leonis ⁊ vox leene ⁊ dētes catulorū leonū cōtriti ſunt. Tigris perijteo ꝙ nō haberet predā ⁊ catuli leom̄s diſſipati ſunt. Porro ad medictū eſt verbū abſconditu ⁊ qͣſifurtiue ſuſcepit auris mea venaſfuſurrij eiꝰ. In horrore viſiōis nōcturneqn̄ ſolet ſopor occupae̓ homines: pauor tenuit me ⁊ tremor⁊ om̄a oſſa mea ꝑterrita ſūt. Et cūſpūs me pn̄te trāſirꝫ inhorruer̄tpili carnis mee. Stetit quidā cuiꝰnō agnoſceba vultuꝫ: ymago cōraꝫ oculis meis ⁊ vocē quaſi aurelenis audiui. Nunqͥd homo dei cōꝑacōne iuſtificabitur: aut factoe̓ſuo purior erit vir. Ecce q̄ ſeruiūtei nō ſūt ſtabiles: ⁊ ī angelis ſuisreperit pͥuitatē. Quāto magis hijqui habitāt domos luteas qͥ t̓renū habēt fundamentū cōſumentur velut a tīea: de mane vſqꝫ adveſperā ſuccidetur: ⁊ qꝛ nullꝰ intelligit in eternū peribūt. Qui auteꝫr̓liqui fuerint auferent̉ ex eis. mōrient̓ ⁊ nō in ſapiētia. ¶ Ca. v.Oca ergo i eſt qͥ tibi mn̄deat⁊ ad alique ſcōꝝ cōuertere.Virū ſtultū interficit iracundia ⁊paruuluꝫ occidit inuidia. Ego vidi ſtultū firma radice ⁊ maledixipulchritudini eiꝰ ſtatī. Lōge fiētfilij eiꝰ a ſalutē ⁊ cōterentur ī portā ⁊ non exit qͥ eruat. Cuiꝰ meſſeꝫfamelicꝰ comedet ⁊ ipſū rapiet armatus ⁊ bibet ſitientes diuiciaſeiꝰ. Nihil in terra ſine cauſa fit ⁊de humo nō oriet̉ dolor. Hō ad laboreꝫ naſcitur ⁊ aius ad volatuꝫ.Quā ob rē ego dep̄cabor dn̄m: etad deū ponam eloquiū meuꝫ uifacit magna ⁊ īſcrutabilia ⁊ mia̓ſbilia abſqꝫ nūero Qui dat pluuiam ſuꝑ faciēꝫ terre ⁊ irrigat aqͥsvniuerſa. Qui ponit humiles ī ſb̓lime ⁊ merentes erigit ſoſpitate.Qui diſſipat cogitacōnes malignorū: ne poſſint implere manꝰ eorū qd̓ ceperant. Qui apprehenditſapientes in aſtucia eoꝝ ⁊ cōſilium prauoꝝ diſſipat. Per diem īcurrent tenebrs: ⁊ quaſi in nocteſic palpabūt in meridie. Porroſaluū faciet egenū a gladio oriseorū ⁊ de manu violenti pauꝑeꝫanimaEt erit egeno ſpes. inquitas autmei fumcontrahet os ſuum. Btus homoqui corripitur a dn̄o. Increpationem e̓go domī ne reprobes qꝛ ipſe vulnea̓t ⁊ medetur: ꝑcutit ⁊ manꝰ eius ſanabunt. In ſex tribuladolore.cōnibꝰ liberabit te: ⁊ in ſeptīa nōtanget te malū. In famē eruet temea ut fude morte ⁊ in bello de manu glaus ut pdij. A flagello lingue abſcondeiſlapidum⁊ non timebis calamitatē cum vemea eneanerit. In vaſtitate ⁊ famē rideb̓ ⁊nͥ in mbeſtias t̓re nō formidab̓. Sꝫ cū larūt a me Rpidibꝰ regionū pactū tuū ⁊ beſtiefre pacifice eut tibi ẜt ſcies ꝙ pacē hēat tab̓naculū tuū: ⁊ viſitansſpecie tuaꝫ nō peccab̓. Scies qͦꝫ qm̄multiplex erit ſemen tuū ⁊ ꝓgemes tua quaſi herba terre. Ingrediateꝫeris in abūdantia ſepulchrū: fic̄infertur aceruus in temꝑe ſuo. Icce hoc ut inueſtigauimus ita eſtquod auditum mēte pertracta.Capitulū. vi.eſpondens auteꝫ iob dixit.Vtinā appenderent̉ peccatamea quibꝰ iram meiui: et calamtas quaꝫ pacior in ſtatera quafiarena maīs hec grauior apparet