Facite gͦ fructū dignū penitentieEt ne velitis dice̓ intrͣ vos. patreꝫhēmꝰ abr̄hā. dico em̄ vobis qm̄potēs eſt deꝰ de lapidibꝰ iſtis ſuſcitare filios abrͣhe. Iā em̄ ſecuriſad radiceꝫ arborū poſita ē. Oīs gͦarbor q̄ nō facit fructū bonuꝫ excidet̉ ⁊ in ignē mittet̉. Ego qͥdē baptiſo vos in aqͣ in penitētia. qui atpoſt me venturus ē: forcōr me eſtcuiꝰ nō ſū dignuſ caltiamēta portare. Ipe vos baptiſabit in ſpūſācto ⁊ igni. Cuiꝰ ventilabꝝ in mauſua ⁊ ꝑmūdabit areā ſuaꝫ ⁊ ꝯgregabit triticū ī horreū ſuū. paleasaut cōburet igni inextinguibili.Tūc venit ih̓us a galilea ī ſordane adioh anne ut baptiſaret̉ abeo Ioh̓es aūt ꝓhibebat eū dicesEgo a te debeo baptiſari ⁊ tu veīsad me. Rn̄dens aūt ih̓us dixit eiSine mō. Sic em̄ decet nos implere oēm iuſtitiā. Tūc dimiſit eum.Baptiſatus aūt ih̓s ꝯfeſtin aſcēdit de aqͣ. Et ecce aꝑti ſūt ei celi etvidit ſpm̄ dei deſcendentē ſicut columbā ⁊ venientē ſuper ſe. Et eccevox de cel̓ dicēs. Hic eſt filiꝰ meꝰdilectꝰ ī qͦ mͥ ꝯplacui. ¶ Ca. iiij.Vncih̓us ductꝰ eſt in deſertu a ſpū ut tēptae̓t̉ a dyabolo Et cū ieiunaſſet qͣdraginta diebꝰ ⁊ qͣdr̄ginta noctibꝰ poſtea eſurijt. Et accedēs temptator dixit ei.Si filiꝰ d̓i es dic ut lapides iſti panes fiant. Qui rn̄dens dixit. Scriptū eſt. Nō in ſolo pane viuit hōſꝫ in oī verbo qd̓ ꝓcedit de ore dei.tūc aſſūpſit eū dyabolꝰ ī ſcāꝫ cītatē ⁊ ſtatuit eū ſupͣ pinaculū tēpli⁊ dixit ei Si filius dei es mitte te deorſū. Scriptū ē em̄ qꝛ angelis ſuismādauit de te ⁊ in manibꝰ tollētte. ne forte offendas ad lapidempedē tuū. Ait illi ih̓s rurſū. Scriptueſt. Nō tēptab̓ dn̄m deū tuū. Iteꝝaſſumpſit eū dyabolꝰ ī montē excelſū valde ⁊ on̄dit ei om̄a regnamūdi ⁊ gloriā eoꝝ ⁊ dixit ei. Hecom̄a tibi dabo ſi cadēs adoraueriſme. Tūc dic̄ ei ih̓s. Vade ſathana Scriptū eſt em̄. dn̄m deū tuuꝫadorab̓ ⁊ illi ſoli ẜuies. Tunc reliqͦt eū dyabolꝰ et ecce angeli acceſſerūt ⁊ miniſtrbāt ei. Cū aūt audiſſet ih̓s ꝙ ioh̓es tr̄ditus eſſetſeceſſit ī galileaꝫ ⁊ relicta ciuitatenazareth. venit ⁊ habitauit in ciuitate capharnaū maritima in finibꝰ zabulon ⁊ neptalim. ut adīpleret̉ qd̓ dictū ē ꝑ yſaym ꝓphetam. terra zabulon ⁊ terrā neptalim viā maris trās iordanē galilee gentiū ppl̓us qui ambulabatin tenebris vidit luce magnaꝫ ⁊ſedētibꝰ in regione vmbre mortiſlux ortā eſt eis. Exinde cepit ih̓uſp̄dicare ⁊ dicere. Pm̄aꝫ agite Appropinqͣbit em̄ regnū celoꝝ. Ambulās aūt iuxͣ mare galilee viditduos fratres ſymonē qͥ votur petrus ⁊ andreaꝫ frēm eiꝰ mittētesrete in mare. Erant em̄ piſcatores⁊ ait illis. Venite poſt me ⁊ fatiāvos fieri piſcatores hominū. At illi ꝯtinuō relictis retibꝰ ſecuti ſunteū. Et ꝓcedēs inde vidit alios duos fres iacobū zebedei ⁊ iohāneꝫfrēꝫ eiꝰ ī naui cū zebedeo pr̄e eorūrefitiētes retia ſua ⁊ vocauit eos.Illi aūt ſtatī relictis r̓tibꝰ ⁊ patreſecuti ſūt eū. Et circuibat ih̓us totā galileā docēs ī ſynagogis eoꝝ⁊ p̄dicas euāgeliū regni ⁊ ſanās