in occurſū eiꝰ ⁊ dixit ad eū. Curreloq̄re ad puerū iſtū dicēs. Abſqꝫmuro habitabit̓ ihrl̓m pre multitudīe hoīm ⁊ iumētorū in medioeius. Et ego ero ei ait dn̄s muruſignis ī circuitu ⁊ ī gloria ero ī medio eiuſ P. o. fugite de t̓ra aqͥlōisdicit dn̄s. qm̄ in qͣtuor vētos celidiſꝑſi voſ dicit dn̄s. O ſyon fugeq̄ habitas apd̓ filiā babilōis. qꝛhec dic̄ dn̄s exercituū Poſt gl̓iaꝫmiſit me ad gētes q̄ ſpoliauerūtvos. Qui em̄ tetigerit vos: tangitpupillā oculi mei. Quia ecce egoleuo manu meam ſuꝑ eos ⁊ erūtp̄de hijs qͥ ſeruiebāt ſibi et ꝯgnoſcetis qꝛ dn̄s exercituū miſit me.Lauda ⁊ letare filia ſyon. qꝛ ecceego venio ⁊ habitabo ī medio tuiait dn̄s. Et āpplicabūt̉ gēteſ ml̓tead dn̄m ī die illa ⁊ erūt in ī ppl̓mEt habitabo ī medio tui ⁊ ſciēs qꝛdn̄s ex̓cituū miſit me ad te Et poſfidebit dn̄s iudā ⁊ ꝑtē ſuā ī terraſcīficata ⁊ eliget ihrl̓ꝫ. Sileat oīscaro a fatiē dn̄i qꝛ ꝯſurrexit de habitaculo ſcō ſuo. Ca. iij.¶ Itē magnū ſtāteꝫ cora ageloTon̄dit mͥ dn̄s iheſū ſac̓dodn̄i ⁊ ſathanſtabat a dextris eiꝰvt adu̓ſaret̉ ei Et dixit dn̄s ad ſathan. Increpet dn̄s ī te ſathan⁊ increpet dn̄s ī te qͥ elegit ihrl̓mNūquid nō iſte torris ē erutꝰ deigne. Et iheſus erat indlutꝰ veſtibus ſordidis ⁊ ſtabat an̄ fatiemangeli. Qui rn̄dit ⁊ ait ad eos qͥſtabāt corā ſe dicēs Auferte veſtimenta ſordida ab eo. Et dixit adeū Ecce abſtuli a te iniqͥtatē tua ⁊indui te mutatorijs. Et dixit. Ponite cidarim mūdā ſuꝑ caput eiꝰEt poſuer̄t cidarim ſuꝑ caput eiꝰmundā ⁊ induer̄t eū veſtibus Etāgelus dn̄i ſtabat ⁊ ꝯteſtabaturāgelus dn̄i iheſū dicēs. Hec dicitdn̄s exercituū. Si ī vijs meis ambulaueris ⁊ cuſtodiā meā cuſtodieris: tuqͦꝫ iudicabis domū mea⁊ cuſtodies atriā mea ⁊ dabo tibiambulātes de hijſ qͥ nūc hic aſſiſtūt. Audi iheſꝰ ſac̓dos magne tu⁊ amici tui qͥ habitāt corā te. qꝛviri portendētes ſūt. Ecce em̄ egoadducā ẜuū meū orienteꝫ qꝛ eccelapis quē dedi corā iheſu ſuper lacens ſqudpidem vnū ſeptē oculi ſūt. Et ecceego celabo ſculpturaꝫ eiꝰ ait dn̄sfrdixi nō d̓n̄e n̄exercituū ⁊ auferā iniqͥtateꝫ terreilliꝰ ī die vnā. In die illa dic̄ dn̄sexercituū: vocabit vir amicū ſuūN ōuerſus ſuſubt̓ vineā ⁊ ſubt̓ ficū. ¶ Ca. iiij.neos ⁊ vidi aTreu̓ſus ē āgeluſ qͣ loq̄bat̉men volas. Eti me ⁊ fuſcitauit me qͣſi viꝝtu vides cadixi Ecq̄ fuſcitatur de ſomno ſuo. Et dixitad me Quid tu vides.? Et dixi. Vilme. Hec ē mdi et ecce cādelabrū aureū totū etlāpas eiꝰ ſuꝑ caput ip̄iꝰ ⁊ ſepteꝫluc̓ne eiꝰ ſuꝑ illud ⁊ ſeptē infuſoria luc̓nis q̄ erāt ſuꝑ caput eiꝰ etdue oliuie ſuꝑ illud vna adextriſlāpadis ⁊ vna a ſiniſtris eiꝰ. Etrn̄di ⁊ aio ad āgelū qͥ loq̄baturfuris et adī me dicēs. Quid ſūt hec dn̄e iniEt rn̄dit angeluſ qͥ loq̄bat̉ in meo dmnꝰ eius a⁊ dixit ad meNūqͥd neſciſ qͥd ſūthec.? Et dixi. Nō dn̄e mi. Et rn̄dit ⁊ait ad me dicēſ Hoc ē v̓bū dn̄i adzorobabel dicēſ. n̄ ī excitu nec ī robore ſꝫ ī ſpū meo dic̄ dn̄s exͣcituūQuis tu mōſ magne corā zorobabel īplanū.? Et educꝫ lapidē pͥmariū ⁊ exequabit gratiā gratie eiꝰ.Et factū ē v̓bū dn̄i ad me dicens.