¶ Tobie..209.Et dum ex eodē loco ſpeculae̓t̉ aduentuꝫ eius vidit alonge et ilicoꝯgnouit veniētē filiū ſuū. currenſqꝫ nūtiauit viro ſuo dicēs Ecce venit filius tuus. dixitqꝫ raphahelad tobiā. At vbi introieis domūtuā. ſtatim adora dn̄m deū tuū etgr̄as agenſ ei. accede ad pr̄eꝫ tuū⁊ oſculare eū. Statimqꝫ lini ſuperoculos eiuſ ex felle iſto piſcis qd̓portas tecuꝫ. Scias em̄ qm̄ aperiētur mox oculi eiꝰ ⁊ videbit patertuꝰ lumē celi ⁊ in aſpectu tuo gaudebit. Tūc ꝑcucurrit canis qui ſimul fuea̓t in via ⁊ qͣſi nūtius adueniens blandimento ſue caudegaudebat. Et exurgens cecus prcepit offendens pedibꝰ currere ⁊data manu puero occurrit in obuiā filio ſuo Et ſuſcipiēs oſculatꝰmauat arca pncs vltus ieſt eū cum vxore ſua ⁊ ceper̄t fleregāt ocuili mti filos viosp̄ gaudio. Cūqꝫ adoraſſent deummorat tt ꝓprhents⁊ grās egiſſent conſeder̄t. Tūc ſunies tobias de felle piſcis. liniuitoculos pr̄i ſuo. Et ſuſtinuit qͣſi dimidiā fere horaꝫ et cepit albugoex oculis eiuſ qͣſi membranū ouie ¶ Lapiegredi. Qd̓ apprehendens tobiastraxit ab oculis eiꝰ. ſtatimqꝫ viſūrecepit. Et glorificabāt deuꝫ ip̄e videlicet et vxor eiꝰ ⁊ omēs qui ſciebāt eū. dicebatqꝫ tobiaſ. Benedico te dn̄e deꝰ iſrl̓ qꝛ tu caſtigaſtime ⁊ tu ſaluaſti me Et ecce ego video tobiā filiuꝫ meū. Ingreſſa eſtetiā poſt ſeptē dies ſara vxor filijeius ⁊ oīs familia ⁊ pecora ſana⁊ cameli ⁊ pecunia multa vxoris.ſꝫ ⁊ illa pecuīa quā receperat a gabelo. Et narrauit parentibuſ ſuisoīa bn̄fitia dei q̄ feciſſet c̓ca euꝫ ꝑhominē qui eū duxea̓t. Vener̄tqꝫachior ⁊ nabath ꝯſobrini tobiegaudētes ad tobin ⁊ cōgratulantes ei de oībꝰ boīs q̄ c̓ca illū on̄derat deꝰ Et ꝑ ſepteꝫ dies epulātesomēs cū gaudio magͦ gauiſi ſūt.Vnc vocauit ad ¶ Ca. xij.ſe tobias filiū ſuū. dixitqꝫ eiQuid poſſumꝰ dare viro iſti ſancto qui venit tecū. Reſpondēs tobias dixit pr̄i ſuo. Pat̓ quāꝫ mercedeꝫ dabimꝰ ei a̓ quid dignū poterit eſſe beneficijs eiꝰ.. Ae duxitet reduxit ſanu. pecunia a gabeloip̄e recepit. vxoreꝫ ip̄e me hr̄e fecit⁊ demoniū ab ea ip̄e ꝯpeſcuit gaudiū parentibꝰ eiꝰ fecit meipſuꝫ adeuoracōne piſcis eripuit. teqͦꝫ videre fecit lumē celi ⁊ bonis oībusꝑ eum repleti ſumꝰ. Quid illi adhec poterimꝰ dignū dare. Sed peto te pr̄im ut roges eū. ſi forte dignabit̉ medietatē de oībus queallata ſūt ſibi aſſumere. Et vocantes eupr ſcilicet ⁊ filius tuler̄t eūin ptē ⁊ rogare ceperūt ut digͣret̉dimidiā ptē omniū q̄ attulerantacceptā habere. Tūc dixit eis occulte. Bn̄dicite deū celi ⁊ corā omnibus viuentibꝰ cōfitemini ei. qꝛfecit vobiſcū miſericordia ſua. Etem̄ ſacramentū regis abſconderebonū eſt. opera aūt dei reuelare ⁊ꝯfiteri honorificū eſt. Bona ē oratio cū ieiunio ⁊ elemoſina magisꝙͣ theſauros auri recōdere. qm̄ elemoſina a morte liberāt ⁊ ipſa eſtque purgat peccata et facit īuenire vitā eternā. Qui aūt fatiūt peccatū ⁊ imquitateꝫ: hoſtes ſūt am̄eſue. Aamfeſto ergo vob̓ veritatēet nō abſcondā a vob̓ occultū ſermonē Quādo orabas cū lacrimiſ