Aanꝰ zorobabel fūdauer̄t domūiſtā ⁊ manꝰ eiꝰ ꝑfitiēt eā ⁊ſcietiſqꝛ dn̄s exe̓cituū miſit me ad vosRuis em̄ deſpexit dies puos.? Etletabunt̉ et videbūt lapidem ſtagneū in manu zorobabel. Septeꝫſūt iſti oculi dn̄i qui diſcurrūt invniuerſā terrā. Et rn̄di ⁊ dixi adeū. Quid ſūt due olue iſte ad dexterā candelabri ⁊ ad ſiniſtra eiꝰ?Et rn̄di ſecūdo ⁊ dixi ad eū. Quidſunt due ſpicē oliuarū q̄ ſunt iuxͣduo roſtr aurea in quibꝰ ſūt ſuffuſoriā ex auro. Et ait ad me dicens. Nūquid neſcis qͥd ſūt hec.Et dixi. nō dn̄e im. Et dixit Iſti ſūtduo filij olei ſplendoris qͥ aſſiſtūtdn̄atori vniu̓ſe terre. ¶ Ca. v.iū: votabit virT cōuerſus ſū ⁊ leuaui oculos meos ⁊ vidi ⁊ ecce volumen volās. Et dixit ad me. Quidtu vides. ? ⁊ dixi. Ecce ego video volumē volās. lōgitudo eiuſ viginti(uid tu vides ⁊tt dixi. aicubitoꝝ ⁊ latitudo eiꝰ decē cubitoruꝫ. Et dixit ad me. Hec ē malediſuꝑ caput ip̄iꝰ aſectio quē egrediet̉ ſuꝑ fatiem oīsterre. qꝛ oīs fur ſicut ibi ſcriptū ēiudicabit̉ et oīs iurans ex hoc ſiē ſuꝑ illud vna ademilit̓ iudicabit̉. Educā illud dicitdis ⁊ vna adn̄s exercituū ⁊ veniet ad domūaio ad āgrūū q̄ loq̄bafuris et ad domū iurātis in noīemeo mendacit̓ ⁊ cōmorabit̉ ī meaq̄bat̉ inmedio domꝰ eius ⁊ cōſumet eū ⁊ ligͣeiꝰ ⁊ lapides eius. Et egreſſus eſtāgelꝰ qui loquebat̉ ī me et dixitad me. Leua oculos tuos ⁊ videQuid eſt hoc qd̓ egredit̓. Et dixiQuidnā eſt.? Et ait. Hec eſt anfora egrediēs. Et dixit. Hec ē oculꝰeoꝝ in vniu̓ſa terra. Et ecce talentū plūbi portabat̉ et ecce muliervna ſedēs ī medio anfore. Et dixitHec ē impietas. Et ꝓiecit eā ī medio anfore ⁊ miſit maſſaꝫ plūbeāin os eiꝰ. Et leuaui oculos meos⁊ vidi ⁊ ecce mulieres egrediēteſ⁊ ſpiritus in alis eaꝝ Et habebātalas qͣſi alas milui et leuauerūtanforā int̓ terrā ⁊ celū. Et dixi adangelum qui loq̄bat̉ in me. Quoiſte deferunt anforā.? Et dixit admē. Vt edificet̉ ei domus in terraſennaar ⁊ ſtabiliat̉ et ponat̉ ibiſuꝑ baſem ſuam. ¶ Ca. vj.T ꝯu̓ſus ſū ⁊ leuaui oculosmeos ⁊ vidi et ecce qͣtuor qͣdrige egrediētes de medio duoꝝmontiū ⁊ mōtes: montes erei Inqͣdriga pͥma equi rufi. in quadriga ſecūda eq̇ ingri. in qͣdriga tertia eqͥ albi ⁊ in qͣdriga quarta eqͣvarij ⁊ fortes. Et rn̄di ⁊ dixi ad āgeluꝫ qui loquebat̉ in me. Quidſunt hec dn̄e mi. EEt rn̄dit angelꝰ⁊ ait ad me. Iſti ſunt qͣtuor venticeli qͥ egrediūt̉ ut ſtēt coraꝫ dominatore oīs terre. In qͣ erāt equi nigri egrediebant̉ in terrā aqͣloniſ⁊ albi egreſſi ſūt poſt eos ⁊ varijegreſſi ſunt ad terraꝫ auſtri. Quiaūt erant robūtiſſimi exierūt ⁊ q̄rebant ire ⁊ diſcurrere ꝑ oēm t̓rāEt dixit. Itē ⁊ ꝑ ambulate terrā. ⁊pambulauerūt terrā. Et vocauitme et locutus ē ad me dicēs. Ecceqͥ egrediūt̉ ī terrā aqͥlonis requieſcere fecer̄t ſpm̄ meū in terra aqͥlonis. Et factū eſt v̓bū dn̄i ad medicens. Sume a tnͣſimgracōe aboldai ⁊ a thobia ⁊ abidaia ⁊ venies tu in die illa ⁊ intrab̓ domuꝫjoſie filij ſophomē qui veneruntde babilone ⁊ ſumes auꝝ ⁊ argētum ⁊ fatiēs coronas et pones in