit impiꝰ deū: dixit enī ī cordeſuo nō reqͥret̉. Tides quoniā tulaboreꝫ ⁊ dolorē ꝯſiderās: ut trdaſeos in manꝰ tuas Tibi derelictꝰeſt pauꝑ: orphano tu eris adiutor. Conte̓ brachiū pctōris etmaligni: q̄retur pcc̄m illiꝰ ⁊ nō inueniet̉. On̄s r̓gnabit in eternū⁊ in ſeculū ſeculi: peribitis genteſde terrā illiꝰ. O eſideriū paupeꝝexaudiuit dominꝰ: preꝑacōnemcordis eorum audiuit auris tua.T udicare pupillo ⁊ humili: ⁊non apponat vltrā magnificareſe hō ſuꝑ terrā ¶ In finē Osͣ. dd̓.N domīo ꝯfido: quomō dicitiſ aīemee tranſmigra in montē ſic̄ paſſer. Quoniā ecce peccatores intēderunt arcū: parauerūt ſagittasſuas ī pharetr: ut ſagittēt in obſcuro rectos corde. Quoniā q̄ perfeciſti deſtruxerūt: iuſtus autē qͥdfecit. ominꝰ in templo ſāctoſuo: dn̄s in celo ſedes eius. Ocūli eius in pauꝑem reſpiciunt: palpebre eius interrogant filios hoīnum. N ominꝰ interrogat iuſtū⁊ impium: qui aūt diligit imqͥtatem odit anima ſuaꝫ. Pluit ſuꝑpeccatores laq̄os: ignis ſulphur⁊ ſpiritus procellaꝝ pars caliciseoꝝ. Quoniam iuſtus dominꝰet iuſticiās dilexit: equitatem vidit vultus eius. ¶ In fineꝫ Pſalmꝰ dauid ꝓ octaua.Aluū me fac domine quoniam defecit ſanctꝰ: quoniamqdni īs a dli jdimmūte ſūt veritates a filijs hoīnum Tana locuti ſunt vnꝰ quiſqꝫ ad proxinuꝫ ſuum: labia doloſa in corde ⁊ corde locuti ſunt. iſperdat dn̄s vniuerſa labia doloſa: ⁊ linguam magniloquā. Quidixerunt linguam noſtram magficabimus: labia noſtra a nobisſunt: quis noſter dominus eſt.P ropter miſeriam inopum etgemitu pauperū: nunc exurga dicit dominꝰ. Ponam in ſalutari:fiducialiter agam in eo Floqͥadomini eloquia caſta: argentumigne examinatum probatum terre purgatum ſeptupluꝫ. Tu domine ſeruabis nos et cuſtodiesnos: a generacōne hac in eternūT n circuitu impij ambulant:ſcd̓m altitudinem tuam multiplicaſti filios hominum.¶ In finem Pſalmꝰ dd̓.