¶ Incipitꝰ Tachabas ꝓpheta.Amēſe octauo in āno ſcd̓o darijregis factū eſt v̓bū dn̄i ad zacharia filiū barachie filij addo ꝓphetā. Iratus ē dn̄s ſuper pr̄es vr̄osracūdia. Et dices ad eos. Hec dicit dn̄s exercituū. Cōuertimī adme ait dn̄s exe̓cituū. Et ꝯu̓tar advos dicit dn̄s exercituuꝫ. Ne ſitisſicut pr̄es vr̄i ad qͦs clamabāt ꝓphete pͥores dicētes. Hec dic̄ dn̄sexercituū. Conu̓timī de vijs vr̄ismal̓ ⁊ cogitatiōibꝰ vr̄is peſſimis⁊ nō audierūt neqꝫ attēderūt adme dicit dn̄s. Pr̄es veſtri vbi ſūt⁊ ꝓph̓e. Nūquid in ſempit̓nū viuent. Verūtamen v̓ba mea ⁊ legittima mea q̄ mādaui ẜuiſ meiſꝓph̓is. Nūquid nō ꝯprehēderuntpatres vros. Et ꝯu̓ſi ſūt ⁊ dixer̄tSicut cogitauit dn̄s exercituū facere nob̓ ẜm vias nr̄as ⁊ ẜm adinuentiōes nr̄as fecit nob̓ In dieviceſima ⁊ qͣrta vndecimi mēſisſabbath in āno ſcd̓o darij factūum viteſima et quactaeſt v̓bū dn̄i ad zachariā filiū badicens. Loquē ad probarachie filij addo ꝓph̓am dicens.Vidi ꝑ noctē ⁊ ecce vir aſcendēsſuꝑ equū rufū ⁊ ipſe ſtabat intermirteta q̄ erant in ꝓfundo ⁊ poſteū eqͥ rufi varij ⁊ albi Et dixi. Quiſūt iſti dn̄e mi. Et dixit ad me angelus dn̄i qui loq̄bat̉ in me. Egoon̄daꝫ tibi quid ſint hec. Et rn̄ditvir qui ſtabat int̓ mirteta ⁊ dixitIſti ſūt quos miſit dn̄s ut ꝑ ābulent terrā. Et rn̄derūt angelo dn̄iqui ſtabat int̓ mirteta ⁊ dixerūt.Perābulauimꝰ terrā ⁊ ecce ōnisterrā habitat̉ ⁊ qͥeſcit. Et rn̄dit agelꝰ dn̄i ⁊ dixit. dn̄e exercituū vſLatharias.qꝫ qͦ tu nō miſereberis ihrl̓m et vrbui iuda qͥbus iratus es. Iſte iaſeptuageſimꝰ annꝰ eſt. Et rn̄ditdn̄s angelo qͥ loq̄bat̉ in me v̓batoͣ: v̓ba conſolatoriā. Et dixit adme angelꝰ qui loquebat̉ in me.Clama dicens. Hec dicit dominꝰexercituū. zelatus ſū ihrl̓m ⁊ ſyōzelo magͦ. Et ira magͣ ego iraſcorſuꝑ gentes opulētas. qͣa ego iratus ſū parū. ip̄i vero adiuuerūt īmalū. Propterea hec dic̄ dominꝰ.Reu̓tar ad ihrl̓m in miſei̓cordijſ⁊ domuſ mea edificabit̉ in ea aitdn̄s exercituū ⁊ ꝑpendiculū extēdet̉ ſuper ihrl̓m. Adhuc clama dicens. Hec dicit dominꝰ exercituūAdhuc affluent ciuitates mee bonis ⁊ ꝯſolabit̉ adhuc dn̄s ſyonet eliget adhuc ihrl̓m. Et leuauioculos meos ⁊ vidi ⁊ ecce qͣtuorcornua. Et dixi ad angeluꝫ qui loquebat̉ in me. Quid ſunt hec.?Etdixit ad me. Hec ſūt cornua queventilauerūt iudā ⁊ iſrl̓ ⁊ ihrl̓mEt on̄dit mͥ dominꝰ qͣtuor fabrosEt dixi. Quid iſti veniunt facere:Qui ait dices. Hec ſunt cornua q̄ventilauer̄t iudaꝫ ꝑ ſingulos viros ⁊ nemo illorū leuauit caputſuū. Et venerūt iſti deterrere ea utdeitiat cornua gentiū q̄ leuauer̄tcornua ſuꝑ terraꝫ iuda ut diſpergerent eam. ¶ Ca. ij.Tleuaui oculos meos ⁊ vidi ⁊ ecce vir ⁊ in manu eiuſfuniculꝰ menſoꝝ. Et dixi. Quo tuvadis. Et dixit ad me. vt metiāriudeā ⁊ ihrl̓m quāta ſit latitudoeiꝰ et quāta lōgitudo eius. Et ecceangelꝰ qui loquebat̉ in me egrediebat̉ ⁊ aliꝰ angelꝰ egrediebāt̉