regnare facit hōinem ypocritā ꝓpter pcc̄a populi. Quia e̓go ego locutus ſū ad deū tequoqꝫ nō ꝓhibebo. Si erraui tu doce me. Si iniqͥtatē locutus ſū vltra nō addamNunquid a te deus expetit eamqꝛ diſplicuit tibi. Tu em̄ cepiſtiloqui ⁊ nō ego. Quod ſi qͥd noſtimelius loque̓ Viri ītelligētes loquant̉ mihi ⁊ vir ſapīēs audietme. Iob autē ſtultē locutꝰ ē ⁊ verba illius n̄ ſonat diſciplina. Pat̓mi ꝓbetur iob vſqꝫ ad finē. Ne deſinas ab hoīe imqͥtatis qͥ additſuꝑ pcc̄a ſua blaſphenia. Internos interim ꝯſtringat̉ et tūc adiudiciū ꝓuocet ſermōībꝰ ſuis deūGit̓ heliū hec rur ¶ Ca. xxxv.ſum locutus eſt. Nunquid equavidetur tibi tua cogitatio ut diceres iuſtior deo ſū. Dixiſti em̄. Nontibi placet qd̓ rectum eſt. Vl̓ qͥdtibi ꝓderit ſi ego peccaue̓o. Itaqꝫego rn̄debo ſermōibꝰ tuis ⁊ aīciſtuis tecū. Suſcipe celū ⁊ intue̓ ⁊ cōtemplare ethea̓ ꝙ altior te ſit. Sipeccaueī̓s qͥd ei nocebis. Et ſi ml̓tiplicate fuerint iniqͥtates tue qͥdfacies cōtra eum. Porro ſi iuſteegeris quid donab̓ ei aūt qͥd demanū tua accipiet. Hōim qͥ ſimilis tui ē nōcebit impietas tuā etfiliū hōis adiuuabit iuſticia tuaPropt̓ multitudine calūniatorūclamabunt ⁊ eiulabūt ꝓpter vinbrachij tyranorū Et nō dixit vbieſt deꝰ qui fecit me qͥ dedit carmina in nocte. Qui docet nos ſuꝑ iumēta terre ⁊ ſuꝑ volucres celi erudit nos Ibi clamabūt ⁊ nō exaudiet ꝓpter ſuꝑbiaꝫ malorū. Nonergo fruſtra audiēt deꝰ ⁊ ōmpotēs cauſas ſinguloꝝ intuebiturCCVIEtiā cum dixeris nō cōſiderat iuCdicare corā illo ⁊ expecta eū. Nūcem̄ non infert fuiorē ſuū nec vlciſcit̉ ſcelus valde. ergo iob fruſtrͣaꝑit os ſuum ⁊ abſqꝫ ſcīa verbamultiplicat. ¶ Capitulū. xxxvi.ddēs quoqꝫ heliū hec locutus eſt. Suſtīe me paululū⁊ iudicabo tibi. Adhuc eī habeoqd̓ ꝓ deo loquar. Repeta ſciētiammea a principio ⁊ oꝑatorē meuꝫꝓbabo iuſtū. Vere em̄ abſqꝫ medatio ſermōes mei ⁊ ꝑfecta ſcientiā ꝓbabit̉ tibi. deꝰ potēs nō abicit cū ⁊ ipſe ſit potens ſꝫ n̄ ſaluatimpios ⁊ iuditiū pauꝑibꝰ tribuit. Non auferet a iuſto oculos ſuos ⁊ reges in ſolio collocat ī ꝑpetuū ⁊ illic erigūtur. Et ſi fuerint īcathenis ⁊ vinciant̉ funibꝰ pauꝑtatis indicabit eis oꝑa eoꝝ ⁊ ſcelerā eoꝝ qꝛ violēti fuerūt. Reuelabit qͦꝫ aurem eoꝝ ut corripiat ⁊ loquet̉ ut reuertatur ab iniqͥtate Siaudierint ⁊ obẜuauerint cop lebunt dies ſuos in bono ⁊ ānoſ ſuos in gl̓ia. Si autē nō audierinttrāſibunt ꝑ gladiū ⁊ ꝯſumētur īſtulticia. Simulatoe̓s ⁊ callidi ꝓuocāt iram dei neqꝫ clamabūt cūvincti fuerint Aoīet̓ ī tēpeſtate aīma eoꝝ ⁊ vitaꝫ eoꝝ inter effeminatos Fripiet de aguſtia ſua pauperē ⁊ reuelabit ī tribulacōe aurēeiꝰ. Igit̉ ſaluabit te de ore anguſtō latiſſime ⁊ nō habēte fūdam̄tum ſb̓ter ſe. Reqͥes aūt mēſe tueerit plena pinguedīe. Cauſa tuaquaſi impij iudicatā ē cauſā iudiciūqꝫ recipiēs. Non te gͦ ſuꝑet iraut alique opprīas nec multitudo