¶ Lobue20 8Tūc raphahel angelꝰ apprehēditdemoniū ⁊ religauit eū in deſertoſuꝑioris egipti. tūc hortatus ē virginē tobiaſ. dixitqꝫ ei. Sara exurge ⁊ dep̄cemur deū hodie ⁊ cras ⁊ſcd̓m cras. qͥa hijs tribꝰ noctibꝰd̓ iūgimur. tertiā auteꝫ trāſactanocte: in noſtro erimꝰ ꝯiugio. Filij quippe ſcōꝝ ſumꝰ ⁊ non poſſumꝰ ita coniūgi ſicut gētes que ignorāt deū. Surgētes aūt parit̓ inſtant̓ orabat ambo ſimul. ut ſanitas daret̉ eis. dixitqꝫ tobias. domine deꝰ patꝝ noſtroꝝ bn̄dicate larraſian̄bte celi terre mareqꝫ et fontes ⁊ flumia ⁊ oēs creature tue que in eiſſunt. Tu feciſti adā de limō terredediſtiqꝫ ei adiutoriū euā. Et nūcdn̄e tu ſciſ qꝛ nō luxurie cauſa accipio ſororē meā ꝯrugē. ſꝫ ſola poſteritatis dilectione in qͣ bn̄dicat̉nomē tuū in ſecula ſeculoꝝ. dixitXmdyſ leitaqꝫ ſara Miſerere nob̓ dn̄e miſe⁊ꝙ tbi taꝫ tadā lrapuſirere nob̓ ⁊ ꝯſeneſcamꝰ ambo pariter ſani. Et factū eſt circa pullorūdt dicens. drus abtibēa dꝰcantū accerſiri iuſſit rāguel ẜuoſſanta doſacib vbſcmnſititſuos ⁊ abierūt cū eo piter ut fodecie c̄iangt vtimnplrutūb̓rēt ſepulchrū. dicebat em̄ ne ſil̓ii vbis ee atmō euenerit ei quo ⁊ cetei̓s alijſſeptē viris qui ſūt ingreſſi ad eāCūqꝫ paraſſet foſſaꝫ. reuerſus raguel ad vxoreꝫ ſuā: dixit ei Mittevnā ex ancill̓ tuis ⁊ videat ſi mortuꝰ ē ut ſepeliā eū an̄ꝙͣ illuceſcatAt illa miſit vnā ex ancillis ſuis.Que ingreſſa cubiculū repeīt eoſſaluos ⁊ incolumēs ſecū pariterdormentes. Et reu̓ſa nūtiauit bonū nūtiū. Et bn̄dixerunt dn̄m raguel videlicꝫ ⁊ anna vxor eiꝰ ⁊ dixerūt. Bn̄dicimꝰ te dn̄e deus iſrahel qꝛ nō ꝯtigit nobis quēadmodū putabamꝰ. Feciſti eī nobiſcūmiſericordiā tuā ⁊ excluſiſti a nōbis immicū ꝑſequētē nos. Miſertus es at duobꝰ vnicis. Fac eosdn̄e in pleniuſ bn̄dice̓ te ⁊ ſacrifitiū laudis tue ⁊ ſue ſaītatis offerre. ut cognoſcat vniuerſitas gentium. qꝛ tu es deꝰ ſolus in vniu̓ſaterrā. Statīqꝫ p̄cepit ẜuis ſuis raguel ut replerēt t̓ra foſſaꝫ quā fecerant priuſꝙͣ illuceſceret. Vxoriaūt ſue dixit ut inſtrueret ꝯuiuiū⁊ preparet om̄a q̄ in cibos erantiter agētibꝰ ncc̄a. duaſqͦꝫ pīguesvaccas ⁊ qͣtuor arietes occidi fec̄⁊ ꝑari epulas oībuſ vicinis ſuiscunctiſqꝫ amicis. Et adiurauit raguel tobiā ut duas ebdomāclaſmoraret̉ apud eū. De oībus aūtq̄ poſſidebat rāguel dimidiā ꝑtēdedit tobie ⁊ fec hac ſcripturā utꝑs dimidia q̄ ſuꝑerāt poſt obitūeoꝝ tobie dn̄o deueīret. ¶ Ca. ix.Vnc vouit tobias angeluꝫad ſe quē quidē homine exiſtimabat. dixitqꝫ ei Azaria fraterpeto ut auſcultes v̓ba mea Si meip̄m tradā tibi ſeruū. nō ero condignꝰ ꝓuidentie tue. Tn̄ obſecrote ut aſſumas tibi animalia ſiueẜuitia ⁊ vadaſ ad gabelū ī rāgeſciuitatē medoꝝ. reddaſqꝫ ei cyrogrphū ſuū ⁊ recipias ab eo pecumā ⁊ rogeſ eū venire ad nuptiaſmeas. Scis em̄ ipſe qm̄ numeratpr̄ meus dies ⁊ ſi tardauero vnadie plus ꝯtriſtat̉ aīa eiꝰ. Et certevides qūo adiurauit me raguelcuiꝰ adiuramētū ſꝑnere n̄ poſſuꝫTūc raphahel aſſumes qͣtuor exẜuis raguel̓ ⁊ duos camelos. inrages ciuitatem medoꝝ ꝑrexit et