Non vereat̉ bona puella introiread dn̄m meū ut honorificet̉ antefaciem eiꝰ ⁊ māducet cum eo ⁊ bibat vinū ī iocūditate Cui iudithrn̄dit. Que ego ſū ut ꝯtradica domīo meo. Om̄e qd̓ erit ante oculos eiꝰ bonū ⁊ optimū faciā. Quicqͥd auteꝫ illi placuerit hoc in eritoptimū onibꝰ diebꝰ vite mee. Etſurrexit ⁊ ornauit ſe veſtimentoſuo ⁊ ingreſſa ſtetit an facie eiusCor autē holofernis cōcuſſuꝫ eſt:erat em̄ ardēs in ꝯcupiſcentia eiꝰEt dixit ad eam holofernes. Bibenūc ⁊ accūbe in iocūditate: qm̄ inueniſti graciā corā me Et dixit iudith. Bibā dn̄e qm̄ magnificataeſt amā mea hodie pre onibꝰ diebꝰ meis. Et accepit ⁊ māducauit⁊ bibit corā ipſo ea que ꝑauea̓tilli ancilla eius. Et iocundꝰ factꝰē holofernes ad eā bibitqꝫ vniuꝫiultū minis quātū nunꝙͣ biberat in vita ſua. ¶ Ca. xiij.T autē ſero factū eſt feſtīauerūt ſerui illiꝰ ad hoſpitiaſua ⁊ ꝯcluſit vagao oſtīa cubiculi ⁊ abijt. erat autē oēs fatigati avino. fratqꝫ iudith ſola in cubiculo. Porro holofernes iacebat īlecto mimia ebrietate ſopitꝰ dixitqꝫ iudith puelle ſue ut ſtaret foris an cubiculū et obẜuaret. Stetitqꝫ iudith an̄ lectū orans cū lacrimis ⁊ labioruꝫ motu in ſilēciodicēs. Confirma me dn̄e deꝰ iſrl̓ ⁊reſpice in hac hora ad oꝑa mauum meaꝝ: ut ſicut ꝓmiſiſti ihrl̓mciuitatē tuā eigas ⁊ hoc qd̓ credēſꝑ te poſſe fieri cogitaui ꝑficiā. Etcū hec dixiſſet acceſſit ad colūnaꝫq̄ erat ad caput lectuli eiꝰ ⁊ pugionē eiꝰ q̄ in ea ligatꝰ pēdebat exolxuit. Cūqꝫ euaginaſſꝫ illū app̄hedit coma capitis eiꝰ ⁊ ait. Confirmamie dn̄e deꝰ in hac hora. Et percuſſit bis in ceruicē eiꝰ ⁊ abſciditcaput eiꝰ ⁊ abſtulit canopeū eiꝰa colūnis ⁊ euoluit corpꝰ eiꝰ trūcum. Et poſt puſillū exiuit et trͣdidit caput holofernis acille ſue etiuſſit ut mitte̓t illud in pera ſuaꝫuſilaEt exierūt due ẜm cōſuetudinembus inſuaꝫ quaſi ad oroeꝫ ⁊ trāſierūt caſtra ⁊ gyrātes vallē venerūt adportā ciuitatis et dixit uidith alōge cuſtodibꝰ murorū. Aꝑite porpium itatas qm̄ nobiſcū ē deꝰ qui fecit virdatlatute in iſrl̓. Et factum eſt cū audiſmcuro ſiſent viri voce eius vocauerūt preſbiteros ciuitatis. Et occurrexuntad eam onēs a minimo vſqꝫ admaximū: qm̄ ſperauerūt ea iā nōdei noeē venturā. Et accendētes luminaria ꝯgirauerūt circa eam vniuerat. Porro afedipitei 8fi. Illa autē aſcendes in eminencōrem locū iuſſit fieri ſilentiū. Cūqꝫmomiū dediſ.ōnes tacuiſſent dixit iudithLaurmicisdate dn̄m deū noſtꝝ q̄ nō deſerūlominciit ſꝑantes in ſe ⁊ in me acillaꝫ ſuamnta. etadimpleuit miſei̓cordiā ſua quaut hplofeꝓmiſit domūi iſrl̓: ⁊ interfecit inmanū mea hoſtē populi ſui ī hacnocte. Et ꝓferes de pera caput holofernis on̄dit ill̓ dicens. Ecce caput holofernis pnͥcipis militie aſſirioꝝ ēt etce canopeū illiꝰ ī qͦ recūbebat ī eb̓etate ſua vbi ⁊ ꝑ manūfeīe ꝑcuſſit illū dn̄s deꝰ nr̄. Viuitauteꝫ ip̄e dn̄s qm̄ cuſtodiuit meāgelꝰ eius ⁊ hinc eūteꝫ ⁊ ibi ꝯmorante ⁊ inde hūc reuertētē ⁊ nō ꝑmiſit me dn̄s ācillā ſuā coinqͥnalſꝫ pollucōe pctī reuocauit me vob̓