Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

oēm languorē ⁊ oēm infirmitatēī ppl̓o. Et abijt opinio eiꝰ in totaꝫſyriā ⁊ obtulerūt ei oēs male habentes varijs lāguoribꝰ ⁊ tormētis ꝯprehēſos ⁊ qͥ demonia habebāt ⁊ lunaticos ⁊ paraliticoſ ⁊ curauit eos ⁊ ſecuti ſunt eum turbemulte de galilea ⁊ decapoli ⁊ de ihexoſolimis ⁊ de iudea ⁊ trans iordā Capitulū. viIIdens autem ih̓us turbasaſcendit in montem et cumſediſſꝫ acceſſerūt ad eum diſcipuli eius ⁊ aperiens os ſuū docebateos dicēs. Beati pauꝑes ſpū. qm̄ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ. Beati miteſqm̄ ipſi poſſidebūt terraꝫ. Beati qͣluget. qm̄ ip̄i ꝯſolabunt̉ Beati qͥeſuriūt ⁊ ſitiūt iuſtitiaꝫ. qm̄ ip̄i ſaturabunt̉ Beati miſericordes. qm̄ip̄i miſericordiā ꝯſequent̓. Beatimūdo corde. qm̄ ip̄i deū videbuntBeati pacifici. quoniaꝫ filij dei vocabuntur. Beati qui p̄ſecucōnempatiuntur ꝓpter iuſtitiā. quoniāipſorū eſt regnum celorum. Beati eſtis cum maledixerint vobis etperſecuti vos fuerint et dixerintomne malū aduerſū vos mētientes ꝓpt̓ me. Gaudete ⁊ exultate. qͦniaꝫ merces vra cōpioſa eī celisSic em̄ ꝑſecūti ſūt ꝓph̓as qui fuerunt an vos. Vos eſtis ſal terre.Qd̓ ſi ſal euānueī̓t in quo ſaliet̉.Ad nihilū valet vltra niſi ut mittat̉ foras ⁊ ꝯculcet̉ ab hominibꝫ.Vos eſtis lux mūdi. Nō pōt ciuitas abſcōdi ſupra monteꝫ poſitaneqꝫ accēdūt lucernā ⁊ ponūt eaꝫſub modio ſed ſuꝑ candelabꝝ utluceat oībꝰ qui ī domo ſūt. Sic luceat hux veſtra corā hominibꝰ utvideant oꝑa veſtra boͣ ⁊ glorificētpatrē veſtꝝ qui in cel̓ eſt. Noliteputare qm̄ veni ſoluere legeꝫ autꝓphetas. Non veni ſoluere. ſꝫ adimplere. Amen quippe dico vob̓donec tranſeat celuꝫ ⁊ terra. iotavnū aūt vnus apex nō preteribita lege. donec oīa fiant. Qui ergoſoluerit vnuꝫ de mandatis iſtismimimis ⁊ docuei̓t ſic homines miminꝰ voͣbit̉ ī regͦ celoꝝ. qͥ āt fecei̓t⁊ docuerit. hic magnꝰ vocabit̉ inregno celoꝝ. Dico auteꝫ vobis qꝛniſi abundauerit iuſtitiā veſtraplus ꝙͣ ſcribaꝝ et phariſeorū: nōintrabitis in regnuꝫ celoꝝ. Audiſtis quia dictū eſt antiquiſ nō occides. qui at occidei̓t: reus erit iuditio. Ego aūt dico vobis. qꝛ ōniſqͥ iraſcit̉ frī ſuo: reꝰ ei̓t iudicō. qͥ ātdixei̓t frī ſuo racha: reꝰ ei̓t ꝯcilio.qͣ āt dixerit fatue: reꝰ erit iehenneignis. Si gͦ offers munꝰ tuuꝫ adaltae̓ ⁊ ibi recordatꝰ fueis qꝛ frat̓tuus habet aliquid aduerſum terelinque ibi munuſ tuum ante altare ⁊ vade prius reconciliari fratri tuo ⁊ tunc veniens offeres munus tuum. Eſto conſentiens aduerſario tuo cito dum es ī via cūeo ne forte trādat te aduerſariꝰ.iudici ⁊ iudex tradat te miniſtro⁊ in carcerem mittaris. Amen dico tibi. non exies in de donec reddas nouiſſimum quadrantem.Audiſtis quia dictū eſt antiquiſnon mechaberis. Ego auteꝫ dicovobis. quia omnis qui videritmulierem ad concupiſcendū eaꝫiam mechatus eſt eam in cordeſuo. Rd̓ ſi oculus tuus dexter ſcādaliſat te: erue eum ⁊ ꝓice abs te