Druckschrift 
Biblia latina
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

MruleꝰExpedit em̄ tibi ut pereat vnū mēbroꝝ tuoꝝ ꝙͣ totū corpꝰ tuū mittat̉ in iehennaꝫ ignis. Et ſi dextramanꝰ tuā ſcādaliſat te abſcide eāet ꝓice abs te. Expedit em̄ tibi utpeat vnū mēbroꝝ tuoꝝ ꝙͣ totuꝫcorpus tuū eat ī iehennā dictū ēautē quicūqꝫ dimiſerit vxorē ſuādet ei libellū r̓pudij. Ego aūt dicovob̓ qꝛ oīs qui dimiſerit vxoremſuā excepta fornicationis ca. faciteaꝫ mechari ⁊ qͥ dimiſſaꝫ duxeritadultea̓t. Iteꝝ audiſtis qꝛ dictūeſt antiqͥs Non ꝑiurabis. reddesaūt dn̄o iuramēta tua. Ego auteꝫdico vob̓ nō iurae̓ oīno. neqꝫ percelū. qꝛ tronus dei ē. neqꝫ ꝑ̄ terraꝫqꝛ ſcabellū eſt pedū eiꝰ. neqꝫ ꝑ iheroſolimā. qꝛ ciuitas eſt magni regis. neqꝫ ꝑ caput tuū iuraueris.qꝛ nō potes vnuꝫ capillū albū facere aut nigꝝ Sit aūt ẜmo veſtereſt eſt. nō nō. qd̓ aūt hijs abundantiꝰ ēt a malo eſt. Audiſtis qꝛdictū eſt. oculū ꝓ oculo. denteꝫ ꝓdente. Ego aūt dico vob̓ nō reſiſtere malo. ſꝫ ſi qͥs te ꝑcuſſerit in dextrā maxillā tuā p̄be illi ⁊ alterā ⁊ei qͥ vult tecū in iudicō cōtendere⁊ tunicā tuā tollere dimitte et paliū Et quicūqꝫ te angariaueī̓t mille paſſus vade cū illo ⁊ alia duo.Qui autē petit a te da ei ⁊ volentimutuae̓ a te ne au̓taris Audiſtiſqꝛ dictū ē diliges ꝓximū tuum etodio hēbis īmicū tuū. Ego āt dicovob̓ diligite īimicos vr̄os: bn̄facite hijs qͥ oderūt vos et orate ꝓ ꝑſequētibꝰ ⁊ calūniantibꝰ vos utſitis filij pr̄is veſtri qͥ in cel̓ eſt. qͥſoleꝫ ſuū oriri facit ſuper bonos etmalos ⁊ pluit ſuꝑ iuſtos et miuſtos. Si em̄ diligitis eos q̄ vos diligūt quā mercedē hēbitis. Nōne⁊ publicam hoc fatiūt.. Et ſi ſalutaueritis frēs vr̄os tm̄. quid ampliꝰ facitis. Nōne ⁊ ethnici hocfatiūt. Eſtote gͦ vos ꝑfecti ſicut ⁊pat̓ vr̄ celeſtis ꝑfectꝰ ē. Ca. vi.Ttēdite ne iuſtitiā vr̄am fatiatis corā hoībus vt videamini ab eis. alioqnͥ mercedeꝫ nonhēbitis apud patrē veſtꝝ qͥ in celis ē. Cū gͦ facis elemoſiuaꝫ nolituba canere an̄ te. ſic̄ ypocrite fatiunt ī ſynagogis ⁊ in vicis ut honorificent̓ ab hoībꝫ. Amē dico vobis receperūt mercedē ſuā Te aūtfatiēte elemoſinā neſciat ſiniſtratua qͥd fatiāt dextra tua. ut ſit elemoſina tua in abſcōdito ⁊ patertuꝰ qͥ videt in abſcōdito reddet tibi. Et cū oratis nō eritis ſicut ypocrite qͥ amāt in ſynagogis ⁊ ī angul̓ plateaꝝ ſtātes orare ut videant̓ ab hoībꝰ. Amē dico vob̓ receperūt mercedē ſuā. Tu aūt cū oraueīs intrͣ ī cubiculū tuū ⁊ clauſooſtio ora pr̄eꝫ tuū in abſcōdito ⁊pr̄ tuꝰ qͥ videt ī abſcōdito reddettibi. Orātes āt nolite ml̓tū loqͥ. ſic̄ethnici fatiūt. Putāt em̄ ꝙ ī multiloqͥo ſuo exaudiant̓. Nolite gͦ aſſimilari eis. Scit em̄ pat̓ vr̄ quidopus ſit vob̓ anꝙͣ petatis eū Sicgͦ vos orabitis. Pat̓ noſter qͥ esin cel̓ ſāctificet̉ nomen tuū Aduenat regnū tuū. Fiat volūtas tuaſicut in celo ⁊ ī terra Pane noſtꝝſuꝑſubſtātialeꝫ dā nob̓ hodie Etdimitte nob̓ debita nr̄a ſic̄ ⁊ nosdimittimꝰ debitoribꝰ nr̄is. Et nenos inducas ī tēptatiōeꝫ ſꝫ liberanos amalo. Si enim dimiſeritis