gaudentē in victoria ſua. ī euaſione mea. in liberacōne vr̄ā. Cōfiteamur illi oēs qm̄ bonus qm̄ in ſeculū miſericordia eiꝰ. Vniu̓ſi aūtadorantes dn̄m dixerūt ad eam.Bn̄dixit te dn̄ſ in v̓tute ſua qui ꝑte ad nihiluꝫ redegit immicos noſtros. Porro ozias pn̓ceps populi iſrahel dixit ad ea Benedicta estu filia a dn̄o d̓ excelſo pre omnibus mulieribꝫ ſuꝑ terrā. Bn̄dictꝰdn̄s qui creauit celū ⁊ terrā qui tedirexit ī vulnera capitis pn̓cipisimmicoꝝ nr̄oꝝ. qꝛ hodie nomentuum ita magnificauit ut nō recedat laus tua de ore hoīm qui memores fuerint v̓tutis dn̄i in et̓nūꝓ quibꝰ nō peꝑciſti amē tue ꝓpt̓anguſtiaſ ⁊ tribulacōem geneiˢtui. ſꝫ ſubueniſti ruine an̄ cōſpectūdei noſtri Et dixit oīs ppl̓uſ fiat fiat. Porro achior vocatus venit.Et dixit ei. deꝰ iſrahel cui tu teſtimomū dediſti ꝙ vlciſcat̉ ſe de inimicis ſuis. ip̄e caput oīm increduloꝝ incidit in hac nocte in manumea. Et ut ꝓbes qꝛ ita eſt. Ecce caput holofernis qui in ꝯtēptu ſuꝑbie ſue deū iſrahel ꝯtempſit ⁊ tibiītei̓tū minabat̉ dicens. Cū captꝰfueritppl̓us iſrl̓ gladio ꝑfoa̓ri p̄cipiā laterā tua. Vidēs at achiorcaput holofernis anguſtiatꝰ prepauorē cecidit in fatie ſuā ſuꝑ terrā ⁊ eſtuauit amā eiꝰ. Poſtea vero ꝙ reſūpto ſpū recreatus eſt. ꝓcidit ad pedes eius ⁊ adorauit eāet dixit. Benedicta tu a deo tuo inomni tabernaculo iacob. quoniāin omni gente q̄ audiei̓t nomentuum magnificabitur ſuper te deꝰiſrahel. ¶ Ca. xiiij.nIxit aūt iudith ad oēm poaXpulū Audite me frēs. Suſpēdite caput hoc ſuꝑ muros nr̄oſ ⁊erit cum exierit ſol. accipiat vnuſquiſqꝫ arma ſua ⁊ exite cū impetunō ut deſcēdatis deorſū ſed qͣſi impetū fatientes. Tūc exploratoe̓sneceſſe erit ut fugiāt ad pn̓cipeꝫſuū excitandū ad pugnaꝫ. Cūqꝫduces eoꝝ cōcurrerint ad tab̓naculū holofermſ ⁊ inuenerint cumtruncū ī ſuo ſāguine volūtatū decidet ſuꝑ eoſ timor Cūqꝫ ꝯgnoueritis fugere eos ite poſt illos ſecuxi. qm̄ dn̄s ꝯteret eos ſub pedibꝰvr̄is. Tūc achior videns v̓tutemquā fecit deꝰ iſrahel relicto gentilitatis ritu credidit d̓o et circūciditcarneꝫ prepucij ſui ⁊ appoſitꝰ eſtad populū iſrl̓ ⁊ oīs ſucceſſio generis eiꝰ vſqꝫ in hodiernū diem.Mox aūt ut ortus eſt dies ſuſpendert ſuꝑ muros caput holoferniſAccepitqꝫ vnuſqͥſqꝫ vir a̓ma ſua⁊ egreſſi ſūt cū grandi ſtrepitu ⁊vlulatu. Rd̓ vidētes exploratoe̓sad tab̓naculū cucurrerūt. Porrohij qui in tab̓naculo erat venientes ⁊ an̄ ingreſſum cubiculi ꝑſtrepentes excitandi grā inquietudinē arte moliebant̉ ut nō ab excitantibꝫ ſꝫ a ſonantibꝰ holoferneseuigilaret. Nullꝰ ei audebat cubiculū v̓tutis aſſyrioꝝ pulſando a̓intrando aꝑire. Sed cuꝫ veniſſenteiꝰ duces ac tribuni et vniu̓ſi maiores exe̓citus aſſyrioꝝ dixer̄t cūbicularijs. Intrate ⁊ excitate illūqm̄ egreſſi mures de cauerniſ fuisauſi ſūt ꝓuocare nos ad preliuꝫ.Tunc ingreſſus vagao cubiculūeiꝰ ſtetit an̄ cortinā ⁊ plauſū fecit