inueniēs gabelū dedit ei cirographū ſuū ⁊ recepit onem pecuniaꝫindicauitqꝫ ei de tobia filio tobieoma quē geſta ſūt: fecitqꝫ eū ſecūvenire ad nuptias. Cunqꝫ ingreſſus eēt domū rāguelis: inueīt tobiam diſcūbenteꝫ ⁊ exiliēs oſculati ſūt ſeiuice Et fleuit gabelus bn̄dixitqꝫ deū ⁊ dixit. Bn̄dicat te deꝰiſrl̓qꝛ filius es optimi viri ⁊ iuſti⁊ timentis deū ⁊ elemoſiās faciētis. Et dicat̉ bn̄dictio ſuꝑ vxoremtuaꝫ ⁊ ſuꝑ parētes veſtros ⁊ videatis filios veſtros ⁊ filios filioꝝvrorū vſqꝫ in tertiam ⁊ quartamgeneracōneꝫ ⁊ ſit ſeme veſtꝝ bn̄dictū a d̓o iſrl̓ qͥ regnat in ſeculaſeculoꝝ Cūqꝫ ones dixiſſent amēacceſſerūt ad cōuiuiū. Sed ⁊ cū timore dn̄i nupciaruꝫ conuiuiū exercebant. ¶ Ca. x.:bias cauſa nuptiaꝝ ſolliciVni vero moras faceret totꝰ erat pat̓ eius tobias dicēs Putas quare inorat̉ filiꝰ meꝰ aūt qͥre detētus eſt ibi. Putas ne gabelus mortuꝰ eſt ⁊ nemo reddit illipecunia. ? Cepit autē cōtriſtari nimis ip̄e ⁊ anna vxor eius cū eo etceperūt ambo ſimul flere: eo ꝙ dieſtatuto minime reuerteret̉ filiꝰ eorū ad eos. Flebat igit̉ mat̓ eiꝰ irremediabilibꝫ lacrimis atqꝫ dicebat. Heu me fili ut qͥd te miſimꝰꝑegrinari. lumē oculoꝝ nr̄oꝝ. baculū ſenectutis nr̄e: ſolatium vitenoſtre. ſpem poſteritatis nr̄e. Omnā ſiml̓ in te vno hn̄tes te nō debuimꝰ dimitte̓ a nobis. Cui dicebat tobias. Tace ⁊ noli turbariſanꝰ eſt filiꝰ noſter: ſatis fidel̓ eſtvir ille cū quo miſimꝰ eū. Illa aūtnullo mō ꝯſolal poterat ſꝫ qͦtidieexiliēs circūſpiciebat ⁊ circuibatvias ōnes ꝑ qͥs ſpes remeādi videbat̉ ut ꝓculvide̓t eū ſi fiei̓ poſſꝫvenientē. At vero raguel dicebatadgenerū ſuū Nane h̓ ⁊ ego mittaꝫ nunciū ſalutis de te ad tobiāpr̄eꝫ tuū. Cui tobias ait. Ego nōui qꝛ pat̓ meus ⁊ mat̓ mea mō dies̓ cōputat ⁊ cruciatur ſpūs eoꝝin ipſis. Cūqꝫ verbis multis rogaret rāguel tobiā ⁊ ille eū nulla ratione vellet audire tradidit ei ſara ⁊ dimidia ꝑtem om̄s ſb̓ſtācieſue. in pueris. ī puellis. in pecudibꝰ. in camelis ⁊ in vacris et pecunia multa ⁊ ſaluū atqꝫ gaudēteꝫdimiſit eum a ſe dicēs. Angelꝰ domī ſcūs ſit in itinere vro: ꝑ̄ducatqꝫ vos incolumēs ⁊ inueīatis omnia recte circa pn̄tes veſtros et videat oculi mei filios vr̄os pͥus ꝙnoriar. Et apprehēdētes pn̄tes filiā ſuam oſculati ſūt eā ⁊ dimiſer̄tire monētes eā honorae̓ ſoceros.diligere maritū. regere familiam.gub̓nare domū. ⁊ ſeipſā irrep̄hēſibilē exhibere. ¶ Ca. xi.charra q̄ ē in medio itinereVnqꝫ reu̓terēt̉ ꝑuenert adcōtra niniuen vndecīo die. dixitqꝫ āgelus Tobia frat̓ ſcis quēadmod̓ reliqͥſti pr̄eꝫ tuū Si placꝫ itaqꝫ tibi p̄cedamꝰ ⁊ lento gͣdu inſequatur iter nr̄m familie ſimul cuꝫꝯuge tua ⁊ cū aīalibꝰ. Cūqꝫ hocplacuiſſet ut iret dixit raphaelad tobiā Tolle tecū ex felle piſciſei̓t ei nccāriū. Tulit itaqꝫ tobiasex felle illo ⁊ abier̄t Anna āt ſedebat ſecuſ viā qͦtidie ī ſuꝑcilio mōtis vn̄ reſpice̓ poterāt de longinqꝭ