et indicatū ē oī ſeculo qm̄ tu ſolꝰbonꝰ ⁊ potens es in oī regno eiuſet diſciplina tua oībus ꝓuincijsp̄dicat̉. Nec hoc latet qd̓ locutuſē achior. nec illud ignorat̉ qd̓ eiiuſſeris euenire. Cōſtat em̄ deumnr̄m ſic peccatis offenſū ut mādauerit ꝑ ꝓph̓as ſuos ad populū ꝙtradat euꝫ ꝓ peccatis ſuis. Et qm̄ſciūt ſe offendiſſe deū ſuū filij iſrl̓tremor tuus ſuꝑ ipſos ē. Inſuperetiā fames inuaſit eos ⁊ ab ariditate aque iam int̓ mortuos cōputant̓. deniqꝫ hoc ordinant ut int̓fitiant pecora ſua ⁊ bibant ſāguinē eoꝝ ⁊ ſancta dn̄i ſui que precepit deus nō cōtingi in frumēto vinō ⁊ oleo. Hec cogitauerūt impēdere ⁊ volūt ꝯſumere que nec manibꝰ deberent cōtingere Ergo qm̄hec fatiūt certū eſt ꝙ in pdicōemdabūt̉. Qd̓ ego ancilla tua ꝯgnoſcens fugi ab ill̓ et miſit me dn̄shec ip̄a nūtiare tibi. Igo em̄ ancilla tua deū colo etiā nunc apud te⁊ exiet acilla tua ⁊ orabo deū ⁊ dicet mͥ qn̄ eis reddat peccatū ſuū ⁊veniens nuntiabo tibi ita ut egoadducā te ꝑ mediaꝫ ihrl̓m. Et habebis oēm ppl̓m iſrl̓ ſicut oues qͥbus non ē paſtor ⁊ non latrabitvel vnus ꝯtra te. qm̄ hec mihi dicta ſūt ꝑ ꝓuidentiaꝫ dei. Et qm̄ iratus eſt ill̓ deus hec ip̄a miſſa ſumnūtiare tibi. Placuerūt aūt omav̓ba hec coram holoferne ⁊ coraꝫpueris eiꝰ ⁊ mirabant̉ ad ſapiētiā eius ⁊ dicebant alt̓ ad alteꝝ.Nō ē tal̓ mulier ſuꝑ terrā in aſpectu in pulchritudinē ⁊ ī ſenſu verborū. Et dixit ad illaꝫ holofernes.Bn̄fecit deus qui miſit te ante populū ut des illū tu ī manibꝰ nr̄isX(Et qm̄ boͣ eſt ꝓmiſſio tuarſi fecei̓tmͥ hoc: deus tuꝰ erit ⁊ meꝰ deus ettu ī domo nabuchodonoſor magͣeris et nomen tuū nominabiturin vniuerſa terra. ¶ Ca. xij.Vnc iuſſit eaꝫ intrōire vbirepoſiti erant theſauri eiꝰ ⁊iuſſit illic manere eā ⁊ ꝯſtituit qͥddaret̉ illi de ꝯuiuio ſuo. Cui reſpōdit iudith ⁊ dixit. Nūc nō poteromāducae̓ ex hijs q̄ in precipis tribui ne veniat ſuꝑ me offenſio. Exhijs aūt que mͥ detuli māducaboCui holofernes ait Si defecerint tibi iſta que tecuꝫ detuliſti: quid fatiemꝰ tibi.Et dixit iudith. Viuitam̄a tua dn̄e meꝰ. qm̄ nō expēdetom̄a hec ancilla tua. donec fatiatdeus ī manu mea hec que cogitaui. ẜt induxerūt illā ẜui eius in tabernaculū qͦ preceꝑat ⁊ pecijt dūintroiret ut daret̉ ei copia nocte⁊ an̄ lucē egredi foa̓s ad oracōeꝫ⁊ dep̄cādi dn̄m. Et p̄cepit cubicularijs ſuis ut ſicut placeret illi exiret ⁊ introiret ad orandū deū ſuūꝑ triduū. Et exibat noctibꝰ ī valleꝫ bethulie ⁊ baptiſabat ſe ī fonte aque. Et ut aſcendebat orabatdn̄m deū iſrl̓ ut dirigeret viā eiꝰad liberacōeꝫ ppl̓i fui. Et introiēsmūda manebat in tab̓naculo vſqꝫ dū acciꝑet eſcā ſuaꝫ in veſperū⁊ factū eſt quarta die holofernesfecit cenaꝫ ẜuis ſuis ⁊ dixit ad vagao eunuchū. Vade ⁊ fuade hebreā illā ut ſponte ꝯſentiat habitare mecū. Fedū eſt em̄ apud aſſirios ſi femina irrideat viꝝ agēdout immunis ab eo tnͣſeat Tūc introiuit vagao ad iudith ⁊ dixit