I OVn̄ ⁊ verba mea dolore ſūt plenaqꝛ ſagitte dn̄i in me ſūt quarū indignacō ebibit ſpūm meuꝫ ⁊ terrores dn̄i militāt cōtra me. Nunqͥd rugiet onager cū habuei̓t herbā aūt inugiet bos cum an̄ preſepe plenū ſteterit.? Aut poterit comēdi īſulſū qd̓ nō ē ſale cōdituꝫ.Aut poteſt aliqͥs guſtare quodguſtatum affert mortem. Anime em̄ eſuriēti etiā amarā dulciaeē vident̓ q̄ priꝰ nolebat tangereanimā mea nūc pre āguſtia cibimei ſunt Quis detut veiat peticiomea ⁊ qd̓ expecto tribuat mihi deus ⁊ qui cepit ip̄e me ꝯterat. Soluat manū ſuā ⁊ fuccidat me ⁊ hecmihi ſit cōſolacio ut affligēs medolore non p̄cat nec ꝯtradica ſermōibꝫ ſancti. Que ē em̄ fortitudomea ut ſuſtineā aut qͥs finis meus ut patient̓ agā.? Nec fortitudolapidum fortitudo mea nec caromea enea ē. Ecce nō eſt auxiliumin in me ⁊ neceſſarij qͦꝫ mei receſſerūt a me. Qui tollit ab amico ſuomiſericordiatīoreꝫ dn̄i derelinqͥt.Fr̄as mci preterierūt me ſicut torrens qͥ raptim trāſit in cōuallibꝰQui timet pruinā irruet ſuper eosnix Tēꝑe quo fuerint diſſipati peribūt et ut incaluerint ſoluēt̉ deloco ſuo Inuolute ſūt ſemite greſſuū eorū ābulabūt in vacuū ⁊ peribūt. Cōſiderate ſemitas themāitinera ſaba ⁊ expectate pauliſꝑ.Cōfuſi ſūt quia ſperaui Venerūtqͦꝫ vſqꝫ ad me ⁊ pudore cooꝑti ſūtNūc veniſtis ⁊ modo vidētes plaga meaꝫ timetis. Nūqͥd dixi afferte mihi ⁊ de ſubſtāciā vra donatemͥ vel liberate me de manu hoſtisP.⁊ de manu robuſtoꝝ eruite? doCCX Ccete me ⁊ ego tacebo ⁊ ſi qͥd forteignoraui inſtruite me. Quare detraxiſtis ſermonibꝰ veritatis cuꝫē vob̓ nullꝰ ſit qͥ poſſit arguere.Ad increpāduꝫ tm̄ eloquia ꝯcinnatis ⁊ invētū verba ꝓfertis. Super pupillū irruitis ⁊ ſb̓uertere nitimini amicuꝫ vr̄m. Verūtam qd̓cepiſtis explete. Prebete aureꝫ etvidete an mētiar. Reſpondete obſecro abſqꝫ ꝯtencōne ⁊ loquēteſid qd̓ iuſtū ē iudicate Et nō muenietis in lingua mea iniqͥtatē necin faucibꝰ meis ſtulticia perſonābit.¶ Capitulū. vij.Ilitia ē vita hoīs ſuꝑ terraꝫ⁊ſicut dies mercēnarij dieseius. dic̄ ceruꝰ deſiderat vmbram⁊ ſic̄ mercēnarius p̄ſtolat̉ finemoꝑis ſui ſic ⁊ ego habui mēſes vacuos ⁊ noctes laborioſas enumeraui mihi. Si dormiero dico quado ꝯſurgā ⁊ rurſū expectabo veſpera ⁊ replebor doloībꝫ vſqꝫ ad tenebras. Induta ē caro meā putredine ⁊ ſordibꝰ pulueris cutis meaaruit ⁊ ꝯtrͣcta ē. dies mei velociꝰtranſierūt ꝙͣ a texēte tela fucciditur ⁊ ꝯſūpti ſūt abſqꝫ vlla ſpe Meinēto qꝛ ventꝰ ē vitā meā ⁊ nō reuertet̉ ocl̓us meꝰ ut videat bonanec aſpiciet me viſus hōis. Oculitui in me ⁊ nō ſb̓ſiſtā. Sic̄ ꝯſumit̉nubes ⁊ ꝑtrāſit. ſic qͥ deſcenderitad inferos nō aſcēdet nec reuertetur vltrͣ ī domū ſuā neqꝫ ꝯgnoſceteū āplius locus eius. Quapropt̓⁊ ego n̄ ꝑcaꝫ ori meo loqꝛ ī tribulacōe ſpūs mei cōfabulaborcūamaritudīe aīe mee Nūqͥd mareego ſū aut cetꝰ qꝛ circūdediſti me